Кіріспе

Американдық академиялық әкімші (1917–2006)

Томас Артур Спрагенс (ағылш. Thomas Arthur Spragens; 25 сәуір 1917 – 11 ақпан 2006) – американдық әкімші, Кентукки штатының Денвилл қаласындағы Центр колледжінің 17-ші президенті. Кентукки университетінің түлегі Спрагенс мансабының басында штаттық және федералдық үкіметте жұмыс істеді, кейін Стэнфорд университетінің қызметкері ретінде президенттің кеңесшісі болып қосылды. Ол Миссури штатының Колумбия қаласындағы Стивенс колледжінің президенті болды, бес жылдық мерзімге, және 1957 жылы Стивенстен Центр колледжіне ауысты. Діни лауазымда емес, алғашқы Центр президенті Спрагенс колледж бен пресвитериан шіркеуі арасындағы байланысты әлсіретуге ұмтылды, бұл нәтижесінде дінге жат екенін мәлімдеген студенттердің саны едәуір артты; сондай-ақ, студенттер үшін шіркеуге қатысу міндетті емес болды. Спрагенс мектеп үшін тиімді қайырымдылық жинаушы болды; оның «Болашақ үшін қор» жобасы ақырында 34 миллион доллар жинады. Ол мектептің интеграциясына зор үлес қосты және 1962 жылы Центр колледжіне алғашқы афроамерикандық студентті қабылдады. Сол жылы ол бұрынғы Кентукки әйелдер колледжі болған мектептің әйелдер факультетін Центр кампусына біріктіруге бастама көтерді. Оның президенттік кезеңінде кампустың көп бөлігі жаңартылды; жиырма жыл ішінде Центрдің үштен екі бөлігі салынды немесе қайта жаңартылды. 1981 жылы аяқталған өкілеттігі кезінде Центрдің студенттері мен профессор-оқытушылар құрамының саны шамамен екі есеге өсті, оның эндаументі (қор жинауы) артты және кампустың мүлік құны өсті. Ол Кентуккидегі жоғары білімді зерттеген комиссияларға екі губернатор тағайындады, сондай-ақ Америка колледждері мен университеттерінің қауымдастығына, Оңтүстік колледждер мен мектептер қауымдастығына және Америка білім беру кеңесіне әртүрлі уақыттарда мүше болды. Ол Демократиялық партия саясатына белсенді қатысты және сенатор Юджин Маккартиді қолдап, 1968 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияға делегат ретінде қатысты. Бұған қоса, ол 1962 жылы қазіргі Оңтүстік атлетикалық конференциясының құрылуына әкелген күш-жігерге атсалысты, және Центр 2011 жылға дейін оның негізгі мүшесі болды.

Ерте өмір және білім

Спрагенс 1917 жылғы 25 сәуірде Кентукки штатының Ливан қаласында дүниеге келген. Ол отбасында жеті баланың үшіншісі еді. Ол Ливан орта мектебінде бір жарым жыл оқып, 1934 жылы бітірді, бірақ кейін өнер және ғылым колледжіне ауысып, экономика мамандығы бойынша білім алды. Стивенс колледжінде ол жабық схемалы теледидарды академиялық көмек ретінде пайдалану жоспарын іске асырды, бұл үшін мектеп "білім беру саласында кеңінен танылды". Теледидар көбінесе студенттердің аз санды семинар сабақтарына қосымша ретінде қолданылды және лекторына бірнеше топқа бір уақытта дәріс оқуға мүмкіндік берді. Стивенс колледжіндегі соңғы аптасында колледж 40 жылдық кампустың жаңа орнына көшіру жобасын, жалпы құны 12 миллион долларға (қазіргі шақта шамамен <есептелген сома> миллион долларға тең) жариялады. Жобаның мақсаты – қазіргі ғимараттарды тастап, U.S. Route 63 тас жолына жақын жерде жаңа оқу, тұрғын және спорт ғимараттарын салу еді. 1957 жылы оған дос және Центр колледжінің сенімгерлер кеңесінің президенттік іздеу комитетінің төрағасы Дон Кэмпбелл мектептің бос президенттік лауазымы туралы хабарлады. Оған жұмыс ұсынылды, және ол бұрын "күшті" колледж деп атаған оқу орнынан ұқсас ұсынысты қабылдамағанмен, Центрдегі лауазымды қабылдады.

