Диего Милито: Аргентиналық футболшының мансабы

Кіріспе

Аргентиналық футболшы Диего Альберто Милито (12 маусым 1979 жылы туған) – Аргентинаның бұрынғы кәсіби футболшысы, шабуылшы ретінде ойнаған. Ол бұрынғы уругвайлық футболшы Энцо Франческолиге физикалық ұқсастығы үшін «Принц» (италиян тілінде Il Principe) деген лақап атқа ие болды. Милито клубтық карьерасын 1999 жылы Аргентинаның «Расинг Клуб» клубында бастады, ал 2003 жылы итальяндық «Женоа» клубына өтті. 2005 жылы оны испандық «Реал Сарагоса» клубы сатып алды, онда үш маусым ойнағаннан кейін 2008 жылы «Женоаға» қайта оралды. «Женоамен» екінші рет ойнаған кезіндегі нәтижелі голдары оған Серия А чемпионы «Интер Милан» клубына өтуге мүмкіндік берді. Ол клубтың 2010 жылғы үш турнирде жеңіске жеткен маусымында маңызды рөл атқарды, барлық жарыстарда 30 гол соқты, соның ішінде 2010 жылғы УЕФА Чемпиондар Лигасы финалында екі голдың авторы атанды. 2014 жылы «Расинг Клубқа» оралды және 2016 жылы футболдан кетті. Ұлттық құрама сапында Милито Аргентина үшін 25 матч өткізіп, 4 гол соқты, екі Америка Кубогы және 2010 жылғы ФИФА Әлем Чемпионатында ел өкілдігіне шықты.

Жарыс клубы

Милито 1999 жылы Аргентинаның бірінші дивизионындағы "Расинг Клуб" командасында ойнауға бастады, онда ол 2001 жылғы Апертура турнирін жеңіп алды. Осы кезеңде оның кіші інісі Габриэль "Расингтің" басты қарсыласы "Индепендиенте" клубында қорғаушы ретінде ойнады. Екі клуб Авельянеда дербиінде бауырластар бір-біріне қарсы шығатын. "Расинг" жанкүйерлері бұл ойыншыға тәнті болды. Оның есеп айырудағы керемет қабілеті мен дарыны оны толыққанды шабуылшы етті, бұл оның клубтан тыс, Еуропаға ауысуының алғы шарты болды. Итальяндық "Женоа" клубы шабуылшының болашақ бағыты болды.

Генуя

2004 жылдың басында Милито 8 миллион фунт стерлингке Италияның екінші дивизионындағы «Дженоа» клубына өтті. Италияда 59 матчта 33 гол соққан екі өте табысты маусымнан кейін, «Дженоа» 2004–05 маусымының соңғы матчында «Венециямен» болған ойынды ұйымдастырды деген күдікпен жаза ретінде «Серия C1» дивизионына түсірілді.

Нағыз Сарагоса

Милито 2006 жылғы Король кубогының бірінші жартылай финалында төрт гол соқты, нәтижесінде "Реал Мадридті" 6:1 есебімен жеңді. Ол бірінші дивизиондағы 16 голмен маусымды "Зарагосаның" үздік бомбардирі ретінде аяқтады. Милито 2006-07 Ла Лига маусымындағы ең көп гол соққан ойыншылардың бірі болды. Ол 23 гол соқты, бұл лиганың үздік гол соққан ойыншысы Рууд ван Нистелройдан екі голға кем, ал Еуропаның "Алтын бутсының" иегері Франческо Тоттиден үш голға кем. 2006 жылдың қараша айында "Зарагоза" оның екі жылдық арендасы аяқталғаннан кейін оны толыққанды сатып алуға шешім қабылдағаны хабарланды. Милито "Зарагосаның" капитаны болды, бұл рөлді 2007 жылы "Барселонаға" кеткен ағасы Габриельден қабылдады. 2007 жылдың тамызында оның шарты 100 миллион еуролық сатып алу бағасымен ұзартылды. Оның голдары "Зарагосаның" лигада алтыншы орынға қол жеткізуіне көмектесті. 2008 жылдың қаңтарына қарай, Милито "Зарагоса" үшін әр екі ойында бір голдан астам гол соқты, бұл көрсеткішті ол "Дженоа" клубында да көрсеткен. Барлығы ол "Зарагоса" сапында өткізген үш маусымда 61 гол соқты. Оның агенті Фернандо Идальго Милитоның басқа еуропалық ірі клубтардан тиімді ұсыныстар алғанына қарамастан, "Дженоаға" қайта оралуды қалағанын растады. Ол 14 қыркүйекте "Миланға" қарсы Серия А-дағы тұңғыш ойынын өткізді. "Дженоа" ойынды 2:0 есебімен жеңіп алды, Милито бірінші голға көмектесіп, екінші голды соқты. 9 қарашада Милито "Дженоаның" "Реджинаға" қарсы 4:0 есебімен жеңілісінде өзінің алғашқы хет-тригін соқты. Ол 31 лигалық матчта 24 гол соқты, бұл көрсеткішпен ол Капоканноньеридің гол соққандар тізімінде Златан Ибрагимовичтен кейін екінші орынға ие болды.

