Джеймс Фостер: Ұлыбританияның хоккей жұлдызы және олимпиада чемпионы
James Foster (ice hockey)
Джеймс Фостер – қанадалық хоккей қақпашысы (1905-1969). 1936 Олимпиадасында Ұлыбритания құрамасына алтын медаль жеңіске жеткізді. IIHF құрмет залына енгізілді.
Джеймс Джон Фостер (13 қыркүйек 1905 – 4 қаңтар 1969) – шотланд-канадтық мұзды хоккей қақпашысы. Ол 1936 жылғы Қысқы Олимпиадада Ұлыбританияның ерлер құрамасының мұзды хоккейден жалғыз алтын медалін жеңіп алуына көмектескенімен әйгілі. 2023 жылы IIHF Даңқ залына қайтыс болғаннан кейін енгізілді.
James John Foster (September 13, 1905 – January 4, 1969) was a Scottish Canadian ice hockey goaltender. He is best known for his role in leading the Great Britain men's national ice hockey team to its only gold medal, in ice hockey at the 1936 Winter Olympics. He was posthumously inducted into the IIHF Hall of Fame in 2023.
Ерте өмір
Глазго қаласында туған Фостер 1912 жылы Манитоба штатының Виннипег қаласына эмиграциялады. 1920-жылдардың басында Фостер Виннипегтің жастар хоккей лигасынде хоккейші ретінде көзге түсті. "Виннипег Аргонавтс" және кейін Манитоба университеті сапында Фостер "әлемдегі ең мыкты қақпашы" деген беделге ие болды. Оның командасы 1925 жылы Манитобаның жастар провинциялық чемпионатында жеңіске жетті, ал ол Манитоба чемпионатының екі мәрте жеңімпазы атанды – 1927 жылы "Виннипег Виннипегс" командасымен және 1930 жылы "Элмвуд Миллионерымен". Осы шақта ол аяғын сындырып, қысқа мерзімге хоккейден үзіліс жасауға мәжбүр болды. 1931 жылы ол "Монктон Хоукс" командасына қосылды, ол команданы 1932 жылы "Аллан Кубогының" финалына жеткізді. Фостер таңғажайып 417 минут бойы бірде-бір гол жібермеді. Сондай-ақ ол "Хоукс" командасын 1933 және 1934 жылдары "Аллан Кубогын" жеңіп алуға жетектеді, ал командамен өткізген үш маусым ішінде тек бір ойынды қана жіберді.
Born in Glasgow, Foster emigrated to Winnipeg, Manitoba in 1912. Foster first rose to prominence as a hockey player in the Winnipeg Junior Hockey League in the early 1920s. With the Winnipeg Argonauts, and later the University of Manitoba, Foster earned a reputation as "the world's finest goaltender." His team won the Manitoba Junior Provincial Championship in 1925, and he was a two time winner of the Manitoba Championship, first in 1927 with the Winnipeg Winnipegs and in 1930 with the Elmwood Millionaires. Around this time, he suffered a broken leg and had to briefly leave hockey. In 1931, he joined the Moncton Hawks of the Maritime Senior Hockey League, a team which he led to the Allan Cup finals in 1932. Foster went an astounding 417 minutes without allowing a goal. He also led the Hawks to victories in the Allan Cup in 1933 and 1934, and during his three seasons with the team, he missed only one game.
Британияға оралу
1935 жылы Монктон Хоукстың жаттықтырушысы және Фостердің көп жылдық кеңесшісі Перси Никлинмен бірге Фостер Лондонға Ричмонд Хоукс сапында ойнау үшін көшті. Ол «Жұлдыздар» командасына шақырылды, ал оның жаңа Хоукс командасы лигада бірінші орынды бөлісті. Канадалық әуесқой хоккей қауымдастығы Фостерді және командаласы Александр Арчерді "Канададан рұқсатсыз кеткені" үшін жарыстан шеттетуге ұйғарды. Халықаралық мұзды хоккей федерациясы бұл шешімді бекітті, ал екеуі Олимпиада ойындарында ғана қанадалықтардың жарыс барысындағы шеттетуді алып тастағаннан кейін ойнауға мүмкіндік алды.
In 1935, along with the coach of the Moncton Hawks and Foster's longtime mentor, Percy Nicklin, Foster moved to London to play for the Richmond Hawks. He was selected to the All Star team, and his new Hawks finished in a tie for first in the league. The Canadian Amateur Hockey Association suspended Foster and teammate Alexander Archer for "leaving the dominion without permission" to play in England. The International Ice Hockey Federation upheld the decision and the pair were only cleared to play in the Olympics when the Canadians waived the suspensions for the duration of the games.
Кейінгі мансап
1936 жылғы Олимпиададан кейінгі жылдары Фостер Ұлыбританияны халықаралық жарыстарда өкілдік ете берді, 1937 және 1938 жылдары еуропалық чемпионаттарда жеңіс сыйлады. «Харрингей Грейхаундс» командасында бір маусым ойнағаннан кейін, Фостер 1940 жылы Канадаға оралып, ұшақ зауытында жұмыс істеді. Кейін «Глэс-Бэй Майнерс» және «Квебек Эйс» командаларында доп салды. 1950 жылы Британдық мұз хоккейінің Даңқ залына енгізілді. Алғашқыда дін қызметкері болуды ойлағандықтан, оған «Пастор» деген лақап ат қойылған.
In the years following the 1936 Olympics, Foster continued to represent Great Britain in international competition, leading the nation to back to back European Championships in 1937 and 1938. After playing a season with the Harringay Greyhounds, Foster returned to Canada in 1940 to work in an aircraft factory. He later played for the Glace Bay Miners and the Quebec Aces. He was inducted into the British Ice Hockey Hall of Fame in 1950. As he once thought of entering the Church, he was nicknamed "The Parson".