Орталық колледжінің президенті, 1957-1981

1957 жылғы 22 тамызда Спрагенс аманаттылар кеңесі арқылы Орталықтың келесі президенті болып жарияланды. Осылайша ол колледж тарихында дін қызметкері емес төртінші президент болды. Ол келесі күні кампустағы алғашқы күнін өткізді, алғашқы факультет отырысын жүргізіп, 19 қарашада студенттер алдында сөз сөйледі. 1959 жылғы 21 сәуірде ол Стенфорд университетінің президенті Уоллес Стерлингтің құттықтау сөзін оқыған салтанатты шарада ресми түрде тағайындалды. 1959 жылы ол колледжге қабылдау санын арттыру (750 студентке дейін жеткізу мақсатымен), факультетті кеңейту және колледж ұсынатын мамандықтардың санын көбейту мақсатын көздеген он жылдық жоспарды ұсынды. Келесі жылы колледж Орталықтың 150 жылдығын тойлауға арналған 6,5 миллион долларлық (қазіргі шақта шамамен миллион доллар) қайырымдылық науқанын жариялады, бұл әдеттегі жылы жиналатын 20 000 доллардан (қазіргі шақта шамамен доллар) 25 000 долларға (қазіргі шақта шамамен доллар) дейін айтарлықтай артты. 1958 жылғы 9 маусымда ол Вестминстер колледжінен құрметті әдебиет докторы атағын алды, ол олардың бітіру салтанатында табысталды. Өкілеттігін бастағаннан кейін ол мектеп толық интеграцияға бет түзеп, қабылдау кезінде нәсілдік дискриминация жасамайтынын дереу мәлімдеді. Колледж алғашқы афроамерикалық студентті қабылдады – бұл Кентукки штатындағы Кентукки мемлекеттік колледжінен (қазір Кентукки мемлекеттік университеті) ауысқан Гана студенті Тимоти Куси болды. Бұл өзгеріске кампус қауымдастығының көп бөлігі жақсы қабылдады. Сол жылы бұрынғы Кентукки әйелдер колледжінің кампусы, сол кезде Орталықтың әйелдер бөлімі ретінде жұмыс істеген, жабылып, Орталық кампусына біріктірілді, ал Спрагенс бірігу процесіне төрағалық етті. Ол 1971-1972 оқу жылының басында Орталықтың алғашқы афроамерикалық оқытушысы болған француз тілінің профессоры Ширли Энн Уокерді жұмысқа алды. 1950-жылдардың соңы мен 1960-жылдардың басында футбол Орталықта танымал бола бастағанда, Спрагенс колледждің академиялық басымдықтарын спорттан жоғары қоюға тырысты. 1957 жылғы тамызда президент болып тағайындалғаннан кейін ол спортқа көңіл бөлмеу саясатын жалғастыратынын айтты, оны мектептің "қосымша аспектісі" деп атады. Ол қақпа төлемдерін жоятын жаңа спорттық қауымдастық құруды ұсынды; Орталыққа Вашингтон және Ли университеті, Мемфистегі Оңтүстік-Батыс университеті (қазіргі Родс колледжі) және Оңтүстік университеті қосылды, ал сол жылы лиганың бесінші құрылтайшы мүшесі ретінде Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университеті қосылды. Бұл қауымдастық ақырында Колледждік спорттық конференция (қазіргі Оңтүстік Колледждік спорттық конференция) болып құрылды және 1962 жылғы 1 қыркүйекте ресми түрде құрылды. Орталық 2011 жылға дейін конференция мүшесі болды, содан кейін ол басқа алты SCAC мектебімен және бір тәуелсіз мектеппен бірге Оңтүстік Атлетика Ассоциациясын құрды. 1960-жылдары Спрагенс Орталықтың футбол алаңын Данвилл орта мектебіне жалға беру туралы келісімді тоқтатуға шешім қабылдады және жергілікті мектеп ауданымен нысандарды алмастырды, нәтижесінде Орталықтың әйелдер кампусы ауданға берілді, ал бұрынғы Данвилл орта мектебінің орны колледжге берілді. "Жаңа оқу бағдарламасы" деп аталған бұл үш семестрлік жүйеде студенттер төрт курсты оқитын екі тұрақты семестр және арасында алты апталық екі курсты қамтитын қысқы семестр болды. Ол Бойл округінің Демократиялық конвенциясының төрағасы болғаннан кейін және штаттық конвенцияға қатысқаннан кейін Чикагода өткен 1968 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияға делегат ретінде сайланды. Ол екеуін де Миннесота штатының сенаторы Юджин Маккартиді қолдады, бірақ Маккарти ақырында вице-президент Хьюберт Хамфриге, сонымен қатар Миннесота штатынан жеңілді. Бұл жаңартулар оның қызметтен кеткен кезде кампустың мүлік құнын 21,2 миллион долларға дейін (1981 жылғы 21,0 долларға тең, қазіргі шақта шамамен миллион доллар) арттырды. Ол жұмыстан кеткеннен кейін алты ай бойы колледждің қайырымдылық және кеңесшісі ретінде жұмыс істеді. Ол Кентукки штатының жаңадан тағайындалған президенті Реймонд Берске бір жыл кеңесші болып жұмыс істеді, ол өзі Орталықтың түлегі болды. Ол бірнеше колледждер мен университеттерден құрметті атақтар алды: Вестминстер колледжі, Кентукки университеті, Алабама университеті, Берея колледжі және Кентукки мемлекеттік университеті, сонымен қатар Орталық.

Жеке өмір және өлім

Спрагенс Оксфорд қаласынан, Миссисипи штатынан шыққан және Миссисипи университетінің түлегі Кэтрин Смолвудпен танысты. Олардың Томас кіші және Дэвид есімді екі ұлы мен Барбара есімді бір қызы болды. Спрагенс 2006 жылдың 11 ақпанында 88 жасында Оңтүстік Каролина штатының Колумбия қаласында қайтыс болды. Оның естелік жиыны 2006 жылдың 4 наурызында Данвиллдегі Бірінші пресвитериан шіркеуінде өткізілді. Ол Данвилл қаласындағы Беллвью зиратына жерленген.

Мұра

Оның 24 жылдық президенттік қызметі кезеңінде колледждің студент саны 380-ден дерлік 700-ге дейін екі есеге жуық өсті, ал профессорлық-оқытушылар құрамы да сондай үрдіс бойынша 38-ден 68-ге дейін артты. Колледждің эндаументі де 2,8 миллион доллардан (1957 жылғы шамамен <есептелген сома> миллион долларына тең) 18 миллион долларға дейін (1981 жылғы шамамен <есептелген сома> миллион долларына тең) өсті. Оның отставкаға кеткен кезде Кентукки штатының төрт Родс стипендиатының үшеуі соңғы он бес жылда осы колледжді бітірген. Ол Шейкер ауылы, Лидерлік Кентукки, Пресвитериандық үйлер мен қызметтер, және Пайквиль колледжі (қазіргі Пайквиль университеті) сияқты көптеген ұйымдардың басқармаларында қызмет етті, сондай-ақ Данвилл қалалық комиссары болды.