Кіріспе
Реймонд Эрл Болдуин (31 тамыз 1893 – 4 қазан 1986) – американдық саясаткер, Коннектикут штатынан АҚШ сенаторы және Коннектикут штатының 72-ші және 74-ші губернаторы. Консервативті республикашы болған ол 1938 жылы республикашылардың үлкен жеңісімен Коннектикут губернаторы болып сайланды, теңгерілген бюджет, жеке кәсіпкерлікке мемлекеттік көмек және салықтарды төмендетуге уәде берді. Ол штаттық бюджетті күрт қысқартты, нәтижесінде миллион долларлық профицит құрылды. 1940 жылы қайта сайлауда жеңіліске ұшырады, бірақ 1942 және 1944 жылдары қайтадан губернатор болып сайланды. Соғыс кезінде ол азаматтық қорғаныс және штаттық қызметтердің күрделі жүйесін басқарды. Коннектикут штатының көптеген әскери ұшақтар мен оқ-дәрі зауыттарының соғыстан кейінгі қайта құруына бағытталған күрделі бағдарламаны жоспарлады. 1946 жылы республикашылардың үлкен жеңісімен сенатор болып сайланды. Американың шағын бизнесінің өкілі ретінде ол Тафт-Хартли заңы арқылы еңбек одақтарының күшейтілген реттелуімен қатар, реттеуді азайтуға бағытталған консервативті ұстанымды қалыптастырды. Қарулы Күштер комитетінің кіші комитетінің төрағасы ретінде Болдуин Висконсин сенаторы Джозеф Маккартимен ұзаққа созылған дауға қатысты. Маккарти Болдуиннің 1944 жылы армия прокурорлары Малмеди қырғынында американдықтарды өлтірді деген айыппен неміс сарбаздарына өлім жазасын беруіне қатысты оқиғаны ақтауға тырысқанын мәлімдеді. Көпшілік назарында болған даудан шаршаған Болдуин 1949 жылдың желтоқсан айында сенаттан кетіп, штат судьясы болды.
Raymond Earl Baldwin (August 31, 1893 – October 4, 1986) was an American politician who served as a United States senator from Connecticut and also as the 72nd and 74th Governor of Connecticut. A conservative Republican, he was elected governor of Connecticut in 1938 during a Republican landslide promising a balanced budget, government aid to private business, and lower taxes. He sharply cut the state budget, producing a million dollars surplus. He was defeated for reelection in 1940, but was elected governor again in 1942 and 1944. He supervised a complex system of civil defense and statewide services on the homefront during the war. He planned an elaborate program to deal with the postwar reconversion of Connecticut's many warplane and munitions plants. He was elected to the Senate in the Republican landslide of 1946. As a spokesman for the small businesses of America, he compiled a conservative record in favor of less regulation, except for more regulation of labor unions through the Taft–Hartley Act. As chairman of a subcommittee of the Armed Services committee, Baldwin engaged in a long running dispute with Wisconsin Senator Joseph McCarthy. McCarthy alleged that Baldwin was whitewashing an episode in which Army prosecutors in 1944 gained the death penalty for German soldiers accused of massacring Americans at the Malmedy Massacre. Exhausted by the highly publicized controversy, Baldwin resigned from the Senate in December 1949 to become a state judge.
Ерте өмір
Болдуин 1893 жылы Нью-Йорк штатының Рай қаласында Сара Эмили (Тайлер) мен Люциан Эрл Болдуиннің ұлы болып дүниеге келді. Ол Коннектикут штатының Миддлтаун қаласына көшіп, мемлекеттік мектептерде оқыды. 1916 жылы Миддлтаундағы Веслиан университетін бітіріп, Йель университетіне түсті. Бірақ, соғыс жарияланған соң, ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатарына қосылды. Ол офицерлерді даярлау мектебіне жіберілді және 1918 жылдың ақпанында қатардағы офицер (энсин) атағын алды, ал 1918 жылдың қыркүйегінде лейтенант (j. g.) атағына көтерілді. 1919 жылдың тамызында Әскери-теңіз күштерінен кетіп, Йель құқық мектебінде оқуын жалғастырып, 1921 жылы бітірді. Ол 1921 жылы адвокаттыққа қабылданды және Нью-Хейвен мен Бриджпорт қалаларында қызмет етті. 1922 жылдың 29 маусымында Эдит Линдгольмға үйленді және олардың үш ұлы болды.
