Қызылтеңіз каналының маңындағы Эль-Қантара қаласының тарихы
El Qantara, Egypt
Эль-Кантара: Мысыр қаласы, Суэц каналының жағасында орналасқан. Африка мен Азияны байланыстыратын Мұбарак бейбітшілік көпірі, тарихы және I Дүниежүзілік соғыстағы рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эль-Кантара (القنطرة) – Мысырдың солтүстік-шығысында, Суэц каналының екі жағасында орналасқан қала. Қайырoға солтүстік-шығыстан және Порт-Саидқа оңтүстіктен жақын. Қаланың екі бөлігі Мұбарак Бейбітшілік көпірі деп аталатын биік тұрақты көпірмен байланысқан. Бұл көпір Африка мен Азияны бөліп тұрған жерде байланыс жасап, Эль-Кантараны шекаралық қалаға айналдырады.
El Qantara (القنطرة) is a northeastern Egyptian city on both sides of the Suez Canal, in the Egyptian governorate of Ismailia, northeast of Cairo and south of Port Said. The two parts of the city are connected by a high level fixed road bridge, the Mubarak Peace Bridge. The bridge makes a connection between the division of Africa, and Asia, making El Qantara a Border town.
Тарих
Ел-Кантара ежелгі Селе (Σελη, Tcharou) қаласының орнына салынған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтас әскерлер оны «Кантара» деп атап, Суэц каналын қорғау штабының 3-бөлімі мен Синай кампаниясының соңғы кезеңдеріндегі Шығыс күштерінің штабының орналасқан жері ретінде таныды. 1916 жылдан 1919 жылғы соңғы демобилизацияға дейін Синайдағы британдық, австралиялық және жаңазеландиялық әскерлердің барлық операцияларын қолдаған және жабдықтап берген ірі тарату қоймасы мен аурухана орталығы болды. 1916 жылдың қаңтарынан бастап Кантарадан Романиге, содан кейін шығысқа қарай Синай арқылы Осман империясымен шектес Эль-Ариш пен Рафаға дейін жаңа теміржол салынып, Бригадир-генерал Эверард Блэр басқаруымен Корольдік инженерлер осы бағыт бойынша су құбырын салды. Қала сыртында Ұлтаралық соғыс бейіштері комиссиясының зираты мен мемориалы орналасқан. Ол 1916 жылдың ақпанында салынып, 1920 жылдың соңына дейін пайдаланылды. Соғыстан кейін, солдан табылып, Қатия, Румани, Магдхаба, Эль-Ариш және Рафадағы уақытша бейіштерінен және шайқас далаларынан әскерлердің мәйіттерін қабылдау үшін екі есеге ұлғайтылды. 1919 жылы сэр Роберт Лоримердің жобалауымен салынған зиратта Бірінші дүниежүзілік соғыстан 1562 және Екінші дүниежүзілік соғыстан 110 адамның жерленген жерлері бар. Сонымен қатар, 341 әскери бейіт те бар. Кантара мемориалында Рафа мен Руманиде қаза болған деп есептелетін 16 жаңазеландиялық әскердің есімдері жазылған. 1961 жылы, қазір қол жеткізуге болмайтын Кантара үнді зиратында жерленген Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болған 283 үнді әскерінің есімдері жазылған тақталар Еске алу тасының артына орнатылып, Кантара үнді зираты мемориалын құрады. Қаланың аурухана орталығы ретіндегі маңызы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қайта жаңғырды, сол кезде 1941 жылдың шілдесінен 1945 жылдың желтоқсанына дейін №1 Бас аурухана, ал №41 және №92 Бас ауруханалары әртүрлі кезеңдерде орналасты. №8 Польша Бас ауруханасы соғыс бейіштеріне іргелес салынды. 1967 жылғы Алты күндік соғыс кезінде Израиль қаланы басып алды. Египет 1973 жылғы Йом Киппур соғысының басында «Кешіп өту» операциясы кезінде оны қайта басып алып, келіссөздер арқылы атысты тоқтатуға қол жеткізгенге дейін бақылауда ұстады. Египет 1974 жылы қалаға ресми бақылауды қайта орнатты.
El Qantara was built next to a site of an ancient city Sele (Σελη, , Tcharou). During World War I, Kantara, as it was referred to by the Allied troops, was the site of Headquarters No. 3 Section, Canal Defences and Headquarters Eastern Force during the latter stages of the Defence of the Suez Canal Campaign and the Sinai Campaign of 1916. The massive distribution warehouse and hospital centre supported and supplied all British, Australian and New Zealand operations in the Sinai from 1916 until final demobilization in 1919. Beginning in January 1916, a new railway was constructed from Kantara to Romani, and eastward through the Sinai to El Arish and Rafa on the border with the Ottoman Empire. A water pipeline was constructed along the same route by the Royal Engineers under the command of Brigadier General Everard Blair. The Commonwealth War Graves Commission Cemetery and Memorial is located outside of town. It was begun in February, 1916 and remained in use until late 1920. After the war, it was doubled in size to accommodate the remains of soldiers from makeshift cemeteries and desert battlefields, notably in Qatia, Rumani, Magdhaba, El Arish and Rafa. Formally designed in 1919 by Sir Robert Lorimer, the cemetery contains 1,562 Commonwealth burials from World War I and 110 from World War II. There are also 341 war graves of other nationalities. The Kantara Memorial bears the names of 16 New Zealand World War I servicemen presumed killed in action at Rafa and Rumani. In 1961, panels bearing the names of 283 World War I Indian servicemen, interred in the now inaccessible Kantara Indian Cemetery, were affixed to the wall behind the Stone of Remembrance, forming the Kantara Indian Cemetery Memorial. The town's importance as a hospital centre was renewed during World War II when General Hospital No. 1 was located there from July 1941 to December 1945, and General Hospitals Nos. 41 and 92 at different periods. No. 8 Polish General Hospital was constructed adjoining the war cemetery. During the 1967 Six Day War, Israel captured the town. Egypt recaptured it at the start of the 1973 Yom Kippur War during The Crossing, and held it until the ceasefire was negotiated. Egypt regained formal control over the town in 1974.