Кіріспе
Американдық азаматтық құқық және қылмыстық қорғау адвокаты және ғалым Дэвид Рудовский (1943 жылы туған, Куинс, Нью-Йорк) – американдық азаматтық құқық және қылмыстық қорғау адвокаты. Ол 1971 жылы Kairys & Rudovsky заң фирмасының (кейіннен Kairys, Rudovsky, Messing, Feinberg and Lin деп аталды) құрылтайшы серіктесі болды. Рудовский Пенсильвания университетінің құқық мектебіндегі аға оқытушы, онда ол дәлелдемелер және конституциялық қылмыстық процессуалдық құқық пәндерін оқытады. 1996 жылы Рудовский Пенн университетінің «Линдбек» оқыту үздіклігі сыйлығын жеңіп алды. 1986 жылы Джон Д. және Кэтрин Т. Макартур қорынан Макартур стипендиясын алды. Рудовский АҚШ Жоғарғы Сотының алдында екі рет сөз сөйледі. Ол Митчеллге қарсы Форсайт ісіндегі талапкерді (472 U. S. 511, 1985) өкілдік етті, бұл іс мемлекеттік лауазым иесіне ұлттық қауіпсіздікке қауіп төндіретін болжамды ақпарат жинау мақсатында санкциясыз тыңдауды рұқсат еткені үшін өтемақы талап етуге бола ма деген мәселені қарастырды. Жоғарғы Сот лауазымды адамның әрекеттері анық белгіленген заңды бұзбағанын, сондықтан оның іс-әрекеттерінің заңдылығына немесе заңсыздығына қарамастан сотқа шағымдануға болмайды деп шешті. Сонымен қатар, Рудовский Сити оф Кантонға қарсы Харрис ісіндегі талапкерді (489 U. S. 378, 1989) өкілдік етті, бұл іс полицияның ұсталған адамға медициналық көмек көрсетпегені үшін сотқа шағымдануға бола ма деген мәселені қарастырды. Ұсталған адам полиция күзетінде жүргенде құлап, салдарынан «эмоционалдық ауруларға» шалдыққан деген күдік болды. Жоғарғы Сот талапкердің полицияның медициналық жағдайына қатысты «қасақана немқұрайдылық» танытқанын дәлелдемегенін, демек олар зиянды өтеуге жауапты емес екенін анықтады. 2009 жылы Рудовский және оның бірлескен авторы, Уиденер университетінің құқық мектебінің профессоры Леонард Соснов (бұрын және кейін Филадельфиядағы апелляциялық қорғаушы) «2008-2009 жылғы қалталық бөлімді» (жаңартуды) 1991 жылғы Пенсильванияның қылмыстық процессуалдық құқығына арналған еңбегіне шығарғаны үшін West Publishing Company компаниясын сотқа берді. Бұрынғы жылдары екі автор жылдық қосымшалар дайындаған, бірақ сол жылы баспагермен шарттар туралы келісімге келмегендіктен, оны дайындамады. West Рудовский мен Сосновтың есімдерімен қалталық бөлімді шығарған кезде, авторлар оны өте нашар деп санады және сотқа шағымданып арыз берді. Сот Рудовский мен Сосновтың пайдасына шешім шығарды, өтемақы және залапсыздандыру төледі. Соттың шешімімен іс апелляциялық сатыда жасырын шарттармен шешілді.
