Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Епископтық діоцез
the Episcopal diocese
Америка Құрама Штаттарындағы Епископтық шіркеудің діоцезі
Diocese of the Episcopal Church in the United States
Нью-Йорк епископтық діоцезі – Америка Құрама Штаттарындағы Епископтық шіркеудің діоцезі, Нью-Йорк қаласының үш ауданы мен Нью-Йорк штатының жеті округін қамтиды. 1785 жылы құрылған, ол Епископтық шіркеудің алғашқы діоцездерінің бірі. Қазіргі діоцездік епископ – Ұлық Қасиетті Мэтью Хейд, оның тақтысы – Қасиетті Иоанн соборында.
The Episcopal Diocese of New York is a diocese of the Episcopal Church in the United States of America, encompassing three New York City boroughs and seven New York state counties. Established in 1785, it is one of the Episcopal Church's original dioceses. The current diocesan bishop is the Rt. Rev. Matthew Heyd, whose seat is at the Cathedral of Saint John the Divine.
Шолу
Нью-Йорк епархиясы Нью-Йорк қаласының Манхэттен, Бронкс және Стейтен-Айленд аудандарында, сондай-ақ Нью-Йорк штатының Датчесс, Оранж, Путнам, Рокленд, Салливан, Ульстер және Вестчестер округтерінде шамамен 190 құдайға табыну орнын қамтиды. Нью-Йорк қаласының шегінен тыс епархия екі аймаққа (II аймақ және Орта Хадсон аймағы) бөлінеді, олар географиялық деканаттардан тұрады, олардың әрқайсысы «клирикус» деп аталады. Епархияда шамамен 50 000 мүше және 500 канондық тұрақты дін қызметкері бар. 1674 жылға қарай Нью-Йорк үстінен Англияның билігі толыққанды орнады. Бастапқыда Джеймс II католик болғандықтан, Нью-Йоркте Англия шіркеуін дамытуға көп көңіл бөлген жоқ, бірақ 1683 жылы Нью-Йорктің бостандықтары мен құқықтары туралы жарғысы қабылданды, ол діни төзімділік пен бостандыққа кепілдік берді. Ал Даңқты революциядан кейін Англия монархиясы Англия шіркеуінің провинцияда өсуіне белсенді түрде көмектесті. 1693 жылы ол провинцияның ресми шіркеуі болды, бірақ Голланд реформаторлық шіркеуі үшін де жағдай жасалды. Корольдік демеу және Шетелдердегі Жақсы Жаңалықты тарату қоғамының көмегімен, алдағы онжылдықтарда Грейс шіркеуі (қазіргі Христос шіркеуі) сияқты басқа шіркеулер де құрылды. Нью-Йоркте және Американың басқа да отарларында англикандықтардың саны артқан сайын, Англия шіркеуі Америкада епископат құру қажеттігін сезіне бастады. Бұл жоспар көптеген отарлаушылардың арасында үрей тудырды және Америка революциясына ықпал еткен болуы мүмкін. Шіркеудің Корольдік колледждің (қазіргі Колумбия университеті) құрылысына қатысуы және оның сол кездегі барлық отарлық колледждерден әлдеқайда көп қаржылық қоры, епископат құру және Колледж арқылы Америкада Корольдік биліктің ықпалын күшейтуден қорықтырды. Революция кезінде көптеген адамдар шіркеу Георг III-ке адал екенін ойлады. Бағалау бойынша, революция кезінде епархиядағы англикан дін қызметкерлерінің 90 пайызы Корольге адал болды.