Мансап
Болдуин 1927 жылдан 1930 жылға дейін Стратфорд қалалық сотының прокуроры, ал 1931 жылдан 1933 жылға дейін сол соттың судьясы болды. Ол 1931 жылдан 1933 жылға дейін Коннектикут штатының өкілдер палатасының мүшесі болды, 1933 жылы көпшілік көшбасшысы қызметін атқарды. 1933 жылдан 1938 жылға дейін заңгерлік тәжірибені жалғастырды және 1935 жылдан 1937 жылға дейін Стратфорд қаласының төрағасы болды. Болдуин 1939 және 1940 жылдары Коннектикут штатының губернаторы болды және Хартфордтағы Проспект даңғылында орналасқан губернатор резиденциясын алғаш рет пайдаланған губернатор атанды. 1940 жылы ол қайта сайлануға түсті, бірақ сәтті болмады. Венделл Уилкидің ерте қолдаушысы болған ол, 1940 жылғы Республикалық конвенцияда Коннектикут делегациясының Уилкиді қолдауын қамтамасыз етті, бұл Томас Дьюи, Роберт А. Тафт және Артур Ванденберг сияқты жетекші үміткерлерді жеңу үшін өте маңызды болды. Уилки Болдуинге вице-президенттікке кандидаттыққа ұсынуға жасырын уәде бергенімен, партия басшылары Уилкиді Чарльз Макнариді тағайындауға мәжбүр етті, ал Болдуин ізгілікпен сайыстан бас тартты. Ол 1944 және 1948 жылдары делегат ретінде де қатысты. 1942 және 1944 жылдары қайтадан губернатор болып сайланған Болдуин 1946 жылдың 27 желтоқсанында отставкаға кеткенге дейін қызмет етті. Өкіметтік қызметінде ол салықтарды көтермей штаттың дефицитін жойды, жұмысқа оқыту бағдарламасын бастады, этникалық комиссия құрды және азаматтық сот жүйесін реформалады. Сондай-ақ Коннектикут ардагерлері мен жұмысқа орналасу жөніндегі кеңес, еңбек және басқару кеңесі құрылды. 1946 жылдың 5 қарашасында Фрэнсис Т. Малонидің қайтысынан босаған сенат мандатын толтыру үшін Республикалық партиядан АҚШ сенаторы болып сайланды, оның мерзімі 1947 жылдың 3 қаңтарында аяқталуға тиіс болған. Сонымен қатар, ол 1947 жылдың 3 қаңтарынан басталатын мерзімге де сайланды және 1946 жылдың 27 желтоқсанынан 1949 жылдың 16 желтоқсанында отставкаға кеткенге дейін сенатта қызмет етті. 1949 жылдан 1959 жылға дейін Болдуин Коннектикут Жоғарғы Сотының қателіктер талқылауының (қазіргі Коннектикут Жоғарғы Соты) судьясы болды, 1959 жылы бас судья болып тағайындалды және 1963 жылға дейін қызмет етті. Ол 1965 жылы Коннектикут штатының Конституциялық конвенциясының төрағасы болды.
Өлім
Болдуин 1986 жылғы 4 қазанда Коннектикут штатының Фэрфилд қаласында қайтыс болды және Коннектикут штатының Миддлтаун қаласындағы Индиан Хилл зиратында жерленген. 1957 жылдан 1982 жылға дейін Коннектикут штатының кітапхана комитетінің және оның ізінен келген Мемлекеттік кітапхана кеңесінің мүшесі болған Болдуин көп жыл бойы кеңестің төрағасы қызметін атқарды. Оның қызметіне деген құрмет ретінде 1983 жылы кеңес Мемлекеттік кітапхананың мұражайын Коннектикут тарихының Реймонд Э. Болдуин мұражайы деп атады. Коннектикут өзені арқылы Коннектикут тас жолын (I 95) байланыстыратын Реймонд Э. Болдуин көпірі де оның құрметіне аталған. Миддлтаундағы Мидлсекс сот округінің соты, сондай-ақ Стратфордтағы Болдуин орталығы, қарттар орталығы, оның есімімен аталады.