Кіріспе
Беатрикс Поттердің балалар кітабы. «Флопси қояндар туралы әңгіме» – Беатрикс Поттер жазған және сурет салған балалар кітабы, алғаш рет 1909 жылғы шілдеде «Фредерик Уорн және компаниясы» баспасынан жарық көрген. Екі толық көлемді қоян туралы әңгімелерден кейін Поттер бұл тақырыптан шаршап, тағы біреуін жазуға құлшынбады. Дегенмен, балалардың қоян туралы әңгімелер мен суреттерін ең көп ұнататынын түсінген соң, ол 1902 жылғы «Питер қоян туралы әңгіме» және 1904 жылғы «Бенджамин қоян туралы әңгіме» кейіпкерлері мен сюжеттік элементтерін пайдаланып «Флопси қояндарды» жазды. Уэльстегі ағасы мен әпкесінің үйіндегі аркалар мен гүлзарлары бар әсем бақ иллюстрациялардың фоны болды. «Флопси қояндар» әңгімесінде Бенджамин қоян мен оның туысы Флопси – Флопси қояндар деп аталатын алты жас қоянның ата-анасы. Оқиға Flopsy қояндардың шіріген көкөністердің қоқыс үйіндісіне шабуыл жасап, ұйықтап қалуы және оларды мистер Макгрегордың қапқа салып тұтқындауы туралы. Макгрегор алаңдағанда, Томассина Титтлмус атты ағаш егесі алты қоянды босатып, Бенджамин мен Флопси қапқа шіріген көкөністерді салады. Үйге келген соң, мистер Макгрегор әйеліне қапты мақтанышпен ұсынады, бірақ оның ішіндегісін білгенде қатты сөгіс естиді. Қазіргі сыншылардың пікірлері әртүрлі. Бір сыншы қояндардың бет-әлпетінің сөйлейтіндей емес екенін айтады, ал екіншісі құлақтың қозғалысы немесе құйрығының орналасуы бет-әлпетінің жетіспейтін бөлігін толықтырады деп санайды. Бір сыншы бұл әңгімеде «Питер қоян туралы әңгіме» сияқты өмірлік күш жоқ деп есептейді, ол бір балаға жазылған сурет пен әңгімеден пайда болған. Дегенмен, көптері бақтың суреттерінің өте әдемі және Поттер жасаған ең керемет суреттердің бірі екеніне келіседі.
The Tale of The Flopsy Bunnies is a children's book written and illustrated by Beatrix Potter, and first published by Frederick Warne & Co. in July 1909. After two full length tales about rabbits, Potter had grown weary of the subject and was reluctant to write another. She realized however that children most enjoyed her rabbit stories and pictures, and so reached back to characters and plot elements from The Tale of Peter Rabbit (1902) and The Tale of Benjamin Bunny (1904) to create The Flopsy Bunnies. A semi formal garden of archways and flowerbeds in Wales at the home of her uncle and aunt became the background for the illustrations. In The Flopsy Bunnies, Benjamin Bunny and his cousin Flopsy are the parents of six young rabbits called simply the Flopsy Bunnies. The story concerns how the Flopsy Bunnies, while raiding a rubbish heap of rotting vegetables, fall asleep and are captured by Mr. McGregor who places them in a sack. While McGregor is distracted, the six are freed by Thomasina Tittlemouse, a woodmouse, and the sack is filled with rotten vegetables by Benjamin and Flopsy. At home, Mr. McGregor proudly presents the sack to his wife, but receives a sharp scolding when she discovers its actual content. Modern critical commentary varies. One critic points out that the faces of the rabbits are expressionless while another argues that the cock of an ear or the position of a tail conveys what the faces lack. One critic believes the tale lacks the vitality of The Tale of Peter Rabbit which sprang from a picture and story letter to a child. Most agree though that the depictions of the garden are exquisite and some of the finest illustrations Potter created.