The Diocese of New York contains approximately 190 places of worship in the New York City boroughs of Manhattan, the Bronx and Staten Island and the New York state counties of Dutchess, Orange, Putnam, Rockland, Sullivan, Ulster and Westchester. Beyond New York City, the diocese is divided into two regions (Region II and the Mid Hudson Region), which are made up of geographical deaneries, each of which is known as a "clericus". The diocese has approximately 50,000 members and 500 canonically resident priests. and English rule over New York was firmly established by 1674. Initially, since James II was a Roman Catholic, little was done to promote the Church of England in New York, but in 1683 the New York Charter of Liberties and Privileges was adopted, guaranteeing religious tolerance and liberty, and, after the Glorious Revolution, the English monarchy actively promoted the growth of the Church of England in the province. In 1693 it became the province's established church, although certain accommodations were made for the Dutch Reformed Church. With royal patronage and the assistance of the Society for the Propagation of the Gospel in Foreign Parts, other churches were founded in the ensuing decades, such as Grace Church (now Christ's Church) in Rye in 1705. As Anglicanism grew in New York and throughout the American colonies, the Church of England began to see the need to establish an episcopate in the Americas. This plan caused fear among a number of colonists and may have contributed to the American Revolution. The Church's involvement in the creation of King's College (now Columbia University) and its large endowment, far surpassing all other colonial colleges of the period, added to the fear of creating an episcopacy and of Crown influence in America through the College. During the Revolution, many thought that the Church harbored loyalties to George III. It has been estimated that as many as 90 percent of Anglican clergymen in the diocese remained loyal to the Crown during the revolution.
Революциядан кейінгі кезең
Революциядан кейін шіркеу мемлекеттен бөлінді және бірқатар көрнекті дін қызметкерлері тұтқындалды, соның ішінде Бронкстағы Санкт-Петер шіркеуінің пасторы Сэмюэл Сибери, кейін Коннектикуттың бірінші епископы болды. Парламент қабылдаған заң бойынша, ағылшын епископтары британдық тәжге бағынбайтын адамдарға епископтық дәреже беруге уәкілеттік алғаннан кейін, Сэмюэл Провост 1787 жылы Нью-Йорктің бірінші епископы болып сайланды. Екі жыл өткен соң, Епископалдық шіркеу Англия шіркеуінен ресми түрде бөлінді, осылайша оның дін қызметкерлері тәжге адалдық серт беруге міндетті болмайтын болды. Провостың тағайындалуы Революция кезінде туған антиангликандық көңіл-күйді жұмсартуға көмектесті. Сенатор Роберт Бёрд «Америка Құрама Штаттары Сенатының тарихы» атты сөздерінде, Революцияға дейінгі жылдары Провосттың «күшті виг болғанын, және оның ағылшын үкіметіне қарсы колонияларға деген ықыласы оның бай лоялист қауымына ұнамағанын» айтты. Ұзақ уақыт өтпей, оның патриотизмі оны шіркеуінен айырды. Революция кезінде Провост британдықтардың қолынан шабуылдан мүжілген күйі құтылды. Осылайша революциялық құзыреттілігін дәлелдегеннен кейін, Провост 1789 жылы, үкімет Нью-Йоркте орналасқан кезде, АҚШ Сенатының бірінші капелланы болып тағайындалды. АҚШ-тың бірінші президенті Джордж Вашингтон, қамалға түскеннен кейін Конгресс мүшелерімен бірге Сент-Пол шіркеуіне барып, онда Провост жаңа үкімет үшін дұға ғибадат өткізді.
After the Revolution, the Church was disestablished and a number of prominent clergymen were imprisoned, including Samuel Seabury, rector of St. Peter’s in the Bronx, who later became the first Bishop of Connecticut. After an act was passed in Parliament whereby the English bishops were empowered to confer the episcopate upon men who were not subject to the British Crown, Samuel Provoost was consecrated as the first Bishop of New York in 1787. Two years later, the Episcopal Church formally separated from the Church of England so that its clergy would not be required to take an oath of allegiance to the Crown. The selection of Provoost served to mollify anti Anglican sentiments that had arisen during the Revolution. In his Addresses on the History of the United States Senate, Senator Robert Byrd noted that in the years before the Revolution Provoost "was a passionate Whig, and his sympathy for the colonies against English rule did not sit well with his wealthy loyalist congregation. Before long, his patriotism cost him his parish. During the Revolution, Provoost narrowly escaped capture and death at the hands of the British". Having thus established his revolutionary credentials, Provoost was chosen as the first chaplain of the United States Senate in 1789, when the government was based in New York. Immediately following his inauguration as the first President of the United States, George Washington, together with members of Congress, proceeded to St. Paul's Chapel, where Provoost led a service of prayer for the new government.