2009/10 маусым

2009 жылдың 20 мамырында La Gazzetta dello Sport Диего Милитоның командаласы Тиаго Моттамен бірге «Интер» клубына трансфер болғанын растады. Трансфер құны 28 миллион және 10 миллион еуроны құрады, бірақ «Дженоа» сонымен қатар Роберт Аквафреска, Леонардо Бонуччи, Иван Фатич және ақшалай төлем алды. Шабуылшы жаңа ортаға жылдам бейімделіп, «Интер» сапындағы карьерасын сәтті бастады, қалалық қарсыласы «Миланға» қарсы өткен Әлемдік Футбол Челленджінде екі гол соқты (2:0). Содан кейін, 29 тамызда, Серия А-да «Миланға» қарсы өткен алғашқы «Дерби делла Мадоннина» матчында Милито екі голға нәтижелі пас берді және пенальти соқты, бұл маусымдағы алғашқы лигалық голы болды, нәтижесінде «Интер» 4:0 есебімен жеңіске жетті. Кейін, 13 қыркүйекте «Пармаға» қарсы өткен матчта 2:0 есебімен жеңіске жетіп, екінші голын соқты. Келесі лига матчында «Кальяриге» қарсы өткен ойында ол «Интердің» 2:1 есебімен жеңіске жеткен матчында екі гол соқты. Бұл екі гол оны 35 ойында 28 голмен Серия А-ның барлық уақыттардағы ең жақсы гол соққан ойыншылар тізімінде алға шығарды, бұл оған ойынға орташа есеппен 0,8 голдан астам көрсеткіш берді. Милито келесі лига матчында «Наполиге» қарсы өткен ойында да гол соқты, нәтижесінде команда 3:1 есебімен жеңіске жетті. Милитоның бұрынғы клубтарында көрсеткен тұрақтылығы «Интердегі» дебюттік маусымында да сақталды, ал алғашқы бірнеше матчтан кейін ол команданың маңызды ойыншысы ретінде танылды. 30 қазанда «Палермоға» қарсы өткен үйдегі 5:3 есебімен жеңіске жеткен матчта, жарақаттан оралған Милито нәтижені сенімді ету үшін алаңға шықты және «Интердің» бесінші голын соқты. Келесі ойында, «Ливорноға» қарсы өткен матчта ол тағы бір гол соқты, бұл лигадағы тоғыз матчта жеті гол соққан көрсеткішін арттырды. Үш күннен кейін, 4 қарашада, ол УЕФА Чемпиондар Лигасындағы алғашқы голын соқты, «Динамо» (Киев) клубына қарсы өткен топтық кезеңдегі матч 2:1 есебімен аяқталды; бұл 89-шы минутта Уэсли Снайдердің жеңіс голына әкелген теңестіру болды. 24 ақпанда Чемпиондар Лигасының тағы бір матчында, бұл жолы «Челсиге» қарсы өткен 1/8 финалдағы матч 2:1 есебімен аяқталды, ол тағы бір маңызды гол соқты, бұл жарыстағы екінші голы болды. Төрт күннен кейін Милито «Удинезе» клубына қарсы өткен матчта «Интерге» 3:2 есебімен жеңіс сыйлаған голдың авторы атанды. 27 наурызда, «Ливорноға» қарсы өткен 3:0 есебімен жеңіске жетпей, Милито чемпиондық атаққа үміткер «Рома» клубына қарсы өткен маңызды ойынға оралды, онда ол 2:1 есебімен жеңіліске ұшыраған матчта бір гол соқты. 31 наурызда Чемпиондар Лигасының 1/4 финалында «ЦСКА» клубына қарсы өткен 1:0 есебімен жеңіске жеткен матчта ол жеңіс голын соқты. Милито маңызды гол соқты және екі нәтижелі пас берді, нәтижесінде команда «Барселонаға» қарсы өткен жартылай финалдың бірінші матчында 3:1 есебімен жеңіске жетті. 2009-2010 жылғы маусымның соңғы матчтарында Милито «Интердің» итальян футболы тарихындағы алғашқы «требл» (чемпиондық, кубок және Чемпиондар Лигасы) жеңісіне ықпал етті. Аргентиналық футболшы 2010 жылдың 5 мамырында Италия кубогының финалында «Рома» клубына қарсы өткен матчта «Интердің» жалғыз голын соқты, нәтижесінде «Нераззурри» клубы маусымдағы алғашқы трофейін жеңіп алды. Он бір күннен кейін Милитоның голы «Интер» клубына 18-ші Скудеттоны жеңіп алуға көмектесті, Серия А-ның соңғы матчында «Сиенаны» 1:0 есебімен жеңді. Серия А-ның ең үздік екі командасын екі ұпай ғана бөліп тұрғанда, гол «Интерді» кестеде көтерді, өйткені жартылай уақыт үзілісінде лига титулын «Ромадан» жоғалтып алу мүмкіндігіне ие болды, өйткені «Рома» сол кезде «Кьевоға» қарсы өз матчын жеңіп алды. Милитоның өзі бұл голды «өз мансабының ең жақсысы» деп атады, бұл командасына лига титулын жеңіп алуда шешуші рөл атқарды. 