Кіріспе
Шон Филлипс (туған 3 ақпан 1943 жылы) – американдық әнші-күйші, музыкант, ең әйгілі 1960 және 1970 жылдары. Оның шығармашылығы фолк-рок негізінде, бірақ джаз-фьюжн және фанк сияқты басқа жанрларды да қамтиды. Филлипс жиырма сегіз альбом жазды және Донован, Пол Бакмастер, Дж. Питер Робинсон, Эрик Клэптон, Стив Винвуд, Берни Таупин, Тим Хардин, Манос Хацидакис және тағы да көптеген музыканттармен жұмыс істеді. Рок-импресарио Билл Грэм Техас штатында туған музыкантты «музыка индустриясының ең жақсы сақталған құпиясы» деп атады. AllMusic сайтындағы Филлипстің өмірбаянында былай делінген: «Оның музыкасын – фолк, рок, джаз, фанк, прогрессив, поп, электро, классикалық және халықтық музыка дәстүрлерін үйлестіретін – ешкімнің күтіміне сай келтіруден бас тартуы, оның талантына лайық жұлдыздық деңгейге жетпесе де, өзінің жанкүйерлерін сақтап қалуына мүмкіндік берді». Ол 1960 жылдардың басында әнші-күйші Тим Хардин, комедияшы Ленни Брюс және басқалармен бірге фольклорлық клубтарда өнер көрсетті. Канаданың Саскатун қаласында әнші Джони Андерсонмен (кейін Митчелл) танысып, гитарада ойнаудың әдістерін үйретті. 1964 жылы Боб Гибсонның «Фрэнки және Джонни» әнінің өңделген нұсқасын («Жаңа Фрэнки және Джонни әні») жазды. Үндістанға саяхат барысында ол Лондонға тоқтады және рекорд продюсері Денис Престонмен кездесті, ол оны Columbia Records лейблымен келісімшартқа отырғызды. Филлипс лейбл үшін екі альбом шығарды: «I'm a Loner» (1965) және «Shawn» (1966), бірақ екеуі де сәтті болмады. Осы кезеңде Филлипс Донованмен де танысты. Екеуі бірнеше әнде бірлесіп жұмыс істеді, соның ішінде Филлипс мелодиясын жазған «Season of the Witch» әні. Донован кейіннен Филлипстің осы әннің музыкасын жазғанын мойындады. 1967 жылы жұмысқа алу рұқсатының мерзімі бітіп, Англиядан кетіп, Парижге, содан кейін Италияның Позитано қаласына көшіп барды, бірақ гастрольдік сапарларын жалғастырды. Ол Англияға оралып, 1969 жылдың ақпанында Лондонның Дрюри-Лейндегі Өнер зертханасында Джейн Арденнің «Вагина Рекс және Газ пеш» атты даулы пьесасының музыкасын жазу және орындау үшін «The Djinn» тобымен бірге жұмыс істеді. Дик Джеймстің демеушілігімен ол Стив Уинвуд, Джим Капальди және Traffic тобының Крис Вудпен бірге материал жазды. Сонымен қатар, 1973 жылы Billboard Hot 100 чартында «Lost Horizon» (63-орын) және «We» (92-орын) синглдары пайда болды. Allmusic сайтындағы Брюс Эдердің сөзіне сүйенсек, оның 1970-ші жылдардағы жазбалары «12 кыллы гитарадағы шексіз, теңдесі жоқ шығармашылық пен виртуоздыққа ие екенін көрсетті, сонымен қатар төрт октавалық дауыс диапазонымен үйлесім тапты. Жазушылар Филлипсті оның ерекше ән мәтіндері, әсерлі мелодиялары, таң қалдыратын музыканттығы және жазбаларының амбициясы үшін мақтады. Ол толыққанды жұмбақ еді, американдық туылған, бірақ халықаралық деңгейде өскен, өзінің туған елінің барлық музыкасын шетелдіктердің қатты бағалайтыны және әлем музыкасын жақсы көретін тәжірибелі саяхатшының музыка туралы ойлауында әдеттегідей шектеулері болмады». Эдер былай деп жалғастырды: «Филлипс сыншылардың мақтауына қарамастан, ешқашан үлкен жұлдыз болмады. Ол ешқашан көзге түсетін коммерциялық дыбысты іздемеді, керісінше, оның айтуынша, «сені тыңдамай тұрып өзгеше сезінетін» әндерді жазуды жөн көрді, ең алдымен махаббат туралы әндер мен дыбыстық пейзаждарды жазды». Қазір ол уақытын жазу, жаздыру, гастрольдік сапарлар мен жедел жәрдем жұмысына бөліп жатыр. Жедел жәрдем жұмысы туралы ол былай дейді: «Менің жедел жәрдемге шақырған жағдайларымның бірінде 89 жастағы Клара есімді әйелдің жамбас сүйегі сыныпты, себебі ол төсектен тым күшті секірген. Оны Аустин жедел жәрдеміне жеткізер алдында оның азабын басуға көп күш жұмсадым. Мен оған: «Біз сені осы жігіттерге береміз, бірақ сен өте жақсы қолдасың» дедім. Ол қатты қорқып кетті. Мен кетіп бара жатқанда, ол менің қолымнан ұстап, көзіме қарап: «Маған қамқорлық жасағаныңыз үшін көп рахмет» деді. Музыка индустриясы бірден көзден таса болды. Мен 1970 жылдары Уайт аралында 657 мың адамның алдында екі рет аяқ астынан алғыс алдым. Бұл қандай шапшаңдық болғанын елестете аласыз. Бірақ Кларамен болған сәт әлдеқайда күшті болды, өйткені бұл жұмыс бірден орындалады. Бұл шындыққа жақын».
