Федерико Капассо: Кванттық каскадты лазердің жасаушысы және оптикалық инновациялар

Кіріспе

Италиялық қолданбалы физик Федерико Капассо (1949 жылы туған) – қолданбалы физик және Белл зертханаларындағы жұмысы кезінде кванттық каскадты лазерді ойлап тапқандардың бірі. Қазір Гарвард университетінде профессор болып жұмыс істейді.

Өмірбаян

Федерико Каппассо 1973 жылы Италияның Рим университетінен физика ғылымының докторы дәрежесін үздік дипломмен алды. 1976 жылы Римдегі Fondazione Ugo Bordoni ұйымында талшықты оптика саласында зерттеу жұмыстарын жүргізгеннен кейін Bell Labs компаниясына қосылды. 1984 жылы ол техникалық қызметкерлердің ерекше мүшесі, ал 1997 жылы Bell Labs Fellow атағын алды. Ғылыми қызметімен қатар Капассо Bell Labs-те бірнеше басқарушылық лауазымдарды атқарды, соның ішінде кванттық құбылыстар және құрылғыларды зерттеу бөлімінің және жартылай өткізгіш физикасы зерттеу бөлімінің басшысы (1987–2000) және физикалық зерттеулер вице-президенті (2000–2002) қызметтерін атқарды. 2003 жылдың 1 қаңтарында Гарвард университетіне оқуға түсті. Ол және оның әріптестері жартылай өткізгіш құрылғылар саласына көптеген маңызды үлес қосты, жолақты құрылым инженериясы деп аталатын жаңа жобалау әдісін дамытты. Ол оны жаңа түрдегі төмен шулы кванттық ұңғымалардың лавиноид фотодиодтарын, гетерожүйелік транзисторларды, жад құрылғыларын және лазерлерді жасау үшін қолданды. Ол және оның әріптестері кванттық каскадты лазерді (QCL) ойлап тапты және жасады. Конвенциялық жартылай өткізгіш лазерлер, яғни диодты лазерлер жарық шығару үшін жартылай өткізгіштің жолақты саңырауына сүйенсе, QCL толқын ұзындығы кванттық ұңғымалардағы өткізгіштік жолақтың квантталған күйлері арасындағы энергия айырмасымен анықталады. 1971 жылы зерттеушілер осындай эмиссиялық процесті суперрешетте лазерлік күшейту үшін пайдалануға болатынын болжады. QCL толқын ұзындығын кванттық ұңғыманың қалыңдығын өзгерту арқылы орта инфрақызылдан алыс инфрақызылға дейінгі кең ауқымда реттеуге болады. QCL технологиясының жетілуі қазір коммерциялық қолдануда. QCL химиялық сезімдеу және спектроскопия үшін орта инфрақызыл сәулеленудің ең көп қолданылатын көзіне айналды және коммерциялық түрде қол жетімді. Олар 100°C-тан жоғары температурада жұмыс істейді және үздіксіз толқынмен бірнеше ваттқа дейін қуат шығарады. Капассоның кванттық электроникадағы қазіргі зерттеулері өте жоғары қуатты үздіксіз толқындық QCL-дерді, кванттық ұңғымалардағы үлкен оптикалық сызықтық еместерге негізделген жаңа жарық көздерін жобалаумен, сондай-ақ жиілік айырмасы арқылы терахерц сәулеленуін шығаруға арналған кеңінен реттелетін көздермен және плазмоникамен байланысты. Ол және оның Гарвардтағы тобы жартылай өткізгіш лазерлердің жақын және алыс өрістерін жобалау үшін қолданған оптикалық антенналар мен плазмоникалық коллиматорлардың жаңа класын көрсетті, олар арқылы өте жоғары интенсивті, субтолқындық өлшемдегі лазерлік нүктелерге, дивергенциясы айтарлықтай төмендетілген лазер сәулелеріне және көп сәулелі лазерлерге қол жеткізілді. Оның тобы, оптикалық нано-антенналардың оптикалық жұқа массивтерінен тұратын плазмоникалық интерфейстердің ғасырлар бойы қалыптасқан шағылысу және сыну заңдарын кеңейтуге мүмкіндік беретінін көрсетті. Олар метабеттерге негізделген "жатық оптиканың" негізін құрайды. Федерико Капассо Казимир күштері деп аталатын кванттық электродинамикалық күштерді зерттеуге үлкен үлес қосты. Ол Казимир эффектін (вакуумдағы металл беттерінің арасындағы тартылыс, оның нөлдік энергиясына байланысты) микроэлектромеханикалық жүйелердің (МЭМЖ) қозғалысын басқару үшін пайдаланды. Ол жаңа құрылғыларды (Казимир итергіштері мен осцилляторларын) жасады, МЭМ технологиясының масштабына шектеулер қойды және оның әріптестері Джереми Мундей мен Адриан Парсегианмен бірге алғашқы рет репульсивті Казимир күшін өлшеді.