Өмірбаян
"Питер Қоян туралы әңгіме" және оның үш жалғасы Поттердің ең танымал және ең табысты кітаптары болып табылады. Автордың қоянға деген сүйіспеншілігі болды; ол оларды үй жануарлары ретінде өсіріп, жылдар бойы мұқият бақылап отырды. Бірде ол қоянды "жоғары қайнамалы мінезді" және "беткей және өте түсінікті" жануарлар деп жазса да, ол қоянға жануардың табиғатына сәйкес келетін әртүрлі сипаттар берді. Барлық қоян туралы әңгімелерге Джоэл Чандлер Харристің "Uncle Remus әңгімелері" әсер еткен, Поттер 1893 жылдан бастап оларды суреттеуге кірісіп, мансапты іздеуге тырысқан, және мүмкін, себебі оларда қоян басты рөлде болған. Ол Харристің "қоян темекісін" және оның "түйірікті клиппити, клиппити липпити" ( "түйірікті липпити" ретінде) сөздерін әдеби лексикасына қосса да, оның кейіпкерлерін ағылшыл елді мекендеріне викториялық мырзалар ретінде әкеле алмады – олар соғыстан бұрынғы Американың оңтүстігінде құлдар мен құл иелері ретінде қатаң бекітілді. Харристің айлакер Бр'ер Қояны кек алумен жеңіске жетеді және айлакерлікпен жеңеді, бірақ Поттердің қояндарының мұндай ниеті жоқ және олар өздерінің ерлік рухы мен таза сәттілігінің арқасында табысқа жетеді. Хелен Беатрикс Поттер 1866 жылдың 28 шілдесінде Лондонның Кенсингтонында бай ата-аналар отбасында дүниеге келді және бірқатар үй қызметкерлері мен ұстаздардың күтімінде үйден оқыды. Ол ерте жасынан көркемдік талантын көрсетті, сүтқоректілерді, жәндіктерді, жорғалаушыларды және қосмекенділерді, гүлдер мен өсімдіктерді суреттеді және сызды. 1890 жылдардың басында ол алғашқы кәсіби көркемдік жетістігіне қол жеткізді, ол сәлемдесу карточкаларын шығаратын баспаға алты сурет сатқанда. 1901 жылдың 16 желтоқсанында ол жеке басылым түрінде "Питер Қоян туралы әңгіме" шығарды, ал 1902 жылдың 2 қазанында Фредерик Уорн және компаниясы әңгіменің саудалық басылымын үлкен жетістікке жеткізді. Ол келесі жылдары Уорнс үшін мазмұны, стилі және форматы жағынан ұқсас әңгімелер жариялады, ал 1904 жылы "Питер Бэнидің әңгімесінің жалғасы" жарық көрді. 1905 жылдың шілдесінде Поттер кітаптарынан түскен табысымен және әпкесі оған қалдырған шағын мұрасымен көл ауданындағы Хилл Топ атты жұмыс істейтін ферманы сатып алды; ферма Лондоннан тыс үйіне және оның көркемдік тынығу орнына айналды. Бірнеше жыл ішінде Поттер өзінің мансабын, табысын және үйін құрды. 1908 жылдың күзінде Поттер өзінің баспашысы Харольд Уорнға жаңа кітаптар туралы бірнеше идеясы бар екенін жазды. Ол оған бірнеше жыл бұрын жазған және оған эскиздер жинағын жасаған "Адал көгершін" мәтінін жіберді. Ол сонымен қатар Бенджаминнің ұрпағы Флопси Бэнилер туралы "Бенджамин Бэнидің әңгімесінің" жалғасын қосты. Кейде ол қоян кейіпкерлері "жалықтырды" деп шағымданса да, ол жас жанкүйер Уильям Уорнерге балалардың оның қояндарын ең жақсы көретінін және қоян туралы тағы бір кітап жазу керектігін жазды. Ол Уорнға жіберген үшінші әңгіме Саурейдегі ауылдық дүкен туралы болды. "Мен олардың бірінен арылғым келеді", - деп жазды ол Уорнға өзінің әңгіме идеялары туралы, "Бір нәрсе басылғаннан кейін мен оны армандарымнан шығарамын! және рецензенттерге не болатыны маған қызық емес. Бірақ жартылай аяқталған идеялардың жинақталуы мазасыздық тудырады". "Флопси қояндар туралы әңгіме" және дүкен туралы әңгіме (әуелде "Жеңбірек пен қырыққабат туралы әңгіме") 1909 жылы жариялауға таңдалды. "Флопси қояндар туралы әңгіме" 1909 жылдың наурыз айында аяқталды және сол жылдың шілдесінде жарық көрді. Әңгімемен бірге Поттер "Флопси қояндардан" хаттар сериясын жасады, олардың мөлшері мен орындалу сапасы әр қоянның отбасындағы орнына қарай төмендеді. Ең кіші бесінші және алтыншы қояндардан келген хаттар - тек сыза жазу мен сүйіспеншілік белгілерінен тұратын шағын хаттар. Томассина Титтлмуз, әңгіменің "шебер" қаһарманы, 1910 жылы "Миссис Титтлмуздың әңгімесі" атты өз кітабының басты кейіпкері болды.