2010 жылдың 22 мамырында Милито тағы да маңызды рөл атқарды, өйткені ол Чемпиондар Лигасының финалында «Бавария» (Мюнхен) клубына қарсы өткен матчта жеңіске жету үшін екі гол соқты. Нәтижесінде, «Интер» 45 жылдан кейін алғаш рет 2:0 есебімен Еуропа клубтық чемпионы атанды және тарихи «требл» чемпионатын аяқтады. Милито маусымды барлық жарыстарда 30 голмен аяқтады, оның 22-сі лигада, 2-сі Италия кубогында және 6-сы Чемпиондар Лигасында. 26 тамызда УЕФА клубтық футбол сыйлығын беру салтанатында Милито өткен маусымдағы еуропалық клубтың ең үздік ойыншысы және шабуылшысы деп танылды. «Интер» өткен маусымдағы жеңіске Италия Суперкубогының жеңімпазы «Ромамен» қарсы шықты. Ол 90-шы минутта пенальтиді орындаудан қателесті, алайда 2010 жылғы УЕФА Суперкубогының УЕФА Еуропа Лигасының чемпиондары «Атлетико» (Мадрид) клубына қарсы өткен матчы 2:0 есебімен аяқталды. Ол өзінің лигадағы алғашқы матчын 2010 жылдың 30 тамызында бірінші турда «Болоньяға» қарсы өткізді, онда «Интер» маусымды голсыз тең түсумен бастады. 14 қыркүйекте Милито Чемпиондар Лигасының топтық кезеңінің бірінші матчында «Твентеге» қарсы кездейсоқ өз қақпасына гол соқты. Сегіз күннен кейін, 22 қыркүйекте, Милито «Сан-Сиро» стадионында «Бари» клубына қарсы өткен 4:0 есебімен жеңіске жеткен матчта маусымдағы алғашқы голдарын соқты, бұл командаға лигада көшбасшылыққа көтерілуге көмектесті. Содан кейін ол келесі гол соғу үшін 10 қарашаға дейін күтті, онда ол «Леччеге» қарсы өткен матчта 76-шы минутта командасын алға шығарды, бірақ «Лечче» үш минуттан кейін Уругвайлық футболшы Рубен Оливераның голымен теңестірді. Ол бұл голды үш күн бұрын ауыр жарақат алған командаласы Вальтер Самуэльге арнады. Желтоқсан айында Милито 2010 жылғы ФИФА клубтар әлем чемпионатының жартылай финалында «Сонгнам Илхва Чунма» клубына қарсы гол соқты; «Интер» турнирде жеңіске жетті. 18 желтоқсанда «Чезенаға» қарсы өткен 1:0 есебімен жеңіске жеткен матчта ол Серия А-дағы 100-ші ойынын өткізді. Желтоқсан айында, бұрынғы маусымдағы нашар өнер көрсеткені үшін Милито «Bidone d'oro» сыйлығына ие болды, бұл сатиралық сыйлық Серия А-ның ең нашар ойыншысына беріледі. 21 желтоқсанда ол «Леччеге» қарсы өткен 4:1 есебімен жеңіске жеткен «Интердің» 2011 жылғы соңғы матчында гол соқты. 7 қаңтарда 2012 жылы Милито «Пармаға» қарсы өткен 5:0 есебімен жеңіске жеткен матчта екі гол соқты және Джампаоло Паццинидің голына нәтижелі пас берді. 15 қаңтарда 2012 жылы «Интер» «Миланға» қарсы өткен «Дерби делла Мадоннина» матчын 1:0 есебімен жеңді, Милито 54-ші минутта Хавьер Занеттидің нәтижелі пасынан кейін жалғыз голды соқты, бұл итальян клубтарындағы барлық жарыстардағы 200-ші голы болды. «Миланға» қарсы соққан голымен, ол Италияда өткен тоғыз дерби матчында жеті гол соқты – «Дженоа» клубының «Сампдорияға» қарсы өткен «Дерби делла Ланетернда» матчында төрт гол және «Дерби делла Мадоннинада» бес матчта үш гол. 1 ақпанда Милито «Палермоға» қарсы өткен «Сан-Сиро» стадионындағы 4:4 есебімен тең түскен матчта «Интердің» барлық төрт голын соқты, бұл Серия А-дағы соңғы төрт голды соққан ойыншы, осыған дейін «Интер» клубының футболшысы Кристиан Виери 2002 жылдың 1 желтоқсанында «Брешияға» (4:0) қарсы өткен матчта осы көрсеткішті көрсеткен. Бұл сонымен қатар оның екінші төрт голды соққан ойыны болды, алғашқысы 2006 жылдың 8 ақпанында «Реал Сарагоса» клубының футболшысы ретінде «Реал Мадридке» қарсы өткен Испания Кубогының матчында соққан. Милито маусымды барлық жарыстарда 24 голмен аяқтады, көшбасшы Златан Ибрагимовичтен төрт гол кем.

