Кіріспе
Британдық Колумбия колониясы – Британдық Солтүстік Америкада 1858 жылдан 1866 жылға дейін болған тәждік колония. Оның негізін Ричард Клемент Муди қалады, ол «Тынық мұхитының жағасында екінші Англияны құруға» таңдалған және Британдық Колумбияның жер және құрылыс жөніндегі бас комиссары, сондай-ақ Британдық Колумбияның алғашқы вице-губернаторы болды. Мудидің Корольдік инженерлерінің, Колумбия бөлімшесінің келгеніне дейін колонияның жоғарғы билігі губернатор Джеймс Дугласқа тиесілі болды, ол көршілес Ванкувер аралы колониясының губернаторы еді. Британдық Колумбияның алғашқы колониясы бастапқыда Ванкувер аралы колониясын, Насс және Финлей өзендерінің солтүстігіндегі аймақтарды, Рокки тауларының шығысындағы аймақтарды немесе жағалау аралдарын қамтыған жоқ, бірақ Королева Шарлотта аралдары колониясын қамтыды және 1863 жылы солтүстік және солтүстік-шығыста 60-шы параллельге және 120-шы меридианға дейін кеңейтілді. 1866 жылы колония Ванкувер аралы колониясымен біріктіріліп, жаңа Британдық Колумбия колониясы (1866–1871) құрылды.
The Colony of British Columbia was a crown colony in British North America from 1858 until 1866 that was founded by Richard Clement Moody, who was selected to 'found a second England on the shores of the Pacific', who was Chief Commissioner of Lands and Works for British Columbia and the first Lieutenant Governor of British Columbia. Prior to the arrival of Moody's Royal Engineers, Columbia Detachment, the Colony's supreme authority was its Governor James Douglas, who was the Governor of the neighbouring colony of Vancouver Island. This first colony of British Columbia did not originally include the Colony of Vancouver Island, or the regions north of the Nass and Finlay rivers, or the regions east of the Rocky Mountains, or any of the coastal islands, but it did include the Colony of the Queen Charlotte Islands, and was enlarged in 1863 in the north and northeast up to the 60th parallel and the 120th meridian. The colony was incorporated with the Colony of Vancouver Island in 1866 to create the new Colony of British Columbia (1866–1871).
Өмірбаян
Джеймс Кук пен Джордж Ванкувердің саяхаттары және 1794 жылы Испанияның жасаған ұсыныстары Калифорнияның солтүстігіндегі жағалау аймағына британдық үстемдік құқығын орнатты. Осыған ұқсас құқықтар Джон Финлей, сэр Александр Маккензи, Саймон Фрейзер, Сэмюэл Блэк және Дэвид Томпсон сияқты саяхатшылардың зерттеулері арқылы, сондай-ақ Солтүстік-Батыс компаниясы мен Гадсон шығанағы компаниясының (HBC) тері саудасы посттарын құру арқылы бекітілді. Дегенмен, 1858 жылға дейін қазіргі Британдық Колумбия провинциясының құрлық бөлігін құрайтын аймақ Британдық Солтүстік Американың ұйымдастырылмаған аймағы болып, екі тері саудасы округін қамтыды: Томпсон өзенінен солтүстікке орналасқан Жаңа Каледония және Томпсон өзенінен оңтүстікке, Колумбия өзенінің алабында орналасқан Колумбия округі. 1846 жылы Вашингтон шартына қол қойылғаннан кейін, АҚШ шекарасы 49-шы параллель бойынша белгіленді, HBC өзінің батыстық операцияларының штаб-пәтерін Колумбия өзеніндегі Форт-Ванкуверден (қазіргі Ванкувер, Вашингтон штаты) Ванкувер аралының оңтүстік ұшындағы, жаңадан құрылған Форт-Викторияға көшірді. Ванкувер аралы және оны қоршаған Джорджия шығанағындағы аралдар 1849 жылы тәждік колония ретінде ұйымдастырылды. Ал құрлықтағы билік де-факто HBC басқаруында қалды, оның бас директоры Джеймс Дуглас сонымен қатар Ванкувер аралының губернаторы болды. Осы кезеңде Форт-Викториядағы түпкілікті емес халық саны шамамен 150-ден аспады, олардың көп бөлігі HBC қызметкерлері мен олардың отбасыларынан құралды.
