Франсуа Норбер Бланше: Тыныш мұхитының солтүстік-батысындағы католик шіркеуін құрушы миссионер және дін қызметкері

Кіріспе

Француз канадалық туған миссионер дін қызметкері және прелат Франсуа Норберт Бланше (30 қыркүйек 1795 – 18 маусым 1883) – католик шіркеуінің француз канадалық туған миссионер дін қызметкері және прелаты, ол Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағында католик шіркеуінің құрылуына зор үлес қосты. Ол сол кезде Орегон аймағы деп белгілі болған жерге келген алғашқы католик дін қызметкерлерінің бірі болды және кейіннен Орегон қаласы архиепархиясының (қазір Орегон штатындағы Портленд архиепархиясы) алғашқы епископы және архиепископы атанды.

Ерте өмір және діни қызметкер

Франсуа Норберт Бланше Төменгі Канаданың (қазіргі Квебек) Сен-Пьер-де-ла-Ривиер-дю-Сюд маңында дүниеге келген. Ол інісі Аугустин Маглуар Бланшемен бірге Квебек семинариясына түсіп, 1819 жылы дін қызметкері болып тағайындалды. 1827 жылы Монреальға шақырылып, пастор болды. Епископ Провеншер бастапқыда дін қызметкерлерін Уилламет аңғарына жіберуді ұсынды, бірақ Гудзон шығанағы компаниясы қарастырылып отырған миссияның Коулиц өзенінде, Колумбия өзенінің солтүстігінде орналасуын талап етті. Бланше миссионерлік жұмыстарға көмектесу үшін Модесте Демерспен бірге Орегон өлкесінің генерал-викарі болып тағайындалды. Квебек архиепискобы Жозеф Синьей миссионерлерге: «Тұрғындарға тез арада пайдалы болу үшін үнді тілдерін зерттеуге кірісіңіздер, сонда сіздер сол жерде біраз уақыт болғаннан кейін грамматикалық еңбек жариялай аласыздар», – деп нұсқау берді. Сол жылдың қараша айында олар қазіргі Ванкувер, Вашингтон штатының Форт-Ванкувер қаласына келді. Оларды қарсы алуға Вилламет аңғарынан келген француз канадалықтарының Пьер Беллеки, Жозеф Герве және Этьен Люсье делегациясы келді. 1839 жылдың 3 қаңтарынан бастап Бланше Беллеки мен Люсьемен бірге француз канадалықтары басқаратын француз даласының фермаларына барды. Колумбия өзенінің оңтүстігіндегі (Орегон өлкесінде) алғашқы католиктік әйін 6 қаңтарда Сент-Пол шіркеуінде өткізілді, онда Бланше бес апта болды. Кейіннен бұл қосымша бейнелеуге мүмкіндік беру үшін мата қолдану арқылы күрделілендірілді. Сахале таяғын кейіннен методистер мен пресвитериандар, мысалы Дэниел Ли және Генри Х. Спалдинг қолданды. 1841 жылы жергілікті тұрғындар сол жерде ағаштан жасалған шіркеу салып жатыр. Бланше аралда бір жылға жуық болды. Кейінгі кездесу кезінде Дэвид Леслидің үйінде Шампогқа жақын жерде Бланше әлі де қарастырылып отырған саяси құрылымға қарсы болды және алты айдан кейін оның міндеттерін кейінге қалдыруды сұрады. 1843 жылдың 1 желтоқсанында Папа Григорий XVI басқарған Ватикан Орегон территориясының Апостолдық Викариатты құрды және Бланшетті оның апостолдық викарі етіп тағайындады. Батыста оны құлшылыққа тағайындайтын епископ болмағандықтан, Бланше үйіне, Квебекке барып, епископ болып тағайындалуы керек болды. Ол 1844 жылдың желтоқсанында Канадаға саяхатқа шықты, Колумбия өзенінде пароходқа отырды, Гонолулуға тоқтады, Гавайиде Хорон мүйісін айналып өтті, Англияның Довер қаласына қонды, Ливерпульге темір жолмен барды, Массачусетс штатының Бостон қаласына кемемен барды және ақырында Монреальге темір жолмен жетті, бұл сапар .

François Norbert Blanchet was born near Saint Pierre de la Rivière du Sud in Lower Canada (present day Quebec). Along with his younger brother Augustin Magloire Blanchet, he entered the Seminary of Quebec and was ordained a priest in 1819. In 1827 he was summoned back to Montreal and became a pastor. Bishop Provencher originally suggested that priests be sent to the Willamette Valley but the Hudson's Bay Company pressed for the considered mission to be on the Cowlitz River, north of the Columbia River. Blanchet was appointed the Vicar General of the Oregon Country, with fellow priest Modeste Demers to aid in the missionary efforts. The missionaries were instructed by Archbishop Joseph Signay of Quebec: "In order to make yourselves sooner useful to the natives you will apply yourselves to the study of the Indian languages so as to be able to publish a grammar after some of your residence there." In November of that year, they arrived at Fort Vancouver in present day Vancouver, Washington. A delegation composed of French Canadians from the Willamette Valley composed of Pierre Belleque, Joseph Gervais and Étienne Lucier were present to greet them. Beginning on January 3, 1839, Blanchet, with Belleque and Lucier, went to the French Prairie farms maintained by the French Canadians. The first Catholic Mass south of the Columbia river (in the Oregon Country) was celebrated at the St. Paul church on January 6, where Blanchet remained for five weeks. This was later made more complex with the use of cloth, to allow for additional representations. The use of the Sahale stick was later adopted by Methodists and Presbyterians like Daniel Lee and Henry H. Spalding. The chief presented him with a huge wooden cross (24 feet (7 m) long) and by 1841 the inhabitants were building a log church in the same area. Blanchet stayed on the island for nearly a year. During the subsequent meeting held at David Leslie's home near Champoeg Blanchet was still opposed to the contemplated political structure, and six months later asked for a reprieve of his duties. On December 1, 1843, the Vatican under Pope Gregory XVI established the Vicariate Apostolic of the Oregon Territory, and named Blanchet its vicar apostolic. With no bishops out west to consecrate him, Blanchet had to journey home to Quebec to be consecrated a bishop. He began his journey for Canada in December 1844, boarded a steamer on the Columbia River, touched at Honolulu, Hawaii doubled Cape Horn, landed at Dover, England, went by rail to Liverpool, took a vessel to Boston, Massachusetts, and finally proceeded by rail to Montréal, a journey of .