Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Порт-Роял 17 ғасырдың ортасында Вирджиния колониясында, негізінен Вирджинияның ақшалық дақылы – темекіні экспорттау үшін Раппаханнок өзенінің кеме жүзе алатын бөлігінің бастауындағы порт ретінде құрылды. Қала ертедегі саяхат жолы бойында дамыды, ол жолаушылар мен жүктерді өзендегі кемелерге мінгізу үшін жеткізді. Қазіргі таңдағы көне 17-ші және 301-ші АҚШ тас жолдарының тоғысқан жеріне жақын орналасқан.
Port Royal was established in the mid 17th century in the Colony of Virginia primarily as a port at the head of the navigable reach of the Rappahannock River for export of tobacco, Virginia's cash crop. The town developed along an early stage road, which brought passengers and freight for embarkation on ships at the river. It is near the crossroads of the busy modern highways of U. S. Route 17 and U. S. Route 301.
17 ғасырдан бастау
Порт-Роял – аймақтың ең көне отаршылдық елді мекендерінің бірі. Ол алғаш рет 1652 жылы ағылшын отаршылдарымен Раппаханнок өзенінің теңізге шығатын жерінде порт ретінде құрылған. Британдық Вирджиния колониясында адамдар мен мүлікті тасымалдаудың ең жылдам және оңай жолы – су жолдары болды. Бұл Вирджинияның басты өнімі – темекіні экспорттау үшін маңызды орын болды. Жергілікті әңгімелерде Порт-Роял Рой отбасының құрметіне аталғаны айтылады. Дороти Рой және оның күйеуі Джон патшалықтан рұқсат алған қоймаға, Раппаханнок өзені арқылы Кинг Джордж округіне паром қызметіне және тавернаға ие болды. XXI ғасырда Рой үйінің қалдықтары қаладағы тарихи ескерткіш ретінде сақталған. Порт-Роял 1744 жылы қала ретінде бекітілді. Қала әкімдігі мен өрт сөндіру станциясы орналасқан "қалалық алаң" мәңгілікке "халық пен азаматтық қажеттерге" арналған деп белгіленді.
Port Royal is one of the area's oldest colonial settlements. It was first established in 1652 by English colonists as a port at the head of sea going navigation on the Rappahannock River. Waterways were the fastest and easiest method of transportation of people and property in the British colony of Virginia. It was an important point for export of tobacco, Virginia's cash crop. Local tradition holds that Port Royal was named after the Roy family. Dorothy Roy and her husband John owned a warehouse chartered by the crown, a ferry service across the Rappahannock River to King George County, and a tavern. In the 21st century, the chimneys of the Roy house are preserved landmarks in the town. Port Royal was incorporated as a town in 1744. The "town green", where the Town Hall and the firehouse stand today, was forever reserved "for public and civic use".
19-20 ғасырлар
Порттан мүліктің тасымалдануы 1830 жылдары Вирджинияда жаңа бәсекелес теміржолдар салынысымен азая бастады. Бірақ соңғы жолаушылар кемесі 1932 жылы тоқтатылды, оның орнын автомобиль жолдары басты. Дегенмен, Порт-Рояльға АҚШ-тың 17-ші және АҚШ-тың 301-ші жолдары болған жаңа автомобиль жолдары қызмет көрсетті, олардың қиылысы Порт-Рояльде орналасқан. Порт-Рояльдің ең танымал айрығы – Джон Уилкс Буттың қаладан шамамен екі шақырымдай жерде, федералды әскерлер тобының бір бөлігі болған сержант Бостон Корбетт тарапынан 1865 жылдың 26 сәуірінде ескірген Гаррет шаруашылығында өлтірілуі. Бут 1865 жылдың 14 сәуір күні Вашингтондағы Форд театрында АҚШ президенті Авраам Линкольнге шабуыл жасаған. Бут бастапқыда Оңтүстік Мэриленд арқылы қашып, Потомак және Раппаханнок өзендері арқылы Вирджинияға өтті. Ол таңертең Гаррет шаруашылығындағы темекі қоймасында қоршалып алынды. Мойнынан оқ алып, бірден паралич болған Бут Гарреттер үйінің террасасында көз жұмды, оны қоймадан осы жерге әкеп жатқан еді. Оның серіктерінің бірі Дэвид Херольд онымен бірге Гаррет шаруашылығында ұсталды. Ол сотталып, кінәлі деп танылды және 1865 жылдың 7 шілдесінде Вашингтонда басқа конспираторлармен бірге дарға асылды. Ақын Джудит Ломакс бірнеше жыл Порт-Рояльде тұрды.
