Итальян актрисасы Джованна Меццоджорно

Кіріспе

Giovanna Mezzogiorno (9 қараша 1974 жылы туған) – итальяндық театр және кино актрисасы.

Ерте өмір

Меццогиорно 1974 жылғы 9 қарашада Римде актерлер Витторио Меццогиорно мен Сесилия Саккидің қызы болып дүниеге келді. Ол ата-анасының түсірілім алаңдарында өсті. Алғашқыда балерина болуды армандады және 13 жыл бойы би өнерін оқыды. 19 жасында әкесінің қайтысынан кейін Меццогиорно Парижге көшіп, Арианна Мнушкиннің қойылымдарын тамашалады және екі жыл бойы Питер Брук шеберханасында жұмыс істеді. Ол сахнада Шекспирдің "Гамлет" пьесасы негізіндегі "Кім онда?" (Qui est là) спектаклінде Офелия рөлімен дебют жасады. Спектакль Еуропаның әртүрлі қалаларында көрсетілді. 1996 жылы Premio Coppola Prati сыйлығын алды, ал қазылар алқасын театр сыншысы Франко Куадри басқарды. Бір жыл өткен соң, ол Серджио Рубинидің сценарийімен түсірілген "Күйеу жігітінің саяхаты" (Il viaggio della sposa) фильмінде кинодағы алғашқы рөлін ойнады. Меццогиорно итальян киносындағы жаңа талант ретінде Targa d'Argento сыйлығымен марапатталды, сонымен қатар Grolla d'oro, Шетелдік баспасөз қауымдастығының Globo d'Oro және 1997-1998 жылғы маусымның ең үздік актрисасы атанды және Premio Flaiano сыйлығына ие болды.

