Кіріспе

Вирджиния штатындағы тарихи үй, Ричмонд қаласындағы Бранч үйі 1916 жылы Джон Расселл Поуп фирмасымен қаржыгер Джон Керр Бранч пен оның әйелі Беула Гулд Бранчтың жеке резиденциясы ретінде жобаланған. Үй Ричмондтың Монумент-авеню тарихи ауданында орналасқан, ол 1967 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Бранч үйінің өзі 1984 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. 1950 жылдары Бранч отбасының мұрагері үйді жергілікті қайырымдылық ұйымына сыйлағаннан кейін, үй бірнеше рет қожайынын ауыстырды, одан кейін 2003 жылы Вирджиния сәулет қоры (бұрынғы Вирджиния сәулет орталығы қоры) сатып алды. 2005 жылы ол өзінің ізбасары Вирджиния сәулет орталығының (VCA) бас кеңсесі ретінде қайта ашылды, сондай-ақ Вирджиния Американ архитекторлар институты қоғамының (VSAIA) кеңселері де орналасты. VCA 2015 жылы Бранч үйінен көшті. 2015 жылдан бері Бранч үйі Сәулет және дизайн Бранч мұражайына (www.branchmuseum.org) иелік етеді.

Тарихи маңызы

Branch House-ті жобалағаннан кейін Джон Расселл Поуптың фирмасы (1874–1937) Вашингтондағы Ұлттық мұрағаттар және құжаттар басқармасы ғимаратын (1935), Джефферсон ескерткішін (1943) және Ұлттық өнер галереясының Батыс ғимаратын (1941) жобалау арқылы кеңінен танымал болды. Поптың серіктесі Отто Р. Эггерс (1882–1964) Поптың 1937 жылы қайтыс болуынан кейін осы тапсырмаларды аяқтады, содан кейін Солтүстік Каролина университетінің Чапел-Хилл қаласындағы (1952) және Морхед планетариының интерьерін қоса алғанда, маңызды жобаларды жобалады. Осылайша, Branch House 20-ғасырдың басында елдің көрнекті сәулет фирмаларының бірімен жобаланғандықтан және фирманың Тюдор-Жакоб стиліндегі резиденцияларының ішкі бөлмелері толығымен сақталған жалғыз мысалы болғандықтан Ұлттық тізілімге енгізілді. Клиент Вирджиния штатының танымал әулетінің мүшесі болды және Ренессанс кезеңіне қатысты құнды заттардан тұратын мол коллекция жинады. Жоспарларға оның бизнес серіктесі, архитектор Отто Р. Эггерстің қолы қойылған. Планға 28 негізгі бөлме кірді: үйдің жалпы ауданы 27 000–33 000 шаршы фут аралығында. Монумент даңғылындағы көршілес үйлерге қарағанда шамамен үш есе үлкен. Бранчтердің жеке коллекциясынан алынған артефакттарды пайдалана отырып, үйге итальяндық есік және Англиядан әкелінген оюлы ағаш галереялық (немесе минестрель) экраны орнатылды. және Джон Паттесон Бранч, екеуі де Вирджиния штатының Петерсбург қаласының түлектері. Бранч ағасы Ричмондтағы белгілі банкир, инвестор, қаржыгер және меценат болды. 1915 жылы қайтыс болғаннан кейін «Нью-Йорк Таймс» газеті оны «Ричмонд банкирлерінің Nestor-ы» деп атады. Джон Керр Бранч Ричмондта өсіп, МакГайр мектебінде оқыды, содан кейін Париж және Германияда білім алды (1882–1884). 21 жасында ол әкесінің фирмасы «Томас Бранч және компаниясында» кеңсе қызметкері болып жұмыс істей бастады. Бранч жылжымайтын мүлік және теміржол саласына сәтті инвестиция жасады; сондай-ақ Нью-Йорктегі «Континентальді сақтандыру компаниясының» (оңтүстік мақта фабрикаларымен және теміржолдармен айналысатын) және Петерсбургтік жинақ-сақтандыру компаниясының директоры болды. Ол Ричмондтағы «Саудагерлер ұлттық банкінің» президенті болды (банк 1871 жылы оның тарапынан құрылған); сондай-ақ Ричмондтағы «Банкирлер мен брокерлер» президенті болды. Екеуі де квакерлер болып, Ричмондта жерленді. Беула Гулд Бранч 1952 жылы қайтыс болғанша үйде тұрды. Олардың қызы Зайд Бранч Реннольдс (Эдмонд Аддисон Реннольдс ағаның әйелі) кейіннен үйді Ричмондтағы қайырымдылық қорына сыйға тартты.