Кіріспе

Британ армиясының генералы (1794–1842)

Джордж Август Фредерик ФицКларенс, 1-ші Мюнстер графы (29 қаңтар 1794 – 20 наурыз 1842), ағылшын аристократы және әскери қызметкері.

Өмірбаян

Ұлыбританияның Вильгельм IV және оның ұзақ уақыт бойы сүйіктісі Доротея Джорданның тұңғыш заңсыз ұлы, ол жақсы білім алған, бірақ жазған ағылшын тілі нашар болды (бірнеше патша ағаларының да тілі сондай еді). Бауырлары сияқты, ол 1811 жылы ата-анасы ажырасқаннан кейін анасымен аз байланыста болды, әкесінен күткен нәрсеге сенуді жөн көрді. Ол Пиреней түбегіндегі соғыста және одан кейін Үндістанда әскери офицер болып қызмет етті. Әкесі оның әскери өнерімен мақтанса да, оның ішімдікке құмарлығы мен құмар ойындарына қатты алаңдады, мұндай жамандыққа Вильгельмнің көптеген бауырлары бейім болған. Ол 1831 жылғы 4 маусымда Мюнстер графы, ФицКларенс виконты және Теуксбери бароны титулдарымен марапатталды, ал 1833 жылы Корольдік кеңесші болып тағайындалды. "Мюнстер графы" атағы бұрын әкесі британ тағына отырғанға дейін болған. Джордж, бауырлары сияқты, оған бөлінген жағдайға наразы болды, және бұл оның күшейе берген психикалық тұрақсыздығымен бірігіп, әкесімен бірнеше дауға себеп болды, нәтижесінде олардың арасындағы қарым-қатынас толығымен үзілді. Бұл жағдай патшаға үлкен қайғы әкелді, бірақ оған жақын адамдар Мунстердің келуі әкесін әдетте ренжітетіндіктен, мүмкіндігінше аз байланыста болуы жақсы деп ойлады. Тіпті 1837 жылдың сәуір айында Мюнстердің әпкесі София де Л'Иль, патшаның сүйікті баласының қазасы да оларды татуластырмады. 1838 жылдың маусым айында ФицКларенс өзінің туысы Виктория патшайымның таққа отыру салтанатына қатысты. Ол британ армиясында генерал-майор шеніне жетті және 1830-1837 жылдар аралығында әкесі король Вильгельм IV-тің жеке көмекшісі қызметін атқарды. Ол 1831-1833 жылдар аралығында Лондон мұнарасының лейтенанты, 1833-1842 жылдар аралығында Виндзор қамалының констеблі және губернаторы, ал 1837-1841 жылдар аралығында Виктория патшайымының жеке көмекшісі болды. 1841 жылы Корольдік Азия қоғамының президенті болып сайланды.

Неке және балалар

ФицКларенс 1819 жылы 18 қазанда Джордж Уиндхемнің қызы Мэри Уиндхемге (1792 жылы 29 тамыз – 1842 жылы 3 желтоқсан) үйленді. Олардың жеті баласы болды:

Леди Аделаида Джорджиана ФицКларенс (1820 жылы 28 тамыз – 1883 жылы 11 қазан); үйленбеген күйеусіз қайтыс болды. Леди Августа Маргарет ФицКларенс (1822 жылы 29 шілде – 1846 жылы 5 қыркүйек); 1844 жылы Парижде барон Кнут Филипп Бондқа үйленді, Швециядағы Катринехолмда бала туғандағы қызбадан қайтыс болды, бір қызы (Ингеборг Аугуста София Бонд, 1846 – 1872). Уильям Джордж ФицКларенс, Мюнстердің 2-ші графы (1824 жылы 19 мамыр – 1901 жылы 30 сәуір). Һон Фредерик Чарльз Джордж ФицКларенс (1826 жылы 1 ақпан – 1878 жылы 17 желтоқсан); әпкесі София ФицКларенстің қызы Аделаида Аугуста Вильгельмина Сиднимен үйленді; балалары жоқ. Леди Мэри Гертруда ФицКларенс (шамамен 1832 – 1834); нәресте кезінде қайтыс болды. Капитан Һон Джордж ФицКларенс (1836 жылы 15 сәуір – 1894 жылы 24 наурыз); Мария Генриетта Скоттқа (1912 жылы қайтыс болды) үйленді, балалары болды, оның ішінде Чарльз ФицКларенс. Мюнстердің 6-шы графының әкесі және 7-ші (соңғы) графтың бабасы. Лейтенант Һон Эдвард ФицКларенс (1837 жылы 8 шілде – 1855 жылы 23 шілде); үйленбеген, Қрым соғысындағы Севастополь қоршауында алған жарақатынан қайтыс болды.

