Mercedes-Benz T2 – Daimler Benz өндірген «Дюссельдорф жүк көлігі». 1967-1991ж. жасалған, кейін Vario аталған. Аргентинада да құрастырылған. Жүк көліктері туралы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Daimler Benz компаниясы өндірген көлік
Transporter manufactured by Daimler Benz
Mercedes Benz T2 – Daimler Benz компаниясы өндірген жартылай капотталған жеңіл коммерциялық көлік. T2 1967-1991 жылдары Дюссельдорф қаласында құрастырылғандықтан "Дюссельдорф транспортері" деп те аталады. 1996 жылдан бастап Людвигсфельдеде құрастырылған үшінші буын Mercedes Benz Vario деген атпен танылды. Аргентинада құрастыру 1969 жылы L 608 D бірінші буынымен басталып, 1990 жылы аяқталды. 1989 жылы L 710, L 914 және 814 модельдері, сондай-ақ LO нұсқасы (шасси автобусы) жаңа өнімдер болып табылды. Өндіріс 1996 жылы тоқтатылды. T2 көлігінің Венесуэлалық нұсқасы Барселонада Grupo Consorcio 1390 S. A. (қазіргі MMC Automotriz S. А.) компаниясымен Mercedes Benz L3 класы ретінде өндірілді. L3 1969 жылдан 1978 жылға дейін, компания Ford Motor Company сатып алғанға дейін құрастырылды.
The Mercedes Benz T2 is a semi bonneted light commercial vehicle that was manufactured by Daimler Benz. The T2 is also known as the "Düsseldorf Transporter", since it was built in Düsseldorf from 1967 to 1991. The third generation, built from 1996 at Ludwigsfelde, was branded the Mercedes Benz Vario. In Argentina assembly started with the first generation L 608 D in 1969 and ended in 1990. In 1989, the new products are the L 710, L 914 and 814 with the LO variant (chassis bus). The production ceased in 1996. The Venezuelan version of the T2 was manufactured in Barcelona by the Grupo Consorcio 1390 S. A. (currently MMC Automotriz S. A.) as the Mercedes Benz Class L3. The L3 was built from 1969 up to 1978, when the company was bought by the Ford Motor Company.
Бірінші буын (1967-1986)
1967 жылы T2, L 319 / L 406 сериясының ізбасары ретінде ұсынылды. Өндіріс 3,5-4,6 тонна (алдыңғы модельге қарағанда аздап ауыррақ) жалпы салмағымен, тар кузовтармен және сол кездегі жеңіл автомобильдерден алынған бензин және дизельдік қозғалтқыштармен басталды. Бірақ көп ұзамай, стандартты немесе экипаждық/қос кабиналары бар, ұзынша дөңгелек базасы, кеңейтілген кузовтары, жоғары шатырлары және үлкен қозғалтқыштары бар шассилер де қосылды. Нәтижесінде, бірінші буын T2 ең танымал қозғалтқыш ретінде OM314 және ең ауыр нұсқалар үшін – 6,8 тоннаға дейін жалпы салмағы бар OM352 қозғалтқыштарымен аяқталды. Бірнеше CKD жинақтары болды (қосымша ақпараттық блоққа қараңыз). Бразилияда және Оңтүстік Американың басқа да елдерінде турбодизельдік қозғалтқышпен жабдықталды. T2, панельдік немесе шыныланған фургон, жақсырақ микроавтобус немесе бір немесе екі кабиналы жеңіл жүк көлігі ретінде ұсынылды. Борттық немесе самосвалдық платформалар, стандартты немесе жылу оқшауланған, мұздатқыш агрегаты бар немесе онсыз қорап кузовтары зауыттан шығарылды, ал шассилер жеке кузовтарды орнату үшін үшінші тараптарға берілді. T2 жүк тасымалдау, парцельдерді жеткізу (Deutsche Post компаниясы екі жағынан сырғымалы есіктерімен кеңінен пайдаланды), өрттен қорғау және авариялық-құтқару қызметтері, әскери, полиция, ландшафтты безендіру және құрылыс компаниялары сияқты көптеген салаларда танымал болды. 1970/1971 жылдары Hanomag Henschel компаниясының сатып алынуынан кейін, қысқа ғана уақытқа Hanomag Henschel маркасымен қайта жаңартылған нұсқасы болды, ол тек алдыңғы радиатор торы мен фараларымен ғана ерекшеленді. 1981 жылы T2 жаңартылды, ең айқын өзгеріс – қара пластиктен жасалған жаңа радиатор торы болды. 1986 жылы, 19 жылдық өндірістен кейін, фургон және жүк көлігінің кузовтары екінші буын T2-мен ауыстырылды, автобустардың өндірісі біраз уақытқа созылды. Бірінші буын T2-нің жалпы саны 496 447 дананы құрады.