Сюжет
The Flopsy Bunnies-те Бенджамин Банни (Ескі мырза Баннидің ұлы) және Питер Түйе ересектер, ал Бенджамин өзінің туысы Флопсиге (Питердің әпкелерінің біріне) үйленді. Питер, Мопси және Коттон Тейл әлі үйленбеген және әлі де өз анасымен (жозефин Қоян ханым) бірге тұрады. (Сол сияқты, Питер ағасы, ал оның әпкелері Мопси мен Коттон Тейл жеңелері болады.) Жұп (Бенджамин әке болғандықтан) жалпы The Flopsy Bunnies деп аталатын алты жас қоянның ата-анасы болып табылады. Бенджамин мен Флопси "өте шапшаң және көңілді" және өздерінің балаларына тамақ беруде қиындықтар көреді. Кейде олар Питер Түйеге жүгінеді (оның гүл сатумен айналысып, балабақшасы бар), бірақ кейде Питер кәбізді аямайды. Сол кезде Флопси Бэнилер даланы кесіп өтіп, м.Макгрегордың шіріп кеткен көкөністер қорабына жетеді. Бір күні олар гүлденген салаттан тамақтанып, олардың "сопорификациялық" әсерінен қоқыс үйіндісінде ұйықтап қалады, бірақ Бенжамин басына қап қояды. Макгрегор оларды травяны кесіп тастағанда байқап, қапқа салып, оны байлап қояды. Содан кейін басқа бір ісіне кіріскенде қапты бір жағына қояды. Бенджамин мен Флопси балаларына көмектесе алмайды, бірақ Томассина Титтлмус деп аталатын "құрамал" орман тышқаны қаптың ішінде тесік жасап, қояндар қашып кетеді. Қоян отбасы (Бенджамин, Флопси және Флопси қояншалары) Мистер МакГрегорды Флопси қояншалары әлі де қапта деп ойлауға алдау үшін қапқа шіріп кеткен көкөністерді (екі шіріп қалған репа және үш шіріп кеткен көкөніс ұшасы) толтырады. Содан кейін жануарлар Томассина Титтлмуастың жасаған тесігін түзетеді. Содан кейін олар Макгрегордың реакциясын байқау үшін бұтаның астына жасырынады. Макгрегор мырза жаңадан келгенді байқамайды (бұзаулар алты қоянды шіріп кеткен көкөністермен алмастырды), және қапты үйге алып келеді (ол әлі де алты қоянды алды деп ойлайды), алты қоянды үнемі санайды (ол: "Бір, екі, үш, төрт, бес, алты майлы қоян!"). Макгрегорлар ең жас Флопси Бэнидің сыртта тыңдап отырғанын білмейді. Оның әйелі миссис Макгрегор (сирек көкөністерді алты қоян деп ойлап) өзінің ескі шапанын солармен жамылғысы келетін терілерді өзіне алады. Бірақ ол қолын қапқа тигізіп, көкөністерді (бұрынғы күні лақтырып тастаған) сезіп алады. Ол күйеуінің көкөністерін езіп, ашуланып, күйеуін өзіне қалжыңдап жүр деп айыптайды. Сен мені ақымақ қылып қойдың! Сен мұны әдейі істедің ғой!" - деп жауап берді.) Макгрегор мырза да қатты ашуланады. Ол шіріген көк сүйектердің бірін табады. Бір қараса, терезеден лақтырып тастайды. Ол сонда Флопси қояндарының біріне "өзінен жақсырақ" деп айтқаннан кейін соққы береді. (Ол: "Олар мені жақсырақ біледі! ЖАҢА!") деп жазған. Бұл түйір терезеде отырған тыңдаушы қоянның кішісіне тиіп кетеді. (Макгрегор ханым Макгрегор мырзаны кінәлады, содан кейін Флопси қояндарының біреуін кінәлаған Макгрегор мырза, содан кейін Флопси қояндарының бірі Мистер Макгрегордың лақтырылған миынан зақымданды және ата-анасының