Өлім

ФицКларенс 48 жасында Лондонда өз-өзіне қол жұмсады. Ол өзін-өзі Уэльс принці болған Джордж IV патша сыйлаған пистолетпен атып өлтірді. Бірінші оқпен қолына жарақат алды, ал оның лакеі көмек шақыру үшін кеткенде, оқиға жайлы хабарлағаннан кейін Лорд Мюнстер сол қолымен пистолетті аузына қойып, басына оқ атты. Оның өзін-өзі өлтіруі отбасына күтпеген нәрсе болған жоқ, олар оның психикалық денсаулығына ұзақ уақыт бойы алаңдаған; оның әкесінің өмірбаяны оны "параноидалық қуғын-сүргін сезіміне" байланыстырады. Сотта оның дәрігері мен хирург коронерге оның ақылдан адасып бара жатқанына сенетіндерін айтты, ал соңғы жылдары оның атасы мен отбасының бірнеше мүшелері зардап шеккен порфирия ауруына шалдыққан болуы мүмкін деген болжамдар айтылды. Ол графтық және басқа да атақтарды үлкен ұлы Уильям мұраға алды. "Бір ақсүйектің құнды және кең кітапханасының" аукционы Эдмунд Ходжсон 1855 жылдың 22 наурызында (және одан кейінгі бес күнде) Лондонда өткізілді, ал Кембридж университеті кітапханасындағы каталогтың көшірмесінде (алмастырғыш Munby. c.116(9)) "Мюнстер графына" деген жазу бар. Сату күнін ескере отырып, 1-ші графтың қайтысынан 13 жыл өткен соң, бұл кітаптар оның кітаптары ма, әлде ұлының кітаптары ма, анықтау қиын, бірақ бұл әкесінің кітапханасын сатқан ұлы болған болуы мүмкін.

Шығармалары

Соғыс соңғы кезеңінің естеліктері: капитан Кук жеке баяндамасы, Мюнстер графының Португалиядағы 1809 жылғы науқан тарихы және Голландиядағы 1814 жылғы науқан туралы баяндама (1831); Пиреней соғысындағы тәжірибесі туралы есеп. Fahrasat al kutub allatī narghabu an nabtāʻahā wa al masāyil allatī tuwaḍḍiḥu jins al kutub allatī narghabu al ḥuṣūl ʻalayhā innamā najhalu asmāyihā wa al masāyil fī ʻilm al ḥarb (فهرسة الكتب التي نرغب أن نبتاعها والمسايل التي توضح جنس الكتب التي نرغب الحصول عليها انما نجهل اسمايها والمسايل في علم الحرب) (1840); Ислам соғысы өнері, араб, парсы, түрік және хинди тілдеріндегі кітапханаға қажет кітаптардың каталогы, Алойс Спренгер құрастырған және Физз Кларенстің тапсырысымен жасалған. Алтын шалғылары мен асыл тастар кен орындары (араб тілінен аударма 'Мұрудж әл-дхаха'; مروج الذهب), (Лондон, 1841); Алойс Спренгер; Х ғасырдағы Аббасид ғалымы әл-Масудидің ФицКларенс, Мюнстер графына арналған тарихи энциклопедиясының ағылшын тіліне аудармасы. Австриялық шығыстанушы алғы сөзінде графтың араб тілінен ағылшын тіліне аудару және түзетудегі, сондай-ақ түсіндірмелерді дайындаудағы көмегін мойындайды.