Кіріспе
Франко Каузио (туған күні 1 ақпан, 1949 жыл) – 1982 жылғы ФИФА әлем чемпионатының жеңімпазы, туған қаласы "Лекче" клубының тәрбиесінен өтіп, 1970-ші және 1980-ші жылдары ұзақ жылдар бойы "Ювентус" сапында танымал болған итальяндық бұрынғы кәсіби футболшы. Италияның ең ұлы қанат шегінің бірі саналады, мансабы бойында оған алаңдағы әсем ойыны, сондай-ақ жақсы тәрбиесі мен өмірге деген әділ көзқарасы үшін "Барон" деген лақап ат қойылған.
Franco Causio (; born 1 February 1949) is an Italian former professional footballer who won the 1982 FIFA World Cup and came through the ranks of his hometown club Lecce before making his name at Juventus for many years in the 1970s and 1980s. Regarded as one of Italy's greatest ever wingers, throughout his career, he was given the nickname "The Baron", because of his stylish moves on the pitch, as well as his well educated upbringing, and his fair attitude in life.
Өмірбаян
Каузио Апулиядағы Лекче қаласында туды және 17 жасында «Ювентус» клубына көшті.
Клубтық мансап
Бірнеше жыл Серіе Б-де (Реджина және Палермода ойнаған) жалға алғаннан кейін, ол 1970 жылы «Ювентусқа» оралды. 11 жыл бойы ол «Ювентус» клубында 7 нөмірлі жейде киіп, Роберто Беттега, Роберто Бонинсегна, Пьетро Анастаси, Клаудио Джентиле, Марко Тарделли, Дино Дзофф, Гаэтано Скиреа және Антонио Кабрини сияқты танымал ойыншылармен бірге ойнады. Клубпен өте сәтті кезеңде ол алты рет скудетто жеңіп алды, сондай-ақ Италия кубогы мен УЕФА кубогын ұтты. Ол сондай-ақ 1972–73 маусымда «Ювентус» клубымен Еуропа кубогының финалына, ал сол жылы Континенттер аралық кубогының финалына жетті. Маусым соңында Италия кубогының финалында жеңіліс тартқандықтан, клубтың тарихи үш жүлделі (скудетто, Италия кубогы, Еуропа кубогы) жиынтығына ие болу мүмкіндігінен айырылды. Еуропа кубогының иегерлері кубогындағы ең жақсы нәтижесі 1979–80 маусымда болды, осы турнирдің жартылай финалына жеткенде. «Ювентустағы» соңғы маусымында алтыншы рет скудетто жеңіп алғаннан кейін, 1981 жылы «Удинезеге» ауысып, үш жыл ойнады, Бразилия құрамасының жұлдызы Зикомен бірге ойнады. «Удинезедегі» ойынынан кейін ол «Интерде» ойнады, содан кейін туған қаласының футбол командасы «Леччеге» Серия А-да дебют жасағанда (1985–86) қосылды. Ол 39 жасында Серия Б командасы «Триестинада» ойнап карьерасын аяқтады.
Халықаралық мансап
Каузио Италия ұлттық құрамасы сапындағы дебютін 1972 жылғы 29 сәуірде Бельгияға қарсы өткізген матчта 0:0 есебімен тең түсіп, 1972 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатының іріктеу ойынында ойнады. Ол 1974 жылғы және 1978 жылғы Әлем чемпионаттарында Италия құрамасының құрамында болды, онда итальяндықтар жартылай финалға жеткеннен кейін төртінші орынды иеленді. Сонымен қатар, ол 1980 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатында өз еліндегі жарыста Италияны өкілдік етті, онда да жартылай финалға жеткеннен кейін төртінші орынға табан тіреді. Ең бастысы, ол 1982 жылғы Әлем чемпионатын жеңіп алған Италия құрамасының мүшесі болды. Халықаралық карьерасы барысында екі рет қызыл карточка алған ол, Джанкарло Антоньони мен Даниэле Де Россимен бірге Италияның ең көп қызыл карточка алған ойыншысы болып табылады.
Ойын стилі
Өзінің буынындағы ең үздік итальяндық футболшылардың бірі және өзінің позициясындағы ең жақсы итальяндық футболшылардың бірі саналатын Каузио көбінесе оң жақ қанатта кең жартылай қорғаушы ретінде ойнайтын, бірақ ол бірнеше басқа жартылай қорғаушы позицияларында да ойнай алатын. Ол шығармашыл, епті, бойшақ және әдемі футболшы, тамаша дриблинг дағдыларымен және допты дәл беру қабілетімен ерекшеленетін. Тамаша допты басқару және техникалық шеберлігімен қатар, ол жылдам және жауапкершілігі жоғары ойыншы болды, сонымен қатар жоғары төзімділікке ие болды, бұл оған қанатты тиімді қорғауға және командасына қорғаныс пен шабуылда көмектесуге мүмкіндік берді.