қолында болды.) Ол ең кішкентай құшақпен соғысқанда, оның қолы сынған. Ата-аналары үйге қайтуды шешті. Содан кейін Макгрегорлар тағы да жеңіледі. Флопси қояндар үйге оралғаннан кейін Макгрегорлар (қазір жеңілген) бір-бірін кінәлау ойынын ойнайды. (Видеода Макгрегорлар кінәлау ойынын ойнайды.) Рождествода олар батыр ағаш тышқанға көп мөлшерде қоян жүнін жібереді. Ол өзіне пальто мен капот, және муфты және қолғап жасайды. Ғалым М. Дафни Кутцер Макгрегордың рөлі "Флопси қояншаларда" алдыңғы екі қоян кітабына қарағанда үлкен екенін, бірақ ол "Флопси қояншаларда" "Питер Қояншаға" қарағанда аз қорқыныш туғызатынын айтады, өйткені оның қорқынышты антагонист рөлі кітабының соңғы көріністерінде комик фольгаға айналған кезде азаяды. Дегенмен, жас оқырмандар үшін ол әлі де қорқынышты тұлға, өйткені ол ұйықтап жатқан құйрықтарды ғана емес, ата-аналары оларды жеткілікті қорғамаған құйрықтарды да ұстады.
Суреттер
1909 жылдың ақпан айында Поттер Хилл Топқа барды, онда ауа райының нашар болуынан үй ішінде ұсталып, ол "Флопси Бэни" суреттерінде құлшына жұмыс істеді. Питер Раббит үшін әртүрлі бақтар фонға айналды (Камфилд Плейс, Лейкфилд, Линггольм, Оңтүстік Уэльстегі Тенби, Бедвелл Лодж және Гваейниног), ал Кесвиктегі Фау Паркі Бенджамин Банни үшін фонға айналды, бірақ Флопси Баннилердің фоны Уэльстегі Денбигте Гваэниног деп аталатын игіліктегі аркалар, серуендер және гүлзарлардың жартылай ресми бақшасы болды. Гваейниног - Бёртондардың, Поттердің ағасы мен әпкесі, үйі. 1909 жылы демалыс кезінде Поттер олардың қабырғалы бағын сызды. Үйге келген соң, Питер мен Бенджаминді және олардың отбасыларын Уэльске көшіруді шешті. Оның алғашқы эскиздерінің біразы әлі күнге дейін сақталған. Гваейниногқа алғаш рет келгеннен бастап, "Флопси-бэниз" шығармасын жазғаннан он төрт жыл бұрын, Поттер бақтың суреттерін көп рет жасаған. Ол 1895 жылы келгеннен кейін оны былай деп сипаттады: "Бұлақ өте үлкен, үштен екісі көптеген әбзелдермен қызыл кірпіш қабырғамен қоршалған және эстафеталарда ескі сұр алма ағаштары бар. Бұл өте өнімді, бірақ таза емес, ең әдемі бақ, онда жарқын ескі гүлдер өседі арасында currants бұталар". 1909 жылдың басында ол өзінің баспасына: "Мен көптеген эскиздер жасадым, бәрі бірдей мақсатқа сай емес, енді Ф. Баннилерді кейінге қалдырмай аяқтау үшін тырысамын" деп жазды. Поттер мен оның шығармалары туралы бірнеше кітаптың авторы Джуди Тейлор Поттердің адам түрін салуда қиындыққа тап болғанын және оның шектеулерінің нәтижесінде Флопси Бэнистегі мистер Макгрегордың суреттері оның қолдары мен аяқтарымен шектелгенін байқады. Олардың бейнелеріндегі кез келген ыңғайсыздық оның қол-аяғын оқшаулау арқылы және қоян көзқарасынан көрсету арқылы азайтылды. Макгрегор мырзаның бірнеше толық суреттерінде оның бет-әлпеті ортадан немесе алыстан және артқы жағынан көрсетіліп, оны бейнелеудің қажеті жоқ болды. Адамның формасындағы оның шектеулеріне қарама-қарсы, Макдональд