On 20 May 2009, La Gazzetta dello Sport confirmed that Diego Milito was transferred to Inter Milan alongside teammate Thiago Motta. The transfer fees were €28 million and €10 million respectively but Genoa also received Robert Acquafresca, Leonardo Bonucci, Ivan Fatić and cash in exchange. The striker adapted to his new surroundings quickly and had an excellent start to his Inter career, scoring two goals in a 2–0 World Football Challenge win over city rivals Milan. Subsequently, on 29 August, in his first ever Derby della Madonnina against Milan in Serie A, Milito assisted two goals and scored a penalty, his first league goal of the season, as Inter won 4–0. Later, on 13 September, he scored his second league goal in a 2–0 home win against Parma. In the next league match against Cagliari, he scored both goals for Inter in a 2–1 away win. These two goals placed him at the top of the all time Serie A scoring charts for best strike rate, with 28 goals in 35 games, giving him an average of 0.8 goals per game. Milito continued his fine run of form with another goal in the next league match against Napoli, scoring the second goal after Samuel Eto'o scored in the first minute, a game that they won 3–1. The consistency which Milito had shown at his previous clubs was sustained throughout his debut season at Inter, and after the first few matches, he had established himself as a key contributor to the squad. On 30 October, in a 5–3 home victory against Palermo, Milito, who had returned from an injury, came off the bench to make the result safe, scoring Inter's fifth goal. In the next game, against Livorno, he scored another goal, taking his strike rate up to seven goals in nine league matches. Three days later, on 4 November, he scored his first goal in the UEFA Champions League in a 2–1 Group Stage win over Dynamo Kyiv; it was the equaliser which led to Wesley Sneijder's game winner in the 89th minute. On 24 February, in another Champions League match, this time in a 2–1 Round of 16 win against Chelsea, he scored another important goal, his second in the competition. Four days later, Milito netted the matchwinner which gave Inter Milan a 3–2 victory at Udinese, in a thrilling win for the Nerazzurri. On 27 March, after missing a 3–0 win over Livorno with a hamstring problem, Milito returned for a crucial battle at title contenders Roma, where he scored one goal in a 2–1 loss. On 31 March, in a 1–0 Champions League quarter finals win against CSKA Moscow, he scored the winning goal. Milito scored a vital goal and assisted twice in a 3–1 home win against Barcelona in the team's first leg semi final win. During the last matches of the 2009–10 season, Milito proved instrumental in Inter's winning of the first treble in the history of Italian football. The Argentine first scored the only goal in Inter's victory over Roma in the final of the Coppa Italia on 5 May 2010, enabling the Nerazzurri to take home their first trophy of the season. Eleven days later, it was also Milito's goal which secured Inter Milan's 18th Scudetto when they beat Siena 1–0 on the final matchday of Serie A. With only two points separating the top two teams in Serie A, the goal lifted Inter to the summit of the table after being in a position to lose the league title to Roma at the half time break as Roma, playing simultaneously, were winning their own match against Chievo at that point. Milito himself declared this goal to be