Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хартбистхук радиоастрономиялық обсерваториясы (HartRAO) – радиоастрономиялық обсерватория, Магалиесберг тауларының оңтүстігінде, Хартбистхук төбелерінің табиғи ойысында, Йоханнесбургтен батысқа қарай 50 шақырымдай қашықтықта, Гаутенг провинциясында, Оңтүстік Африкада орналасқан. Ол Оңтүстік Африканың Ұлттық зерттеу қоры басқаратын ұлттық зерттеу мекемесі. HartRAO Африкадағы болашақ MeerKAT массиві үшін KAT-7 сынақ алаңы салынғанға дейін жалғыз ірі радиоастрономиялық обсерватория болды.
The Hartebeesthoek Radio Astronomy Observatory (HartRAO) is a radio astronomy observatory, located in a natural bowl of hills at Hartebeesthoek just south of the Magaliesberg mountain range, and about 50 km west of Johannesburg, Gauteng, South Africa. It is a National Research Facility run by South Africa's National Research Foundation. HartRAO was the only major radio astronomy observatory in Africa until the construction of the KAT 7 test bed for the future MeerKAT array in the Meerkat National Park.
Тарих
Обсерватория бастапқыда 51-ші терең ғарыш станциясы (DSS 51) деп аталды және 1961 жылы Ұлттық аэронавтика және ғарыш басқармасы (NASA) тарапынан салынды. Осы рөлде станция көптеген пилотсыз АҚШ ғарыш миссияларын іске асыруға көмектесті, оның ішінде Рейнджер, Сурвейер және Ай орбиталық ғарыш кемелері (Айға қонған немесе оны орбитадан картографиялаған), Маринер миссиялары (Венера және Марс планеталарын зерттеген) және Пионер миссиялары (Күннің желдерін өлшеген). Маринер 4-тен алынған Марс бетінің алғашқы суреттері DSS 51 станциясында қабылданды. 1975 жылы NASA станциядан бас тартып, оны Оңтүстік Африканың Ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер кеңесіне (CSIR) тапсырды, ол оны радиоастрономиялық обсерваторияға айналдырды. 1988 жылы обсерватория Ғылыми зерттеулерді дамыту қоры (FRD) басқаратын Ұлттық құрылымға айналды; 1999 жылы FRD Ұлттық ғылыми зерттеулер қоры (NRF) болып қайта құрылды.
The observatory was originally named Deep Space Station 51 (DSS 51) and was built in 1961 by the National Aeronautics and Space Administration (NASA). In this role the station assisted in tracking many unmanned United States space missions, including the Ranger, Surveyor and Lunar Orbiter spacecraft (which landed on the Moon or mapped it from orbit), the Mariner missions (which explored the planets Venus and Mars) and the Pioneer missions (which measured the Sun's winds). The first Mars surface images from Mariner 4 were received at DSS 51. NASA withdrew from the station in 1975, handing it over to South Africa's Council for Scientific and Industrial Research (CSIR), who converted it to a radio astronomy observatory. In 1988 the observatory became a National Facility operated by the Foundation for Research Development (FRD); in 1999 the FRD was restructured as the National Research Foundation (NRF).
Радиотелескоп
Обсерватория 260 тонналық радиотелескоппен жабдықталған, оның негізгі шағылыстыратын бетінің диаметрі 26 метрді құрайды. Телескоп микротолқын диапазонында 18 см, 13 см, 6 см, 4,5 см, 3,5 см, 2,5 см және 1,3 см толқын ұзындықтарында жұмыс істейтін радио қабылдағыштармен жабдықталған.
The observatory is equipped with a single 260 ton radio telescope with a main reflecting surface diameter of 26 metres. The telescope is equipped with radio receivers operating in the microwave band at wavelengths of 18 cm, 13 cm, 6 cm, 4.5 cm, 3.5 cm, 2.5 cm and 1.3 cm.
Зерттеу
HartRAO үздіксіз радиометрия, спектроскопия, пульсар уақытының өлшенуі және интерферометрия үшін қолданылады. Ол басқа құрлықтардағы радиотелескоптармен, сондай-ақ орбиталық HALCA (VSOP жобасы) және Spektr R (RadioAstron) радиотелескоптарымен бірлесіп, өте ұзақ базалық интерферометрия (VLBI) байқауларын жүргізу үшін жұмыс істейді. HartRAO Еуропалық VLBI желісінің серіктес мүшесі, сонымен қатар Австралия телескопының ұзақ базалық массивімен, Азия-Тынық мұхиты телескопымен, АҚШ-тың өте ұзақ базалық массивімен және Global Array-мен де жұмыс істейді. HartRAO VLBI, спутниктік лазерлік қашықтық өлшеу және жаһандық позициялау жүйесін пайдалана отырып, ғарыш геодезиясы бағдарламасын да жүргізеді. 1 метрлік оптикалық телескоп негізінде Ай лазерлік қашықтық өлшегішін (LLR) әзірлеу жұмыстары басталды. LLR жүйесі 100 мДж, 20 Гц жиілікті, 80 пс импульс ұзындығына ие лазерді пайдаланып, Ай бетіндегі бұрыштық рефлекторларға қашықтықты өлшейді. Обсерватория сонымен қатар Оңтүстік Африка университеттерінің студенттері мен оқытушыларына зерттеу жүргізуге қажетті жабдықтар мен мүмкіндіктерді ұсынады.
HartRAO is used for continuum radiometry, spectroscopy, pulsar timing and interferometry. It works together with radio telescopes in other continents as well as the orbiting radio telescopes HALCA (VSOP project) and Spektr R (RadioAstron) in order to perform Very Long Baseline Interferometry (VLBI) observations. HartRAO is an associate member of the European VLBI Network, but also operates with the Australia Telescope Long Baseline Array, the Asia Pacific Telescope, the United States Very Long Baseline Array and the Global Array. HartRAO also runs a Space Geodesy programme using VLBI, Satellite laser ranging and the Global Positioning System. Development work of a Lunar Laser Ranger (LLR) has commenced, based on a 1 m optical telescope. The LLR system will use a 100 mJ, 20 Hz, 80 ps pulse length laser to range to corner cube reflector arrays on the Moon. The observatory also provides students and lecturers from South African universities the facilities and opportunities to perform research.
Кару телескопы жобасына қатысу
XDM, MeerKAT радиотелескопы үшін жасалған прототиптік антенна HartRAO-да құрастырылды. XDM антеннасы алғаш рет KAT 7-де қолданылды, ол жеті антеннадан тұратын инженерлік сынақ алаңы және ғылыми құрал болып табылады. 2012 жылы аяқталған KAT 7, MeerKAT-ты дамытудың бірінші кезеңі болды.
The XDM, a prototype dish for the MeerKAT radio telescope, was constructed at HartRAO. The XDM dish design was first used in KAT 7, a seven dish engineering testbed and science instrument in the Meerkat National Park in Carnarvon, Northern Cape. KAT 7, completed in 2012, marked the first stage of MeerKAT development.