Кіріспе

Wood/Water – американдық рок-тобы Promise Ring-тің төртінші және соңғы студиялық альбомы. Ол Anti лейблы арқылы 2002 жылдың 23 сәуірінде жарық көрді. Үшінші студиялық альбомы Very Emergency (1999) альбомын қолдау үшін гастрольде жүрген кезде, Promise Ring Еуропалық турнеге аттануға тиіс еді; топтың фронтмені Дейви фон Боленге жолға шығар алдында менингиома диагнозы қойылды. Операциядан кейін жұққан инфекция салдарынан топ 2000 жылдың қалған бөлігінде гастрольде болу мүмкіншілігінен айырылды. 2001 жылдың басында Promise Ring Кристиан Райлимен бірге демо жазбалар жасады, содан кейін Лос-Анджелесте продюсер Марио Кальдато-младшиймен бір трек жазды. The Promise Ring алты аптаға Стивен Стритпен бірге жазу үшін Ұлыбританияға ұшып, кейін жаздыруды жалғастыру үшін Висконсин штатының Милуоки қаласына оралды. Альбом топтың бұрынғы жұмыстарының эмо дыбысынан алшақтап, альтернативті кантри, инди-рок және поп стиліне көшті. Wood/Water музыка сыншыларынан жағымды пікірлер алды, көптегені топтың дыбысының жаңаруын жоғары бағалады. Топ оны насихаттамас бұрын Боленге қосымша операция жасалды. Олар АҚШ бойынша гастрольдік сапарға шықты, онда клавишашы Уильям Зайдель де қатысты. "Stop Playing Guitar" әнінің музыкалық видеосы 2002 жылдың мамырында жарық көрді; ән екі айдан кейін альбомның жетекші синглы ретінде шықты. The Promise Ring 2002 жылдың мамырында Late Night with Conan O'Brien бағдарламасында пайда болды, ал одан кейін Jimmy Eat World-тің Ұлыбританиядағы турнесіне қолдау көрсетті; сол жылдың шілде және тамыз айларында Jimmy Eat World-тің АҚШ-тағы турнесінде де қолдау көрсетті. Топ 2002 жылғы Plea for Peace турнесінде өнер көрсетті, содан кейін сол жылдың қазан айының ортасында тарап кетті.

Жазу және Боленнің ауруы

The Promise Ring 1999 жылдың қыркүйегінде Jade Tree тәуелсіз лейблінде үшінші студиялық альбомын – Very Emergency-ті шығарды, соның арқасында лейблмен жасасқан үш альбомдық келісімшарт орындалды. The Promise Ring тобы 2000 жылдың ақпан айында Very Emergency альбомын насихаттау кезінде барабаншы Дэн Дидье "құлдыраған, қуатты типтегі әндер" деп атаған әндерді ойнаудан жалықты және сол жылдың мамырында алтыншы EP – Electric Pink-ті жариялады. Топ екі айлық еуропалық гастрольге шығуға жоспарлаған болатын, бірақ Боленге жолға шығар алдында менингиома диагнозы қойылды. Содан кейін топ Bad Religion гастроліне қолдау көрсетті, ал осы шақта гитарист Джейсон Гневиков олардың екінші студиялық альбомы Nothing Feels Good (1997) стиліне жақын бес жаңа ән жазғанын айтты.

