Кіріспе
Лондон, Англиядағы жаңалықтар журналы. The Guardian Weekly – Лондон, Англияда орналасқан халықаралық ағылшын тіліндегі жаңалықтар журналы. Бұл әлемдегі ең көне халықаралық жаңалықтар басылымдарының бірі және 170-тен астам елде оқырмандары бар. Редакциялық мазмұны британдық күнделікті газет The Guardian және жексенбілік газет The Observer-ден алынады, ал олардың барлығы Guardian Media Group компаниясымен басылып, меншікке ие. The Guardian Weekly журналын қазіргі уақытта Грэм Сноудон редакциялайды, ал Уилл Дин Guardian журналының сенбілік басылымына ұзақ мерзімге жіберілді. Бұл Версаль келісіміне қол қойылғаннан кейін бір апта өткен соң болды. Манчестер Guardian өзін жетекші либералды дауыс деп санады және Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін саяси жағдай өзгергенде, әсіресе АҚШ-тағы ықпалын кеңейтуді қалады. The Weekly журналының мақсаты – «Манчестер Guardian-дағы ең жақсы және қызықты, ең ерекше және уақытқа тәуелсіз мақалаларды жинақтап, апта сайынғы түрінде ұсыну» болды. Біраз уақытқа дейін.
The Guardian Weekly is an international English language news magazine based in London, England. It is one of the world's oldest international news publications and has readers in more than 170 countries. Editorial content is drawn from its sister publications, the British daily newspaper The Guardian and Sunday newspaper The Observer, and all three are published and owned by the Guardian Media Group. The Guardian Weekly is currently edited by Graham Snowdon, while Will Dean is on a long term secondment to the Guardian's Saturday magazine. a week after the signing of the Treaty of Versailles. The Manchester Guardian viewed itself as a leading liberal voice and wanted to extend its reach, particularly in the United States, in the changing political climate after the First World War. The Weekly had the stated aim of "presenting what is best and most interesting in the Manchester Guardian, what is most distinctive and independent of time, in a compact weekly form". for a time.
Эволюция және редакция 1969-2007
Бастапқыда газет жартылай кең форматта шығарылған. Алғашқыда "The Guardian-ның ең жақсысы" деген түсінік бірінші бетке салмақты пікір мақаласын орналастыруды білдірді. 1969 жылы Джон Перкин редакторлығымен басылымның бірінші бетіне суреттер енгізілді. 1971 жылы француздық Le Monde газетінің ағылшын тіліндегі басылымы жабылып, Weekly 12 000 абоненттік тізімін және Le Monde газетінің төрт бетін қабылдады. 1975 жылы The Washington Post газетімен мазмұндық келісім жасалды. Екі басылымнан алынған арнайы беттер 1993 жылғы қайта құрылымға дейін Guardian мақалаларын толықтырды, ал жаңа редактор Патрик Энсор басшылығымен олардың мақалалары Weekly-те жариялана бастады. Сол жылы The Observer газетінен алынған мақалалар да жарияланды. Осы шамада Weekly Манчестердің оңтүстігіндегі Cheadle қаласынан Лондондағы Guardian редакциясына көшіп, олармен бірікті. Бұл көшу Weekly-ге редакторларға, мақала авторларына және жаңалықтарға оңай қол жеткізуге мүмкіндік берді. 1991 жылы технологиялық жетістіктер модем арқылы австралиялық баспаханаға беттерді жіберуге мүмкіндік берді. Энсор редакторлығымен газет Quark XPress десктоптық баспа бағдарламасын пайдалана отырып шығарыла бастады. Ол таблоид форматқа айналды; содан кейін, 2005 жылы күнделікті Guardian газеті кең форматтан кіші, Берлин форматқа ауысқанда, Guardian Weekly жартылай Берлин форматқа дейін қысқарды, ал парақ саны қазіргі стандартты 48 бетке дейін арттырылды. Түсті баспа да енгізілді. Энсордың редакторлық қызметі 2007 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болуымен аяқталды, бірақ технологияның дамуы Weekly оқырмандарының тіпті ең шалғайдағы аймақтарда да интернетке қол жеткізуге мүмкіндік берді.
Around this time the Weekly relocated from Cheadle, to the south of Manchester, to join the rest of the Guardian in London. This move afforded the Weekly better access to editors, leader writers and news features. In 1991, technological advances enabled the first transmission by modem of pages to an Australian print site. Under Ensor's editorship, the paper began to be produced using the desktop publishing program Quark XPress. It became a tabloid sized publication; then, in 2005, when the daily Guardian newspaper converted from a broadsheet to the smaller, Berliner format, the Guardian Weekly shrank to a half Berliner while increasing pagination to its now standard 48 pages. Full colour printing was also introduced. By the end of Ensor's editorship, curtailed by his death from cancer in 2007, more advances in technology meant that even Weekly readers in the most remote locations were able to access the internet.
