Ричард Ингголдсби: Нью-Джерси және Нью-Йорк әкімі және саяси өмірі

Кіріспе

Британдық саясаткер Ричард Инголдсби (немесе Инголдсби; 1 наурыз 1719 ж. қайтыс болды) – британдық армия офицері және Нью-Джерси және Нью-Йорк штаттарының лейтенант-губернаторы. 1709 жылдың мамырынан 1710 жылдың сәуіріне дейін ол екі колонияның уақытша губернаторы болды.

Өмір

Ингольдесби Ұлы революция кезінде Оранж князіне жедел офицер ретінде қызмет етті. Ол Ирландия науқанында Карикфергустағы Якобит бекінісін қоршауға қатысты. 1690 жылдың қыркүйегінде Инголдсби Лейслер бүлігінен кейін корольдік тәжді қайта орнату үшін Нью-Йоркке жіберілген ротаның капитаны болды. Инголдсби Джейкоб Лейслерді Нью-Йорк губернаторының орынбасары лауазымынан алып тастап, Нью-Йорк қаласын Лейслерге беруге мәжбүр етті. 1691 жылдың наурыз айында болған қысқаша қақтығыстан кейін Лейслер кісі өлтіру және мемлекетке опасыздық жасағаны үшін сотталып, айыпталды және губернатор Генри Слаугердің бұйрығымен мамыр айында дарға асылды. Бұл Лейслерді қолдаушылардың наразылығын тудырды. Нью-Йорк кеңесі Слаугер қайтыс болғаннан кейін оның орнын басатын адам тағайындалғанға дейін Инголдсбиді колонияның бас қолбасшысы етіп таңдады. Инголдсби 1961 жылдың жазынан бастап Бенджамин Флетчер тағайындалғанға дейін 1692 жылдың тамызына дейін губернатор лауазымын атқарды. Инголдсби 1692 жылдың 6 маусымында король Уильям соғысы деп аталатын қақтығыс кезінде ирокездермен одақ және достық туралы ресми келісімге келді. Флетчер Нью-Йорктің Олбани қаласындағы ротаға жіберілді, бірақ жалақының және жабдықтардың жетіспеуі оны 1696 жылы жеті жылға (бір жылдық демалыс орнына) Англияға оралуға мәжбүр етті. Саяси интригалар арқылы ол жоғарылауға тырысты және Шығыс Джерсидің бірнеше меншік иесінің бірі Уильям Докврамен танысты. Инголдсби Нью-Джерсидің алғашқы корольдік губернаторы болу үшін Доквраның қолдауын алды, бірақ Эдвард Хайд, Лорд Корнбери губернатор болды, ал Инголдсби лейтенант болды. Корнбери өзінің губернаторлық кезеңінде Инголдсбиге ешқандай билік беруден бас тартты. Оның орнына Инголдсби Нью-Джерси провинциялық кеңесінің құрамына кірді. Джон Лавлейстің 1709 жылдың 6 мамырында қайтыс болғаннан кейін ол Нью-Джерси мен Нью-Йорктің губернаторының міндетін атқарушы болды. Алайда, ол қарсы болған меншік иелерінің күш-жігеріне байланысты Инголдсбидің губернаторлығы күдік тудырды. "Даңқты кәсіпорынның" бір бөлігі ретінде америкалық және британдық күштердің Канадаға бірлескен шабуылында Инголдсби Ассамблеяны Нью-Джерсидің 200 адамнан тұратын квотасын жинауға шақырды, бұл Ассамблеяның квакерлік азшылығына ұнамады. Алайда, ол кейінірек өз рөлін өзгертті және заң жобасын жеңіп, квакерлерді лауазымдық қызметтерден шеттетуге тырысты, содан кейін барлық квакерлерді мемлекеттік қызметтерден шеттетуге бұйрық берді. Ақырында, ол ерлерді жинап, жабдықтауға көндірілді, бірақ британдықтар ешқандай қолдау көрсетпегендіктен, миссия сәтсіз аяқталды. Нью-Джерсидің губернаторы болып тағайындалмағанын түсінген Инголдсби, керісінше, Лавлейске берілуге тиіс ақшаның көп бөлігін өзіне аударуға тырысты. 1709 жылдың қазан айында губернаторлық лауазымынан алынды, бірақ бұл жаңалық оған 1710 жылдың сәуірінде ғана жетті. 1719 жылдың 1 наурызында Нью-Йоркте қайтыс болды.

Ingoldesby served the Prince of Orange during the Glorious Revolution as a field officer. He played a role in the Irish campaign by besieging the Jacobite stronghold at Carrickfergus. Ingoldesby, in September 1690, became a captain of a company being sent to New York to restore the royal crown following Leisler's Rebellion. Ingoldesby did this by removing Jacob Leisler from his assumed position as lieutenant governor of New York, and forced Leisler to surrender New York City. Following a brief skirmish in March 1691, Leisler was tried and convicted for both murder and treason, and was hanged that May on orders from Governor Henry Sloughter. This provoked some distaste by the pro Leislerian followers. The New York Council proceeded to select Ingoldesby as the commander in chief of the colony until a successor for Sloughter, who died not long after the Leisler trial, could be appointed. Ingoldesby then held the position of governor from the summer of 1961 until August 1692, when Benjamin Fletcher was commissioned. Ingoldesby entered into a formal treaty of alliance and friendship with the Iroquois on 6 June 1692, in the midst of a conflict known as King William's War. Fletcher was dispatched to a company in Albany, New York, but low payment and supplies prompted him to return to England in 1696 for seven years (instead of his one year furlough). Through political intrigue, he attempted to get promoted, and was acquainted with William Dockwra, one of several East Jersey proprietors. Ingoldesby was backed by Dockwra to become the first royal governor of New Jersey, but Edward Hyde, Lord Cornbury became governor instead and Ingoldesby became the lieutenant. Cornbury refused to grant any power to Ingoldesby at all during his period of governorship. Instead, Ingoldesby became part of the New Jersey Provincial Council. Following the death of John Lovelace on 6 May 1709, he became the acting governor of both New Jersey and New York. However, due to the efforts of the proprietors that he opposed, Ingoldesby's governorship became an object of suspicion. In part of the "Glorious Enterprise", a joint invasion of Canada by American and British forces, Ingoldesby urged the Assembly to raise New Jersey's quota of 200 men, a move which was unpopular with the Assembly's Quaker minority. However, he later twisted his role and tried to remove the Quakers from holding office positions by defeating the bill, whereupon he ordered that all Quakers were excluded from all public offices. Ultimately, he was persuaded to raise and equip the men, but since the British failed to provide any support, the mission was unsuccessful. Realizing that he would never become the appointed governor of New Jersey, Ingoldesby instead tried to divert much of the money that was to go to Lovelace to himself. His commission for governorship was revoked by October 1709, but the news only reached him in April 1710. He died in New York on 1 March 1719.