Federico Capasso received the Doctor of Physics degree, summa cum laude, from the University of Rome, Italy, in 1973 and after doing research in fiber optics at Fondazione Ugo Bordoni in Rome, joined Bell Labs in 1976. In 1984, he was made a distinguished member of technical staff and in 1997 a Bell Labs Fellow. In addition to his research activity, Capasso has held several management positions at Bell Labs, including head of the quantum phenomena and device research department and the semiconductor physics research department (1987–2000) and vice president of physical research (2000–2002). He joined Harvard on 1 January 2003. He and his collaborators made many wide ranging contributions to semiconductor devices, pioneering the design technique known as band structure engineering. He applied it to novel low noise quantum well avalanche photodiodes, heterojunction transistors, memory devices and lasers. He and his collaborators invented and demonstrated the quantum cascade laser (QCL). Unlike conventional semiconductor lasers, known as diode lasers, which rely on the band gap of the semiconductor to emit light, the wavelength of QCLs is determined by the energy separation between conduction band quantized states in quantum wells. In 1971 researchers postulated that such an emission process could be used for laser amplification in a superlattice. The QCL wavelength can be tailored across a wide range from the mid infrared to the far infrared by changing the quantum well thickness. The mature technology of the QCL is now finding commercial applications. QCLs have become the most widely used sources of mid infrared radiation for chemical sensing and spectroscopy and are commercially available. They operate at temperatures in excess of 100°C and emit up to several watts of power in continuous wave. Capasso's current research in quantum electronics deals with very high power continuous wave QCLs, the design of new light sources based on giant optical nonlinearities in quantum wells such as widely tunable sources of terahertz radiation based on difference frequency generation and with plasmonics. He and his group at Harvard have demonstrated a new class of optical antennas and plasmonic collimators that they have used to design the near field and far field of semiconductor lasers, achieving ultrahigh intensity deep subwavelength size laser spots, laser beams with greatly reduced divergence and multibeam lasers. His group showed that suitably designed plasmonic interfaces consisting of optically thin arrays of optical nano antennas lead to a powerful generalization of the centuries old laws of reflection and refraction. They form the basis of "flat optics" based on metasurfaces. Federico Capasso has made major contributions to the study of quantum electrodynamical forces known as Casimir forces. He used the Casimir effect (the attraction between metal surfaces in vacuum due to its zero point energy) to control the motion of MicroElectroMechanical Systems (MEMS). He demonstrated novel devices (Casimir actuators and oscillators), setting limits to the scaling of MEMs technology and with his collaborators Jeremy Munday and Adrian Parsegian was the first to measure a repulsive Casimir force.

Марапаттар мен құрметтер

Оның құрметтеріне Ұлттық ғылым академиясының, Америка өнер және ғылым академиясының, Еуропа ғылым академиясының және Франклин институтының құрметті мүшелігі кіреді. Ол сондай-ақ 1995 жылы жартылай өткізгіштің «энергиялық тізбегі» арқылы қатты дене электроникасы мен оптоэлектроникаға қосқан үлесі үшін Ұлттық инженерлік академиясының мүшесі болып сайланды. 2004 жылы ол кванттық каскадты лазердегі пионерлік жұмысы үшін Chisesi Tomassoni сыйлығын алды. 2005 жылы ол Нобель сыйлығының лауреаты Фрэнк Вилчек (MIT) және Антон Зейлингермен (Вена университеті) бірге кванттық каскадты лазерлер туралы зерттеулері үшін Король Фейсал халықаралық ғылым сыйлығын алды. Бұл мақалада ол «әлемдегі ең шығармашылық және ықпалды физиктердің бірі» деп аталды. 2004 жылы ол Американдық физикалық қоғамның атынан лазерлік ғылымдағы Артур Л. Шаулоу сыйлығын алды, бұл сыйлық NEC корпорациясымен «кванттық каскадты лазерді ойлап табуға және көрсетуге қосқан үлесі және оның физикасын түсіндіруі үшін» берілді. SPIE халықаралық оптика және фотоника қоғамы Капассоны 2013 жылы SPIE алтын медалімен марапаттады – қоғамның ең жоғары наградасы. Сонымен қатар, әлемдегі ең ірі техникалық кәсіби ұйым IEEE (Электр және электроника инженерлері институты) Капассоны 2004 жылғы IEEE Эдисон медаліне ие етіп, «гетероструктуралық құрылғылар мен материалдарға жасаған жоғары шығармашылық және ықпалды үлесі үшін» деген атау берді. Ол сондай-ақ Франклин институтының Джон Прайс Ветрилл медалі, Американың оптикалық қоғамының Р. В. Вуд сыйлығы, IEEE лазерлері және электрооптика қоғамының ғылыми жетістіктері үшін В. Стрейфер сыйлығы, Материалдар зерттеу қоғамы медалі, оптоэлектроникадағы Ранк сыйлығы (Ұлыбритания), Физика институтының Дадделл медалі мен сыйлығы (Ұлыбритания), лазерлік ғылым және кванттық оптика үшін Уиллис Лэмб медалі, Америка ғылымдарын ілгерілету қауымдастығының Ньюкомб Кливленд сыйлығы, 1995 жылы Моет Хеннесси Луи Виттон «Леонардо да Винчи» сыйлығы (Франция), Велькер ескерткіш медалі (Германия), Нью-Йорк ғылым академиясының сыйлығы, IEEE Дэвид Сарнофф сыйлығы электроника саласында және Мичиган университетінің Гофф сыйлығын алды. 2010 жылы ол қолданбалы лазерлік технологияны зерттеу үшін Бертольд Лейбингер Зкунфтспрейз және қолданбалы физика бойынша Джулиус Спрингер сыйлығын алды. 2011 жылы ол материал ғылымдағы өмір бойы жеткен жетістіктері үшін Еуропалық материалдар зерттеу қоғамының Ян Цохральский медалімен марапатталды. 2016 жылы оған «нақты электрондық және оптикалық ерекшеліктері бар жаңа материалдардың кванттық дизайнындағы пионерлік жұмысы, нәтижесінде түбегейлі жаңа лазер класы – кванттық каскадты лазер пайда болды; фотоника ғылымы мен технологиясының алдыңғы шебіндегі плазмоника және метаматериалдарға қосқан үлкен үлесі үшін» Қолданбалы фотоника бойынша Балзан сыйлығы табысталды. 2019 жылы ол кванттық каскадты лазерді ойлап тапқаны үшін Италия Ұлттық ғылым академиясынан Матеуччи медалімен марапатталды. Ол Америка физикалық қоғамының, Физика институтының (Ұлыбритания), Америка оптика қоғамының, Америка ғылымдарын ілгерілету қауымдастығының, IEEE және SPIE мүшесі. Ол Швецияның Лунд университетінен, Францияның Дидро университетінен (Париж VII), Италияның Болонья университетінен және Италияның Торвергата университетінен (Рим II) құрметті докторлық дәрежесін алды. 2021 жылы Капассо оптика физикасына, кванттық электроникаға және нанофотоникаға қосқан үлесі үшін Американың Оптика қоғамынан Фредерик Айвс медалі / Джарус В. Куинн сыйлығын алды.