Поттердің қоянды суреттеудегі шеберлігі "Флопси қояншақтарда" толық гүлденуіне жететінін айтады. Ол құйрығы мен құлағының орналасуы арқылы қоянның ой-санасы мен сезімдерін білдіреді. Бенджамин, Питер, оның анасы және Флопсидің бәрі киім киеді, бірақ Флопси тек қана құйрығын ашатын алжапқыш киеді, сондықтан отбасына және адамдық стандарттарға қарағанда толық киінбейді. Бірақ бұл киімнің толық болмауы оның құйрығын ашық көрсетуге және оның үрейін дәл жеткізуге мүмкіндік береді, өйткені ол үйге жақындап, үлкен алаңды жауып, сәбилерін іздеп келеді. Күлтегін суреттегеннен қажыған көрші кітаптың суреттерінде көрінеді. Жиырма алты суреттің сегізінде Макгрегор мырза, ал он жетісінде бақ пен оның құрылыстары бейнеленген. Қоянның жақын аралықтағы суреттері жоқ, Бенджамин Бэнидегідей деталдар жоқ. Қоянды суретке түсіргенде, ол алтысын да, бақтың аясын да қамтитын орта қашықтықта суреттелген. Олардың бет-әлпеті аз немесе мүлдем жоқ. Поттер (кітап жазылған кезде ферма иесі) қоянға жеке тұлға ретінде емес, бір-бірінен айырылмайтын зиянкес ретінде қараған. 1946 жылы Британ мұражайына "Флопси Бэниз" фильмінің суреттері үшін бірнеше суреттер берілді.
Тақырыптар
Питер Түйе және Бенджамин Бэни сияқты, "Флопси Бэни" әңгімесі де қоянның адамдардың аумағына басып кіруі және өздерінің салмақтығынан туындаған өлім мен қирату қаупін өздеріне тартуы туралы айтады. Нью-Йорк штатының Платсбургтегі мемлекеттік университетінің ағылшын тілі профессоры М. Дафни Кутцер "Беатрикс Поттер: Кодта жазу" еңбегінде осы әңгіменің басты тақырыбы – алдамшы жануар екенін көрсетеді, бірақ тіпті осы жағдайда да жануарлар әсем бақтардың фондық бөлігі екенін ескертеді. Ол оқырманның қызығушылығы қоянның жайбарақат мінезіне емес, Макгрегорға жасалған әзілге байланысты деп санайды. Қоянның алдамшылық қасиеттері бұрынғы "Питер Түйе" және "Бенджамин Бэни" әңгімелерінде айқын болғанымен, бірақ сәл басылған болса, "Флопси Бэни" әңгімесінде олар орталыққа шығарылады. Кутцер "Флопси Бэни" атауы негізгі кейіпкерлерге емес, олардың ата-аналарына тиесілі екенін атап өтеді – олар нәресте қояндарды құтқарады, сондықтан бұл әңгіме балаларға көбінесе қызықты болмайды. Нью-Мексико мемлекеттік университетінің профессоры Рут К. Макдональд, "Беатрикс Поттер" кітабының авторы, "Бенджамин Бэни" әңгімесіндегідей, осы әңгімеде де отбасылық өмір жасырын түрде мақұлданғанын, бірақ бұл Поттердің өмірі мен шығармашылығындағы маңызды өзгерістерді көрсететінін айтады. Питер енді Макгрегордың бақшасынан көкөніс ұрламайды, өзі өсіреді және оның учаскесін қоршаумен және тормен қоршап, жыртқыш қояндардың кірмеуіне шара қолданады. Ол, мәні бойынша, Макгрегорға айналды. Ол Поттердің өзінің екінші жағы және, "Флопси Бэни" әңгімесінде ересек қоян болғанымен, ол әлі де анасымен бірге тұрып, оның бақшасына көмектеседі – 1909 жылы белгілі бір тәуелсіздікке жеткен, бірақ ата-анасынан толығымен азат емес Поттер сияқты.