David Rudovsky (born 1943, Queens, New York) is an American civil rights and criminal defense lawyer. He was a founding partner, in 1971, of the law firm of Kairys & Rudovsky (later known as Kairys, Rudovsky, Messing, Feinberg and Lin). Rudovsky is a Senior Fellow at University of Pennsylvania Law School, where he teaches evidence and constitutional criminal procedure. In 1996, Rudovsky won Penn's Lindback Award for Teaching Excellence. In 1986 he was named a MacArthur Fellow by the John D. and Catherine T. MacArthur Foundation. Rudovsky has twice appeared before the United States Supreme Court. He represented the plaintiff in Mitchell v. Forsyth, 472 U. S. 511 (1985), which addressed whether a government official could be sued for damages based on having authorized a warrantless wiretap for the purpose of gathering intelligence regarding a suspected threat to national security. The Supreme Court held that the official was immune from suit, regardless of the actual legality or illegality of the conduct, because his actions had not violated clearly established law. In addition, Rudovsky represented the plaintiff in City of Canton v. Harris, 489 U. S. 378 (1989), which addressed whether police could be sued for failing to provide medical treatment to an arrestee who had fallen down while in police custody and allegedly had suffered "emotional ailments" as a result. The Supreme Court held that the plaintiff had not proven "deliberate indifference" by the police to the plaintiff's medical condition, and therefore had not established that they were liable for damages. In 2009, Rudovsky and his co author, Widener University Law School Professor Leonard Sosnov (previously and subsequently an appellate public defender in Philadelphia), sued West Publishing Company over the company's issuance of a "2008 2009 pocket part" (update) to the authors' 1991 treatise on Pennsylvania criminal procedure. In prior years, the two authors had prepared annual supplements but for that year had not agreed on terms with the publisher, and so did not prepare one. When West issued a pocket part under Rudovsky and Sosnov's names anyway, which the authors considered grossly deficient, they brought suit. A jury ruled in favor of Rudovsky and Sosnov, awarding compensatory and punitive damages. Following a grant of remittitur, the case was settled on appeal on undisclosed terms.
Шығармалары
Майкл Эвери, Карен Блум және Дэвид Рудовский, Полицияның теріс әрекеттері: Заң және сот ісі (Clark Boardman Co., 2006, 3-ші басылым). Дэвид Рудовский, Алан Бронштейн және Эд. Корен, Тұтқындардың құқықтары (1990). Солтүстік Ирландиядағы адам құқықтары (Helsinki Watch, 1991, Норман Дорсен және Лоис Уитманмен бірге). Пенсильвания штатында тұтқындау, іздестіру және тәркілеу заңы (PBR Press, 2005, 3-ші басылым). «Орында тұрып қалу: Құқықтардың кеңеюі мен шектеу шараларының парадоксы», 2005 Ill. L. Rev. 1199 (2005). Дэвид Рудовский және Леонард Соснов, Пенсильвания қылмыстық процесі: Заң, түсіндірмелер және үлгілер (West Group 2001, 2-ші басылым). «Стереотиптер мен сәйкес келу арқылы құқық қорғау: Нәсілдік бейнелеу және себепсіз іздеулер», 3 U. Pa. J. of Const. Law 296 (2001). Есірткіге қарсы күрестің процедуралық әділдік пен нәсілдік теңдікке тигізетін әсері, 1994 Univ. of Chicago L. Forum 237 (1994). Полицияның зорлық-зомбылығын тоқтату мүмкін бе?, 27 Harvard Civil Rights – Civil Liberties L. Rev. 465 (1992). Қылмыс, құқық қорғау және конституциялық құқықтар, «Кемшіктік одақ» еңбегінде, Жюль Лобель, ред. (1988). Қылмыстық әділет: Айыпталушы, «Біздің қауіпті құқықтарымызда», Норман Дорсен, ред. (1984). Қылмыстық сот жүйесі және Жоғарғы соттың рөлі, «Заң саясаты», Дэвид Кайрис, ред. (Pantheon, 1990). Джон Грей және Дэвид Рудовский, Соттың заңсыздығын мойындауы, 118 U. Pa. L. Rev. 1 (1969). Қорғаушының құқығына жасалған шабуыл, 136 U. Pa. L. Rev. 1965 (1988). Жоғарғы соттағы білікті иммунитет доктринасы: Сот белсенділігі және конституциялық құқықтарды шектеу, 138 U. Pa. L. Rev. 23 (1989). Норман Дорсен және Дэвид Рудовский, «Келіспеушілік, жеке бостандық және соғыс туралы ойлар», 54 ABA Journal 752 (1968). Кітапқа шолу, «Соттық алғашқы жәрдем», The Nation, 1977 жылдың 17 тамызы, 153 бет. Филадельфиядағы түрме жағдайларын сотта қарау, 65 Prison Journal 64 (1985).