Рой "Бұрыс Жолмен" Ригельс: Американдық футбол тарихындағы қателік
Roy Riegels
Рой Ригельс (1908-1993) – легендарный американский футболист. Известен своей ошибкой в Rose Bowl 1929, но также был капитаном и All-America игроком Калифорнии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы (1908–1993)
American football player (1908–1993)
Рой "Wrong Way" Ригелс (4 сәуір, 1908 – 26 наурыз, 1993) 1927 жылдан 1929 жылға дейін Калифорния университеті, Беркли футбол командасы үшін ойнады. 1929 жылғы Роуз-боулдағы оның қате бағыттағы жүгіруі әдетте университет футболы тарихындағы ең ірі қателік ретінде еске алынады. Осы бір эпизод Ригелстің футболдағы дағдыларын басып тастады, себебі ол бірінші құраманың «Америка құрамасы» атағын алды және 1929 жылы «Айғырлар» командасының капитаны болды. Ригелстің танымалдылығын мотивациялық спикерлер де бөлісті, олар оның өмірін кері қайтара оралудың мысалы ретінде пайдаланады.
Roy "Wrong Way" Riegels (April 4, 1908 – March 26, 1993) played for the University of California, Berkeley football team from 1927 to 1929. His wrong way run in the 1929 Rose Bowl is often cited as the worst blunder in the history of college football. That one play overshadowed Riegels' football talents, since he earned first team All America honors and served as team captain for the Bears in 1929. Riegels' notability has been shared by motivational speakers who use his life as an example of overcoming setbacks.
Өмірбаян
1920 жылдары Калифорния футболының алғашқы алтын дәуірі болды, өйткені «Алтын аюлар» 1920 жылдан 1925 жылға дейін 50 ойынды жеңіліссіз өткізді, 46 жеңіске және 4 теңдікке қол жеткізді. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, бұл NCAA тарихындағы ең ұзақ жеңіліссіз (жеңіске шатастырмау керек) 3-ші көрсеткіш. 1920–1924 жылдардағы командалардың үстемдігі соншалықты болғандықтан, оларды «The Wonder Teams» деп атады, ал оларды Энди Смит жаттықтырды. Осы дәуірдегі жұлдыздардың бірі Брик Мюллер болды, ал кейін университет Брик Мюллер қоғамы деп аталатын жаңа студенттердің басшылық тобын құрды. «Калифорния» бұл онжылдықта төрт рет Тынық мұхиты жағалауы конференциясында жеңіске жетті және үш рет «Роуз Боулға» қатысты: 1921 жылы (Огайо штатын 28:0 есебімен жеңіс), 1922 жылы (Вашингтон және Джефферсонмен 0:0 тең түсу), 1929 жылы (Джорджия Техникасына 8:7 есебімен жеңіліс). Ригелс 1928 жылы «Калифорнияның Алтын аюлары» футбол командасында орталық шекілде ойнады, команда «Роуз Боулға» 6–1–2 есебімен барды. Ригелс сол маусымдағы конференция ойындарында өткізген уақыты бойынша команданың көшбасшысы болды және «All-Coast» командасына сайланды. Ол жақсы қорғаушы болды, бірақ оның күші қорғаныстағы «қозғалмалы орталық» рөлінде болды, бұл қазіргі орталық қорғаушы позициясына ұқсас. «Калифорнияның» жаттықтырушысы Нибс Прайс Ригелсті өзі жаттықтырған ең ақылды ойыншы деп атады. «Калифорнияның» «Роуз Боулдағы» қарсыласы жеңіліссіз болды және тоғыз ойыннан кейін қарсыластарын 213:40 есебімен ұтып алды. Бұл кезде «Роуз Боул» ойыны радио арқылы бүкіл елге таратылды.
