Жузеппе Фурино: «Ювентус» легендасы және Италия футбол тарихындағы жетістіктері
Giuseppe Furino
Жүзеппе Фурино – италиялық футболшы, жартылай қорғаушы. «Ювентус» командасының 8 мәрте чемпионы, 1970 ж. Әлем чемпионатының күміс жүлдегері. Футбол туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық футболшы
Italian footballer
Джузеппе Фурино (; 5 шілде 1946 жылы туған) – итальяндық зейнеткер футболшы, жартылай қорғаушы. Шағын, бірақ жігерлі және физикалық тұрғыдан жақсы дамыған ойыншы, Фурино "Фурия" деген лақап атымен танымал болды. Ол жартылай қорғаушы ретінде еңбекқорлығымен, энергиясымен және қарсылас командадан допты тартып алу қабілетімен көзге түсті, сонымен қатар оның техникалық дағдылары да жоғары болған. Ол клубтық карьерасын 1966 жылы "Савона" клубында бастады, ал 1968 жылы "Палермо" клубында бір маусым ойнады. 1969 жылы "Ювентус" клубына ауысып, 13 маусым бойы клуб капитаны қызметін атқарды, көптеген отандық және халықаралық жүлделер жеңіп алды, оның ішінде Серия А чемпионатында жеңіске жеткен бес рекорды бар. Халықаралық деңгейде ол 1970 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында Италия құрамасының құрамында ойнап, күміс жүлдегер атанды.
Giuseppe Furino (; born 5 July 1946) is an Italian retired footballer who played as a midfielder. A small yet tenacious and physical player, Furino was nicknamed Furia, and was known for his work rate and energy in midfield, as well as his ability to break down possession as a defensive midfielder, although he was also gifted with good technical skills. He began his club career with Savona in 1966, and later spent a season with Palermo in 1968. In 1969, he moved to Juventus, where he remained for 13 seasons, also serving as the club's captain, and achieved great success, winning several domestic and international titles, including an Italian record of eight Serie A championships. At international level, he represented Italy at the 1970 FIFA World Cup, where he won a runners up medal.
Клубтық мансап
Фурино Палермода дүниеге келген. Мансабын «Ювентус» клубында бастаған ол «Савона Кальцио» және «У.С. Читта ди Палермо» командаларында ойнады. 1968 жылғы 29 тамызда «Кальяриге» қарсы Серия А-дағы дебютін «Палермо» сапында өткізді, содан кейін 1969–1970 маусымда «Ювентусқа» ауысты. Фурино «Ювентус» үшін дебютін 1969 жылғы 31 тамызда Италия кубогы аясында «Мантова Ф.К.» командасына қарсы өткізді. Ол «Ювентус» клубында 15 маусым ойнады, соңғы матчын 1984 жылғы 6 мамырда «Авеллиноға» қарсы өткізді. Барлығы ол «Ювентус» үшін 361 Серия А матчында және барлық деңгейдегі жарыстарда 528 матч өткізіп, 19 гол соқты, сонымен қатар команда капитаны болды. «Ювентус» сапында ол сегіз рет Италия чемпионатында жеңіске жетті. Бұл бір ойыншының ең көп итальяндық титулдарды жеңгені, ол Джованни Феррари мен Джанлуиджи Буффонмен бөліседі (Вирджинио Розетта да сегіз ұлттық чемпионат жеңіп алды, бірақ олардың үшеуі кәсіби Серия А құрылғанға дейін болды). «Ювентус» сапында ол екі рет Италия кубогын, сондай-ақ УЕФА кубогы мен Еуропа кубогының жеңімпаздары кубогын жеңіп алды. Ол 1973 және 1983 жылдары Еуропа кубогының финалына, сондай-ақ 1973 жылғы Континенттер аралық кубогының финалына жетті.
Furino was born in Palermo. Having originally started his career at Juventus as a youngster he played for Savona Calcio and U. S. Città di Palermo. He made his Serie A debut for Palermo against Cagliari on 29 August 1968, and he then transferred to Juventus for the 1969–70 season. Furino made his debut for Juventus in a Coppa Italia match against Mantova F. C. on 31 August 1969. He was to go on and play for Juventus for 15 successive seasons, with his last match coming against Avellino on 6 May 1984. In all he made 361 Serie A appearances for Juventus, and 528 in all senior competitions for them, scoring 19 goals, also serving as the team's captain. He won eight Italian league championships with Juventus. This is the most Italian titles a player has won, a record he shares with Giovanni Ferrari and Gianluigi Buffon (Virginio Rosetta also won eight national championships, but three of them came before the formation of a professional Serie A). During his time with Juventus, he also won the Coppa Italia twice, as well as an UEFA Cup, and a European Cup Winners' Cup, also reaching the European Cup final in 1973 and 1983, as well as the 1973 Intercontinental Cup final.
Халықаралық мансап
Фурино 1970-1974 жылдар аралығында Италия ұлттық құрамасы сапында үш рет ойнады, сонымен қатар 1970 жылғы ФИФА әлем чемпионатында Италия құрамасымен қатысып, финалға дейін жетті. Ол турнир барысында 1970 жылғы 6 маусымда Италияның Уругвайға қарсы ойынында Анжело Доменгиниге орнықты, сол кезде халықаралық аренадағы тұңғыш ойынын өткізді.
Furino played three times for the Italy national team between 1970 and 1974, and he also took part at the 1970 FIFA World Cup with Italy, where they reached the final. He made his international debut during the tournament, in Italy's match against Uruguay on 6 June 1970, coming on as a substitute for Angelo Domenghini.
Ойын стилі
Шағын бойлы болғанына қарамастан, Фурино табанды және тактикалық тұрғыдан әмбебап ойыншы болды, ол мықты дене бітімі арқасында қорғаныс жартылай қорғаушы рөлінде өте жақсы өнер көрсетті. "Фурия" (Ашу) деген лақап атымен белгілі, ол агрессивті, еңбекқор және допты қатаң тартып алуға шебер, қарқынды, шыдамды және ойынды жақсы түсіну қабілетімен көзге түсті. Ол сондай-ақ командалық ойыншы болды және оның ойындық рөліне қарамастан, жақсы техникалық дағдылары болды.
Despite his small stature, Furino was a tenacious and tactically versatile player, who excelled in his defensive midfield role due to his strong physique. Nicknamed "Furia" (Fury) by the Juventus fans, he was known as an aggressive, hard working, and hard tackling ball winner, whose main attributes were his pace, stamina, and his ability to read the game. He was also a team player, and he possessed good technical ability despite his playing role.