the "best of his career," having been decisive in delivering a league title to his team. On 22 May 2010, Milito yet again proved vital as he scored twice to seal a victory in the Champions League Final over Bayern Munich. As a result, Inter became European club champions for the first time in 45 years with a 2–0 victory and completed their historic treble championship season. Milito finished the season with 30 goals in all competitions, 22 of which came in the league, 2 in Coppa Italia and 6 in the Champions League. On 26 August, at the ceremony called for the delivery of the UEFA Club Football Awards, Milito was voted the best player and striker in the previous season's European club by winning the prestigious UEFA Club Footballer of the Year and UEFA Club Forward of the Year. Inter followed the previous season's success with a victory in the Supercoppa Italiana against Roma. He failed to convert a penalty in the 90th minute, however, in the 2010 UEFA Super Cup match against UEFA Europa League champions Atlético Madrid; the game finished 2–0 for the Spaniards. He played his first match of the league on 30 August 2010 in week one against Bologna, where Inter started the season with a goalless draw. On 14 September, Milito scored an accidental own goal in first match of group stage in Champions League against Twente. Eight days later, on 22 September, Milito scored his first goals of the season in a 4–0 win against nearly promoted club Bari at San Siro, helping the team to reach in top of the league. After that, he went to wait until 10 November to score his next goal, where he scored against Lecce to put his team ahead in 76th minute, but, however, Lecce would equalizing three minutes later with Uruguay international Rubén Olivera. He dedicated the goal to his teammate Walter Samuel, who three days ago ended his season after suffered a severe knee injury. In December, Milito scored a goal against Seongnam Ilhwa Chunma in the semi finals of the 2010 FIFA Club World Cup; Inter went on to win the tournament. while on 18 December, in a 1–0 win over Cesena, he played his 100th game in Serie A. In December, due to his poor performances during the previous season, Milito was awarded the Bidone d'oro, a satirical prize which is given to the worst Serie A player during a particular season. On 21 December, he scored in a 4–1 win against Lecce in Inter's last match of 2011. On 7 January 2012, he scored twice and assisted goal of Giampaolo Pazzini in a 5–0 win against Parma at San Siro. On 15 January 2012, Inter won the Derby della Madonnina against Milan with the result 1–0, with Milito who scored the only goal in 54th minute after an assist from Javier Zanetti, his 200th for an Italian club across all competitive competitions. With his goal at Milan, he has scored seven goals in just nine derby matches played in Italy – four goals in four games in the Derby della Lanterna for Genoa against Sampdoria and three in five in the Derby della Madonnina. On 1 February, Milito scored all four Inter goals in a 4–4 draw at the San Siro against Palermo, the first four goal game in the Serie A since Christian Vieri accomplished the feat for Inter against Brescia (4–0) on 1 December 2002. It was also his second four goal game, the first accomplished with Real Zaragoza in a Copa del Rey match against Real Madrid on 8 February 2006. Milito finished the season with 24 goals, four behind leader Zlatan Ibrahimović.

