Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық теннисші
American tennis player
Гарднар Путнам "Гар" Муллой (22 қараша 1913 – 14 қараша 2016) – АҚШ-тың бірінші ракеткасы, негізінен серігі Билли Талбертпен жұптық сында ойнағанымен танымал. Ол Вашингтон қаласында дүниеге келген және 2013 жылдың қараша айында 100 жасқа толды. Мансабында ол бес рет «Grand Slam» жұптық турнирінде жеңіске жетті және үш рет Дэвис кубогының құрамында жеңімпаз атанды. Муллой Флорида штатындағы Корал Гейблс қаласындағы Майами университетінің «Miami Hurricanes» командасы үшін университеттен тыс теннис ойнады.
Gardnar Putnam "Gar" Mulloy (November 22, 1913 – November 14, 2016) was a U. S. No. 1 tennis player primarily known for playing in doubles matches with partner Billy Talbert. He was born in Washington, D. C., and turned 100 in November 2013. During his career he won five Grand Slam doubles tournaments and was a member of the winning Davis Cup team on three occasions. Mulloy played collegiate tennis for the Miami Hurricanes at the University of Miami in Coral Gables, Florida.
Теннис мансабы
Майами университетінде теннис жаттықтырушысы болған кезде, Муллой теннис командасына Панчо Сегураны шақырды. Сегура 1943, 1944 және 1945 жылдары NCAA жекелей сында үш рет подряд жеңіс одісті. Сегура 1947 жылдан 1962 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін үздік кәсіби теннисшілермен бәсекелесіп, сәтті мансапқа ие болды. Муллой 1967 жылы Майами университетінің спорттық даңқ залына алғашқы топтың мүшесі ретінде енгізілді. Муллой 1946 жылы Ньюпорт казино чемпионатында финалда Тед Шрёдерді төрт сетте жеңіп алды. 1952 жылы Муллой АҚШ чемпионатының ерлер жекелей сынының финалына жетті, бірақ екінші нөмірлі Франк Седгманнан үш сетте жеңілді. Ол сол жылы АҚШ-та бірінші орынға ие болды және 1947 жылы Гарри Хопман оны әлемдік рейтингте 6-шы, ал 1949 жылы American Lawn Tennis Magazine 7-ші орынға қойды. Муллой мен Талберт жұбы 1942, 1945, 1946 және 1948 жылдары АҚШ ерлер жұптық сынының чемпионы атанды. Ол сондай-ақ 1957 жылы 43 жасында Бадж Паттимен бірге Уимблдон жұптық сынында жеңіске жетті. Муллой 1946, 1948-1950, 1952-1953 және 1957 жылдары Дэвис кубогы құрамасының мүшесі болды, Австралияға қарсы үш рет кубокты жеңіп алды. Оның Дэвис кубогындағы көрсеткіші – 11 жеңіс және 3 жеңіліс. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жерорта теңізінде USS LST 32 кемесінің командирі болған Муллой 1972 жылы Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы Халықаралық теннис даңқ залына енгізілді. 2015 жылы Муллой Италия және Прованстағы операцияларына қатысқандығы үшін француз құрметті легионының рыцарь орденімен марапатталды. Осылайша ол Наполеон орденін алғаш рет алған ең үлкен жастағы адам атанды. Муллой 1936 жылы Майами университетін бітірді және сол мектепте теннис жаттықтырушысы болды. Ол сондай-ақ Lambda Chi Alpha бауырластығының мүшесі болды. Ол Майамиге Джордж Толиді шақырды, олар жұптық сында ойнады, кейін Толи Оңтүстік Калифорния университетінде 10 NCAA командалық титулын жеңіп алды. Муллойдың тенниске сіңірген ең үлкен үлесі – ересектер теннисінің танымалдылығын арттыру болды. Ол тоқсан жасқа дейін әлем бойынша ересектер турнирлерінде ойнады және 80 жастан асқан ерлер арасындағы халықаралық жарыс үшін Муллой кубогын құрды. 75 жылдық мансабында ол 127 ұлттық чемпионат пен 25 халықаралық титул жеңіп алды. 2006 жылы Муллой әлі де ересектер матчтарына қатысып, жеңіс одісті.
