Австралия Корольдік Әуе Күштерінің 12-ші эскадрильясы

Кіріспе

Австралия Корольдік Әуе күштері эскадрильясы

No. 12 эскадрилья – Австралия Корольдік Әуе күштерінің (АҚҚ) жалпы мақсаттағы, бомбалаушы және көліктік эскадрильясы. Эскадрилья 1939 жылы құрылған және Екінші дүниежүзілік соғыстың Оңтүстік-Батыс Тынық мұхитындағы театрларында шайқасқа қатысқан. 1941 жылдан 1943 жылға дейін ол негізінен Солтүстік Австралия жағалауында теңіздік патрульдеуді жүзеге асырды. Эскадрилья 1943 жылдың қарашасынан 1944 жылдың шілдесіне дейін Жаңа Гвинеяның батысындағы Мераукеде орналасқан, содан кейін операциялардан алынып қойылды. Жаңадан жабдықталғаннан кейін, ол 1945 жылдың ақпанынан соғыс аяқталғанға дейін ауыр бомбалаушы бөлімшесі ретінде жұмыс істеді. Эскадрилья 1948 жылдың ақпанында No. 1 эскадрилья АҚҚ болып қайта тағайындалғанға дейін осы рөлде жұмысын жалғастырды. 1973 жылы эскадрилья көліктік тікұшақтарды пайдалану үшін қайта құрылды, бірақ 1989 жылы қайтадан таратылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