Кейінгі тарих
1830 және 1840 жылдары Оксфорд қозғалысы Епископтық шіркеу мен кеңінен ағылшындық қауымның басқа жерлерінде болғандай, епархияның ішінде де дау-жанжал мен бөлінулерге себеп болды. Нью-Йоркте Артур Кэридің дін қызметкері етіп тағайындалуына байланысты шиеленіс туды. Жалпы теологиялық семинарияның түлегі Кэри, "Уақыт туралы трактаттардың" ықпалына қатты ішінжіп, дін қызметкері болуға жақындағанда, бірқатар дінбасылар мен мирян оппозиция көрсетті. Бенджамин Ондердонк және басқа да пресвитерлер Кэриді тексеріп, оны дін қызметіне лайық деп тапты, нәтижесінде ол 1843 жылы дін қызметкері болып тағайындалды. Бірақ дау осымен тоқтамады, Кэриді және, әрі қарай, Ондердонкті Рим католицизміне тым ықылас көрсетуде айыптайтын көптеген хаттар жарияланды. Бұл дау епархия шегінен тысқары тарады, және кем дегенде бір епархия Ондердонкті айыптаған резолюция қабылдады. Дау-дамай жалғасқанда, Епископтар үйіне Ондердонктың миссис Батлер және басқа әйелдермен "әдепсіз әрекет" жасады деген шағымдар түсті (ішімдікке құмарлық туралы да айтылды, бірақ бұл мәселеге көп көңіл бөлмеді). Сот отырысынан кейін, 1845 жылы Епископтар үйі Ондердонкті қызметтен шеттетуге шешім шығарды. Бұл шешімнің, Кэри ісіне байланысты туындаған мәселелерге байланысты даудың нәтижесі ме, жоқ па, сол кезде тараптардың жарияланған хаттары мен трактаттарында қызу пікірталас болды. ХХ ғасырдың соңы мен ХХІ ғасырдың басында әртүрлілік артуда. Епископ Марк Сисктің қызмет ету кезеңінде жапон және испан тілдерінде сөйлейтін қауымдастар құрылды, ал 2022 жылға қарай епархияда кем дегенде 10 тілде құлшылық қызметтері ұсынылды, оның ішінде испан, француз, қытай, жапон, корей және игбо тілдері бар.
In the 1830s and 1840s the Oxford Movement caused controversies and divisions within the diocese, as it did elsewhere within the Episcopal Church and the broader Anglican communion. In New York, the divisions crystallized in a dispute over the ordination of Arthur Carey. A graduate of the General Theological Seminary, Carey had been greatly influenced by the Tracts for the Times, and as his ordination approached, he was opposed by a number of clergy and laity. Benjamin Onderdonk and other presbyters conducted an examination of Carey, which ultimately found him fit for ordination, and he was thus ordained in 1843. The dispute did not end, however, and a number of letters were published accusing Carey and ultimately Onderdonk of being overly sympathetic to Roman Catholicism. The controversy spread beyond the diocese, and at least one other diocese adopted a resolution condemning Onderdonk. As the controversy continued, charges were presented to the House of Bishops alleging that Onderdonk had committed an "immoral act" with a Mrs. Butler and other women (charges of intoxication were also mentioned, but downplayed). After a trial, the House of Bishops suspended Onderdonk in 1845. Whether or not this was the result of the dispute over the issues raised by the Carey affair was hotly debated at the time, in a series of tracts and published letters of the parties involved. The late 20th and early 21st centuries have been marked by increased diversity. During Bishop Mark Sisk's tenure, Japanese and Spanish speaking congregations were established, and, as of 2022, worship services were offered in the diocese in at least 10 languages, including Spanish, French, Chinese, Japanese, Korean and Igbo.