2012-13 жылғы маусым

Милито 2012–13 маусымын Серия А-ға жаңадан келген «Пескара» командасына қарсы өткен ойында 0:3 есебімен жеңіске жетіп, екінші голды соғып бастады. 28 қазанда ол «Интер» жейдесімен 100-ші Серия А матчын өткізді және маусымдағы төртінші голын «Болоньяға» қарсы ойында соқты. Үш күннен кейін, 31 қазанда, ол «Сампдорияға» қарсы өткен, 3:2 есебімен аяқталған ойында бесінші голын соқты. Бұл оның барлық турнирлердегі мансабындағы 200-ші голы болды. 4 қарашада ол Туринде «Ювентусқа» қарсы өткен матчта дубль жасады, нәтижесінде 3:1 есебімен жеңіске жетті, бұл «Ювентус» стадионындағы 49 ойындық жеңіліссіз сериясын тоқтатты. 9 желтоқсанда «Интер» «Наполиді» 2:1 есебімен жеңгеннен кейін Милито Серия А-дағы 197 ойынның ішінде 100-ші жеңісін тойлады, бұл көрсеткіш «Дженоа» және «Интер» командаларындағы ойындарының қорытындысы болды. 28 гол соққан Милито 2012 жылы Серия А-да ең көп гол соққан ойыншы атанды, ол «Наполидің» Эдинсон Каваниін (27 гол) және «Удинезедің» Антонио Ди Наталенің (23 гол) алдын басты. 2013 жылдың 10 ақпанында қаңтарда алған жарақатынан кейін Милито «Кьевоға» қарсы өткен үйдегі жеңісті матчта гол соғып, Эстебан Камбьяссоның голына нәтижелі пас берді. Алайда, Милитоның маусымдық жарақаттары жалғасты, 14 ақпанда УЕФА Еуропа лигасының «CFR Cluj» командасына қарсы өткен матчында ол жетінші минутта сол тізесінің жақ байламшесіне, алдыңғы крест тәрізді байламшесіне және капсуласына жарақат алды. Екі күннен кейін Милито жарақатты жоққа шығару операциясы сәтті аяқталғанын, бірақ ойыншының кем дегенде алты ай бойын алаңға шыға алмайтынын, осылайша маусымның қалған бөлігінде алаңнан шеттетілетінін мәлімдеді.

