Кіріспе

Жюль Верннің 1905 жылғы кітабы, Жюль Верннің романы – "Әлемнің соңындағы маяк" француз жазушысы Жюль Верннің оқиғалы романы. Верн алғашқы нұсқасын 1901 жылы жазды. Алғаш рет 1905 жылы, жазушының өлімінен кейін жарық көрді. Романның сюжеті 19 ғасырдың ортасында Оңтүстік Атлантика мұхитындағы қақтығыстар мен пираттыққа толы оқиғаларды, экстремалды жағдайларда тірі қалу тақырыбын және уақтап оқшауланған маяк төңірегіндегі оқиғаларды қамтиды. Верн шабытын Аргентинадағы Айла-де-лос-Эстадос аралындағы, Отын Жері мен Кейп Хорнға жақын орналасқан нағыз маяктан алды. Роман 1971 жылы "Әлем шетіндегі жарық" деген атпен фильмге бейімделді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Верн сюжетті былай деп белгілейді: "Аргентина Республикасы әлемнің соңындағы осы маяқты салуда бақытты бастама көрсетті", Елгор шығанағы мен Сент-Жан порты "Эльгор шығанағына бір түрлі толықтыру болып табылады". 1858 жылдың қазанында "Санта Фе" кемесі келді, маяқтың құрылысы басталды, ол 1859 жылдың 9 желтоқсанында ашылды. Маяк 120 фут биіктіктегі дөңестің үстінде 103 фут биіктікте тұрды және мұнаймен жарықтандырылды. Маяк кемелерді Ле-Мэр бұғазына немесе аралдың оңтүстігіне бағыттады және келесі 3 айда "Санта Фе" қайтып келгенге дейін 3 күзетшімен жұмыс істеуге тиіс болды. Басты маякшы мен оның көмекшілері Васкез, Морис және Фелипеге беймәлім болғандай, арал оншақты қарақшының иелігінде болды, олар жағдайды күтіп, кемелерді тонауға дайын тұрды. Олардың екеуін жаңа келген қарақшылар тобы өлтіреді. Жалғыз аман қалған Васкес "Санта Фе" кемесі қайтып оралғанға дейін бірнеше ай бойы аман қалды, пираттардың үңгірде жасырған азық-түлігімен күн көріп өтті. "Century" атты американдық кеме, Мобилден (Алабама штаты) келген, пираттар маяқтың жарығын сөндіргендіктен аралға құлады. Васкес апаттан аман қалған жалғыз адам – бірінші офицер Джон Дэвис –пен бірге пираттардың Оңтүстік Тынық мұхитқа қашуын тоқтатуға бел буды. Олар апаттан құтқарылған кемеден қару алып, олар орналасқан шығанақтан кетіп бара жатқан "Maule" атты қарақшы кемесіне атқылады. Бірақ снаряд аз ғана зақым келтірді, ал пираттардың ағаш шебері оны бірнеше күн ішінде жөндеп қойды. Кеме қайтадан кетуге тырысатын түнде Васкез "Maule" кемесіне жүзіп барып, рульге бомба салады. Бұл да аз зиян келтірді және бір күнде ғана қалпына келтірілді. Келесі күні қарақшы кемесінің екінші командирі Карканте көктемгі көкжиекте "Санта Фе" кемесін байқады. Пираттар үшін бақытты жағдай, ол түнгі уақытта келеді, ал "Санта Фе" маяқтың жарығысыз шығанаққа кіре алмайды. Бұл пираттарға аралдың оңтүстік жағында жүзіп шығудың керемет мүмкіндігін береді, олар қазір жақсы біледі. Бірақ Васкез бен Дэвис маяққа оралып, жарықты қайтадан қосып алды. Қарақшылар әскері маяқты қайтарып алуға және екеуін өлтіруге тырысады, бірақ олар баспалдаққа арналған темір есіктің бұғатталған екенін табады. Топтың жетекшісі Конгре Карканте мен ағаш ұстасына маяқтың жағына көтеріліп, Васкез бен Дэвисті жоғарыдан өлтіруді бұйырады, бірақ олар бастары қоршаудан шыққанда оққа ұшырады. Конгре мен қалған қарақшылар өздері үшін бәрі бітті деп біледі және аралдың ішкі бөлігіне қашады. Көпшілігі кейіннен беріліп, аздары аштықтан қаза табады, ал Васкез Конгренің өз-өзіне қол жұмсауын көреді. Васкез жаңа маякшылар үшін аралдың қауіпсіз екеніне көз жеткізгеннен кейін "Санта Фе" кемесімен бірге үйге оралады.