Генри Пейдж Крофт: Британ саяхатшысы және әскери қайраткері

Кіріспе

Британдық саясаткер (1881–1947)

Генри Пейдж Крофт, 1-ші Барон Крофт (22 маусым 1881 – 7 желтоқсан 1947) – ордендермен марапатталған британдық әскери және Консервативтік партияның саясаткері.

Жас шағы мен отбасы

Ол Англияның Гертфордшир графтығындағы Уэр қаласындағы Фанхамс Холлде дүниеге келген. Ол Ричард Бенион Крофттың (1843 – 1912) – теңіз офицері және Ричард Хейл мектебіне үлкен көмек көрсеткен адам, және Анна Элизабеттің (1843 – 1921) ұлы болды. Оның әкесі 1892 жылы Гертфордширдің жоғары шерифі қызметін атқарған. Ол Гертфордширдің лейтенант орынбасары (Д. Л.) және Гертфордширдің бейбіт судьясы (J. P.) қызметтерін атқарды. Ол Англияның Миддлсекс графтығындағы Хиллингдон приходтық шіркеуінің пасторы Ричард Крофттың және Шарлотта Леонора Расселдің немересі болды. Ол доктор Ричард Крофттың, 6-шы баронеттің және Маргарет Денманның шөбересі болды, ал Маргарет Денман доктор Томас Денман мен Элизабет Бродидің қызы және Англия мен Уэльстің Лорд-бас судьясы болған Томас Денманның, 1-ші баронының әпкесі болды. Оның анасы Англияның Гертфордшир графтығындағы Уэр қаласының Генри Пейджінің қызы болған. Ол тапқыр кәсіпкер болды және өте табысты астық саудасын және суыту (малтирование) бизнесін құрды. Генри Пейдж өзінің мол мүлігін, соның ішінде Фанхамс Холлді – Уэрде орналасқан үлкен сарай мен жерді қызы Энн мен оның күйеуі Ричардқа мұра етіп қалдырды.

Білім

Ол алдымен Итон қаласында, үй жетекшісінің қайтысына дейін, содан кейін Шрусбериде және ақырында Кембридждегі Тринити Холлда білім алды, онда ол ерікті болып қызмет етті және қайық жүзуші болды. Кембриджді бітіргеннен кейін Крофт отбасылық кәсіпке қосылды.