His honors include membership in the National Academy of Sciences, the American Academy of Arts and Sciences, the European Academy of Sciences and honorary membership in the Franklin Institute. He was also elected a member of the National Academy of Engineering (1995) for contributions to solid state electronics and optoelectronics through semiconductor 'bandgap engineering.' In 2004, he received the Chisesi Tomassoni award for his pioneering work on the quantum cascade laser. In 2005 he received, jointly with Nobel Laureate Frank Wilczek (MIT) and Anton Zeilinger (University of Vienna), the King Faisal International Prize for Science for his research on quantum cascade lasers. The citation called him "one of the most creative and influential physicists in the world." On behalf of the American Physical Society, he was awarded the 2004 Arthur L. Schawlow Prize in Laser Science, endowed by the NEC Corporation, for "seminal contributions to the invention and demonstration of the quantum cascade laser and the elucidation of its physics, which bridges quantum electronics, solid state physics, and materials science." SPIE, the international society of optics and photonics, selected Capasso to receive the 2013 SPIE Gold Medal, the highest honor the society bestows. In addition, the IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers), the world's largest technical professional organization, named Capasso the recipient of the 2004 IEEE Edison Medal with the following citation, "For a career of highly creative and influential contributions to heterostructure devices and materials." He is also recipient of the John Price Wetherill Medal of the Franklin Institute, the R. W. Wood Prize of the Optical Society of America, the IEEE Lasers and Electro Optics Society W. Streifer Award for Scientific Achievement, the Materials Research Society Medal, the Rank Prize in Optoelectronics (UK), the Duddell Medal and Prize of the Institute of Physics (UK), The Willis Lamb Medal for Laser Science and Quantum Optics, the Newcomb Cleveland Prize of the American Association for the Advancement of Science, the 1995 Moet Hennessy Louis Vuitton "Leonardo da Vinci" Prize (France), the Welker Memorial Medal (Germany), the New York Academy of Sciences Award, the IEEE David Sarnoff Award in Electronics, and the Goff Smith prize of the University of Michigan. In 2010 he received the Berthold Leibinger Zukunftspreis for research in applied laser technology and the Julius Springer Prize in Applied Physics. In 2011 he received the Jan Czochralski Medal of the European Materials Research society for his lifetime achievements in Materials Science. In 2016 he was awarded the Balzan Prize for Applied Photonics "For his pioneering work in the quantum design of new materials with specific electronic and optical features, which led to the realization of a fundamentally new class of laser, the Quantum Cascade Laser; for his major contributions in plasmonics and metamaterials at the forefront of photonics science and technology". He received the Matteucci Medal in 2019 from the Italian National Academy of Sciences for his invention of the quantum cascade laser. He is a Fellow of the American Physical Society, the Institute of Physics (UK), the Optical Society of America, the American Association for the Advancement of Science, IEEE and SPIE. He holds honorary doctorates from Lund University, Sweden, the Diderot University (Paris VII), France, the University of Bologna, Italy and the University of Torvergata (Roma II), Italy. In 2021 Capasso received the Frederic Ives Medal/Jarus W. Quinn Prize from the Optical Society of America for seminal and wide ranging contributions to optical physics, quantum electronics and nanophotonics.