Таңдау
Фрейзер каньонындағы алтын асығы туралы хабар Лондонға жеткенде, колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы сэр Эдвард Булвер-Литтон соғыс кеңсесінен «адамдарды жақсы білетін және салмақты шешімдер қабылдай алатын» офицерді 150 адамдық (кейін 172-ге дейін арттырылған) Корольдік инженерлер корпусын басқаруға ұсынуды сұрады. Олардың «үлкен тәртіптілігі мен зиялы деңгейі» жоғары болғандықтан Корольдік инженерлер ішіндегілер таңдалып алынды. Соғыс кеңсесі Муддиді таңдады, ал Муддиді өзінің «қадірлі досы» деп атаған лорд Литтон олардың ұсынысын қабылдады. Бұл Муддидің әскери қызметінің, Фолкленд аралдарының губернаторы ретіндегі жетістіктерінің және оның әкесі, полковник Томас Муддидің отарлау кеңсесіндегі еңбегінің нәтижесі болды. Ол «Тынық мұхитының жағалауында екінші Англияны тапты» және осы жетістіктерінің арқасында Қытайдағы барлық полкке қолбасшылық етуге ие болды. Ричард Клемент Мудди және оның әйелі Мэри Мудди (Хоукс өнеркәсіптік әулеті мен Бойд саудагерлік банктік отбасынан шыққан) және олардың төрт баласы 1858 жылдың қазан айында Англиядан Британдық Колумбияға аттанды және 1858 жылдың желтоқсанында Британдық Колумбияға келді. Олармен бірге 172 Корольдік инженерден тұратын Корольдік инженерлердің Колумбия жасағы және оның хатшысы, масон Роберт Бернаби (кейіннен оның құрметіне Бернаби көлі аталды) болды. Мудди Британдық Колумбияның алғашқы лейтенант-губернаторы болып ант берді және Британдық Колумбияның жерлері мен құрылысының бас комиссары болып тағайындалды. Дуглас шыршасының тығыз орманды жерінде Ричард Клемент Мудди Нью-Вестминстерге қарсы АҚШ-тың шабуылдарынан қорғау үшін Нью-Вестминстерді Бэррард шығанағымен байланыстыратын жолдың соңында Порт-Муддиді құрды, ол кейіннен оның құрметіне аталды. Британдықтар бірнеше учаскелерді мемлекеттік резервтер деп белгіледі. Елді мекендерді иемдену туралы заңда жерді бөлу шарттары көрсетілмегендіктен, үлкен аумақтар спекулянттармен сатып алынды. Алайда, колониялар жөніндегі сол кездегі мемлекеттік хатшы лорд Литтон «жерді және қаланы тазарту мен дамытуға төлеудің практикалық мәселелерін ұмытты» және Муддидің инженерлерінің жұмысына жеткіліксіз қаражат үнемі кедергі келтірді. Бұл губернатор Дугластың үнемі қарсылығымен қосылып, сэр Томас Фредерик Эллиот (1808-1880) оны «басқа да алаяқтық сияқты» деп сипаттағандықтан, Муддидің жобасын жүзеге асыру мүмкін болмады. Британдық Колумбиядағы қызметінің барысында Мудди Ванкувер аралының губернаторы сэр Джеймс Дугласпен қақтығысқа түсті, оның құзыреті Муддидің құзыретімен қабаттасты. Муддидің бас комиссар және лейтенант-губернатор лауазымдары Дугласқа қарағанда «жоғары беделге ие [бірақ] төменгі билікке ие» болды, бірақ Корольдік инженерлер мен британ үкіметінің пікірінше, Муддидің әлеуметтік жағдайы жоғары болды және оны «ескі Гудзон шығанағы факторынан [губернатор Дугластан] озатыру үшін» таңдады. Лорд Литтон Муддиді «үлгілі ағылшын джентльмені және британдық офицері» қасиеттері үшін және оның отбасы «өте сыйлы» болғандықтан таңдады: ол Дугластың әкесі аз жер иеленген және Дугластың «жартылай нәсілді» анасы шыққан аралдарда жер иеленген полковник Томас Муддидің ұлы болды. Губернатор Дугластың этникалық тегі Виктория қоғамына қарсы келді, ал Мэри Муди Хоукс өнеркәсіптік әулеті мен Бойд саудагерлік банктік отбасының мүшесі болды. Мэри Мудди 1859 жылдың 4 тамызында «Гадсон шығанағы факторының басшылығында қызмет ету жағымды емес» және «губернатор мен Ричард ешқашан тіл табыса алмайды» деп жазды. Британдық Колумбия газетінің редакторы Джон Робсон Ричард