Кіріспе

Джиннаның он төрт талабы Мұхаммед Әли Джиннаның Неру есебіне жауап ретінде ұсынылды. Ол төрт Дели ұсынысы, үш Калькутталық түзету, жеке сайлау жүйесін сақтап қалу және үкіметтік қызметтерде, сондай-ақ басқару органдарында мұсылмандар үшін орындарды резервтеу талаптарынан тұрды. 1928 жылы Британдық Үндістандағы парламенттік реформаны талқылау үшін тағайындалған Саймон комиссиясына қарсылық ретінде Барлық партиялар конференциясы шақырылды. Мотилал Неру басшылығымен «Неру есебі» дайындалды. Бұл есеп Үндістан үшін «доминион мәртебесін» талап етті. Жеке сайлау жүйесінен бас тартылды және Бенгалия мен Пенджаб мұсылмандары үшін орындарды резервтеуден бас тартылды. Неру есебі Мұсылман лигасының ешбір талабын қанағаттандырмады. Неру есебіне жауап ретінде Лига Джиннаға Үндістанның болашақ конституциясының негізін қысқа түрінде жазуға уәкілдік берді. Джинна мұсылмандардың мүддесін қорғауды мақсат етті. Ол мұсылмандардың мүдделерін қамтитын 14 тармақ ұсынды, және осы 14 тармақта Джинна «жолдар айырылғанын» және болашақта Үндістан Ұлттық Конгресімен қарым-қатынас жасағысы келмейтінін мәлімдеді. Лига басшылары Джиннаны Мұсылман лигасының жаңаруына және оған бағыт беруге ынталандырды. Нәтижесінде, бұл талаптар Лиганың талаптарына айналып, келесі екі онжылдық бойы мұсылмандардың ой-өрісіне зор әсер етті, содан кейін 1947 жылы Пәкістан құрылғанға дейін.

Өмірбаян

Бұл баяндама 1929 жылғы 9 наурызда Бүкіл Үндістан мұсылман лигасы кеңесінің отырысында оқылды. Нехру баяндамасын мұсылман лидерлері Ага Хан мен Мұхаммед Шафи сынға алды. Олар оны өлім қағазы деп есептеді, себебі ол индустар мен мұсылмандар үшін бірлескен сайлау тізімдерін ұсынды. Мұхаммед Әли Жинна 1928 жылғы мамыр айында Англияға кетіп, алты айдан кейін қайтып келді. 1929 жылғы наурыз айында Жинна төрағалығымен Делиде Мұсылман лигасының сессиясы өтті. Ол делегаттарына сөз сөйлегенде, мұсылмандық пікірлерді он төрт тармаққа біріктірді, және осы он төрт тармақ Жиннаның 14 талабы және Бүкіл Үндістан мұсылман лигасының манифесіне айналды.

Реакциялар

Жавахарлал Неру оларды "Джиннаның абсурдты 14 талабы" деп атады. Конгресс жетекшілері Джиннаның түзетулерін қабылдаудан бас тартты, өйткені Джиннаның ұсыныстары нашар орталық үкіметті және провинцияларға көбірек тәуелсіздік беруді көздеген.