those of a similar name
Shawn Phillips (born February 3, 1943) is an American singer songwriter and musician, primarily influential in the 1960s and 1970s. His work is rooted in folk rock but straddles other genres, including jazz fusion and funk. Phillips has recorded twenty eight albums and worked with musicians including Donovan, Paul Buckmaster, J. Peter Robinson, Eric Clapton, Steve Winwood, Bernie Taupin, Tim Hardin, Manos Hatzidakis and many others. Rock impresario Bill Graham described the Texas born musician as "the best kept secret in the music business". Phillips' AllMusic biography states: "His refusal to pigeonhole his music – which seamlessly melds folk, rock, jazz, funk, progressive, pop, electro, classical, and global folk traditions – to meet anyone else's expectations allowed him to retain his cult following without ever achieving the stardom that his talent seemed to merit." He played in folk clubs in the early 1960s, alongside singer songwriter Tim Hardin, comedian Lenny Bruce and others, and when in Saskatoon, Canada, met and taught guitar techniques to aspiring singer Joni Anderson (later Mitchell). He recorded his first single, an adaptation of Bob Gibson's version of "Frankie and Johnnie" (credited as "The New Frankie & Johnnie Song"), in 1964. While travelling to India, he stopped in London and met record producer Denis Preston, who signed him to Columbia Records. Phillips released two albums on the label, I'm a Loner (1965) and Shawn (1966), though neither was successful. During this period, Phillips also met Donovan. The pair ultimately collaborated on several songs, including "Season of the Witch", for which Phillips composed the melody. Donovan has since acknowledged that Phillips did indeed write the music of the song. In 1967, he left England after his work permit expired and after a period in Paris moved to Positano in Italy, while continuing to tour. He returned to England to write and perform, with The Djinn, the music for the controversial Jane Arden play Vagina Rex and the Gas Oven at the Arts Laboratory on Drury Lane in London in February 1969. Sponsored by Dick James, he also recorded material with Steve Winwood, Jim Capaldi and Chris Wood of Traffic. In addition, the singles "Lost Horizon" (No. 63) and "We" (No. 92) appeared on the Billboard Hot 100 chart in 1973. According to Bruce Eder at Allmusic, his 1970s recordings "established his reputation for boundless, nearly peerless creativity and virtuosity [as a] 12 string guitarist combined with his four octave vocal range Writers lavished praise on Phillips for his unusual lyrics, haunting melodies, daunting musicianship, and the ambition of his records. He was a complete enigma, American born but raised internationally, with a foreigner's keen appreciation for all the music of his homeland and a seasoned traveler's love of world music, with none of the usual limits on his thinking about music." Eder continued: "Phillips never achieved major stardom, despite his critical accolades. He never courted an obvious commercial sound, preferring to write songs that, as he put it, 'make you feel different from the way you felt before you started listening,' primarily love songs and sonic landscapes." He now divides his time between writing, recording, touring, and his EMT work. Of his EMT work, he says: “One of my EMT calls was an 89 year old woman named Clara, who had fractured her pelvis from stepping out of bed too hard. I took a great deal of care to keep her from suffering before we transferred to Austin EMS. I said to her, ‘We’re gonna give you over to these guys, but you’re in very good hands.’ She was very frightened. As I left, she grabbed me by the arm, looked me in the eyes, and said, ‘Thank you so much for taking care of me.’ And the music business just disappeared into the distance. I got a double standing ovation in front of 657,000 people at the Isle of Wight in the 1970s. You can imagine the rush. But that moment with Clara was much more powerful, because that work is immediate. It’s as real as you can get.”
In an interview with Chicago music critic Scott Itter, Phillips was reminded that he had once been described as "the best kept secret in the music business" by the late rock impresario Bill Graham. Asked why he was still "a secret" to many people, Phillips replied:blockquote|I'm not that interested in the fame, and popularity, but I would like to have the money that comes with it. I suppose the two have to go hand in hand. My "secrecy" is simply because none of the companies I have ever been affiliated with have cared enough to hire a national PR firm on an annual basis as part of the machine that creates the fame and popularity. Also, if you use a word like xenophobia in a song, or any word that the general public has to look up, they tend to shy away from any semblance of intelligence in popular music.