Стиль
Макдональд Поттердің кітаптарының басталуы мен аяқталуына ерекше мән бергенін көрсетеді (мысалы, ол Бенджамин Банниді «қоян темекі» деген сөзбен аяқтауын қатыстырып сұрады), ал «Флопси Баннилерде» кіріспе оның кейбір кітаптарында кездесетін жоғары стильдегі сөз қолдану шеберлігін көрсетеді: «Көп салат жеудің әсері ‘ұйқылық’ болады деседі». «Ұйқылық» сөзі балалар әдебиетінде жиі кездеспесе де, Поттер оқырмандарының білім деңгейін ескереді және сөзді бірден түсіндіріп қана қоймай, оны контекстке қояды: «Мен салат жегеннен кейін ешқашан ұйқым келген емес; бірақ мен қоян емеспін». Ол сөзді ғана анықтамай, қоянды да тақырып етіп ұсынады. Бұл жол өзіне назар аудармайды (Поттер баяндауға араласса да), керісінше, әңгімеге әңгімелесу тон береді немесе әңгімені дауыстап айтып беру сезімін тудырады. Ол бірден оқырмандардың назарын қояндарға аударғандықтан, оның өзі әңгіме кейіпкеріне айналу қаупі жоқ және ол әңгіме бойында көрінбейді. Поттер қоян отбасын «асығыс және көңілді» деп сипаттағанда тағы да жоғары стильдегі тіл қолданады. «Асығыс» сөзінің мағынасы бірден түсіндірілмесе де, отбасының қуанышы ата-анасы балаларына ризашылықпен қарап тұрғанда, қояншалардың иле-шала ойнап жатқан суретінде анық көрінеді. Дегенмен, олардың асығыстығы келесі екі бетте Бенджаминнің туысы Питерден капуста қарызға алуы және Питер капуста жібермейтін кезде отбасының кейде Мистер Макгрегордың қоқыс жинағына жүгінуі арқылы көрсетіледі. Мистер Макгрегор және қоқыс жинағы – әңгімедегі қояндар әлеміндегі мәңгілік құбылыстар, сондықтан «әрқашан жеуге жеткіліксіз» деген сөз аштыққа қатысты алаңдаушылықты азайтады. Бенджамин мен Флопси әрқашан отбасын қамтамасыз ете алмайтын болса да, тамақ бар, тіпті ол олардың меншігінде болмаса да. «Асығыс» осы оқиғалар арқылы анықталады, және бірден түсіндірілмесе де, әңгіме алға жылжып, оқырманның оның мағынасына деген қызығушылығы қанағаттандырылады. Мистер Макгрегор суреттерде алыс, қиын, қорқынышты кейіпкер болғанымен, алғаш рет оған оны сипаттайтын тіл беріледі. Ол қояндарды, болжам бойынша шотланд диалектісімен санайды: «алты майлы қоян», және әйелімен «тәмәкі» сатып алу туралы дауласады. Бұл және миссис Макгрегордың оның өзін алдап, «әдейі жасады» дегені Поттердің кейіпкерді анықтау үшін диалект пен диалогты қолдануға қаншалықты мән бергенін көрсетеді – осы жағдайда, олардың сөйлеу әдебін баяндаушының сөйлеу әдебінен ажырату.