The 1920s saw the first golden age of California football, as the Golden Bears went 50 straight games without a defeat from 1920 to 1925, with a record of 46 wins and 4 ties. As of 2010, this is the 3rd longest unbeaten (not to be confused with winning) streak in NCAA history. The 1920–1924 squads were so dominant that they were nicknamed "The Wonder Teams," and were coached by Andy Smith. One of the stars during this era was Brick Muller and the university later established a freshman leadership group called the Brick Muller Society. Cal won four Pacific Coast Conference championships and made three trips to the Rose Bowl during this decade, in 1921 (28–0 win over Ohio State), 1922 (0–0 tie with Washington & Jefferson), and 1929 (8–7 loss to Georgia Tech). Riegels played center on the 1928 California Golden Bears football team, which had a 6–1–2 record going into the Rose Bowl game. Riegels led the Golden Bears in conference minutes played that season, and he was voted onto the All Coast team. He was a good blocker, but his strength was playing "roving center" on defense, similar to present day middle linebacker position. Cal's coach Nibs Price gave credit to Riegels as the smartest player he ever coached. Cal's Rose Bowl opponent was undefeated and had outscored its opponents 213 points to 40 after nine games played. The Rose Bowl game was broadcast nationally by radio during this time.
Ойын
1929 жылдың 1 қаңтарында «Голден Бэрз» командасы АҚШ-тың Калифорния штатындағы Пасадена қаласындағы «Роуз Боул» стадионында «Джорджия Тех» командасының «Сары жакеттеріне» қарсы ойын өткізді. Екінші таймның ортасында, шабуыл және қорғаныс сызықтарындағы орталық қорғаушы және қазіргі заманғы қорғаныс мұрын күзетшісі немесе мұрын tackle ролінде ойнаған Ригелс, «Тех» командасының ойыншысы Джек «Стампи» Томассонның добын ұстап алды. «Сары жакеттердің» эндзонасына 30 ярд қашықтықта Ригелс бірден бұрылып, кері бағытта 69 ярдқа жүгіріп кетті. Ригелстің өзінің көзқарасынан оқиғаның қалай болғанын төменде сипаттаймыз:
On January 1, 1929, the Golden Bears faced the Georgia Tech Yellow Jackets at the Rose Bowl in Pasadena, California, USA. Midway through the second quarter, Riegels, who played center on both offensive and defensive lines and who was then playing in a role similar to that of the modern defensive nose guard or nose tackle, picked up a fumble by Tech's Jack "Stumpy" Thomason. Just 30 yards away from the Yellow Jackets' end zone, Riegels was somehow turned around and ran 69 yards in the wrong direction. The following describes what transpired from Riegels perspective:
Ригелстің қате бағытта жүгірген кезінде «Джорджия Тех» командасының жаттықтырушысы Билл Александр қуанып секіріп тұрған ойыншыларына, «Тех» командасының жанындағы төбешікте: «Отырыңдар. Отырыңдар. Ол жай ғана қате бағытта жүгіріп бара жатыр. Оның әр қадамы бізге тиесілі» деді. NBC радиосының тікелей эфирде ойынды баяндаған Грэм МакНами Ригелстің қате бағытта жүгірген сәтінде: «Мен не көріп тұрмын? Менің немем бар? Мен ақылдан безгенмін ба? Мен ақылдан безгенмін ба? Мен ақылдан безгенмін ба?» деді. Ойыннан кейін Ригелс қатты шаршап, екінші таймда жаттықтырушы Нибс Прайспен ойынға қайта оралуға көнді. Рой: «Жаттықтырушы, мен мұны істей алмаймын. Мен сізді, өзімді және Калифорния университетін құлаттым. Мен өмірімді сақтап қалу үшін сол көрермендерге бет көрсетуге батам жетпейді» деді. Прайс жаттықтырушы: «Рой, тұр да қайта алаңға шық, ойынның жартысы ғана өтті» деп жауап берді. Ригелс ойынға қатысты және екінші таймда керемет өнер көрсетті, тіпті «Тех» командасының соққысын тойтарды. Сонымен қатар, Лом тачдаун жасап, қосымша ұпай алды, бірақ бұл жеткіліксіз болды. «Тех» командасы ақыры ойынды жеңіп, екінші ұлттық чемпионатын 8:7 есебімен жеңіп алды. Ригелстің қате бағытта жүгіргеннен кейін «Тех» командасы алған қауіпсіз ұпайлары ойынның нәтижесін шешті, бұл Ройдің қателігінің маңыздылығын арттырды. Жеңіліске қарамастан, шаршаған Ригелстің өзін жинап, алаңға оралып, екінші таймда тамаша ойын көрсетуі кейде мотивациялық спикерлер тарапынан кері соққыларды жеңуді көрсету үшін қолданылады.