Клемент Муддидің кеңсесіне Британдық Колумбияның губернаторының кеңсесін қосып, осылайша Дугласты ескіргенін қалады. Сондықтан Роберт Эдгар Кейл, Дон В. Томсон, Ишигуро және Скотт Муддидің үлесін жоғары бағалады, ал Скотт Ормсбиді дәлелдердің көпшілігіне қарамастан «полковник Мудиді ұнатпайтын» деп айыптады. Муддидің басқа да өмірбаяндары, соның ішінде Құрылыс инженерлері институтының, Корольдік инженерлердің және Британдық Колумбия тарихи қауымдастығының Муддидің Британдық Колумбиядағы жетістіктерін жоғары бағалады. Корольдік инженерлердің Колумбия жасағы 1863 жылдың шілдесінде таратылды. Муди отбасы (қазір Мудди, оның әйелі және жеті заңды баласы) Мудди кітапханасын Нью-Вестминстерде қалдырып, оны Нью-Вестминстердің қоғамдық кітапханасына айналдырды. Муди паркі мен оның айналасында көптеген жаңалықтар болды, соның ішінде 1958 жылдың 23 шілдесінде принцесса Маргарет ашқан Century House. 1984 жылы Нью-Вестминстердің 125 жылдығына орай, парктің кіреберісінде Ричард Клемент Муддидің ескерткіші ашылды. Фолкленд аралдарында және Британдық Колумбияда Муддидің жетістіктері үшін Фолкленд аралдарының губернаторы болған британдық дипломат Дэвид Татам Муддиді «Империя құрушы» деп сипаттады.
Фредерик Сеймурдың губернаторы
Дугластың ізбасары Фредерик Сеймур болды, ол Ван Димен жерінде, Британдық Батыс Индиясында және Британдық Гондураста жиырма жылдық отаршылдық тәжірибесімен келді. 1864 жылғы сәуірде ассамблея құру және Сеймурдың тағайындалуы колония үшін жаңа дәуірдің басталуын білдірді, енді ол Ванкувер аралының көлеңкесінен шығып, билікті сайланған өкілдермен бөлісуден күдіктенген губернатордан құтылды. Дугластың керуен жолы жобасы әлі де жүріп жатқан еді, бұл үлкен инженерлік қиындықтар тудырды, өйткені ол тар Фрейзер каньонымен жол жүрді. Сеймурдың алдыңғысы бекіткен, негізінен жолды аяқтау мақсатындағы бірнеше қарыздар колонияны 200 000 фунт стерлинг қарызға баттырды; ал 1864 жылғы Чилкотин соғысын басуға қосымша 18 000 фунт стерлинг жұмсалды. Сеймур өзі Хоматконың Үлкен каньоны мен Радугалы жота арқылы күш көрсету және Цилхкотин соғысының басшысы Клатсассинге қарсы аң ауына қатысу үшін қиын сапар жасады, бірақ қарулы экспедиция Клатсассин соғыс уақытында кешірім шарттарымен бағынды, бірақ Сеймур шарттарды мақұлдамағандықтан, ол кісі өлтіруден сотталып, дарға асылды. Сеймур құрлықпен оралғанда, ол Карибу кен орындары мен Фрейзер каньоны бойымен саяхат жасады, бұл оны колонияның болашақ гүлденуіне көндірді. Алайда, астанаға оралғанда, Британ Колумбиясының қарызы нашарлап бара жатқаны анық болды, сондықтан қаржылық шындыққа бет бұрды. Отарлық әкімшілік табысты арттыру және кеншілер мен қоныс аударушыларды тарту үшін жол жүйесін жақсарту үшін қатаң шаралар қолданғанына қарамастан, экономикалық жағдай нашарлай берді және екі колонияны біріктіру туралы әрекеттер күшейді. Сеймур бұл ұсынысқа қарсы болды, бірақ отарлық үкіметтің әртүрлі тараптарының қысымымен ол ақыры келісім берді, Британ Колумбиясының басты серіктес болуын және (сәтті болмаған) астананың Нью-Вестминстерде орналасуын ұсынды. Екі колония Ұлыбритания Парламентінің заңымен біріктірілді және 1866 жылдың 6 тамызында жарияланды (Британ Колумбиясы колониясы (1866–1871) қараңыз).
Жоғарғы Сот
1858 жылы британ үкіметі Мэтью Бейли Бегбиді колонияның бас судьясы ретінде жіберді. Линкольн Инн институтында білім алғанмен, ол ешқашан заңмен айналыспаған, бірақ жақын арада сот ережелерін және отырыстар кестесін жариялады. Ол 1894 жылы қайтыс болғанға дейін, қатарынан әкімшілік басқарулар тұсында осы лауазымды атқарды.