2013-14 жылғы маусым

Милито 2013 жылдың 22 қыркүйегінде «Интер» сапында «Сассуолоға» қарсы алаңға қайта оралды. Бұрынғы матта «Ювентусқа» қарсы құрамда запасной болған. Серия А-ның жаңадан келген командасына қарсы өткен ойында 7:0 есебімен жеңіске жетті, екі гол соқты. Алайда, ол қайтадан жарақат алып, келесі он матчты өткізіп алды. 2014 жылдың 6 қаңтарында «Лациоға» 1:0 есебімен ұтылған ойында командаға қайта қосылды, соңғы минуттарда алаңға түсті. Жалпы, «Интер» сапында өткізген бес маусымда барлық турнирлерде 171 ойында 75 гол соқты, оның 62-сі Серия А-дағы голдар еді. «Расингке» оралғаннан кейін, Аргентина чемпионатының бірінші турында «Дефенса и Хустисия» командасын 3:1 есебімен жеңіске жеткізуге көмектесті. 2014 жылдың 26 тамызында Аргентина бірінші дивизионының төртінші турында «Арсенал де Саранди» клубына қарсы өткен ойында 1:0 есебімен жеңіске жеткізген маңызды голды соқты. 2014 жылдың 31 тамызында «Расинг» сапында «Индепендьентеге» қарсы өткен ойында 2:1 есебімен ұтылып, үшінші голын соқты. Голды 14-ші минутта Рикардо Сентурьонның нәтижелі пасынан кейін соқты. «Бока Хуниорсқа» қарсы өткен 2:1 есебімен жеңіске жеткен ойында Густаво Будың бірінші голына нәтижелі пас берді. 11 қазанда «Эстудиантеске» қарсы өткен 4:0 есебімен жеңіске жеткен ойында төртінші голын соқты. Милито жақсы формасын сақтап, «Олимпоға» қарсы өткен тең ойында (1:1) маусымның үшінші нәтижелі пасын берді. 41-ші минутта Габриэль Хаучеге нәтижелі пас берді. 30 қарашада «Росарио Сентральға» қарсы өткен ойында маусымның бесінші және алтыншы голдарын соқты, бұл ойын 3:0 есебімен аяқталды. Осы жеңістен кейін «Расинг» турнир кестесінде көшбасшылыққа шықты және жеңіске жету үшін бір ойын қалды. Рикардо Сентурьонның «Годой Крусқа» қарсы маңызды голын соққан ойында қатысты. «Расинг» 2014 жылғы Transición турнирінің чемпионы атанды, бұл команданың 2015 жылғы «Либертадорес» кубогының екінші кезеңіне қатысу құқығын қамтамасыз етті. Бұл «Расингтің» 13 жылдан кейінгі алғашқы титулы болды; Милито 2001 жылы да титул жеңген команданың құрамында болды, сонымен қатар 1966 жылдан бергі клубтың жалғыз титулына үлес қосты. 21 мамырда Милито мансабының соңғы матчында «Темперлиге» қарсы өткен ойында пенальтиден гол соқты, бұл ойын 2:0 есебімен аяқталды, оның жасы 36-да болды. Жалпы, клубтық мансабында барлық турнирлерде 607 ойында 254 гол соқты. 2006 жылғы әлем чемпионатына шақырылмады. 2007 жылғы Америка кубогында Аргентина құрамасы сапында ойнады, топтық кезеңдегі Колумбияға қарсы матчта Эрнан Креспоның жарақат алғаннан кейін алаңда көбірек уақыт алды, онда ол гол соқты. Аргентина финалға өтті, бірақ Бразилиядан 3:0 есебімен жеңіліске ұшырады. «Дженоада» өткізген сәтті кезеңінің арқасында Милито жиі шақырылды, әсіресе Диего Марадона басқарған кезде, ол көбінесе қосалқы құрамда алаңға түсті. «Интермен» өткізген алғашқы маусымынан кейін Марадона Милитоны Оңтүстік Африкада өткен 2010 жылғы ФИФА әлем чемпионатына Аргентина құрамасына шақырды, онда ол екі ойында қатысты, бірақ Аргентина Германиядан 4:0 есебімен жеңіліске ұшырап, турнирден шықты. 2011 жылдың 1 маусымында Милито жаңа бас тренер Серхио Батистаның 2011 жылғы Америка кубогына қатысатын 23 ойыншыдан тұратын құрамына енді, сондай-ақ оның інісі Габриэль және «Интер» командаластары Хавьер Санети мен Эстебан Камбьяссо да құрамға кірді. Аргентина құрамасы турнирде ешқандай ойынға қатыспады және төртінші кезеңде Уругвайға пенальти сериясында жеңіліске ұшырады.