Өндіріске дейінгі кезең және таңбалауды өзгерту

2001 жылдың ақпан айында Promise Ring Уисконсин штатының Милуоки қаласындағы Bionic Studios-қа барып, Citizen King тобының Кристиан Райлимен бірге материал жасауға кірісті. "Stop Playing Guitar", "Wake Up April", "My Life Is at Home" және "Say Goodbye Good" әндеріне алдын ала дайындық жасалды; нәтижесінде Very Emergency альбомынан өзгеше стильдегі әндер туды. 2001 жылдың наурыз айында топ Jade Tree лейблымен келісімшартты тоқтатты, ал соңынан сол жылы Epitaph Records-тың Anti лейблымен келісімшарт жасасты. 2001 жылдың мамырында топ Pro Tools бағдарламасында материалды демоға түсірді, бұл олардың бұрынғы тәжірибесінен – репетиция кезінде жам сессияларын жасап, әндерді тірі орындап, студияда мүмкіндігінше жылдам жазудан өзгеше болды. Олар бастапқыда Very Emergency стилінде материал жазғанмен, өз дыбысын жаңартпақ болды. Кейбір қиындықтардан кейін Promise Ring қайта қарастырып, материалды тұрақты қарқынмен жазуға шешім қабылдады. Epitaph лейблымен келісімшарт жасауын қалағанмен, Promise Ring Anti үшін жазғысы келді, себебі олар осы лейблды жақсы білді; онда Tom Waits, Tricky және Merle Haggard сияқты Epitaph тізіміне кірмейтін артистер өнер көрсететін. Anti бұл туралы түсіністікпен қабылдады, өйткені топтың эмо жанрынан алшақтағысы келетінін білді. Стрит АҚШ-қа ұшқысы келмегендіктен, Promise Ring онымен бірге жаздыру үшін Ұлыбританияға ұшты. Группа Стрит демалысқа кеткен кезде жазбаның мәліметтерін аяқтауға тырысып жатқанда, оған байланысу мүмкіндігі болмады. Бюджеттері туралы алаңдаған Promise Ring жазбаны Ұлыбританиядағы Стрит пен Лос-Анджелестегі Mario Caldato Jr. арасында бөлуге шешім қабылдады. 2001 жылдың ортасында топ Лос-Анджелеске барып, Sonora Studios және MCJ Sound студияларында Кальдатоның продюсерлігімен "Say Goodbye Good" әнін жазды. Street пен Promise Ring содан кейін Фарнхэмге барып, Jacobs Studios-та, бұрынғы фермада жазды. "Suffer Never", "Half Year Sun", "Letters to the Far Reaches" және "Feed the Night" әндеріне қосымша жазбалар Висконсин штатының Милуоки қаласындағы Polish Moon студиясында жасалды. Альбом инди-рок, поп, тамырлық рок және альтернативті поп элементтерін қамтиды. Альбом Wilco, Guided by Voices, Superchunk, Flaming Lips, Wheat және Delgados музыкасын еске салады деп сипатталды. Боленнің вокалы Kinks тобының фронтмені Рей Дэвиспен салыстырылды, ал Wood/Water альбомының мәтіні өмірдегі өзгерістер мен өзін қайта бағалау тақырыптарына арналған. "Size of Your Life" әнінің бастапқы бөлігі R.E.M. тобының "What's the Frequency, Kenneth?" (1994) әніндегі гитаралық әуенімен салыстырылды және Боленнің вокалына аудио манипуляциялар қосылды. Бұл ән Wood/Water альбомының лирикалық бағытын белгілейді. "Suffer Never" әні негізінен акустикалық, синтезаторлар мен бұрмаланған электр гитараларын қолданады, бұл олардың бұрынғы материалдарына және Flaming Lips тобының "Race for the Prize" (1999) әніне ұқсас. Бастапқыда "Wood/Water" деп аталған "Become One Anything One Time" әнінде слайд гитара қолданылған, ал оның "la la la" хоры Mysteries of Life тобының "Downhill" (1998) әнін еске салады. Әнге топ клик-трек ретінде қолданған перкуссиялық цикл қосылды, Стриттің ұсынысы бойынша ол соңғы нұсқада қалды. "Get on the Floor" әнінің барабан ырғағы мен гитара рифтері Стриттің де продюсерлік еткен The Smiths тобының "Death of a Disco Dancer" (1987) әнін еске салады. Гневиковтың сөзінше, ол The Smiths тобының төртінші студиялық альбомын тыңдағанмен, Strangeways, Here We Come (1987) оған бұл туралы айтқанға дейін бұл туралы білмеген. "Bread and Coffee" фортепиано балладасынан кейін "Say Goodbye Good" әні келеді, онда фазер эффектісі қолданылған. Соңғысы хор бөлімімен бірге Битлз тобының "Hey Jude" (1968) әнін Stereophonics тобының орындауымен салыстырылды.