Мансап

1998 жылы Меццогиорно Микеле Пласидо режиссерінің «Дель Perduto amore» фильмінде Фабрицио Бентивольо мен Серджио Рубинимен бірге түсті (оған басты рөлдегі ең үздік актриса ретінде «Nastro d'Argento», «Ciak d'Oro» және «Premio Pasinetti» сыйлықтары табысталды), сондай-ақ Италияның «RaiDue» ұлттық телеарнасы үшін Элизабетта Лодоли режиссерімен «Più leggero non basta» («Жүгін жеңілдету») телефильмінде Стефано Аккорсимен бірге, бұлшық дистрофиясы бар жас қыздың рөлінде ойнады. 1999 жылы Меццогиорно Энцо Тортораның қызы Сильвия рөлін ойнады, оның қате айыпталуы фильмнің сюжетіне негіз болды. «Un uomo perbene» фильмін Микеле Пласидо мен Марианжела Мелатомен бірге Маурицио Заккаро түсірді. Сол жылы ол Антонелло Грималдидің «Asini» фильмінде итальяндық комедия актері Клаудио Бизиомен бірге жұмыс істеді. 2000 жылы Меццогиорно Жозе Дайан режиссерлік еткен «Les Miserables» телесериалындағы жұмысы үшін Прага мен Париж арасында сапарлады. Ол Данияда Фабио Карпи режиссерінің «Nobel» фильмінде Хектор Альтериомен бірге түсті. Италияда ол Пуглиеллимен бірге «Tutta la conoscenza del mondo» («Дүниедегі барлық білім») фильмінде, содан кейін Габриэле Муччино режиссерлік еткен «L'ultimo bacio» («Соңғы сүйіс») фильмінде Стефано Аккорси мен Стефания Сандреллимен бірге жұмыс істеді (премия «Flaiano» иегері). Осы соңғы фильмнің сәттілігінен кейін Джованна Италияда кеңінен танымал болды. 2001 жылы Меццогиорно Фабио Конверси режиссерлік еткен «Malefemmene» фильмінде Анжела Молинамен бірге сот қателігінен түрмеге түскен Франческа рөлінде ойнады, сонда ол ешқашан ойламаған достық пен жақындастықтың шынайы сезімін бастан өткерді. Ол сондай-ақ Адриано Джаннинимен және режиссер Ливия Джанпальмомен бірге «Stai con me» фильмінде егіздердің анасы рөлінде түсті. 2002 жылы ол Фердинандо Вичентини Оргнани режиссерлік еткен «Ilaria Alpi – Il più crudele dei giorni» фильмінің түсірілімінде басты кейіпкер рөлінде жұмыс істеді (бұл фильм итальяндық тележурналистің Могадишодағы трагикалық және қараңғы өлімі туралы айтады). Ол Францияда Холокост кезеңіне арналған «Entrusted» теледрамасында түсті, режиссері Джакомо Баттиато, актерлік құрамында Клаус Мария Брандауэр, Томас Броди Сангстер және Стивен Мойер болды, бұл фильм Луп Дюранның бестселлеріне негізделген. Италияда ол Ферзан Өзпетек режиссерлік еткен «La finestra di fronte» («Қарсы терезелер») фильмінде Массимо Жиротти мен Рауль Бовамен бірге түсті. Бұл фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланып, кассалық табысқа ие болды және оған көптеген марапаттар сыйланды: «David di Donatello», «Ciak d’Oro», «Nastro d'Argento», «Globo d'oro» (Шетелдік прессадан), «Flaiano Award», «Karlovy Vary Award» («Басты рөлдегі ең үздік актриса»). Меццогиорно Серджио Рубини режиссерлік еткен «L’amore ritorna» фильмінде Фабрицио Бентивольо мен Маргарита Буймен бірге түсті. Ол сондай-ақ Францияда өзінің алғашқы комедиясының түсірілімінде жұмыс істеді: Мари Энн Шазель режиссерлік еткен «Au secours, j'ai 30 ans» фильмінде Пьер Пальмадемен бірге. 2004 жылы Меццогиорно Альберто Сирони режиссерлік еткен «Virginia (La monaca di Monza)» телефильміне қатысты. Содан кейін ол театрға оралып, Сара Кейн жазған «4.48 Psicosi» пьесасын Пьеро Маккаринелли режиссерімен қойды. 2005 жылы Кристина Коменчини режиссерлік еткен «La bestia nel cuore» («Айтпаңыз») фильмі «Ең үздік шетел тіліндегі фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына үміткер болды, соның нәтижесінде Меццогиорно актриса үшін ең маңызды халықаралық сыйлықтың бірі – «Coppa Volpi» сыйлығын жеңіп алды (бұрын Ширли Маклейн, Гонг Ли, Изабелла Хупперт, Кэтрин Денеув және София Лорен бұл сыйлықтың иегерлері болған). 2006 жылы Меццогиорно Эрос Пульеллидің ғылыми-фантастикалық триллері «AD Project» және Франческа Арчибугидің «Lezioni di Volo» («Ұшу сабақтары») фильмдерінде түсті. 2007 жылы ол Давид Маренго режиссерлік еткен «Notturno Bus» («Түндегі автобус») қара комедиясында сексауыл ұры Лейла рөлін ойнады, осы фильмде Валерио Мастандра мен Эннио Фантастичини де түсті. Ол Колумбияға Нобель сыйлығының иегері Габриэль Гарсия Маркестің кітабына негізделген «Холора уақытындағы махаббат» фильмінің басты әйел кейіпкері Фермина Даза рөліне айналды. 2008 жылы түсірілген «Sono Viva» және Вим Вендерстің «Palermo Shooting» фильмдерінде түскеннен кейін, 2009 жылы ол Марко Беллоччионың «Vincere» фильмімен үлкен халықаралық табысқа қол жеткізді, бұл фильм Канн қаласындағы ресми конкурсқа ілікті және соңғы сыйлыққа үміткер болды. Меццогиорно әкесі Витторионың мансабын тойлау үшін 1994 жылы кенеттен қайтыс болғаннан кейін 15 жыл өткен соң деректі фильм түсірді және өндірді. 2010 жылдың мамыр айында ол Канн кинофестивалінде қазылар алқасының мүшесі болды. 2011 жылдың қаңтар айында ол «Vincere» фильміндегі рөлі үшін 2010 жылғы ең үздік актриса сыйлығы үшін Ұлттық кино сыншылары қоғамы сыйлығын алды. 2017 жылы Меццогиорно «Napoli velata» («Жабық Наполи») фильмінде Адриана рөлінде ойнады.

