Техас штатындағы Hungerford қаласының тарихы

Кіріспе

Хангерфорд – АҚШ-тың Техас штатындағы Уортон округінің солтүстік-шығысында орналасқан халық санағымен белгіленген елді мекен. АҚШ 59-шы тас жолы, Техас штатының 60-шы тас жолы және 1161-ші шаруашылықтан сауда орталығына дейінгі жол осы елді мекенде қиылысады. Канзас-Сити Оңтүстік темір жолы Хангерфорд арқылы өтеді. 2020 жылғы халық санағы бойынша халқы 390 адамды құрайды. Ол 1820 жылдары Джордж Е. Куинанның үйінің солтүстігіндегі колонист Александр Джексонға берілген жердің бір бөлігі болған жерде орналасқан. 1870 жылдары Куинан елді мекені жақын маңда өсіп дамыды, бірақ темір жол Хангерфорд арқылы өткен кезде тұрғындары жаңа қалаға көшіп кетті.

География

Hungerford (29.399122, 96.077019) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-нің жалпы ауданы 1,8 шаршы мильді (4,7 км²) құрайды, оның барлығы құрлық.

Тарих

Александр Джексон Стивен Ф. Остиннен жер грантын алған АҚШ-тың «Ескі үш жүздік» колонистерінің бірі болды. Александр Джексон лигасы – оңтүстік-батысында Колорадо өзенімен шектелген, қазіргі Уортон қаласының солтүстік-батысында орналасқан және Батыс Бернард сайынан солтүстік-шығысқа қарай созылатын жер учаскесі еді. Техас революциясынан кейін Техас Республикасы қазіргі Хангерфордтан солтүстік-батысқа қарай 6 шақырым жерде «Пост Вест Бернард станциясы» деп аталатын, қысқа ғана мерзімге ғана жұмыс істеген қару-жарақ қоймасын құрды. Оның мақсаты – Сан-Хасинто шайқасында түскен қару-жарақты жөндеу және мексика армиясының басып кіруіне мүмкіндік болмауы үшін бақылау жүргізу болды. 1872 жылы қазіргі Хангерфордтан батысқа қарай шамамен 0,25 шақырым жерде Куиннан ауылы құрылды. Куиннан пошта бөлімі 1874 жылы Джон Хабермахердің дүкенінде ашылды, ол сонымен қатар пошта бастығы болып та қызмет етті. Хабермахер Эдвин Буттың актерлік труппасының мүшесі болған. Оның әйелі, Энни Тэтчер, Александр Джексонның немересі еді. 1882 жылы «Нью-Йорк, Техас және Мексика» темір жолы жаңадан жоспарланған Хангерфорд қаласынан өтті, ол көршілес Джордж В. Синглтон жерімен шектесетін еді. Куиннанның көптеген кәсіпорындары темір жолға көшірілді, ал 1883 жылы пошта бөлімі де сонда орналасты. Жаңа қалаға темір жолдың ірі инвесторы Джон Уильям Маккейдің қайнағасы Дэниел Э. Хангерфордтың есімі берілді. 1885 жылы Хангерфордта 200 тұрғын, бірнеше шіркеу, бумен жұмыс істейтін мақта тазартатын машина, диқандық ұн тартатын диірмен және мектеп болды. 1908 жылы қала J. D. Hudgins Ranch-тің бас кеңсесіне айналды. 1926 жылы Хангерфордта «Струхал» шиналарын жөндеу компаниясы ашылды. Сол жылы қалада 13 кәсіпорын болды, оның ішінде үш дүкен бар еді. Бес мектепте барлығы 259 афроамерикалық оқушы, 189 ақ оқушы және 13 мұғалім жұмыс істеді. 1927 жылғы сайлау салығы бойынша 85 ақ және 64 афроамерикалық сайлаушы тіркелді. 1961 жылы қалада 450 адам тұрды, 18 сауда орыны болды. Сол жылы пойыз Хангерфордта тоқтауын тоқтатты. 1973 жылы жергілікті мектеп округі жұмысын тоқтатты және оның оқушылары жақын маңдағы төрт округке бөлінді. 1980 жылдары қалада 500 тұрғын болды, ал көптеген кәсіпорындар маусымдық сипатта болды: аң аулау, мақта, астық және пекан жинау. 1980 жылы Оңтүстік Техас Жаңа Өмірді қалпына келтіру орталығының «Жасөспірімдерге шақыру» бағдарламасы бұрынғы афроамерикалық мектепті сатып алды. 1990 жылға дейін оқушылар саны 150-ден 250-ге дейін өсті. 2018 жылы ол Straightway Training Center, христиандық негіздегі есірткі және алкогольден қалпына келтіру бағдарламасы болды. 1986 жылы Техас тарихи комиссиясы Хангерфордта төрт табель орнатты. 1980 жылдардың соңында 59-шы АҚШ тас жолы Хангерфордты айналып өту үшін қайта бағытталды. 2000 жылы қалада 645 адам тұрды.

Alexander Jackson was one of the Old Three Hundred colonists from the United States who accepted land grants from Stephen F. Austin. The Alexander Jackson league was a strip of land which was bounded on the southwest by the Colorado River, just northwest of present day Wharton and ran northeast beyond West Bernard Creek. After the Texas Revolution, the Republic of Texas set up a short lived ordnance depot called Post West Bernard Station at a location 3.5 mile (6 km) northwest of present day Hungerford. Its purpose was to recondition weapons captured at the Battle of San Jacinto and to watch for a possible invasion by the Mexican army. In 1872, the village of Quinan was founded approximately 0.25 mile (0 km) west of present day Hungerford. The Quinan post office was established in 1874 in the general store owned by John C. Habermacher, who also served as postmaster. Habermacher was once a member of Edwin Booth's acting troupe. His wife, Annie Thatcher, was Alexander Jackson's granddaughter. In 1882, the New York, Texas and Mexican Railway was built through the newly surveyed town of Hungerford, which was in the adjacent George W. Singleton league. Most of Quinan's businesses moved to the railroad, followed by the post office in 1883. The new town was named after Daniel E. Hungerford, who was the father in law of the railroad's major investor, John William Mackay. In 1885, Hungerford boasted 200 residents, several churches, a steam cotton gin, a gristmill, and a school. In 1908, the town became the headquarters for the J. D. Hudgins Ranch. In 1926, the Strouhal Tire Recapping Company opened in Hungerford. That year, the town had 13 businesses, including three general stores. Five different area schools counted a total of 259 black students, 189 white students, and 13 teachers. The 1927 poll tax enumerated 85 white voters and 64 black voters. In 1961 the population was 450 and 18 commercial establishments were in town. By that year, the train no longer stopped at Hungerford. In 1973, the local school district stopped operating and its students were absorbed by four nearby districts. In the 1980s, there were 500 residents and most business was seasonal: hunting and harvesting cotton, grain, and pecans. In 1980, the Teen Challenge of South Texas New Life Rehabilitation Center bought the former black school. Between its opening and 1990, its enrollment increased from 150 to 250. In 2018, it was the Straightway Training Center, a Christian based drug and alcohol rehabilitation program. In 1986, the Texas Historical Commission located four markers in Hungerford. In the late 1980s, U. S. Route 59 was rerouted to bypass Hungerford. In 2000, the population was 645.