Кіріспе

Лигонье – француз және үнді соғысы кезеңіндегі шекаралық бекіністің мысалы – Лигонье фортының қайта жаңартылған орны. Лигонье өз орталық алаңы – «Алмаз» атанған алаңымен де белгілі, оның ортасында музыка ойнатуға арналған сахна орналасқан.

Тарих

1758 жылы британдық әскерлер француз әскерлерін Огайоның салаларынан, қазіргі Питтсбургтен ығыстыру үшін ірі науқан бастағанда, бұл Лоялханна өзені бойындағы жер, Огайоға жеткенге дейін олардың батыс лагерінің орны болды. Британдықтар 6000 адамнан тұратын үлкен армияны, іс жүзінде жылжымалы қаланы ұстады, бұл Лигоньерді Пенсильваниядағы Филадельфиядан кейін екінші ең көп халқы бар елді мекенге айналдырды. Форт Лигонье британдық армиясында фельдмаршал шеніне ие болған француз тегіндес британдық дворян Джон Лигонье есімімен аталды. Көп ұзамай, қамалдың маңында өскен елді мекеннің атауы Лигоньер деп қысқартылды. 1817 жылы Филадельфия-Питтсбург жолы аяқталды, бұл бүгінгі АҚШ 30-шы бағытының алға басушысы болған құмды жол болды. Форт Лигонье саяхатшылар үшін сапарларын тоқтатуға ыңғайлы орын болды, және осындай коммерциялық мүмкіндіктерді ескере отырып, жергілікті тұрғын Джон Рамзи (кейде Рамсей деп те жазылады) қазіргі Алмаз деп аталатын жерді қоса, көше жоспарын жасады. Ол бастапқыда қалаға Рамзитаун деп ат қойды, кейін Веллингтон (Веллингтон герцогінің құрметіне) деп өзгертілді, және ақырында атауы Лигоньерге өзгертілді. Одан кейін бірнеше онжылдықтар бойы гүлдену орнады. 1834 жылдың 10 сәуірінде Лигоньер боронша ретінде бекітілді. Алайда, 1852 жылы Пенсильвания темір жолы аяқталды, ол Лигоньерді айналып өтіп, Боливар мен Латроб қалалары арқылы өтті. Көлік атпен жүретін көліктерден темір жолға ауысты, нәтижесінде 1860 жылғы халық санауы бойынша қауымдастықтың халқы 350 адамға дейін азайды. Лигоньер 1877 жылы Лигоньер аңғары темір жолы аяқталғаннан кейін пайда тапты, бұл қауымды Пенсильвания темір жолымен байланыс бар Латробпен байланыстырды. Лигоньер аңғары темір жолы ағаш, көмір және тас карьерден Лигоньер аңғарынан шығаруға мүмкіндік берді, бұл қаланың дамуына серпін берді. Сонымен қатар, темір жол Питтсбург тұрғындарының Лигоньерге келуін жеңілдетті, нәтижесінде қала жазғы демалыс орны ретінде дамыды. Осы кезеңде Лигоньерде бірқатар маңызды физикалық өзгерістер болды. 1894 жылы жылқылар мен арбаларға тоқтау орны болған Алмаз, оркестр сахнасы бар саябаққа айналды. 1900 жылы қала әкімдігі орналасқан жерде үлкен қонақ үй – Бренизер қонақ үйі салынды. 1909-1910 жылдары Лигоньер аңғары темір жолы әшекейлі станция мен бас кеңсе ғимаратын салды, ол әлі де 339 Батыс Магистраль көшесінде тұр. 1952 жылы Лигоньер аңғары темір жолы көп кесілген ормандар, көмір өнеркәсібінің құлдырауы және автокөліктерге жолаушылар ағынының төмендеуіне байланысты жұмысын тоқтатты. Питтсбург, Вестморленд және Сомерсет темір жолы да 1899 жылдан 1916 жылға дейін Лигоньерге қызмет етті, бірақ Лигоньер аңғары темір жолының табысына жете алмады. Лигоньерде Ұлттық тарихи орындар тізілімінде үш нысан бар: Оңтүстік Маркет көшесі, 216 мекенжайындағы Форт Лигонье алаңы; Алмазды және ауданның ең көне бөліктерін қамтитын Лигоньер тарихи ауданы; және бұрынғы Лигоньер қарулы күштерінің гарнизоны. Лигоньер және оның айналасындағы аймақ Меллон банктік отбасымен тығыз байланысты, олар әлі де аймақта кең аумақтарға ие. Лигоньерге жақын орналасқан Хантленд Даунс иелігінде жердің бір бөлігі бар және бұл аймақтағы Меллон жер иеліктерінің орталығы болып табылады.

Медиа

Лигоньер екі медиа нарығында: Питтсбург және Джонстаун-Альтона аймағында.