Кіріспе
Неміс құрылыс компаниясы Hochtief AG – Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалия жеріндегі Эссен қаласында орналасқан неміс құрылыс компаниясы. Hochtief – Германияның ең ірі құрылыс компаниясы және әлемдік деңгейде жұмыс істейді, АҚШ-тағы Turner еншілес компаниясы арқылы және Австралияда CIMIC Group-тың 90% акциясын иеленуі арқылы жалпы құрылыс саласындағы ірі компаниялардың бірі саналады. 2010 жылы компания бес корпоративтік бөлімшеде 70 000-нан астам қызметкерді жұмысқа алды. Олардың бірі – Hochtief Concessions – ірі әуежай операторы. Ал қалған бөлімшелері құрылыс жобаларын жоспарлау, қаржыландыру, салу және пайдаланумен айналысады. Компанияның тарихы 1874 жылға дейін жетеді және Мысырдағы Абу-Симбел тас ғибадатханаларын көшіру (Асуан бөгетінің құрылысынан кейін Нил өзенінің көтерілуінен оларды сақтау) және жаңа Афина халықаралық әуежайы, Германияның алғашқы атом электр станциясы сияқты инженерлік жетістіктерді қамтиды. Компания Баухаус қозғалысына қатысқанымен, әсіресе Zollverein кенішіндегі жұмысы және Дессаудағы Кандинский-Кле үйін қайта жаңғыртуымен танымал. Бұл екеуі де ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде компания құрылыс жобаларында мәжбүрлі еңбекке тартқан. Ол Берлиндегі Фюрербункерін (Адольф Гитлердің өзіне қол жұмсаған орны), сондай-ақ Бергхофтағы Гитлер үйін және Вольфсшанце бас штабын салған. Соңғы жылдары салынған нысандарға Босфор көпірі (Түркия), Король Абдулазиз халықаралық әуежайы (Сауд Арабиясы), Франкфурттағы MesseTurm және Commerzbank мұнаралары жатады. 2010 жылдың соңында, Hochtief акцияларының 30 пайызына иелік ететін испандық ACS Group компаниясы, Hochtief акцияларының тағы 20 пайызын сатып алуға мүмкіндік беретін ұсыныс жасады. Бұл ұсыныс 2010 жылғы 29 қарашада Германияның Федералдық қаржылық бақылау органы (BaFin) тарапынан мақұлданды. 2011 жылғы маусымда ACS компаниясы Hochtief-тегі үлесін 50,16 пайызға дейін арттырып, компанияны толық бақылауға алды.
Hochtief AG is a German construction company based in Essen, North Rhine Westphalia, Germany. Hochtief is Germany's largest construction company and operates globally, ranking as one of the largest general construction companies in the United States through its Turner subsidiary, and in Australia through a 90% shareholding in CIMIC Group. In 2010 it employed more than 70,000 employees across five corporate divisions. One of these, Hochtief Concessions, is a major airport operator. The others are involved with construction project planning, finance, construction and operation. The company's history dates back to 1874 and includes engineering feats such as the transplantation of the Abu Simbel rock temples in Egypt (saving them from the rise of the River Nile caused by the Aswan High Dam), and infrastructure projects like the new Athens International Airport and Germany's first nuclear power plant. It is also noted for its involvement with the Bauhaus movement, particularly for its work at Zollverein colliery and the reconstruction of the Kandinsky Klee house in Dessau; both World Heritage Sites. During World War II it deployed forced labor on construction projects. It built the Führerbunker in Berlin, the scene of Adolf Hitler's suicide, as well as Hitler's home in Berghof and the Wolfsschanze headquarters. More recent constructions have included Bosphorus Bridge (Turkey), King Abdulaziz International Airport (Saudi Arabia), and the Messeturm and Commerzbank Tower in Frankfurt. In late 2010, Spanish construction company ACS Group, which already owned a 30 percent stake of Hochtief, launched a bid that would allow ACS to acquire an additional 20 percent stake of Hochtief. The bid was approved by the German Federal Financial Supervisory Authority (BaFin) on 29 November 2010. ACS increased its stake in Hochtief to 50.16 percent in June 2011, effectively taking over control of Hochtief.
Алғашқы жылдар
Компания, мүмкін, 1874 жылы (жергілікті анықтамалық кітапшада алғаш рет тілсіздігі) Келстербахта туған ағайынды Филипп және Балтазар Хельфманн, сәйкесінше, ағаш саудагері және механик ретінде Франкфурт-на-Майн маңындағы Борнхаймда Gebrüder Helfmann, Bauunternehmer атымен құрылды. Балтазар құрылыс келісімшарттарын орындауға баса назар берсе, Филип бизнестің қаржылық жағын дамытты. Олардың алғашқы ірі келісімшарты 1878 жылы Гиссен университетімен жасалды. 1880 жылдарға қарай компания өз құрылыс материалдарын өндіре бастады, бірақ ол әлі де тек аймақтық деңгейде ғана танымал болды. Балтазардың қайтысынан кейін көп ұзамай Филипп компанияны акционерлік қоғамға айналдырды, Aktiengesellschaft für Hoch und Tiefbauten ("Жоғары және терең құрылыс акционерлік қоғамы", немесе "Құрылыс және азаматтық инженерлік акционерлік қоғамы"). 1899 жылы Бад-Орб қаласындағы курорт жобасы бойынша келісімшарт маңызды жетістік болды, мұнда акционерлік қоғам ғимараттарды салумен ғана шектелмей, жолдар мен бақтар сияқты инфрақұрылымды қамтамасыз етуге, жобаны қаржыландыруды ұйымдастыруға және құрылысы аяқталғаннан кейін жобаны пайдалануға қатысты жауапкершіліктің бір бөлігін сақтауға міндеттенді. Сондай-ақ 1899 жылы Италияның Генуя қаласындағы жаңа астық сақтағышы дайын күйіндегі тағы бір жоба болды, бұл фирманың алғашқы халықаралық тәжірибесі және темірбетонды алғаш рет қолдануы болды. Филипп Хельфман сол жылы қайтыс болды, ал оның күйеу баласы Ханс Вайдман бас директор лауазымын иеленді.
