Кіріспе

Buckley класының эсминец эскорты USS Whitehurst (DE 634), АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі, 1942 жылдың тамызында Саво аралы шайқасында қаза тапқан «Астория» кемесінің экипажының мүшесі, Энсинг Генри Пуэрфой Уайтхерст, кішінің құрметіне аталған.

Қызмет тарихы

Уайтхерст (DE 634) кемесінің құрылысы 1943 жылдың 21 наурызында Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы Bethlehem Steel Co. компаниясында басталды; 1943 жылдың 5 қыркүйегінде суға түсірілді; кеменің шақырушысы, энсин Уайтхерстің анасы Робби С. Уайтхерст әйел болды және 1943 жылдың 19 қарашасында қолданысқа берілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Батыс жағалаудан кейін Уайтхерст Гавайиге қарай жүріп, 1944 жылдың 4 ақпанында Перл-Харборға жетті. 7-сі күні Соломон аралдарына қарай жолға шығып, Джеймс Э. Крейг және SC 502 кемелерімен бірге Маджуро және Фунафути арқылы өтіп, SS Джордж Росс, SS Джордж Константин және SS Роберт Лукас кемелерін сүйемелдеп, 23 ақпанда Жаңа Гебрид аралдарындағы Эспириту-Сантоға келді. Ноумеяға, Жаңа Каледонияға ауысып, содан кейін Эспириту-Сантоға оралғаннан кейін, 22 наурызда Уайтхерст Остерхаус пен Акриге қосылып, Канкаки, Эскамбия және Атаскоза мұнай тасымалдаушыларын сүйемелдеді. 26 наурызда Уайтхерст пен Атаскоса осы топтан бөлініп, аймақтағы басқа топтармен кездесу үшін дербес жолға шықты. Атаскоса 47-ші эсминецтер эскадрильясының кемелеріне жанармай құю кезінде жау ұшағы пайда болды, барлық кемелер атып, бірақ ешқандай тию байқалмады және Уайтхерст Эспириту-Сантоға қайта оралды. Президент Монроны Жаңа Гвинеяның Милн шығанағына сүйемелдегеннен кейін, Уайтхерст 17 мамырға дейін Жаңа Гвинея суларында сүйемелдеу міндеттерін атқарды. Содан кейін ол Уакде аралына қарсы десант операциясына қатысып, десант кемелерін күзетті. 72.2.9 оперативтік тобымен (ТП) Уайтхерст кейіннен шабуыл күшінің S 4 эшелонын Гумбольдт шығанағына сүйемелдеді. Содан кейін эсминецтер "Уилкс", "Николсон" және "Свансон" кемелеріне қосылып, "H 2" эшелонын күзеттеді. 28 мамырда Биакқа жеткенде, Уайтхерст Ови аралы мен Биак арасындағы арнаның батыс кіреберісінде қарауылдық бекетін орнатты. Ол жерде ол жапондық жағалау батареяларынан атылған LCI 34 кемесінен шұғыл хабар алды. Уайтхерст қарсы батареядан оқ атып, өзі де нысанаға алынды, бірақ барлық оқтар өткізіліп, оны Стоктон мен Свансон алмастырды. Уайтхерст кейін LCT 260 кемесін жағажайдан жарақат алғандарды эвакуациялауға сүйемелдеді, содан кейін H 2 эшелонын Биактан Гумбольдт шығанағына қайтып бара жатқанда күзетті. Уайтхерст 1944 жылдың жазында сүйемелдеу міндеттерін орындап, жаттығулар жасады. Ол 7-ші флотты жабдықтау үшін арналған танкерлер тобы TU 77.7.1 кемесіне қарсы суасты кемелері мен ұшақтарға қарсы қорғаныс жасады. 