Чикаголық музыка сыншысы Скотт Иттермен сұхбаттасқанда, Филлипске бір кездері марқұм рок-импресарио Билл Грэм оны «музыка индустриясының ең жақсы сақталған құпиясы» деп сипаттағанын еске салды. Көптеген адамдар үшін ол неге әлі күнге дейін «құпия» деп сұрағанда, Филлипс былай деп жауап берді: «Мен атаққа, танымалдыққа онша қызығушылық танытпаймын, бірақ олармен бірге келетін ақшаны алғым келеді. Менің ойымша, екеуі де бірге жүруі керек. Менің «құпиялығым» – менің қатысқан компанияларымның ешқайсысы да жыл сайынғы негізде атақ пен танымалдылықты...
those of a similar name
Shawn Phillips (born February 3, 1943) is an American singer songwriter and musician, primarily influential in the 1960s and 1970s. His work is rooted in folk rock but straddles other genres, including jazz fusion and funk. Phillips has recorded twenty eight albums and worked with musicians including Donovan, Paul Buckmaster, J. Peter Robinson, Eric Clapton, Steve Winwood, Bernie Taupin, Tim Hardin, Manos Hatzidakis and many others. Rock impresario Bill Graham described the Texas born musician as "the best kept secret in the music business". Phillips' AllMusic biography states: "His refusal to pigeonhole his music – which seamlessly melds folk, rock, jazz, funk, progressive, pop, electro, classical, and global folk traditions – to meet anyone else's expectations allowed him to retain his cult following without ever achieving the stardom that his talent seemed to merit." He played in folk clubs in the early 1960s, alongside singer songwriter Tim Hardin, comedian Lenny Bruce and others, and when in Saskatoon, Canada, met and taught guitar techniques to aspiring singer Joni Anderson (later Mitchell). He recorded his first single, an adaptation of Bob Gibson's version of "Frankie and Johnnie" (credited as "The New Frankie & Johnnie Song"), in 1964. While travelling to India, he stopped in London and met record producer Denis Preston, who signed him to Columbia Records. Phillips released two albums on the label, I'm a Loner (1965) and Shawn (1966), though neither was successful. During this period, Phillips also met Donovan. The pair ultimately collaborated on several songs, including "Season of the Witch", for which Phillips composed the melody. Donovan has since acknowledged that Phillips did indeed write the music of the song. In 1967, he left England after his work permit expired and after a period in Paris moved to Positano in Italy, while continuing to tour. He returned to England to write and perform, with The Djinn, the music for the controversial Jane Arden play Vagina Rex and the Gas Oven at the Arts Laboratory on Drury Lane in London in February 1969. Sponsored by Dick James, he also recorded material with Steve Winwood, Jim Capaldi and Chris Wood of Traffic. In addition, the singles "Lost Horizon" (No. 63) and "We" (No. 92) appeared on the Billboard Hot 100 chart in 1973. According to Bruce Eder at Allmusic, his 1970s recordings "established his reputation for boundless, nearly peerless creativity and virtuosity [as a] 12 string guitarist combined with his four octave vocal range Writers lavished praise on Phillips for his unusual lyrics, haunting melodies, daunting musicianship, and the ambition of his records. He was a complete enigma, American born but raised internationally, with a foreigner's keen appreciation for all the music of his homeland and a seasoned traveler's love of world music, with none of the usual limits on his thinking about music." Eder continued: "Phillips never achieved major stardom, despite his critical accolades. He never courted an obvious commercial sound, preferring to write songs that, as he put it, 'make you feel different from the way you felt before you started listening,' primarily love songs and sonic landscapes." He now divides his time between writing, recording, touring, and his EMT work. Of his EMT work, he says: “One of my EMT calls was an 89 year old woman named Clara, who had fractured her pelvis from stepping out of bed too hard. I took a great deal of care to keep her from suffering before we transferred to Austin EMS. I said to her, ‘We’re gonna give you over to these guys, but you’re in very good hands.’ She was very frightened. As I left, she grabbed me by the arm, looked me in the eyes, and said, ‘Thank you so much for taking care of me.’ And the music business just disappeared into the distance. I got a double standing ovation in front of 657,000 people at the Isle of Wight in the 1970s. You can imagine the rush. But that moment with Clara was much more powerful, because that work is immediate. It’s as real as you can get.”
In an interview with Chicago music critic Scott Itter, Phillips was reminded that he had once been described as "the best kept secret in the music business" by the late rock impresario Bill Graham. Asked why he was still "a secret" to many people, Phillips replied:blockquote|I'm not that interested in the fame, and popularity, but I would like to have the money that comes with it. I suppose the two have to go hand in hand. My "secrecy" is simply because none of the companies I have ever been affiliated with have cared enough to hire a national PR firm on an annual basis as part of the machine that creates the fame and popularity. Also, if you use a word like xenophobia in a song, or any word that the general public has to look up, they tend to shy away from any semblance of intelligence in popular music.
Отбасылық және жеке өмірі
2016 жылы әйелі Джульетта және 12 жасар ұлы Лиаммен (інісінің құрметіне қойылған есім) Луисвилл, Кентукки штатына көшкенге дейін Филипс Италияда және Оңтүстік Африкада тұрған.