10-11 ғасырдағы Ломбардия ақсұлы Мелус және Оңтүстік Италиядағы нормандардың пайда болуы

Кіріспе

10/11 ғасырлардағы ломбард дворяны Коннектикут университеті жариялаған академиялық журнал Мелус (сондай-ақ Милус немесе Мелес, итальян тілінде Мело) (1020 ж. қайтыс болды) – Апулияның Бари қаласынан шыққан ломбард дворяны. 11 ғасырдың басында Италиядағы Византия катапанатынан тәуелсіз аумақ құруға тырысқандығы нәтижесінде Оңтүстік Италияда нормандықтардың пайда болуына ықпал етті. Ол Апулияның алғашқы герцогы болды.

Өмірбаян

Мелус және оның қайын інісі Даттус 1009 жылы көтеріліс жасап, Бари қаласын тез басып алды. 1010 жылы олар Асколи мен Трояны жаулап алды, бірақ жаңа катапан Базиль Месардонит үлкен әскер жинады. 11 маусымда 1011 жылы Бари түсті. Мелус Салерно князі Гуамар III-тің қорғауына қашып, ал Даттус Монтекассинодағы бенедиктин аббаттығына басты. Мелустың отбасы тұтқынға алынып, Константинопольге әкелінді. 1016 жылы норманн хроникашысы Вильгельм Апулияның айтуынша, Мелус Монте-Гарганодағы Әулие Михаил қасиетханасына норман қажыларын тоқтату үшін барды. Ол Рейнульф Дренготтан және нормандық эмигранттар тобынан көтерілісіне көмектесуді сұрады, оларға жеңістің оңайлығын және көптеген олжаны уәде етті. 1017 жылға қарай нормандық оқиғақорлар оңтүстікке бет алды. Олар Капуада Мелус басқаратын ломбард әскеріне қосылып, византиялықтарды күтпестен шабуылдау үшін дереу Апулияға жорық жасады. Мамыр айында Форторе өзенінің жағасында катапан Контолеон Торникиос жіберген күштермен болған шайқаста жеңіске жетіп, қыркүйекке дейін Форторе мен Трани арасындағы барлық аумақты басып алды және Апулияны тонады. Бірақ қазан айында олар күтпеген жеңіліске ұшырады. Жаңа катапан Василий Бойон император Василий II-ден үлкен қосымша күштер мен танымал варяг гвардиясының жасағын жинады. Ол нормандық және ломбард әскерлерімен Офантода кездесті, бұл жерде б.з. 216 жылы римдіктерді Ганнибал жеңген тарихи шайқас болған еді: Канна шайқасы. Бұл екінші Канна шайқасы нормандықтар үшін, олар көшбасшысы Гилбертті жоғалтқандықтан, және ломбардтар үшін, олардың көшбасшылары қашқандықтан, апатқа ұшырады: Мелус Папа мемлекеттерінің «Самнит жерлеріне» (Амат) қашты, ал Даттус Монтекассиноға және тағы да мұнараға қайтты. Мелус оңтүстік және орталық Италияда саяхаттады, содан кейін солтүстікке Германияға бет бұрды. Ол Бамбергтегі Генрих II императорының сарайында қоныстанды. Ол зор құрметке ие болды (император оған Апулия герцогы деген атақ берді), бірақ екі жылдан кейін, Рим папасы Бенедикт византиялық жеңістерге императорлық жауап беруді талқылау үшін Пасхада Бамбергке келгеннен кейін қайтыс болды. Оған император, оның бұрынғы одақтасы, Бамберг соборында сәнді жерлеу рәсімі жасады және әсем мазар салды. Оның ұлы Аргирус Константинопольдегі түрмеден босатылғаннан кейін Апулияда ломбардтардың тәуелсіздігі үшін күресін жалғастырды.

Melus and his brother in law Dattus rebelled in 1009 and quickly took Bari itself. In 1010, they took Ascoli and Troia, but the new catapan, Basil Mesardonites, gathered a large army, and on 11 June 1011 Bari fell. Melus fled to the protection of Prince Guaimar III of Salerno and Dattus to the Benedictine abbey of Montecassino, where the anti Greek monks, at the insistence of Pope Benedict VIII, gave him a fortified tower on the Garigliano. Melus' family, however, were captured and carted off to Constantinople. In 1016, according to the Norman chronicler William of Apulia, Melus went to the Shrine of Saint Michael at Monte Gargano to intercept some Norman pilgrims. There he petitioned Rainulf Drengot and a band of Norman exiles to aid in his rebellion, assuring them of the ease of victory and the abundance of spoils. By 1017, Norman adventurers were already heading south. They joined with the Lombard forces under Melus at Capua and marched into Apulia immediately, trying to catch the Byzantines off guard. Successful in an encounter in May on the banks of the Fortore against forces sent by the catapan Kontoleon Tornikios, they had seized all the territory between the Fortore and Trani by September and were ravaging Apulia; in October, however, they experienced a stunning reverse. The new catapan, Basil Boioannes, had garnered a massive force of reserves and a contingent of the famed Varangian Guard from Emperor Basil II. He met the Norman and Lombard hosts on the Ofanto at the site of the famous defeat dealt the Romans by Hannibal in 216 BC: Battle of Cannae. This second battle of Cannae was a disaster both for the Normans, who lost their leader Gilbert, and for the Lombards, whose leaders fled: Melus to the "Samnite lands" (Amatus) of the Papal States and Dattus to Montecassino and the tower again. Melus continued wandering through south and central Italy and finally northwards to Germany. He ended up at the imperial court of Henry II in Bamberg. Though greatly honoured (he was given the empty title Duke of Apulia by the emperor), he died a broken man only two years later, just after Pope Benedict arrived in Bamberg at Eastertide to discuss an imperial response to the Byzantine victories. He was given a lavish funeral and an ornate tomb in the new Bamberg Cathedral by his old ally, the emperor. His son Argyrus would carry on the struggle for Lombard independence in Apulia after his return from imprisonment in Constantinople.