During Riegels' wrong way run, Georgia Tech's coach Bill Alexander told his excited players, who were jumping up and down near the Tech bench: "Sit down. Sit down. He's just running the wrong way. Every step he takes is to our advantage." Broadcaster Graham McNamee, who was calling the game for NBC radio, said during Riegels' wrong way run: "What am I seeing? What's wrong with me? Am I crazy? Am I crazy? Am I crazy?" After the play, Riegels was so distraught that he had to be talked into returning to the game by coach Nibs Price for the second half. Roy said "Coach, I can't do it. I've ruined you, I've ruined myself, I've ruined the University of California. I couldn't face that crowd to save my life." Coach Price responded by saying "Roy, get up and go back out there — the game is only half over." Riegels did play, and he turned in a stellar second half performance, including blocking a Tech punt. In addition, Lom passed for a touchdown and kicked the extra point, but that was not enough. Tech would ultimately win the game and their second national championship 8–7. Georgia Tech's safety score after the wrong way run made the difference in the outcome of the game, which increased the significance of Roy's mistake. In spite of the loss, the example of how the distraught Riegels was persuaded to pick himself up, return to the field and play so hard during the second half is sometimes used by motivational speakers to illustrate overcoming setbacks.
Салдары
Ойыннан кейін жаттықтырушы Нибс Прайс Ригелсті қорғап: "Бұл кез келген адамға оқитын жағдай еді" деді. Ригелс өзінің соңғы курсында команда капитаны болып, All America құрметіне ие болды және келесі маусымда 7–1–1 есебін көрсетті. Кейіннен NCAA футбол ережелері комитеті бірнеше онжылдықтар бойы қолданыста болған, ойыншының қалпына келтірілген допты жерге тигеннен кейін алға жылжытуына тыйым салатын ережені қабылдады. Бір заманауи мақалада Ригелстің қате жолы туралы АҚШ газеттерінде шамамен 4500 мақала, барлығы 250,000 колонкалық дюйм жазылғаны айтылады. 1965 жылы "Джон Голдфарб, үйге қайтып келші" фильмі шықты, онда басты кейіпкер студенттік кезінде ұқсас қателік жасайды және "Wrong Way" Голдфарб деген лақап алады. 2011 жылы Дэн Гутманның "Рой Ригелс қате жолмен жүрген күн" атты сурет кітабы жарық көрді, ол осы спорт тарихының сәтін толық сипаттайды. Оқиғаны еске алғанда, Ригелс: "Мен не істегенімді түсінгенде ұялдым. Жердің жарылып, ішіне кіріп кетсем дейді. Бірақ бұл тез өтті және осы туралы әңгіме естігенде ашуым келетін кез келді. Содан кейін ол да басылып, маған ешқандай ыңғайсыздық тудырмады, тек адамдар оны пайдалануға тырысқанда ғана" деді. Ригелс өмірі бойы осы қателігін есінде сақтап жүрді. Ригелс бірде: "Мен адамдармен кездескенде немесе олардың "қате жол" деп айтқанын естігенде, тіпті олар мені еске алмаса да, бірден кері бұрылып, олар мен туралы айтып жатыр ма деп қарап қоятынмын. Мен оны қалай істегенімді әлі де түсінбеймін" деді. Ригелс осыған ұқсас қателіктер жасаған спортшыларға хаттар жіберді. Мысалы, 1957 жылы ол Парамаунт орта мектебінің Ян Бандрингасына хат жазып, ол пас ұстап алып, 55 ярдқа өз энд зонасына жүгіріп, Centennial High командасының 9–7 есебімен жеңіске жетуіне себеп болды. Ригелс хатында: "Көп жылдар бойы менің қате жолым туралы айтылғанда, оны тыңдап, оқып шаршасам да, оған қосылып күліп отыратынмын. Бірақ бұл әлемдегі ең маңызды нәрсе емес еді. Мен оны істегенім үшін өкіндім, сіз де солай сезінесіз, бірақ одан арылуға тырысыңыз" деп жазды. Кейінгі жылдары Ригелс өзінің қателігі оны жақсырақ адам еткенін айтты. "Мен Роуз Боулдағы қателігімнен өмірдің шынайы мәнін түсіндім", - деді ол "Пасадена Стар" газетіне берген сұхбатында. "Бақытсыздықтан қалай еңсеруге болатынын және оны жай ғана басыңа келген жағымсыз жағдай ретінде қарауға болатынын білдім". 