While he was the tennis coach at the University of Miami, Mulloy recruited Pancho Segura for the tennis team. Segura won three straight NCAA singles titles in 1943, 1944, and 1945. Segura went on to enjoy a successful professional tennis career, competing against the top touring professional players from 1947 until his retirement in 1962. Mulloy was inducted into the University of Miami Sports Hall of Fame in 1967 as part of its inaugural class of inductees. Mulloy won the Newport Casino Championships in 1946 defeating Ted Schroeder in the final in four sets. Mulloy reached the U. S. Championships men's singles final in 1952, losing to second seeded Frank Sedgman in three straight sets. He reached the U. S. No. 1 ranking the same year and was ranked world No. 6 by Harry Hopman in 1947 and world No. 7 by American Lawn Tennis Magazine in 1949. The pair of Mulloy and Talbert won the U. S. men's doubles title in 1942, 1945, 1946, and 1948. He also won the Wimbledon doubles with Budge Patty in 1957, at age 43. Mulloy was a Davis Cup team member in 1946, 1948–1950, 1952–53 and 1957, winning the Cup on three occasions against Australia. His Davis Cup record stands at 11 wins and 3 losses. Mulloy, who served as the commanding officer of USS LST 32 during World War II in the Mediterranean Theater, was inducted into the International Tennis Hall of Fame in Newport, Rhode Island, in 1972. In 2015 Mulloy was awarded a French Legion of Honor knighthood for his service in the US Navy in relation to operations in Italy and Provence. As such he became the oldest first time recipient of the order ever since it was created by Napoleon. Mulloy was a 1936 graduate of the University of Miami, and tennis coach at the school. He also was a member of Lambda Chi Alpha fraternity. He recruited to Miami and played doubles with George Toley, who went on to win 10 NCAA team titles at the University of Southern California. Probably Mulloy's greatest contribution to tennis was advancing the popularity of senior tennis. He played the senior circuit around the world into his nineties, and established the Mulloy Cup for international competition between men tennis players 80 years of age and over. He won over 127 national championships and 25 international titles in 75 years of playing competitive tennis. As of 2006, Mulloy was still participating in and winning senior matches.
Жеке өмір
1938 жылы Муллой Мадлен Л. Чейниге (1917–1993) үйленді, олардан екі қызы болды: Дайан Муллой Маззоне және Дженис Муллой Поиндекстер. 2008 жылы, 95 жасында ол екінші әйелі Жаклин Майерге үйленді. Муллой вегетариандық өмір салтын ұстанды және алкоголь, кофе, тәтті сусындар мен шай ішпеді. Муллой 2016 жылдың 14 қарашасында Майамиде 102 жасында инсульт салдарынан қайтыс болды. Оны екінші әйелі, қыздары, төрт немересі және тоғыз шөбересі сағынып қалды.
In 1938, Mulloy married Madeleine L. Cheney (1917–1993), with whom he had two daughters, Diane Mulloy Mazzone and Janice Mulloy Poindexter. He married his second wife, Jacqueline Mayer, in 2008, when he was 95 years old. Mulloy was a vegetarian and avoided alcohol, coffee, sugary drinks and tea. Mulloy died in Miami on November 14, 2016, from stroke complications, aged 102, survived by his second wife, his daughters, four grandchildren, and nine great grandchildren.
Кітап
Муллой 1960 жылы жарық көрген «Жеңіске деген құштарлық» атты автобиографиясын жазды. 2009 жылы ол автобиографиясын жаңартты, ал кіріспесін Билли Джин Кинг жазған «Сол сияқты» деп атады. Кітапта айтылғандай, Муллой рекордтық тоғыз Даңқ залына енген.
Mulloy wrote an autobiography, The Will To Win, that was published in 1960. In 2009, he released an update to his autobiography, titled As It Was, with an introduction by Billie Jean King. According to the book, Mulloy is enshrined in a record nine Halls of Fame.