In 1967, the T2 was introduced as a successor to the L 319 / L 406 series. Production began with gross weights ranging from 3.5 to 4.6 tons (only slightly heavier than its predecessor), narrow bodies and gasoline and diesel engines derived from the contemporary passenger cars. But soon the line up was extended by chassis with or without standard or double/crew cabs, longer wheel bases, wider bodies, higher roofs and larger engines. As a result, the first generation T2 ended up with the OM314 engine as the most popular choice and the OM352 as the most powerful engine for the heaviest versions with up to 6.8 tons gross weight. Several CKD assemblies existed (see infobox). In Brazil and some other South American countries it was equipped with a turbo diesel engine. The T2 was offered as a panelled or glazed van, a more upscale minibus or a light duty truck with single or double cab. Drop side or dumper beds, standard or insulated box bodies with or without freezer units were supplied ex factory while chassis trucks were available to third party body builders for individual bodies. The T2s were popular for a wide range of applications such as goods distribution, parcel services (widely used by the Deutsche Post with sliding front doors on both sides), fire brigade and emergency rescue, military, police, landscaping and construction companies. After the take over of Hanomag Henschel in 1970/1971 a short lived rebadged Hanomag Henschel version existed, only differing in the front radiator grille and headlights. In 1981, the T2 received a facelift, the most obvious difference was the new grille made of black plastic. In 1986, after 19 years of production, van and truck bodies were replaced by the second generation T2, buses continued in production for a little extra while. The total number of first generation T2s summed up to 496,447 units.
Екінші буын (1986-1996)
T2 екінші буыны 1986 жылы ұсынылып, 1996 жылға дейін өндірілді. Ол айтарлықтай жаңартылды, капоты ұзартылып, жалпы дизайны көбірек тік бұрыштармен жасалған. Шасси шағын автобустарға деген сұраныс өскен кезде Ұлыбритания мен Ирландияда көптеп сатылды. Модельдердің ішінде 609D, 614D, 709D, 711D, 811D, 814D және 510 (бензинмен жұмыс істейтін) түрлері болды. LO812 Австралияда 1990 жылдардың басынан бастап сатылды, Westbus 1992 жылы 26 данасын, ал National Bus Company 1994/95 жылдары 45 данасын сатып алды. Басқа да операторлар кішкентай автопарктер сатып алды. T2 Аргентинада 1997 жылға дейін L 710 және LO 915 шассилері түрінде, шағын автобустарды жасау үшін өндірілді.
The second generation of the T2 was introduced in 1986, and was manufactured until 1996. It was significantly upgraded, the bonnet having become longer and the design altogether more sharp edged. The chassis sold in large numbers in the United Kingdom and Ireland during the minibus revolution. Variations included the 609D, 614D, 709D, 711D, 811D, 814D and 510 (petrol). The LO812 was sold in Australia from the early 1990s, Westbus purchasing 26 in 1992 and National Bus Company purchased 45 in 1994/95. Various other operators would purchase smaller fleets. The T2 was manufactured in Argentina until 1997, as the L 710 and the LO 915 chassis for minibus applications.
Ауыстыру
1996 жылы жолаушылар тасымалы үшін T2 Mercedes Benz Vario көлігімен алмастырылды, ал жүк және тауар тасымалы үшін T2 толығымен жаңа Mercedes Benz Sprinter көлігімен алмастырылды. Vario мен оның бұрынғы үлгілері арасындағы сыртқы айырмашылықтар шамалы болды, бірақ жаңа фаралар мен радиатор торы енгізілді: сонымен қатар интерьер жаңартылды.
In 1996, the T2 for people transport was replaced by the Mercedes Benz Vario, whereas the T2 for freight and goods transport was replaced by the all new Mercedes Benz Sprinter. Visual differences between the Vario and its predecessors were quite small, but included new headlights and radiator grille: at the same time the interior was revised.