Хелфманн ағайындылардан кейін
Фирма тез өсті, бірақ ол сол кездегі ірі неміс құрылыс компанияларымен салыстыруға келмейтін еді. 1921 жылы ол өнеркәсіпші Хьюго Стиннестің (Time журналы оның байлығы мен ықпалы үшін «Германияның жаңа императоры» деп сипаттады) инвестицияларын тартып алды, ал 1922 жылы фирма өзінің кеңсесін Эссен қаласына көшірді, бұл Стиннес тобына енудің бір бөлігі болды. Стиннес Хохтифтің барлық құрылыс жобаларында пайдалануды жоспарлады, ал Хохтиф Версаль келісімінен пайда табу мүмкіндігін көріп, Бірінші дүниежүзілік соғыс үшін Германияның төлемақысы ретінде Францияға құрылыс материалдарын жеткізуді ұйымдастырды. Тағдырдың құдайындай, Стиннес 1924 жылы қайтыс болды, бір жыл ішінде оның өнеркәсіптік империясы құлады, ал Рур аймағын француз әскерлері басып алуы француз өнеркәсібі Гай Луи Жан де Люберсакпен жасалған репарациялық келісімнен пайда табу мүмкіндігін жойды. Бірнеше банктердің көмегімен компания (қазір Hochtief Aktiengesellschaft für Hoch und Tiefbauten vorm. Gebrüder Helfmann) банкроттықтан сақталды. Стиннес құлдырағаннан кейін ірі коммуналдық компания RWE және электр жабдықтарын өндіруші AEG компаниялары Хохтифтің ірі акционерлеріне айналды, ал Ханс Вайдман 1927 жылы қызметтен шеттеді. Содан кейін бірқатар ірі құрылыс жобалары жүзеге асырылды, оның ішінде Эхельсбах көпірі (сол кезде Германиядағы ең үлкен бір аралықтағы темірбетон көпір), Шлюхзее тоғаны және Цолльверейн кенішіндегі жұмыстар. Zollverein архитекторлары Фриц Шупп пен Мартин Креммер Баухаус мектебінің ықпалында болған сияқты, осы кешеннің ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енуіне осы да себеп болды. Сонымен қатар, Францияда Мозель каналы және Бельгияда Альберт каналы сияқты каналдар да салынды.
Нацистік Германиядан қайта құруға дейін
Үшінші рейх кезінде 1935 жылы Нюрнберг заңдары бойынша қадағалау кеңесінің еврей мүшелері қуылып шығарылды. Бас директор Евгений Фоглер 1937 жылға дейін нацистік партияға қосылмаған, бірақ ол «Құрылыс индустриясы бизнес тобының» басшысы ретінде нацистерге қызметтерін ұсынды және Гитлер жастарының қатарында болды. Төрт жылдық жоспар аясында құрылыс бизнесі гүлденді, оның ішінде Autobahn желісімен бірге кең ауқымды қоғамдық жұмыстар бағдарламасы және соғысқа дайындық мақсатындағы өнеркәсіптік құрылыстар, мысалы, Бранденбургте Opel үшін жаңа жүк көліктері зауытының салынуы жүзеге асты. Hochtief сондай-ақ Нюрнбергте нацистік митингтерге арналған жаңа орталықтың құрылысында жұмыс істеді. 1936 жылы компания Эссендегі штаб-пәтерін Pferdemarkt-тен Rellinghauser Straße-дегі қазіргі орнына көшірді. Соғыс жақындаған сайын компания Westwall қорғаныс желісін салу жұмыстарын бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Atlantic Wall қорғанысында жұмыс істеді, сондай-ақ Германия бақылауындағы Еуропаның инфрақұрылымдық жобаларының бірнешесінде қатысты. Hochtief Гитлер үшін ғимараттар да салды, атап айтқанда оның Бавария Альпі тауларындағы Berhof есімді сарайы, Растенбургтегі «Қасқыр ұясы» штабы және Гитлердің өзі-өзіне қол жұмсаған Берлиндегі Führerbunker. Құрылыс жобаларының консорциумдық сипаты фирманың нақты қатысуын жасырады, сондай-ақ көптеген құжаттардың жойылғаны да осыған себеп. Соғыстан кейінгі алғашқы кезеңде машиналардың, құралдардың және материалдардың жетіспеушілігі, сондай-ақ жаңа тапсырыстардың болмауы операцияларды қиындатты. Кейбір құтқару жұмыстары, үйінділерді тазалау және қарапайым жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1946–1949 жылдары Бонндағы университет ауруханасы үшін жасалған келісімшарт алғашқы, сирек кездесетін ірі келісімшарттардың бірі болды. 1948 жылы неміс маркасының енгізілуі және «Экономикалық кереметтің» басталуы жаңа жұмыстардың көбеюіне әкелді.