Milito returned to action for Inter, against Sassuolo on 22 September 2013, having been on the bench in the previous match against Juventus. He scored a brace in a 7–0 away win over the Serie A newcomers. However, he was beset by injury yet again, putting him out for a further ten matches. He returned to the team on 6 January 2014 in a 1–0 away loss to Lazio, coming on as a late substitute. In total, Milito scored 75 goals in 171 appearances in all competitions during his five seasons with Inter, 62 of which were scored in Serie A. Milito scored on his Racing return to help the team to a 3–1 win over Defensa y Justicia on the opening weekend of the Argentine championship. On 26 August 2014, he scored a crucial goal with a penalty in the 1–0 victory against Arsenal de Sarandí in week four of Argentine Primera División. On 31 August 2014, Milito scored his third goal for Racing in a 2–1 loss against Independiente; he scored the goal in the 14th minute after an assist by Ricardo Centurión. He provided an assist for Gustavo Bou, who scored the first goal in a 2–1 win over Boca Juniors. He scored his fourth goal of the season in a 4–0 win over Estudiantes on 11 October. Milito continued his fine form, supplying his third assist of the season in a 1–1 draw against Club Olimpo. He assisted Gabriel Hauche in the 41st minute of the match. Milito scored the fifth and sixth of the season on 30 November in a match against Rosario Central, who ended with a 3–0 win away. After this win, Racing got to the top of the league and one match remained for it to be over. He participated on the play where Ricardo Centurión scored the crucial goal against Godoy Cruz. Racing was crowned 2014 Transición champion, meaning that the team qualified in 2015 Copa Libertadores second stage. That was Racing's first title after 13 years; Milito had also been on the side that won the title in 2001, and thus contributed to the club's only titles since 1966. On 21 May, Milito scored the opening goal from a penalty in a 2–0 win over Temperley, on the final match of his career, at the age of 36. In total, he ended his club career with 254 goals in 607 appearances in all competitions. and was omitted from the 2006 World Cup squad. He played for Argentina in the 2007 Copa América tournament, gaining playing time after Hernán Crespo's injury in a Group Stage match against Colombia, where he scored a goal; Argentina progressed to the final, where they were defeated 3–0 by Brazil. Milito's impressive performances during his time at Genoa led him to be called more often, especially under the reign of manager Diego Maradona, where Milito would often be deployed as a substitute. After his first season with Inter, Maradona included Milito in the Argentina squad for the 2010 FIFA World Cup in South Africa, where he would feature in two games as Argentina were eliminated 4–0 in the quarter finals by Germany. On 1 June 2011, Milito was included in new Albiceleste manager Sergio Batista's 23 man squad ahead of the 2011 Copa América, along with his brother Gabriel and Inter teammates Javier Zanetti and Esteban Cambiasso. He did not feature in any matches during the competition with Argentina, who was eliminated in the quarter finals by Uruguay after penalties.

Зейнеткерлік

Кәсіби футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Милитоның соңғы клубы "Расинг Клуб" 2016 жылдың 12 қарашасында оның құрметіне арналған матчты ұйымдастырды, онда оның көптеген бұрынғы командаластары, сондай-ақ достары мен туыстары қатысты. 37 жасында Милито матчта екі гол соқты және "Расинг" жанкүйерлері тұрып, оған зор құрмет көрсетті, олар Милитоны клубтың ең танымал ойыншыларының бірі деп есептейді.

Ойын стилі

Ол жылдам, динамикалық және техникалық тұрғыдан дарынды шабуылшы, жақсы көру қабілетімен, сабырлылығымен және гол сезімімен ерекшеленді. Сонымен қатар, ол пенальтилерді дәл орындаушы болды. Оның әсем, бірақ тиімді ойын стиліне және тұрақты, көп гол соғуына қатысты, Goal.com сайты 2010 жылы Милито туралы былай деп жазды: "Оның кәсібі – футбол, ал шеберлігі – гол салу. Ол бүгінгі күнгі әлем футболындағы ең әсерлі шабуылшылардың бірі. Ол кейбір әріптес шабуылшылары сияқты физикалық қасиеттерге ие емес, бірақ оған мұндай қасиеттердің қажеті жоқ – ол оңайлықпен гол соғады және әрқашан үздік командаларда ойнады. Милито – таза 9-шы нөмірлі және пенальти алаңында өте қауіпті." 2009–10 маусымдағы үш жүлделі табыстан кейін көптеген сарапшылар Милитоның әрқашан тиімді шабуылшы болғанын, бірақ оның қарапайым мінезі мен Интерге келмес бұрын кішірек, бәсекеге төмен командаларда ойнағаны үшін әлем футболындағы ең бағаланбаған ойыншылардың бірі болып қалатынын атап өтті. Милито мансабы бойы жиі жарақаттарға ұшырады.

Спорттық менеджер

Профессионалды футболшы манызында зейнетке шыққаннан кейін Диего "Расинг" клубының спорт директоры болды. Оның басшылығымен дарынды ойыншылар шақырылды және жақсы спорттық жоба қалыптасты, оның нәтижесінде ол екі жүлде жеңіп алды: Суперлига 2018/19 және Кампеондар Трофеі 2019. Милито 2020 жылдың соңында клуб басшылығымен ұстанымдардағы келіспеушіліктерге байланысты лауазымынан кетті.