12-ші эскадрилья 1939 жылдың 6 ақпанында Лавертон RAAF базасында жалпы мақсаттағы бөлімше ретінде құрылды, командирі эскадрилья жетекшісі Чарльз Итон болды. Эскадрилья бастапқыда төрт Hawker Demon биплан және төрт Avro Anson теңіздік барлау ұшағымен жабдықталды және мамыр айында қарқынды оқу-жаттығуларын бастады. 12-ші эскадрилья 1939 жылдың шілдесінде Дарвинге көшуді бастады, ал оның алдын ала тобы сол айдың 24-і күні жетті. Эскадрилья Солтүстік территорияда тұрақты орналасқан алғашқы RAAF бөлімшесі болды және бастапқыда Дарвиннің азаматтық әуежайында орналасты. Тамыздың соңына қарай Дарвинде жеті 12-ші эскадрильяның Anson ұшағы орналасты, және олар айдың соңғы күнінде барлау патрульдерін ұшыра бастады. 1 қыркүйекте "Demon" ұшақтары Лавертонда "CAC Wirraway" жалпы мақсаттағы ұшақтарымен ауыстырылды, ал эскадрильяның барлық ұшақтары 17 қыркүйекке дейін Дарвинге жетті. Қыркүйек және қазан айларында эскадрильяның ұшуы азайтты, бұл әуежайдың жағдайын жақсарту үшін персоналды қолжетімді етуге мүмкіндік берді, бірақ қазан айының соңында ол қалыпты жұмыс режиміне оралды. Оған кемелерді сүйемелдеу, теңіздік барлау және жағалауда қарауылдау кірді. 1941 жылдың соңғы айларында эскадрилья ұшуын арттырды, өйткені Жапониямен соғыс ықтималдығы артты. Тынық мұхитындағы соғыс 1941 жылдың 8 желтоқсанында (жергілікті уақыт бойынша) басталғаннан кейін, 12-ші эскадрилья екі әуе базасы арасында таратылды; эскадрильяның "B" және "C" топтары Батчелор әуежайына ауыстырылды, ал "A" тобы азаматтық әуежайға оралды. 12 желтоқсанда бөлімшеде 18 "Wirraway" ұшағы болды, бірақ 1942 жылдың ақпан айының ортасына қарай 14 ұшаққа дейін азайды. Дарвинде орналасқан екі ұшақ 1942 жылдың 19 ақпанында Дарвинге жасалған жапондық әуе шабуылы кезінде жойылды. Сондай-ақ, эскадрилья осы шабуыл кезінде азаматтық әуежайдағы жаңа ангар қирағанда, өте көп мүлікті жоғалтты. Бұл SWPA-да "Vengeance" ұшақтары жасаған алғашқы шабуыл болды. 1943 жылдың мамыр айында 12-ші эскадрильяға Батыс Жаңа Гвинеядағы Мераукеге көшуге бұйрық берілді, онда ол 72-ші қанаттың бағынысына өтетін болды. Эскадрильяның 270 адамнан тұратын алдын ала тобы 8 шілдеде Мераукеге келді, бірақ бөлімше үшін ешқандай құрылыстар салынбағанын анықтады. Нәтижесінде, оның ұшақтары Куктаунда, Квинсленд штатында орналастырылды, онда олар су асты кемелеріне қарсы патрульдер мен кемелерді сүйемелдеуге пайдаланылды. 12-ші эскадрилья 1943 жылдың қыркүйек және қараша айларында Мераукеге көшті және негізінен теңіздік патрульдерде жұмыс істеуін жалғастырды. Мераукеде болған кезеңде эскадрильяның жапондықтармен жалғыз байланысы 9 қазанда болды, онда "Vengeance" ұшағы суға түскен ұшаққа сәтсіз шабуыл жасады. 1944 жылдың шілдесінде 12-ші эскадрилья Стратпайнге (Квинсленд штаты) көшті, онда ауыр бомбалаушы бөлімшесіне айналдыруға дайындалып, кадрлық мәртебеге төмендетілді. Эскадрилья 21-ші және 24-ші эскадрильялармен бірлесіп, соғыс аяқталғанға дейін Тимор теңізі, Банда теңізі және Арафура теңізі аймандарындағы жапондық кемелер мен нысандарға шабуылдауды жалғастырды. Шілде айынан бастап, 12-ші және 99-шы эскадрильялар 85-ші қанат құрамына кірді. Эскадрильяның соңғы бомбалау рейді 10 тамызда Кендаридегі казармаға қарсы жасалды, ал тамыз айының соңында Борнео және Голландтың Шығыс Үндістанындағы азаматтарды жапондықтардың капитуляциясы туралы хабарлау үшін парашютпен жапырақшалар тастады. Осыдан кейін оның "Liberator" ұшақтары одақтас әскери тұтқындарға азық-түлік пен медициналық жабдықтарды жіберді, кейіннен оларды Австралияға қайтарып жіберді. 1946 жылдың ақпан айында 12-ші эскадрилья көліктік бөлімшеге айналды, бірақ ол наурыз айына дейін осы рөлде ғана болды, содан кейін RAAF базасы Амберлиге көшіріліп, 3-ші Ұшақ депосының қосымша бөлімшесі болды. 1947 жылдың маусым айында 12-ші эскадрильяның ұшақ экипажы Avro Lincoln ауыр бомбалаушыларына көшу оқуын бастау үшін RAAF базасының шығыс жағына көшті. Эскадрилья осы ұшақтарды 1948 жылдың 22 ақпанына дейін пайдалануды жалғастырды, содан кейін ол 1-ші эскадрилья болып қайта аталды. Эскадрилья 1974 жылдың 8 шілдесінде ұшақпен алғашқы рейсін жасады және сол жылдың желтоқсан айында осы типтегі ұшақтармен жұмыс істей алатыны жарияланды. "Chinook" ұшақтары негізінен Австралияның солтүстігінде орналасқан Австралия армиясының бөлімшелеріне қолдау көрсету үшін пайдаланылды, бірақ олар кейде әуеден теңізге құтқару жұмыстарын жүргізді, су тасқынынан құтқаруды қамтамасыз етті және азаматтық билікті қолдау үшін басқа да міндеттерді орындады. Сирек кездесетін жұмыстардың ішінде - шалқыған жерлерде маяктарды орнату, биік ғимараттардың шатырына кондиционерлерді орнату және полицияның есірткіге қарсы операцияларын қолдау болды. 1980 жылдың тамызының соңында 12-ші эскадрильяның "Chinook" тікұшақтары Амберлиден Малайзияға құлаған Малайзия Корольдік Әуе күштерінің S 61 Nuri тікұшағын қалпына келтіру үшін ұшты; бұл сол уақытқа дейін RAAF жасаған ең ұзақ тікұшақ орналасуы болды. Қорғаныс шығындарын азайту қажеттігіне байланысты, Австралия үкіметі 1989 жылы "Chinook" тікұшақтарын зейнеткерлікке шығаруды шешті. "Chinook" тікұшақтары 1989 жылдың 30 маусымында зейнеткерлікке шығарылғаннан кейін, 12-ші эскадрилья 1989 жылдың 25 тамызында таратылды. Нәтижесінде, бұрынғы RAAF CH 47C тікұшақтарының төртеуі CH 47D стандартына жаңартылып, 1995 жылдан бастап Армияның 5-ші авиациялық полкінің "C" эскадрильясына берілді.