Парламент мүшесі

Ол Гертфордширде протекционисттік қозғалысты ұйымдастырған жас Чамберленшілдердің "Конфедерациясының" белсенді қатысушысы болды. 1906 жылғы жалпы сайлауда Крофт Линкольнде консервативті еркін саудаға қарсы кандидат ретінде түсті, бірақ орынды жеңе алмады. Алайда 1910 жылғы қаңтарда ол Крайстчерчтен Парламент мүшесі болып сайланды, неміс протекционизміне қарсы күрескен. Ұлы соғысқа дейінгі тарифтік реформа науқанына оның қосқан үлесі "ұлы" деп сипатталды. Палаталар палатасында ол азық-түлік салығын, Империялық преференцияны және Ольстерді Үйдегі басқаруға қарсы қолдаушы ретінде белсенді түрде жақтады. 1914 жылы Ольстер соғысқа дайындалып жатқанда Крофт виконт Кастлерегпен бірге Стюарт тауында болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол Гертфордшир полкінің аумақтық батальонымен Францияға аттанды. 1915 жылы ол алғашқы аумақтық командир болды, бірақ командирлерінің әрекеттері туралы үйдегі саясаткерлерге жолдаған есептері дау тудырды, сондықтан 1916 жылы ол қайтарылды және Палатаға оралды. Сэр Ричард Купермен бірлесіп, олар "ескі партиялық жүйенің құлдырауына" байланысты, 1917 жылдың қыркүйегінде Ұлттық партияны құрды. Олар лайық емес деп санайтын адамдарға көрсетілген құрметтен және жүздеген жау шетелдіктердің Британияда бостандыққа ие болуынан, олардың британдық сарбаздардың өмірін қауіпке тігуі мүмкін екенінен ашуланды. Ұлттық партияның мақсаты: "Соғыста және соғыстан кейін толық жеңіс"; қаруланумен бірге күшті дипломатия; "неміс ықпалын жою"; құрмет сатуды тоқтату; әділ жалақымен және әділ пайдамен максималды өндіріс; өнеркәсіп пен ауыл шаруашылығын қорғау; Империяның табиғи ресурстарын дамытуда өзара көмек арқылы Империяның бірлігі; "патриоттық ұлтты" қамтамасыз ететін әлеуметтік саясат; демобилизация және қайта құру. 1918 жылғы сайлауда Крофт Борнмуттен Ұлттық партиядан сайланды және 1940 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. Өзінің өмірбаяндық еңбегінде Крофт 1918 жылы біз дүниежүзілік соғыстан тарихымыздағы ең күшті кезеңде шықтық деп мәлімдеді. Теңізде біздің флот ең жоғары және күдіксіз болды; бізде бұрынғыдан гөрі күшті армия болды; әуеде біздің күшіміз шыңына жетті және бұл саладағы ең ірі, жақсы жабдықталған және ең жақсы дайындалған күш болды. Ұлыбритания "халықаралық" бола бастады және халқымыздың батырлығы мен патриотизмімен құтқарылған ұлы еліміз өзінің қауіпсіздігі үшін ешқашан әлемдік Ұлттар лигасы емес, біраз мемлекеттердің лигасына сенім артты, ол қорғаныс күшіне емес, көптеген конференциялардағы үздіксіз әңгімелермен бекітілген ізгі ниетті шешімдерге негізделген. 1919 жылдың ақпанында Крофт Х.Х. Асквитті, Реджинальд МакКеннаны, Уолтер Рансиманды, Артур Хендерсонды және Рамзи МакДональдты "пацифистік мазақтардың ең нашар түрі" деп айыптады: "Олардың есімдерін осы Палатада атауға мүмкіндік алғаным үшін өте қуаныштымын. Бұл адамдар сайлауда жеңілген жоқ, олар басылды. Олар неге бұл ұсынысты қолдады? [яғни, жеңіске жеткен неміс колонияларын Ұлттар лигасының мандатына беру]. Себебі олар мұны ұлттық емес деп санайды". Коалициялық либерал Александр Лайл Сэмюэл Германиядан өтемақыны сынап, Ұлттар лигасына қолдау көрсеткенде, Крофт Лайл Сэмюэл Суффолк округінде отырса да, ол Германиядағы Вюртембург немесе Баварияда отыруы мүмкін деп мәлімдеді. Глэдстондық либерал Р.Б. МакКаллум Крофт "жеңіске жеткен ұлтшыл торизмнің шынайы дауысы болды [ол] Джон Буллиш ұлтшылдығының қарапайым, филистиндік рухын білдірді. Ол миллиондаған адам үшін сөйледі". Крофт National Review журналына мақалалар жазды және Ұлттар лигасының тиімділігіне күмән келтірді. Крофт Ұлттық үкіметтің 1935 жылғы Үндістан заңына қарсы болды, ол Британдық Раджке одан әрі өзін-өзі басқару құқығын берді, және Уинстон Черчилль пен Үндістан қорғаныс лигасына қосылды. 1938 жылдың маусым айында Крофт Weekly Review журналына британдық қарулануды қолдаған бірқатар мақалалар жазды. Ол сондай-ақ "Менің күресімді" оқығаннан кейін нацистік Германия соғыс бастауға тырысатынын мойындады. Алайда Черчилльден айырмашылығы, Крофт Мюнхен келісімін қолдады, Судет аймағының Германияға қосылуы сөзсіз болды және Ұлыбританияның жеткіліксіз қарулануына байланысты оны әскери түрде тоқтатуға болмайды деп сенді. 1936 жылы Крофттің тәуелсіз ойлы қызы Диана неміс адвокаты және суретші Фред Ульманға үйленді, бұл Крофттың көзімен қарағанда, теңдессіз одақ болды.

