Дэйв Фаутц: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1856–1897)

Дэвид Лютер Футц (7 қыркүйек, 1856 – 5 наурыз, 1897) – 13 маусым бойы американдық бейсбол лигасының ойыншысы болған. Ол питчер қызметін қоса, көптеген позицияларда ойнады, мансаптық көрсеткіші 147–66 болды, сондай-ақ бірінші база және аутфилдте де өнер көрсетті. ол Бруклин күйеу жігіттерінің ойыншы-менеджері болды.

Ерте өмір

Дэвид Лютер Футц 1856 жылдың 7 қыркүйегінде Мэриленд штатының Кэрролл округінде дүниеге келді. Ол Соломон Август Футц пен Мириам Кук ұлы болды. Өмірі бойы астмамен ауырып жүрді. 21 жасында Футц Колорадо штатының Лидвилл қаласына кетіп, қорғасын кеніште біраз жұмыс істеді. Лидвиллде жүргенде бейсбол ойнай бастады, "Лидвилл Блюз" командасының питчері болды. Біраз уақыттан кейін Мичиган штатының "Бей-Сити" командасымен келісімшарт жасады, онда 1884 жылға дейін ойнады. 1884 жылға қарай Футцтің талантын Америка Ассоциациясының "Сент-Луис Браунс" клубының иесі Крис фон дер Ахе байқады. Ол Футцтің келісімшартын алуға қатты ниеттенгендіктен, Мичиган штатындағы "Бей-Сити" клубының барлық франшизасын сатып алды.

Бас лигалық бейсбол мансабы

Ойыншы ретінде Дейв Футцтің бойының (6 фут 2 дюйм) ұзын және салмағының (161 фунт) жұқа болуына байланысты оны көбінесе "Қайшы" және басқа лақаптармен атаған. Бас лигадағы алғашқы алты маусымын ол Американдық Ассоциациядағы Сент-Луис Браунс командасында өткізді, сонымен қатар астмадан да зардап шекті. "Браунс" командасында ол олардың күшті оң жақ қол шабуылшысы болды және Сент-Луистің төрт рет қатарынан Американдық Ассоциацияның жеңімпазы болуына көмектесті. Осы жолда Футц әсерлі нәтижелер көрсетті және 1885 жылдың 10 сәуірінде көрсетілім ойынында Сент-Луис Марунс командасын 7:0 есебімен жеңіп, "ной-хиттер" жасады. Кейін, 1886 жылдың 3 маусымында Футц Бруклинге қарсы өткен ойында 19:0 есебімен жеңіске жетті. Бірақ 1887 жылдың 14 тамызында Сент-Луис үшін Цинциннати Редс командасына қарсы тастағанда, Футцқа доп тиіп, лақтыратын қолының бас бармағы сынды. Тоғыз аптаға жарақаттан тыс қалғаннан кейін, Футц қайтадан шабуылға шыққанда тиімді болмады және оның шабуылшы мамандығы дерлік аяқталды. Шабуылшы болып ойнаған жылдары Футц 1884-1887 жылдар аралығында төрт жыл ішінде 114 ойын жеңіп, 1886 жылы рекордтық 41 ойын жеңді. Оның жалпы көрсеткіші 147-66, бұл 0,690 пайызды құрайды және барлық уақыттағы үшінші үздік көрсеткіш. 1887 жылы Футц сирек кездесетін жетістікке қол жеткізді: ол шабуылшы ретінде 20 немесе одан көп ойын жеңіп (25), сонымен қатар соққы беруші ретінде 100 немесе одан көп ұпай жинады (108). 1888 жылғы маусымға дейін Футц жаңалықтарда болды, себебі Сент-Луис Браунс командасының иесі Крис фон дер Ахе толыққанды жазылмаған Футцтың, сондай-ақ шабуылшы Боб Карутерс пен ұстаушы Док Бушонгтың келісімшарттарын сатты. Бұл келісімшарт Бруклин күйеу жігіттері мен олардың иесі Чарли Бёрнге жасалды, ол үш ойыншы үшін сол кездегі үлкен сома – 19 000 доллар төледі. Жарақат алғаннан кейін Футц Бруклин үшін көп ойнамады, бірақ команданың 1889 жылы Американдық Ассоциацияның жеңімпазы және 1890 жылы Ұлттық Лиганың туын жеңіп алуына көмектесті. Екі маусымда да ол бірінші базадағы тұрақты ойыншы болды. Кейін, төрт маусым бойы (1893-1896) Футц ойыншы-басқарушы болды, бірақ Бруклин ешқашан бесінші орыннан жоғары көтерілген жоқ және Футц 1896 жылғы маусым аяқталғаннан кейін 1896 жылдың қазан айында отставкаға кетуге мәжбүр болды.