2007 жылдан бастап
Энсордың мұрагері ретінде австралиялық Натали Беннетттің тағайындалуы Guardian-ның бірінші кезекте цифрлық басылым стратегиясына көшуімен бірге орын алды. Ұлттық жаңалықтар енді Guardian сайтында жылдам жарияланып, баспа мерзімін күтпей дереу қолжеткізілетін болды. 2007 жылы Guardian Weekly-нің цифрлық нұсқасы құрылды, редактор блогы қосылды, ал көп ұзамай Facebook және Twitter әлеуметтік желілерінде де пайда болды. The Guardian Weekly онлайн режимінде theguardian.com/weekly сайтында қолжеткізіледі, онда жазылу туралы ақпарат да бар. Редакторлық қызметінің кезеңінде Беннет апталық басылымның нағыз жаһандық болуын қажет етті және экологиялық мәселелер мен дамушы елдерге қатысты жазбаларды көбейтті. Оның экологиялық саясатқа деген құштарлығы 2012 жылы газеттен кетуіне себеп болды. Кейін ол 2016 жылға дейін Англия мен Уэльстің Жасыл партиясын басқарды. The Guardian Weekly-нің эволюциясы Аби Девенидің басшылығымен жалғасты, ол үш он жылдықтан астам халықаралық тәжірибесі бар газет, жаңалықтар агенттігі және веб-редактор. Канадалық Девени Weekly-де терең зерттеулерге, жанды мақалаларға және әлемдік көзқарасты көрсететін талдамалық материалдарға баса назар аудара отырып, ұзақ форматтағы журналистиканы қабылдады. Әлемдік тақырыптар мен трендтер енді алдыңғы бетте жарияланып, ал соңғы бет Guardian-ның беделді сарапшыларына арналды. Оның халықаралық тәжірибесі Weekly-нің тек бір географиялық тұрғысынан жарылмайтынына кепілдік береді. Бұл мақсатқа 2011 жылы Нью-Йорктен редакцияланған Guardian US сайтының іске қосылуы, және екі жылдан кейін Сиднейде құрылған Guardian Australia сайтының ашылуы көмектесті, бұл Weekly-нің осы маңызды аймақтардағы жазба мүмкіндіктерін арттырды. Девени 2017 жылы редакторлық қызметтен кетіп, 2018 жылдың сәуір айында Уилл Дин оны алмастырды. The Guardian Weekly 2018 жылдың қазан айында жылтыр журнал ретінде жаңа форматта қайта құрылды. Журналдың таралымының артатыны және үш түрлі басылымның – Халықаралық, Солтүстік Америка және Австралия нұсқаларының шығатыны туралы хабарланды.
Формат
Атауы Ұлыбритания, Польша, Австралия, Жаңа Зеландия және АҚШ-тағы басылым орындарында толық түсті жаңалықтар журналы форматында басылады. 2018 жылдың 12 қазанында газеттен формат өзгертілгеннен бері стандартты басылым 64 беттік болып шығады.
Дүниежүзілік оқырмандар
Ұлыбритания, Австралия, АҚШ және Канада – Guardian Weekly газетінің ең ірі нарықтары, одан кейін Жаңа Зеландия, Франция және Германия. 170-тен астам елде оқырмандары бар газетке жазылғандардың шамамен 60%-ы он жылдан астам уақыт бойы оны оқып келеді. Оқырман аудиториясы, көбінесе, жақсы білім алған адамдардан құралған. Типикалық оқырман 45 жастан асқан, кем дегенде жоғары білімі бар, білім беру саласында жұмыс істейтін немесе зейнеткерлікке шыққан, сондай-ақ ерлер мен әйелдер арақатынасы 59:41 құрайды. Джордж У. Буштың Жимми Картерден кейін АҚШ президенттерінің алғашқысы Guardian Weekly-ге жазылмағаны хабарланды, бұл Рональд Рейган, Джордж Буш әке және Билл Клинтон дәстүрін бұзды.
Surveys reveal that some 60% of subscribers had taken the paper for more than a decade. Readership tends towards a well educated demographic. The typical reader is aged over 45, educated to at least degree level and either working in or retired from education, with a 59 41 male female split. George W. Bush was reportedly the first President of the United States since Jimmy Carter not to subscribe to the Guardian Weekly, breaking tradition with Ronald Reagan, George H. W. Bush and Bill Clinton.