29 қазанда Уайтхерстке күні бұрын "Эверсол" кемесінің жапондық I 45 суасты кемесімен торпедаланып, батып кеткені туралы хабар келді. Бұлл аман қалғандарды жинап алған кезде, Уайтхерст сонарда, "Эверсол" батқан жерге жақын, суастында қалған суасты кемесін байқады, бұл, мүмкін, I 45 болды. Үш рет "Ейжан" қайығымен шабуыл жасалып, сәтті болмады, содан кейін суасты кемесі 69 метр тереңдікке суға батып, қашып құтылуға тырысты. 06:48-де Уайтхерст төртінші Hedgehog шабуылын жасады, нәтижесінде бес немесе алты шағын жарылыс болды, содан кейін су астындағы үлкен жарылыс оның сонарын бұзды. Уайтхерст 07:20-де іздеуді қайта бастады және көптеген мұнай, ағаш және басқа да қалдықтарды байқады, олардың кейбіреулерін оның моторлы қайығы 1700-де жинады және ТУ 77.7.1 тобымен Палаудағы Коссол жолдарына оралды. Бір айдан кейін, Уайтхерст 12 кемелік конвойды Лейтеден Жаңа Гвинеяға сүйемелдеп бара жатқанда, екі жапондық "Лили" орташа бомбалаушыларының шабуылына ұшырады. Бірі кемелерден алыс түскен бомба тастады, екіншісі құлап бара жатқан бомбамен шабуыл жасады, бірақ Уайтхерст оны атып түсірді деп мәлімдеді. Конвоймен бірге 25 қарашада Жаңа Гвинеяға келгеннен кейін, Уайтхерст 1944 жылдың қалған бөлігін және 1945 жылдың алғашқы бірнеше айын Жаңа Гвинея мен Филиппин арасында сүйемелдеу операцияларында өткізді. 1945 жылдың 1 сәуірінде Окинаваға десант басталғанда, Уайтхерст 54-ші арнайы топтың (TF 54) құрамында болды, десант кемелерін және жүк кемелерін күзетті. 6 сәуірде Керама Реттоның жағасында қарауылдық бекетте тұрғанда, ол жүк кемесіне шабуыл жасаған жау ұшағын жойды. Үш күннен кейін, эскорт кемесі Керама Реттодан Окинаваның оңтүстік-батыс жағалауында жұмыс істеу үшін сүйемелдеу міндеттерінен босатылды. 12-сі күні төмен ұшқан жау ұшағы жақындады, бірақ одан қуып жіберді. 1430-да "Вал" төрт секіруші бомбалаушы оңтүстіктен жақындады, біреуі топтан бөлініп, Уайтхерстке қарай бет алды және тік секіруді бастады, тағы екеуі де шабуыл жасады, біреуі оң жақтан, екіншісі артқы жағынан, бұл ұшақ атып түсірілді деп мәлімделді. Бастапқы шабуылшы кемеге шабуыл жасады, ол кемеге шабуыл жасады, ал ұшақтың бомбасы кемеден өтіп, оның оң жақ қанатынан шамамен 50 фут жерде жарылды. Уайтхерст айналып, бақылаусыз қозғалғанда, мина сыпырушы "Бейкітпе" жақын маңдағы сектордан көмек көрсету үшін жақындады. "Бейкітпе" Уайтхерстке жеткен кезде, оның экипажы ең ауыр өрттерді сөндірді, бірақ мина сыпырушы жараланғандарға көмек көрсетуде баға жетпес болды және "Бейкітпе" кемесіне ауыстырылған 23 жаралының 21-і құтқарылды. Шабуылда оның 213 экипажының 42-сі қаза тапты және ол уақытша жөндеу үшін Керама Реттоға барып, теңізге шығарлы болғаннан кейін 10 мамырда жөндеу және өзгерістер жасау үшін Перл-Харборға келді.

