Кіріспе
Мексикалық журналист Каридад Браво Адамс (Caridad Bravo Adams; 1908 жылдың 14 қаңтарында Табаско штатының Виллаермоса қаласында туған, 1990 жылдың 13 тамызында Мехико қаласында қайтыс болған) – өнімді мексикалық жазушы және әлемдегі ең танымал теленовела жазушысы. Ол кубалық актерлер отбасында дүниеге келген, сондай-ақ Венесуэланың театр, радио және теледидар салаларының пионері, венесуэлалық актер Леон Бравоның қарындасы болған. Ол 16 жасында "Pétalos sueltos" атты алғашқы кітабын жариялаған. Содан кейін ол ата-анасымен бірге Кубаға оралды, кейін Мексикаға қайтып келді, онда жазуын жалғастырып, "Corazón bandolero" (1934) фильміндегі жалғыз рөлін алды. Ол "Ateneo Mexicano de Mujeres" ұйымының төрағасы болды, сосын Кубаға оралды, онда "Yo no creo en los hombres" радионовеласын жазды, ол 1969 және 1988 жылдары Мексикада теленовела ретінде бейімделді. Фидель Кастро билікке келгеннен кейін ол Мексикаға қайтып келді және өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Мексикаға оралған соң, ол "Corazón salvaje" романын жазды, ол екі рет экранда және төрт рет теленовела ретінде бейімделді (соның ішінде Пуэрто-Рикода "Juan del Diablo" ретінде). Одан кейін ол "La intrusa", "Bodas de odio" және тағы да басқа романдарды жазды, олар оған маңызды наградалар әкелді.
Caridad Bravo Adams (kaɾiˈðað ˈβɾaβo ˈaðams; born on January 14, 1908, in Villahermosa, Tabasco – August 13, 1990 in Mexico City) was a prolific Mexican writer and the most famous telenovela writer worldwide. She was born to a couple of Cuban actors and she was part of an extended family of artists, being the sister of Venezuelan actor Leon Bravo, one of the pioneers of theater, radio and TV in Venezuela. She published her first book at the age of 16, titled Pétalos sueltos. She then moved back to Cuba with her parents, and later returned to Mexico, where she kept writing and obtained a role in her only film, Corazón bandolero (1934). She became a chair member of the Ateneo Mexicano de Mujeres and later moved back to Cuba, where she wrote the radionovela Yo no creo en los hombres, which was adapted in Mexico for telenovelas in 1969 and 1988. Upon the rise of Fidel Castro, she returned to Mexico, where she would remain the rest of her life. Back in Mexico, she wrote Corazón salvaje, a novel that has been adapted to the screen twice and as a telenovela four times (including once as Juan del Diablo in Puerto Rico). She then wrote La intrusa, Bodas de odio and other novels that earned her important awards.
Оның жұмыс сипаты
Каридад Браво Адамсты теленовеллалардың Маргарет Митчелл ретінде оңай анықтауға болады. Өзінің ерекше стильі болғанымен, Кардидадтың ең сәтті туындылары – Маргарет Митчелл сияқты махаббатсыз неке және әйелдің сезімін бағындыру процесін бейнелейтін шығармалар. "Corazón salvaje", "La mentira", "Bodas de odio" (кейін "Amor real"), "El otro" (кейін "Por tu amor") туындыларында ол сырттай махаббатсыз көрінетін, бірақ іштей мүлдем басқаша болатын неке тақырыбын зерттейді. Митчелл сияқты, Кардидад та адам психологиясын басты кейіпкердің көзқарасынан қарастырады, ол өзінің нағыз сезімдерін қабылдамай, ұзақ уақыт бойы жасырған құпияларын ашады. Осылайша, махаббат пен жеккөру арасындағы күрес басталып, ақырында жұбайлардың эмоциялық әлемі ашыққа шығады. Оның еркек кейіпкері әрқашан тартымды Ретт Баттлер бейнесіндей – ақылды, күшті, бірақ сезімдерін ирония арқылы жасырады. Ал әйел кейіпкері әртүрлі, бірақ Митчеллдің Скарлет О'Харасымен ортақ – мінездің мықтылығы мен қайраткерлігі.