In 1998, Mezzogiorno starred in the film Del perduto amore directed by Michele Placido, with Fabrizio Bentivoglio and Sergio Rubini (she was awarded the Nastro d'Argento, the Ciak d'Oro and Premio Pasinetti as best actress in a starring role) and, for the Italian National Television Network RaiDue, in a film made for TV Più leggero non basta ("A lighter burden to bear") in the role of a young girl with muscular dystrophy, directed by Elisabetta Lodoli with Stefano Accorsi. In 1999, Mezzogiorno played the role of Silvia, daughter of Enzo Tortora by whose mistaken conviction the film was inspired. The film Un uomo perbene with Michele Placido and Mariangela Melato, was directed by Maurizio Zaccaro. In that same year, she worked in Asini, directed by Antonello Grimaldi, with celebrated Italian comedian Claudio Bisio. In 2000, she travelled between Prague and Paris for work in the TV miniseries Les Miserables, directed by Josée Dayan, with Gérard Depardieu and John Malkovich. She worked in Denmark in Nobel, directed by Fabio Carpi, with Héctor Alterio. In Italy, she worked with Puglielli in Tutta la conoscenza del mondo ("All There Is to Know"), and then, L'ultimo bacio ("The Last Kiss") directed by Gabriele Muccino with Stefano Accorsi and Stefania Sandrelli (winning the Premio Flaiano). With the success of this last movie Giovanna become really famous in Italy. In 2001, Mezzogiorno appeared in the film Malefemmene with Ángela Molina and directed by Fabio Conversi, in the role of Francesca, who was imprisoned following a judicial error and came into contact with the reality of friendship and attachment which she had never imagined possible. She also worked on Stai con me, with Adriano Giannini and directed by Livia Giampalmo, in the role of a mother of twins. In 2002, she worked on the set of Ilaria Alpi Il più crudele dei giorni, in the role of the protagonist, directed by Ferdinando Vicentini Orgnani (the film tells the tragic and dark story of the Italian TV journalist killed in Mogadiscio). She also starred in France in the Holocaust period TV drama Entrusted, directed by Giacomo Battiato, with Klaus Maria Brandauer, Thomas Brodie Sangster and Steven Moyer, based on Loup Duran's best seller. In Italy, she starred in the film La finestra di fronte ("Facing windows") directed by Ferzan Özpetek, costarring Massimo Girotti and Raoul Bova. This film, critically acclaimed and a box office success, earned her a lot of awards: the David di Donatello, the Ciak d’Oro, the Nastro d'Argento, the Globo d'oro by the Foreign Press, the Flaiano Award, the Karlovy Vary Award as "Best Actress in a Leading Role". Mezzogiorno starred in the film L’amore ritorna, directed by Sergio Rubini, costarring Fabrizio Bentivoglio and Margherita Buy. She also worked in France, on the set of her first comedy: Au secours, j'ai 30 ans, directed by Marie Anne Chazel, with Pierre Palmade. In 2004, Mezzogiorno worked in the TV movie Virginia (La monaca di Monza), directed by Alberto Sironi. She then returned to the theatre, working with the director Piero Maccarinelli in 4.48 Psicosi, written by Sarah Kane. In 2005, La bestia nel cuore ("Don't Tell"), directed by Cristina Comencini, was an Academy Award candidate for Best Foreign Language Film, earning Mezzogiorno one of the most important international prizes for an actress: the Coppa Volpi, previously won by Shirley MacLaine, Gong Li, Isabelle Huppert, Catherine Deneuve and Sophia Loren. In 2006, Mezzogiorno acted in AD Project, a sci fi thriller by Eros Puglielli, and acted in "Lezioni di Volo" ("Flying Lessons") by Francesca Archibugi. In 2007, she appeared as Leila, a sexy thief, in the black comedy Notturno Bus ("Night Bus"), directed by Davide Marengo and starring Valerio Mastandrea and Ennio Fantastichini. She travelled to Colombia to become Fermina Daza, the principal female character from Love in the Time of Cholera based on the book written by Nobel Prize winner Gabriel García Márquez and directed by Mike Newell (Four Weddings and a Funeral). After appearing in two films shot in 2008, Sono Viva and Palermo Shooting by Wim Wenders, in 2009 she achieved great international success with Vincere by Marco Bellocchio, selected for the official competition in Cannes and a solid candidate for the final award. Mezzogiorno narrated and produced a documentary to celebrate the career of her father Vittorio, 15 years after his sudden death in 1994. She was a member of the jury at the Cannes Film Festival in May 2010. In January 2011, she was rewarded with the National Society of Film Critics Award for Best Actress 2010 for her role in Vincere. In 2017, Mezzogiorno appeared in the role of Adriana in the film called Napoli velata (Naples in Veils).

Жеке өмір

"Жығыл жеткіліксіз" (1998) фильмінің түсірілімінде ол Стефано Аккорсимен танысты, ол оның көп жылғы серігі болды. "Винцере" фильмінің түсірілімінде ол жүргізуші Алессио Фуголомен кездесті, және 2009 жылы Граантеде азаматтық некемен оған тұрмысқа шықты. Оның Леоне және Зено есімді екі ұлы бар, олар 2011 жылдың 26 тамызында дүниеге келді.