Епархиялық епископтар
Нью-Йорк епископтары 1787 жылдан 1815 жылға дейін. Сэмюэл Провост, сонымен қатар 1789–1790 жылдары АҚШ Сенатының капелланы және 1792–1795 жылдары Епископ шіркеуінің бас епископы. 1801 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты епархиялық епископтықтан кетті, бірақ қайтыс болғанға дейін қызметте болды. 1815–1816 Бенджамин Мур, Провост отставкаға кеткеннен кейін 1801–1815 жылдары көмекші епископ. Клемент Кларк Мурдың әкесі. 1816–1830 Джон Генри Хобарт, Мур қабілетсіз болған кезде 1811 жылы көмекші епископ. 1830–1861 Бенджамин Тредвелл Ондердонк, 1845 жылы қызметтен шеттетілді, бірақ қайтыс болғанға дейін қызметте болды. 1852–1854 Джонатан Мэйхью Уэйнрайт I, Ондердонк қызметтен шеттетілген кезде уақытша епископ. 1854–1887 Хорацио Поттер, Ондердонк қызметтен шеттетілген кезде 1861 жылға дейін уақытша епископ; содан кейін епархиялық епископ. 1887–1908 Генри Кодман Поттер, Хорацио Поттердің туысы. 1883–1887 жылдары епископқа көмекші болды. 1908–1919 Дэвид Хэммелл Грир, 1904–1908 жылдары көмекші епископ. 1919–1920 Чарльз Самнер Бёрч, 1911–1919 жылдары көмекші епископ. 1921–1946 Уильям Томас Мэннинг. 1947–1950 Чарльз Кендалл Гилберт, 1930–1946 жылдары суфраган епископы. 1950–1972 Хорас Уильям Баден Донеган, 1947–1950 жылдары суфраган епископы; 1950 жылы көмекші епископ. 1972–1989 Пол Мур кіші, 1969–1972 жылдары көмекші епископ. 1989–2001 Ричард Франк Грин, 1989 жылы көмекші епископ. Бұрынғы Канзас епископы (1981–1988). 2001–2013 Марк Шон Сиск, 1998–2001 жылдары көмекші епископ. 2013–2024 Эндрю Марион Леноу Дитше, 2012–2013 жылдары көмекші епископ. 2024 жылға дейін Мэтью Фостер Хайд, 2023–2024 жылдары көмекші епископ.
Bishops of New York From Until Incumbent Notes 1787 1815 Samuel Provoost Also chaplain of the United States Senate 1789−1790 and presiding bishop of the Episcopal Church 1792−1795. Resigned as diocesan bishop in 1801 due to poor health but remained in office until his death. 1815 1816 Benjamin Moore Bishop coadjutor 1801−1815 after Provoost's resignation. Father of Clement Clarke Moore. 1816 1830 John Henry Hobart Assistant bishop in 1811 while Moore was incapacitated. 1830 1861 Benjamin Treadwell Onderdonk Suspended in 1845 but remained in office until his death. 1852 1854 Jonathan Mayhew Wainwright I Provisional bishop during Onderdonk's suspension. 1854 1887 Horatio Potter Provisional bishop until 1861 during Onderdonk's suspension; then diocesan bishop. 1887 1908 Henry Codman Potter Nephew of Horatio Potter. Assisting bishop 1883−1887. 1908 1919 David Hummell Greer Bishop coadjutor 1904−1908. 1919 1920 Charles Sumner Burch Bishop coadjutor 1911−1919. 1921 1946 William Thomas Manning 1947 1950 Charles Kendall Gilbert Bishop suffragan 1930−1946. 1950 1972 Horace William Baden Donegan Bishop suffragan 1947−1950; bishop coadjutor 1950. 1972 1989 Paul Moore Jr. Bishop coadjutor 1969−1972. 1989 2001 Richard Frank Grein Bishop coadjutor 1989. Previously Bishop of Kansas 1981−1988. 2001 2013 Mark Sean Sisk Bishop coadjutor 1998−2001. 2013 2024 Andrew Marion Lenow Dietsche Bishop coadjutor 2012−2013. 2024 present Matthew Foster Heyd Bishop coadjutor 2023−2024.
