Джон Энтвистлдің «Whistle Rymes» альбомы: 1972 ж. шыққан, гитарда Питер Фрэмтон мен Джимми МакКаллох қатысқан рок-альбом. Тарихы, фактілер мен сатылым туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Whistle Rymes – ағылшын рок музыканты Джон Энтуистлдің 1972 жылғы 3 қарашада Ұлыбританияда Track Records, ал 1972 жылғы 4 қарашада АҚШ-та Decca Records компаниялары шығарған екінші жеке студиялық альбомы. Энтуистл бұл альбомды Джон Алкокпен бірлесіп өндірді, ол өзінің дебюттік студиялық альбомын, Smash Your Head Against the Wall (1971) өзіндік өндіріспен шығарғаннан кейін продюсермен жұмыс істеген алғашқы тәжірибесі болды. Альбом Батыс Лондонның Нотинг-Хилл ауданындағы Island Studios студиясында жазылды. Альбомда Питер Фрэмптон мен Джимми Маккалок (кейін Пол Маккартни мен Wings тобына қосылған) гитарамен орындаған үлестері бар. Альбом шамамен 175 000 дана сатылып, АҚШ Billboard 200 тізімінде 138-орынға жетті, бірақ оның тұңғыш студиялық альбомы сияқты, туған елінде де тізімге іліге алмады. 1996 жылы альбом Repertoire Records компаниясымен қайта жаңартылып, қайта шығарылды, бірақ қосымша материалдар болған жоқ. Кейіннен 2005 жылы Sanctuary Records компаниясы альбомды қайта жаңартып, қайта шығарды, бұл жолы сирек кездесетін қосымша материалдар қосылды; қосымша материалдар альбомға кірмеген екі жазылмаған әндердің демо нұсқаларынан тұрады (солардың бірі – "Back on the Road", кейін Джон Энтуистл Бендінің жалғыз студиялық альбомы үшін жазылған, Music from Van Pires, бұл Энтуистлдің өмірінде шыққан соңғы студиялық альбом болды). Альбомның бұл нұсқасында түпнұсқа альбомдағы әндердің екі демосы да бар. Дегенмен, альбомның барлық нұсқалары әлі де басылымнан тыс, әсіресе CD нұсқаларын табу қиын.
Whistle Rymes is the second solo studio album by English rock musician John Entwistle, released on 3 November 1972 by Track Records in the UK and on 4 November 1972 by Decca Records in the US. Entwistle co produced the album with John Alcock, his first work with a producer after self producing his debut studio album, Smash Your Head Against the Wall (1971), and it was recorded at Island Studios in West London's Notting Hill district. The album features guitar contributions from both Peter Frampton and Jimmy McCulloch (who would later join Paul McCartney and Wings). The album sold around 175,000 copies, and peaked at No. 138 on the US Billboard 200 but like his debut studio album it failed to chart in his home country. The album was initially remastered and re issued in 1996 by Repertoire Records, featuring no bonus content. The album was later remastered and re issued again in 2005 by Sanctuary Records but this time featuring rare bonus content; the bonus content consists of two unreleased demos of songs that didn't make it onto the album (one of which is "Back on the Road" which would later be recorded by the John Entwistle Band for their sole studio album, Music from Van Pires, which would also be the last studio album released during Entwistle's lifetime). This version of the album also has two demos of songs featured on the original album. However, all versions of the album remain out of print, and CD copies are especially hard to find.
Өмірбаян
Альбомның атауы Энтуистлдің тегінің әдеттегі қате жазылуын күлдіреді. Бірнеше тректер Энтуистлдің сол жылы туған ұлы Кристофердің дүниеге келуінен кейінгі отбасылық өміріне юмористик көзқарас ұсынады. "Ten Little Friends" әні Энтуистлдің Элингдегі үй студиясында пианинода жазылған және жазушылық дағдарыстан туындаған. Атауы The Who тобының барабаншысы Кит Мун сыйлаған тролль фигураларынан алынған. Тректе Питер Фрэмптонның гитара солосы бар, ол осы альбомдағы тағы бірнеше әнде де орындаған. Әдеттегі бас-гитарасынан өзге, Энтуистл бас-синтезаторда да ойнайды.
The album's title pokes fun at a common misspelling of Entwistle's surname. Several of the tracks give a humorous look on domestic life, following the birth of Entwistle's son, Christopher, earlier that year. "Ten Little Friends" was written on piano at Entwistle's Ealing home studio at the time and sprang from a bout of writer's block. The title comes from a set of troll figures given to him by the Who's drummer Keith Moon. The track features a guitar solo from Peter Frampton, who also played on other songs on the album. As well as his usual bass guitar, Entwistle also plays bass synthesizer.
Қаптама
Содан кейін Суррейдегі суретші Грэм Летбридж альбомның ашылмалы қақпақ суретін жасады (продюсер Джон Алкоктың ұсынысымен). Акварельмен салынған бұл сурет альбомдағы әндерде көтерілген тақырыптардан алынған шағын эпизодтарды бейнелейді. Күндізгі және түнгі тақырыбында, қақпақтың алдыңғы жағы түнгі көріністерді, ал артқы жағы күндізгі көріністерді көрсетеді. Сурет салуға кеткен уақыт альбомның жарық көруін кешіктірді.
Then Surrey based artist Graham Lethbridge designed the album's gatefold cover artwork (at the suggestion of producer John Alcock). A watercolor painting, it depicts little scenes that were taken from themes expressed within the songs on the album. With a day and night theme, the front cover depicts nightime scenes, and the back is of daylight scenes. The time that it took to paint the artwork delayed the album's release.
Шығару
Бұл альбомның 1972 жылы Ұлыбританиядағы түпнұсқа релизі Track Records лейблінде жарық көрді және Polydor таратып берді. АҚШ-тағы бұл альбомның алғашқы нұсқасы күміс Track/Decca лейблімен шықты. Бір жыл өткен соң ол АҚШ-та MCA арқылы қайта басылды.
The original 1972 UK release of this album was on Track Records and distributed by Polydor. The first US issue of this album was by the silver Track/Decca label. A year later it was reissued in the US by MCA.
Сыни қабылдау
AllMusic журналына ретроспективті шолу жазған сыншы Дональд А. Гуариско альбомда "жақсы есте қалатын, тікелей, поп элементтері бар рок пен қараңғы, көбінесе өткір сатиралық мәтіндердің" үйлесімін атап көрсетті.
In a retrospective review for AllMusic, critic Donald A. Guarisco wrote that the album combines "catchy, straightforward, pop tinged rock with dark, often bitingly sarcastic lyrics."