Түсі
Ғалымдар мен сыншылар "Флопси Бэниз" повесіндегі баяндау үнінде қызығушылықтың және эмоционалдық қатысудың жетіспеушілігін байқайды, оны түрлі факторларға байланыстырады. Макдональд сюжеттің қарапайым екенін және кішкентай балалардың назарын аударуға арналғанын айтады, бірақ Поттер кейіпкерлерге қарағанда оқиға орнына көбірек қызығушылық танытқан болуы мүмкін деп күдіктенеді. Поттер бір кезде қоян кейіпкерлерін "жалықтыратын" деп мәлімдеген, ал ол оларды "Флопси Бэниз" повесінде қысқаша сипаттауы, кітапқа деген оның жалпы көзқарасы осылай болғанын көрсетеді. Поттердің өмірбаяуын жазған Линда Лир, "Беатрикс Поттер: Табиғаттағы өмір" кітабының авторы, Поттердің Питер Қоянға зор құрметі болғанын, бірақ оның жалғастары оған бірдей әсер етпегенін айтады, себебі олар Питер Қоян сияқты балаларға арналған хаттар мен суреттерден туған емес. Оның пікірінше, жалғастарда Питерді ерекшелендіретін тіршілік күші жетіспейді. Кутцер екі жалғастың Поттердің әдеттегі баяндау деңгейіне жетпейтінін санайды, өйткені екеуі де Поттердің қоян туралы оқиғаларды жалғастыруға деген ықыласынан емес, көпшіліктің "қоян кітаптарына" деген сұранысынан туындаған. Ол бұл әңгімелер Поттерге Питер Қоян сияқты эмоционалдық жағынан әсер етпегенін айтады және Поттер қояндарды ата-анасының Лондон үйінде өткізген бақытсыз өмірімен байланыстырған болуы мүмкін деп болжайды. Кутцердің пікірінше, Поттер жеке өмірін құрып, билеуші ата-анасынан азат болғаннан кейін, ол жағымсыз естеліктерді оятарлық материалға оралуға құштар болған жоқ.
Тауарлар
Поттер оның ертегілері бір күні балаларға арналған классикалық туындыларға айналатынын және оларды осы деңгейге жеткізу процесінің бір бөлігі маркетингтік стратегия болғанын айтты. Ол өзінің кейіпкерлері мен әңгімелерінің коммерциялық әлеуетін алғаш рет 1903-1905 жылдар аралығында Питер Қоян қуыршағы, жарық көрмеген Питер Қоян тақта ойыны және Питер Қоян балалар бөлмесіне арналған обойлар сияқты қосалқы өнімдер арқылы пайдаланды. Ол «қосымша шаралар» (ол қосымша тауарлар деп атаған) келесі екі онжылдық бойы оның келісімімен жасалды. 1943 жылдың желтоқсанында Поттер қайтыс болғаннан кейін, «Фредерик Уорн & Co.» компаниясы Поттер кейіпкерлеріне негізделген тауарларды өндіруге әртүрлі фирмаларға лицензия берді. 1965 жылы Стаффордширдің Лонгтон қаласындағы «Бесвик» керамика зауыты ертегідегі кейіпкерлерді немесе көріністерді бейнелейтін алты фарфордан жасалған мүсін шығарды: Флопси, Миссис Титтлмус, Бенджамин Банни, қазба жұмыстарымен айналысатын Питер Қоян, Флопси мен Бенджамин Баннинің бірлескен суреті және салат жапырақтарының астында ұйықтаған қояндардың суреті. 1984 жылы Торонтодағы «Schmid & Co.» және Массачусетс штатының Рэндольф қаласындағы компаниялар «Flopsy Bunnies» музыкалық қорапшасын, жалпақ керамикалық «Flopsy» Рождестволық әшекейін шығарды, ал 1985 жылы «Flopsy» музыкалық қорапшасын жарыққа шығарды. Ойыншықтар жасаушылар 1906 жылдан бастап Поттер кейіпкерлеріне лицензия алуға тырысты, бірақ 1970 жылдарға дейін ғана бір британдық фирмаға бүкіл әлемдік құқық берілді. Алайда, олардың еңбекті қажет ететін өнімдері тиімсіз болды, ал 1972 жылы Нью-Йорктің «Eden Toy Company» компаниясы Поттер кейіпкерлерін өндіруші ретінде эксклюзивті құқыққа ие болды. Питер Қоян мен Мистер Макгрегор жұмсақ ойыншықтар ретінде шығарылса да, олар «Питер Қоян» ертегісімен байланысты болды, «Flopsy Bunnies» ертегісімен емес. «Flopsy Bunnies» кейіпкерлерінің ешқайсысы «Eden» жұмсақ ойыншықтары ретінде шығарылмады.