Shipping of property from the port began to decline after completion of competing railroads in Virginia, beginning in the 1830s. But the last scheduled passenger ship service ended in 1932, supplanted by highways. However, Port Royal was served by the new highways which became U. S. Route 17 and U. S. Route 301, with their crossroads at Port Royal. Port Royal's most notable claim to fame is that John Wilkes Booth was killed about two miles outside town by Sgt. Boston Corbett, part of a contingent of federal troops, at the now obsolete Garrett farmstead on April 26, 1865. Booth had assassinated United States President Abraham Lincoln on the night of April 14, 1865 at Ford's Theatre in Washington, DC. Booth initially escaped through southern Maryland, fleeing to Virginia across the Potomac and Rappahannock rivers. He was cornered in a tobacco barn on the Garrett farm at sunrise. Shot through the neck and instantly paralyzed, Booth died on the porch of the Garrett house, where he was carried from the barn. David Herold, one of his accomplices, was with him and captured at the Garrett farm. He was tried, convicted, and hanged on July 7, 1865, in Washington, DC, along with other conspirators. Poet Judith Lomax lived in Port Royal for some years.
География
Порт-Роял Солтүстік Каролина штатында, (38.169799, −77.190763) координаталарында, Раппаханнок өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан. АҚШ-тың 17 және 301 тас жолдары қала шекарасының оңтүстік-батысында қиылысады. US 17 тас жолы солтүстік-батысқа қарай 34 шақырым (21 миль) қашықтықтағы Фредериксбургке және оңтүстік-шығысқа қарай 43 шақырым (27 миль) қашықтықтағы Тапаханнокке жетелейді, ал US 301 тас жолы солтүстік-шығысқа қарай 27 шақырым (17 миль) Потомак өзені арқылы өтетін губернатор Гарри У. Ницес ескерткіш көпіріне және оңтүстік-батысқа қарай 19 шақырым (12 миль) Каролина округінің орталығы – Боулинг Гринге дейін барады. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметінше, 2010 жылы осы кішкентай қаланың жалпы ауданы толыққандай жер құрады.
Port Royal is located in northern Caroline County at (38.169799, −77.190763), on the south bank of the Rappahannock River. U. S. Routes 17 and 301 intersect just southwest of the town limits. US 17 leads northwest 21 mile (34 km) to Fredericksburg and southeast 27 mile (43 km) to Tappahannock, while US 301 leads northeast 17 mile (27 km) to the Governor Harry W. Nice Memorial Bridge over the Potomac River and southwest 12 mile (19 km) to Bowling Green, the Caroline County seat. According to the United States Census Bureau, the tiny town's total area in 2010 was , all land.
Демография
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 170 адам, 72 шаруашылық және 43 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 1467,9 адамды (547,0/км²) құрады. Тұрғын үйлердің орташа тығыздығы 777,1 бір шаршы мильге (289,6/км²) 90 бірлікке тең болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 59,41% ақ нәсілді, 38,24% афроамерикалық, 0,59% басқа нәсілді және 1,76% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испандықтар мен латын америкалықтары халықтың 0,59% құрады. 72 шаруашылықтың 31,9%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 43,1%-ы некеде тұрған жұбайлар, 13,9%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 38,9%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 31,9%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 12,5%-ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,36 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,89 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 27,1% - 18 жасқа дейінгілер, 7,1% - 18-24 жас аралығындағылар, 29,4% - 25-44 жас аралығындағылар, 17,6% - 45-64 жас аралығындағылар және 18,8% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 37 жасқа тең болды. Әр 100 әйелге 100 еркек сай келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 100 еркек сай келді. Шаруашылықтың орташа табысы 31 429 доллар, ал отбасының орташа табысы 33 750 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 23 571 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 19 167 доллар болды. Жан басына шаққандағы орташа табыс 15 878 долларға тең. Отбасылардың ешқайсысы да, халықтың 7,2% кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүрмеді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілер де, 64 жастан асқандардың 10,4% да жоқ.
As of the census of 2000, there were 170 people, 72 households, and 43 families residing in the town. The population density was 1,467.9 people per square mile (547.0/km2). There were 90 housing units at an average density of 777.1 per square mile (289.6/km2). The racial makeup of the town was 59.41% White, 38.24% African American, 0.59% from other races, and 1.76% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.59% of the population. There were 72 households, out of which 31.9% had children under the age of 18 living with them, 43.1% were married couples living together, 13.9% had a female householder with no husband present, and 38.9% were non families. 31.9% of all households were made up of individuals, and 12.5% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.36 and the average family size was 2.89. In the town, the population was spread out, with 27.1% under the age of 18, 7.1% from 18 to 24, 29.4% from 25 to 44, 17.6% from 45 to 64, and 18.8% who were 65 years of age or older. The median age was 37 years. For every 100 females, there were 100.0 males. For every 100 females age 18 and over, there were 100.0 males. The median income for a household in the town was $31,429, and the median income for a family was $33,750. Males had a median income of $23,571 versus $19,167 for females. The per capita income for the town was $15,878. None of the families and 7.2% of the population were living below the poverty line, including no under eighteens and 10.4% of those over 64.