He became an active participant of the 'Confederacy' of young gentry Chamberlainites who organised a Protectionist movement in Hertfordshire. In the general election of 1906 Croft stood at Lincoln against a Conservative Free Trader but failed to win the seat. In January 1910 however he was elected as the Member of Parliament (MP) for Christchurch as an anti German Protectionist. His contribution to the tariff reform campaign before the Great War has been described as "immense". In the House of Commons he was a prominent advocate of food taxation, Imperial Preference and as a supporter of Ulster against Home Rule. Croft was with Viscount Castlereagh at Mount Stewart when Ulster prepared for war in 1914. When the First World War broke out he went to France with his territorial battalion of the Hertfordshire Regiment. In 1915 he was the first territorial to command a brigade in the field but his reports to politicians back home about the conduct of his commanders aroused controversy and so in 1916 he was recalled, where he returned to the Commons. In co operation with Sir Richard Cooper, because of what they perceived as the "discrediting of the old party system", they founded the National Party in September 1917. They were also angered at the bestowal of honours on those they believed did not deserve them and that hundreds of enemy aliens should be at liberty in Britain when they were possibly endangering British soldiers' lives by passing information to the enemy. The National Party aimed for: "Complete victory in the war and after the war"; robust diplomacy along with increased armaments; the "eradication of German influence"; ending the sale of honours; maximum production along with fair wages and fair profit; safeguarding of industry and agriculture; Empire unity through mutual and reciprocal aid in development of the natural resources of the Empire; a social policy that will ensure a "patriotic race"; and demobilization and reconstruction. At the 1918 election Croft was elected as the National candidate for Bournemouth, a seat he would hold until 1940. In his autobiography Croft claimed that

We emerged from the world war in 1918 stronger than at any time in our history. On the sea our fleet was supreme and unchallengeable; we had a mighty army such as we had never possessed before; in the air our power had reached its zenith and was probably the largest, best manned and most finely equipped fighting force in that sphere. Great Britain proceeded to go "international" and our great country, which had been saved by the valour and patriotism of our people, was deliberately encouraged to rely for its safety upon a hotch potch collection of small states embodied in what was never a world League of Nations but a League of some nations based not on defensive force but on pious resolutions which were endorsed by ceaseless chatter at many conferences. In February 1919 Croft denounced H. H. Asquith, Reginald McKenna, Walter Runciman, Arthur Henderson and Ramsay MacDonald as "the worse type of pacifist cranks": "It is very delightful to have been able to mention their names in this House. These men were not defeated at the polls but squelched. Why did they rally to the proposal? [i. e. the placing of conquered German colonies under League of Nations mandate]. Because they saw it was unnational". When Coalition Liberal MP Alexander Lyle Samuel made a speech criticising reparations from Germany and supported the League of Nations, Croft claimed that although Lyle Samuel sat for a Suffolk constituency, he might well sit for Wurtemburg or Bavaria in Germany. The Gladstonian liberal, R. B. McCallum, said Croft "was the authentic voice of triumphant, nationalist Toryism [he] represented the crude, philistine spirit of John Bullish nationalism. He was speaking for millions". Croft wrote articles for the National Review and doubted the effectiveness of the League of Nations. Croft was strongly opposed to the National Government's Government of India Act 1935, which granted further self government to the British Raj, and joined Winston Churchill and the India Defence League in opposing the Act. In June 1938 Croft wrote a series of articles for the Weekly Review, arguing for British re armament. He also recognized that Nazi Germany would try to start a war after reading Mein Kampf. However, unlike Churchill, Croft supported the Munich Agreement, believing that the incorporation of the Sudetenland into Germany was inevitable and that Britain could not prevent it militarily due to insufficient British rearmament. In 1936, Croft's independently minded daughter Diana married the German lawyer and painter Fred Uhlman, a clear misalliance in the eyes of Croft.

Соңғы жылдар

Крофт 1947 жылы Лондонның Миддлсекс ауруханасында қайтыс болды.

Жазбалар

Х. П. Крофт, «Азаматтық армия», Лорд Малмсбери (ред.), «Жаңа тәртіп: Юнионисттік саясат зерттеулері» (Фрэнсис Гриффитс, 1908), 255–268 бб. Х. П. Крофт, «Империя жолы» (Джон Мюррей, 1912). Х. П. Крофт, «Оттың астында екі жыл екі ай» (Джон Мюррей, 1916). Х. П. Крофт, «Дағдарыс: Гүлденуді қалай қайта орнатуға болады» (1931). Х. П. Крофт, «Үндістанды құтқару» (1933). Сэр Генри Пейдж Крофт, 1-ші барон Крофт, «Өмірлік күрес» (Хатчинсон, 1948).