Қайта басып шығару және аудармалар
2010 жылы Поттердің 23 кіші форматтағы кітабының барлығы әлі де басылымда болды, ал кейбіреулері, соның ішінде «The Flopsy Bunnies» кітабы, аудиокітап және Kindle сияқты форматтарда қолжетімді болды. Барлық 23 әңгіме 400 беттік бір томдық кітапта, жеке-жеке томдар түрінде және сыйлық қораптарындағы томдардың толық жинағы ретінде ұсынылды. Алғашқы басылымдарды антиквариат кітап сатушылардан алуға болады. Кіші кітаптардың ағылшын тіліндегі басылымдарында Фредерик Уорн таңбасы сақталған, бірақ компания 1983 жылы Penguin Books компаниясымен сатып алынған. 1985 жылы Поттер кітаптарының баспа тақталары түпнұсқа суреттердің жаңа фотосуреттерінен қайта жасалды, ал 1987 жылы барлық 23 том «The Original and Authorized Edition» деген атпен жарық көрді. Поттердің кіші форматтағы кітаптары грек және орыс тілдерін қоса алғанда, шамамен отыз тілге аударылды. «Питер Қоян туралы әңгіме» 1912 жылы Ниж & Дитмардың Uitgevers Maatschappij баспасынан (Роттердам) «Het Verhaal van Pieter Langoor» деген атпен жарық көрген кезде, ағылшын тілінен басқа тілге аударылған алғашқы кіші форматты кітап болды. Содан бері «Питер Қоян» Брайль әліпбисімен (1921), Халықаралық фонетикалық әліпбимен (1968) және Мысырдың Орта патшалығының иероглиф жазуымен (2005) жарияланды. «Флопси қояндары туралы әңгіме» 1931 жылы француз тілінде «La Famille Flopsaut» деген атпен, 1935 жылы африкаанс тілінде «Die Varhall van Die Flopsie Familie» деген атпен, 1946 жылы голланд тілінде «Die Kleine Langoortjes» деген атпен, 1969 жылы голланд тілінде «Het Verhaal van De Woolepluis Konijntjes» деген атпен, 1947 жылы неміс тілінде «Die Geschichte Der Hasenfamilie Plumps» деген атпен және 1971 жылы Токиодағы Фукуинкан Шотен лицензиясы бойынша жапон тілінде жарық көрді. Бұл әңгіме 1965 жылы Initial Teaching Alphabet басылымында жарияланды. 1986 жылы Макдональд Поттер кітаптарының ағылшын тілді елдерде де, кітаптар аударылған елдерде де балалық шақтың дәстүрлі бөлігіне айналғанын атап өтті.
Бейімделулер
1995 жылы бұл оқиға, "Миссис Титтлмус туралы әңгіме"мен бірге, "Питер Тейл және оның достарының әлемі" антологиялық сериясының құрамына енді.