Епископтар дауыс береді
Нью-Йорк епископтарының көмекшілері Кезеңі Қызметте болғандар Ескермелер 1911–1919 Шарль Самнер Бёрч Епархиялық епископ 1919–1920 жж. 1921–1936 Артур Селден Ллойд Бұрын Вирджинияның епископ көмекшісі 1911–1919 жж. 1921–1930 Герберт Шипман Мэри Реймонд Шипман Эндрюстің қарындасы. 1930–1946 Чарльз Кендалл Гилберт Епархиялық епископ 1947–1950 жж. 1947–1950 Хорас Уильям Баден Донеган Епархиялық епископ 1950–1972 жж. 1951–1969 Чарльз Фрэнсис Бойнтон Бұрын Пуэрто-Риконың епископы 1947–1951 жж. 1960–1987 Джеймс Стюарт Уетмор 1969–1972 Пол Мур кіші Епархиялық епископ 1972–1989 жж. 1974–1978 Харольд Луис Райт 1979–1998 Уолтер Декостер Деннис кіші 1996–2012 Кэтрин Анна Симека Роскам 2014 – қазіргі уақытқа дейін Ален Кунхо Шин
Bishops suffragan of New York From Until Incumbent Notes 1911 1919 Charles Sumner Burch Diocesan bishop 1919−1920. 1921 1936 Arthur Selden Lloyd Previously bishop coadjutor of Virginia 1911−1919. 1921 1930 Herbert Shipman Sister of Mary Raymond Shipman Andrews. 1930 1946 Charles Kendall Gilbert Diocesan bishop 1947−1950. 1947 1950 Horace William Baden Donegan Diocesan bishop 1950−1972. 1951 1969 Charles Francis Boynton Previously Bishop of Puerto Rico 1947−1951. 1960 1987 James Stuart Wetmore 1969 1972 Paul Moore Jr. Diocesan bishop 1972−1989. 1974 1978 Harold Louis Wright 1979 1998 Walter Decoster Dennis Jr. 1996 2012 Catherine Anna Scimeca Roskam 2014 present Allen Kunho Shin
Көмекші епископтар
Нью-Йорктің көмекші епископтары
Кезеңі Есімi Ескермелер
1811 1811 Джон Генри Хобарт 1811 жылы көмекші епископ; 1816–1830 жылдары епархиялық епископ.
1883 1887 Генри Кодман Поттер 1887–1908 жылдары епархиялық епископ.
1994 2009 Эгберт Дон Тейлор 1987–1994 жылдары Виргин аралдарының епискобы. Сонымен қатар Нью-Йорк қаласының викарийі.
1994 1998 Герберт Алкорн Донован кіші 1981–1993 жылдары Арканзас штатының епискобы.
2010 2013 Эндрю Доннан Смит 1999–2010 жылдары Коннектикут епискобы.
2012 2012 Брюс Эдвард Колдуэлл 1997–2010 жылдары Вайоминг епискобы.
2013 2014 Чилтон Кнудсен 1997–2008 жылдары Мэн епискобы.
2016 – қазіргі уақытқа дейін Мэри Дуглас Гласспул 2010–2016 жылдары Лос-Анджелес епископы.
Assistant bishops of New York From Until Incumbent Notes 1811 1811 John Henry Hobart Assistant bishop 1811; diocesan bishop 1816−1830. 1883 1887 Henry Codman Potter Diocesan bishop 1887−1908. 1994 2009 Egbert Don Taylor Previously Bishop of the Virgin Islands 1987−1994. Also Vicar for New York City. 1994 1998 Herbert Alcorn Donovan Jr. Previously Bishop of Arkansas 1981−1993. 2010 2013 Andrew Donnan Smith Previously Bishop of Connecticut 1999−2010. 2012 2012 Bruce Edward Caldwell Previously Bishop of Wyoming 1997−2010. 2013 2014 Chilton Knudsen Previously Bishop of Maine 1997−2008. 2016 present Mary Douglas Glasspool Previously bishop suffragan of Los Angeles 2010−2016.
Шіркеулер
2022 жылы епархияда Манхэттен, Бронкс және Стейтен-Айленд аудандарында, сондай-ақ Нью-Йорк штатының Датчесс, Оранж, Путнам, Рокленд, Салливан, Ульстер және Вестчестер округтерінде шамамен 190 Епископтық құдайға табыну орындары болды.
As of 2022, there were approximately 190 Episcopal places of worship in the diocese, located in the New York boroughs of Manhattan, the Bronx and Staten Island and in the New York state counties of Dutchess, Orange, Putnam, Rockland, Sullivan and Ulster and Westchester.