Соғыстан кейінгі

Уайтхерст 1945 жылғы 25 шілдеде Пёрл-Харбордан Филиппин аралдарына бағыт алды. Ол Лузонға жеткеннен кейін Жапония капитуляциялады. Кеме 1945 жылғы тамыз бен қазан аралығында Манила қаласын электр қуатымен қамтамасыз етті. 1 қарашада Маниладан Гуамға аттану жоспарланған, бірақ аймақтағы тайфун салдарынан екі күнге кешікті. Уайтхерст 7 қараша күні түстен кейін Гуамға жетті. 40-шы эскорт дивизиясының құрамындағы бірлік ретінде Уайтхерст 1946 жылға дейін YM 25 дренажына электр қуатымен қамтамасыз етті. 1946 жылғы сәуірде материктік АҚШ-қа оралған Уайтхерст 1946 жылғы 27 қарашада демобилизацияланды және 1947 жылғы қаңтарда Флорида штатындағы Грин Ков Спрингс қаласында Атлантика резервтік флотына қойылды.

Корей соғысы

1950 жылы жазда Кореяда соғыс басталғаннан кейін қайта жандандырылған «Уайтхерст» 1950 жылдың 1 қыркүйегінде қайтадан комиссияланып, Тынық мұхиты аймағына бағытталды. Бұл эсминец эскорты 1951 жылдың 25 ақпаны мен 19 қыркүйегі аралығында Корея соғысы кезіндегі қызметі үшін үш шайқас жұлдызына ие болды. 1952 жылдың 3 тамызында «Уайтхерст» Гавайи, Оаху аралының Бабберс-Пойнтінен оңтүстікке қарай су астына қарсы жаттығулар кезінде «Бугара» су асты кемесімен соқтығысты. Жөндеуден кейін ол Тынық мұхиты аймағына оралды, онда 1955 жылға дейін болды, содан кейін Мидуэй арқылы Пёрл-Харборға қайтып келді. Бір жыл бойы Пёрл-Харборда жергілікті жұмыстардан кейін, 1956 жылға дейін Гавайи мен Гуам арасында жұмыс істеді. Сол жылдың басында ол Тынық мұхиты аралдарының сенімдік территориясына қарасты аралдар мен атолдар арасында бақылау жұмыстарын жүргізді, Мариана және Каролина аралдарында іздеу-құтқару операцияларын жүргізді, медициналық көмек көрсету және халық санының өзгеруін тіркеу үшін аралдарда тоқтады. 22 ақпанда Гуамнан Жапонияның Йокосука қаласына аттанды, солтүстік Мариана аралдары, Бонин және Вулкан аралдары арқылы өтті. 17 наурызда Гуамға оралғанға дейін екі апта жапон суларында болды. 1956 жылдың сәуір айының басында Орталық Каролинаға патрульдік міндеттер үшін оралған «Уайтхерст» екі апта бойы Ламотрек аралында зақымдалған гидроұшақтың жанында күткеннен кейін 14 сәуірде Гуамға, Пёрл-Харборға жол тартты. Пёрл-Харбордан жергілікті операциялардан кейін «Уайтхерст» Тынық мұхиты аймағына қайта оралды және Гуам, Формоза, Гонконг және Жапонияның Сасебо қалаларында болды, содан кейін 10 сәуірде Корея Республикасы Әскери-теңіз академиясының бітіру салтанатында АҚШ Әскери-теңіз күштерін өкілдік етті. Ол Йокосукаға ауысудан бұрын Сасебоға қайтып келді.

Голливудтық қолдану

1957 жылғы 30 сәуірде Перл-Харборға келген «Уайтхерст» төрт апта бойы күтім мен жөндеу жұмыстарын жүргізді, содан кейін екінші дүниежүзілік соғысқа арналған «Дұшпан төменде» атты фильмнің түсірілімі кезінде 20th Century Fox компаниясымен алты апталық міндетін атқарды. Осы уақыт ішінде ол «USS Haynes (DE 181)» деген ойдан шығарылған эсминец эскортының рөлін сомдады. Түсірілім аяқталғаннан кейін «Уайтхерст» қыркүйекке дейін Оаху аймағында жұмыс істеді, содан кейін 13-ші әскери-теңіз округінің оқу кемесі ретінде қызмет ету үшін Вашингтон штатының Сиэтл қаласына жолданды. 1957 жылдың қараша айында Мексиканың Гуаймас қаласына ұзақ сапар жасады. 1958 жылдың ақпаннан сәуір айына дейін өткізілген күрделі жөндеуден кейін «Уайтхерст» оқу қызметіне қайта оралды және шілдеде II топтағы суастына қарсы резервтік кеме болды. 1958 жылғы 6 желтоқсанда ол Әскери-теңіз резервіне берілді және таңдалған резервтік суастына қарсы күштер құрамында «қызметте» мәртебесіне ие болды.