No. 12 Squadron was formed as a general purpose unit at RAAF Base Laverton on 6 February 1939 under the command of Squadron Leader Charles Eaton. The squadron was initially equipped with four Hawker Demon biplane fighters and four Avro Anson maritime reconnaissance aircraft and commenced intensive training in May. No. 12 Squadron began to move to Darwin in July 1939, with its advance party arriving there on the 24th of the month. The squadron was the first RAAF unit to be permanently based in the Northern Territory and was initially stationed at Darwin's civil aerodrome. Seven No. 12 Squadron Ansons were based in Darwin by late August, and these began flying reconnaissance patrols on the last day of the month. The Demons were replaced with CAC Wirraway general purpose aircraft at Laverton on 1 September, and all of the squadron's aircraft had arrived in Darwin by 17 September. The squadron's flying was reduced during September and October to make personnel available to improve the aerodrome's facilities, but by the end of October it had returned to normal operations. These included escorting shipping, maritime reconnaissance and coastal patrols. The squadron increased its flying in the later months of 1941 as war with Japan became increasingly likely. Following the outbreak of the Pacific War on 8 December 1941 (local time), No. 12 Squadron was dispersed between two air bases; the squadron's 'B' and 'C' flights were transferred to Batchelor Airfield while 'A' flight returned to the civil aerodrome. On 12 December, the unit had a strength of 18 Wirraways but was down to 14 aircraft by mid February 1942. Two of the aircraft based at Darwin were destroyed on the ground in the devastating first Japanese air raid on Darwin which took place on 19 February 1942. The squadron also lost a considerable portion of its stores when a new hangar was destroyed at the civil aerodrome in this raid. This was the first attack to be conducted by Vengeances in the SWPA. In May 1943, No. 12 Squadron was ordered to move to Merauke in western New Guinea, where it would come under the command of No. 72 Wing. The squadron's 270 man strong advance party arrived in Merauke on 8 July but found that no facilities had been constructed for the unit. As a result, its aircraft were stationed at Cooktown, Queensland, where they were used for anti submarine patrols and the escort of shipping. No. 12 Squadron gradually moved to Merauke between September and November 1943, and continued to be employed mainly in maritime patrols. The squadron's only contact with the Japanese during its period at Merauke took place on 9 October when a Vengeance unsuccessfully attacked a float plane. In July 1944, No. 12 Squadron moved to Strathpine, Queensland, where it was reduced to cadre status ahead of being converted to a heavy bomber unit. The squadron continued to attack Japanese shipping and installations in the Timor Sea, Banda Sea and Arafura Sea areas in conjunction with No. 21 and No. 24 Squadrons until the end of the war. From July, No. 12 and No. 99 Squadrons formed part of No. 85 Wing. The squadron's last bombing raid was conducted against a barracks at Kendari on 10 August and it dropped leaflets over Borneo and the Netherlands East Indies later in August to inform civilians of the Japanese surrender. Following this its Liberators dropped food and medical supplies to Allied prisoners of war (POW) and later repatriated POWs to Australia. In February 1946 No. 12 Squadron became a transport unit, though it only continued in this role until March when it moved to RAAF Base Amberley and became a lodger unit of No. 3 Aircraft Depot. In June 1947, No. 12 Squadron's aircrew moved to RAAF Base East Sale to begin conversion training for Avro Lincoln heavy bombers. The squadron continued operating these aircraft until 22 February 1948 when it was redesignated No. 1 Squadron. The squadron made its first flight in the aircraft on 8 July 1974, and was declared operational with the type in December that year. The Chinooks were primarily used to support Australian Army units based in northern Australia, though they also occasionally conducted air sea rescues, provided flood relief and performed a range of other tasks in support of the civil authorities. Unusual tasks included placing lighthouses in isolated locations and air conditioning plants on the roofs of tall buildings and supporting police anti narcotics operations. In late August 1980 one of No. 12 Squadron's Chinooks flew from Amberley to Malaysia to recover a crashed Royal Malaysian Air Force S 61 Nuri helicopter; this was the longest helicopter deployment undertaken by the RAAF to that time. Due to the need to reduce defence expenditure, the Australian government decided to retire the Chinook helicopters in 1989. Following the retirement of the Chinooks on 30 June 1989, No. 12 Squadron was disbanded on 25 August 1989. As a result, four of the ex RAAF CH 47Cs were upgraded to CH 47D standard and assigned to 'C' Squadron of the Army's 5th Aviation Regiment from 1995.