Кіріспе

Уильям Блейктің мифологиялық жүйесіндегі кейіпкер, Уильям Блейктің мифологиясындағы тұлға Хар – Уильям Блейктің мифологиялық шығармаларындағы кейіпкер, ол шамамен қарт Адамға ұқсас. Оның әйелі – Ева. Хар «Тириел» (1789) және «Лос әні» (1795) туындыларында кездеседі, ал «Тель кітабы» (1790) мен «Вала, немесе Төрт Зоа» (1796–1803) еңбектерінде қысқаша еске алынады.

Қысқаша мазмұны

Тириел басталғанға дейін көп жыл бұрын Харды оның балалары – Тириел, Ижим және Зазель құлатты. Уақыт өте келе, ол әйелі Хевамен Хар аңғарында тұрып, біртіндеп ес-ақылдары жойылып, балалық шаққа қайта оралып, қамқоршылары Мнетаны өз аналары деп ойлап, күндерін құстарды қуалаумен және "үлкен торда" ән шырқаумен өткізеді (Тириел; 3:21). Тириел өзінің тағын өз балаларына жоғалтқаннан кейін Хар мен Хеваға барады. Олар Тириелдің өз ұлдары екенін білмесе де, онымен бірге қалуын сұрайды, бірақ ол бас тартады және саяхатын жалғастырады. Кейіннен, Тириел өз балаларының көпшілігін өлтірген соң, ата-анасын кінәлау және оларды қалай тәрбиелегенін сынау үшін Вальске қайта оралады, Хардың заңдары мен өзінің даналығы енді "бірге қарғысқа айналды" (8:8) деп жариялайды. Осы мәлімдемеден кейін Тириел олардың қасында көз жұмады. Кейінірек жазылған "Лос әнінің" (1795 ж.) Африка бөлімінде, Тириелге дейінгі оқиғаларды баяндайтын, Хар мен Хева отбасына қарсы көтерілгеннен кейін шөлге қашуға мәжбүр болады. Шөлдегі жерсіндікте, олар жорғалаушыларға айналады.