АЖҚ-ның резервтік күші

1960 жылдары Уайтхерст ай сайын бір демалыс күндері круиз жасап, жылына екі апталық круизге шықты. 1961 жылы ол Батыс жағалаудағы II топтың Теңіз резерві эсминецтері арасында өткен ұрысқа қабілеттілік байқауында екінші орын алды. 1961 жылдың 2 қазанында Тынық мұхит флотының қызметіне жіберілген Уайтхерст, сол күзде Берлин дағдарысының нәтижесінде "қатарға шақырылғаннан" кейін флотпен бірге жұмыс істеді. Ол 4-і күні Сиэтлден шығып, Гавайидегі Перл-Харбордың жаңа портына бағыт алды. Гавайи аймағында жаттығудан өткен соң, Уайтхерст 1962 жылдың 10 ақпанында Перл-Харбордан Батыс Тынық мұхитындағы міндеттерді орындау үшін аттанды. Ол Филиппиннің Субик шығанағынан 7-ші флотпен бірге жұмыс істеді және Жапонияның Саппоро қаласына достық сапар жасады. Кеме Оңтүстік Қытай теңізінде және Сиам шығанағында да жұмыс істеді. Гавайи арқылы АҚШ-қа оралған Уайтхерст 1962 жылдың 17 шілдесінде Чарльз Э. Брэннонмен бірге Сиэтлге келді. Кейіннен, 1962 жылдың 1 тамызында Теңіз резервіне қайта оралды және Теңіз резерві оқу кемесі ретінде II топқа қызмет ететін мәртебеге ие болды. Уайтхерст Сиэтлден жұмысын жалғастырды. 1963 жылы кемеде екі маңызды өзгеріс болды: оның 40 мм-лік зениттік қарулары және оны жүзуші электр станциясы ретінде пайдалануға мүмкіндік берген кемеден жағалауға электр беруге арналған катушкалар алынып тасталды. Келесі жылдары Уайтхерст Калифорниядағы Сан-Диегоға, Вашингтондағы Беллингхэм, Порт-Анджелес және Эверетт қалаларына, сондай-ақ Британдық Колумбиядағы Эскималтқа сапарлады. 1965 жылдың 17 қаңтарында Хуан-де-Фука бұғазында, Ванкувер бұғазының тұманды ауданында Уайтхерст норвегиялық SS Hoyanger жүк кемесімен соқтығысты. Екі кеме де жасы суға батып, шалқая жатты. Эсминецтің кортуындағы су сызығынан жоғары бес футтық жарақат пайда болды, ал жүк кемесінің мұрты үш футқа зақымданды. Келесі күні екі кеме де буксирлердің көмегімен судан шығарылды. Уайтхерст Сиэтлден жергілікті рейстер жасады және 1969 жылға дейін Сан-Диего мен Сан-Францискоға дейін барды. Кеме 18 қарашада астронавт, командир Ричард Ф. Гордонды және оның отбасын Сиэтлден оның туған қаласы Бремертонға жеткізді, содан кейін өз портына қайтты.

Еңбек жолының аяқталуы

Уайтхерст порты Сиэтлден Портлендке көшірілді. Оның орнына келген МакГинти кемесі Вьетнам соғысы үшін қажетті қаржыландыруға байланысты үнемдеу шаралары аясында Әскери-теңіз резервінің кемесі ретінде қолдан шығарылды, ал Уайтхерст жақын арада қолдан шығарылды. 1969 жылдың 12 шілдесінде ол қызметтен алынып, Әскери-теңіз тізімінен шығарылып, пайдалы жабдықтарынан айырылды. 1971 жылдың 28 сәуірінде "Триггер" кемесі оны нысана ретінде батырды.