As a player, Dave Foutz was often called "Scissors" and other nicknames, due to his tall (6 foot 2 inch) and thin (161 pounds) build. His first six seasons in the major leagues were spent in the American Association with the St. Louis Browns, all the while suffering from asthma. With the Browns he became their powerhouse right hander who helped St. Louis win four straight American Association pennants. Along the way, Foutz built up an impressive record and on April 10, 1885, in an exhibition game, Foutz pitched a no hitter to defeat the St. Louis Maroons, 7–0. Later on June 3, 1886, Foutz pitched a shutout against Brooklyn in what became a 19–0 rout. But on August 14, 1887 while pitching against the Cincinnati Reds for St. Louis, Foutz was hit by a ball and suffered a broken thumb on his throwing hand. Sidelined for nine weeks, when Foutz eventually returned to pitching‚ he was ineffective and his pitching career was virtually ended. While he was pitching, Foutz won 114 games over a four year span from 1884–1887, with a career high of 41 in 1886. He ended up with a 147–66 record, which is a .690 percentage and is tied for third best ever. In 1887, Foutz achieved a rare feat when he won 20 or more games as a pitcher (25) and drove in 100 or more runs as a hitter (108). Leading up to the 1888 season, Foutz made the news when Chris von der Ahe, owner of the St. Louis Browns, sold the contracts for the not fully recovered Foutz, along with pitcher Bob Caruthers and catcher Doc Bushong. The sale was to the Brooklyn Bridegrooms and their owner Charlie Byrne, who paid what was then the enormous sum of $19,000 for the trio. After the injury, Foutz pitched little for Brooklyn but helped the team to the 1889 American Association pennant and the 1890 National League flag. In both seasons, he was the regular first baseman. Later for four seasons (1893–96), Foutz was a playing manager, but Brooklyn never finished higher than fifth and Foutz was forced to resign in October 1896 after the end of the 1896 season.

Кейінгі өмірі

1889 жылы Футц 28 жастағы Минни М. Глоккеге үйленді және олар Бруклинде тұрды. Одан кейін ол әйелімен ажыраспайтын болды және Футц жастық шағынан бері тынышталғандай болды. Денсаулығы нашар болғандықтан, 1896 жылдың қаңтарында Футц пневмонияға шалдығып, қатты ауырды және жартылай жазылып қалды. 1896 жылдың қазанында "Күйеулер" командасынан босатылғаннан кейін Футц кіші лигаларда менеджерлік қызметке немесе төреші болуға үміткер ретінде қарастырылды, бірақ 1897 жылдың қаңтарына қарай ол жұмыс істеуге тым нашар болып, дәрігердің бақылауында болды. 1897 жылдың 5 наурызында Футц Мэриленд штатының Балтимор қаласының маңындағы Уэверлидегі анасының үйінде астмадан қайтыс болды. Ол Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Лаудон Парк зиратында жерленді. Газеттер оның қоштасу рәсімі өте қайғылы және көңілсіз болғанын, көптеген бұрынғы командаластары мен бейсболшылар қатысқанын хабарлады. Сонымен қатар, Ұлттық лиганың басшылары, оның бұрынғы Бруклин және Сент-Луис клубтары да қатысты.