1991 жылы Ригелс Роуз Боулдың Даңқ залына енгізілді. 1998 жылы ол Cal-дың Даңқ залына қайтыс болғаннан кейін сайланды. Ригелстің төрт баласы болды: Дэвид, Ричард, Алекса Ричмонд және Хелен Макки. Ригелс 1931 жылы Калифорния университетін ауыл шаруашылығы мамандығы бойынша бітірді. Ригелс мұғалім болып жұмыс істеді және Калифорнияда, сондай-ақ жоғары мектептерде және колледждерде футболдан жаттықтырды, онда оның ойыншылары жаттығу кезінде жиі қате жолға түсетін. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әуе корпусында офицер болып қызмет етті, кейін ауыл шаруашылығы саласында және консервілеу зауытының директоры болып жұмыс істеді.
After the game, coach Nibs Price defended Riegels, saying "It was an accident that might have happened to anyone." Riegels would take his spot as team captain during his senior year, earning All America honors and he helped the Bears to a 7–1–1 record during the following season. Later, the NCAA football rules committee would pass a rule barring a player from advancing a recovered fumble once it hits the ground, which remained in place for several decades. According to one contemporary article, there were about 4,500 stories totaling an estimated 250,000 column inches written about Riegels' wrong way run in newspapers across the United States. In 1965, the movie John Goldfarb, Please Come Home was released and the lead character performs a similar blunder in his college years, earning the name "Wrong Way" Goldfarb. In 2011, a picture book written by Dan Gutman was published with title "The Day Roy Riegels Ran the Wrong Way," which provides play by play description of this moment in sports history. Looking back on the play years later, Riegels said, "I was embarrassed when I realized what I had done. I wanted a hole to open in the ground so I could jump in it. But that soon passed and I reached a stage when mention of it would cause me to bristle. Soon that passed and it has never really bothered me since, except in cases when people tried to exploit it." Riegels was reminded of his mistake throughout his life. Riegels once said: "All the times I've run across or heard people saying 'wrong way,' even though they weren't referring to me, I immediately turned around to see if they were speaking about me. I still don't understand how I did it." Riegels sent letters to athletes who made similar mistakes. For example, Riegels sent a letter to Paramount High School's Jan Bandringa in 1957, who had intercepted a pass only to run it 55 yards into his own end zone, resulting in a safety for Centennial High, who won the game 9–7. Riegels wrote in the letter: "For many years I've had to go along and laugh whenever my wrong way run was brought up, even though I've grown tired listening and reading about it. But it certainly wasn't the most serious thing in the world. I regretted doing it, even as you do but you'll get over it." In later years, Riegels said his blunder made him a better person. "I gained true understanding of life from my Rose Bowl mistake," he said in an interview with the Pasadena Star. "I learned you can bounce back from misfortune and view it as just something adverse that happened to you." In 1991, Riegels was inducted into the Rose Bowl Hall of Fame. He was posthumously elected to Cal's Hall of Fame in 1998. Riegels had four children: David, Richard, Alexa Richmond, and Helen Mackey. Riegels graduated from the University of California in 1931 with a degree in agriculture. Riegels became a teacher and coached football at California and at the high school and junior college levels where his players often ran the wrong way during practice. He served as an officer in the United States Army Air Corps during World War II and later worked in the agriculture field and as a cannery executive.