Ладью Фредерик "Лэдди" Оутшорн: Англия крикетшісінің өмірі мен мансабы
Laddie Outschoorn
Леди Осчурн: Цейлондық крикетші, Ұлыбританияда ойнаған. Екінші дүниежүзілік соғыстағы тұтқын. Биографиясы, ойын статистикасы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англиялық крикетші
English cricketer
Ладислаус Фредерик "Лэдди" Оутсхорн (26 қыркүйек 1918 – 9 қаңтар 1994) – цейлондық бірінші сыныпты крикетші, оң жақта ойнайтын соққы беруші және кейде оң қолмен орташа жылдамдықпен доп тастаушы, ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Вурчестершир командасы үшін ойнады.
Ladislaus Frederick "Laddie" Outschoorn (26 September 1918 – 9 January 1994) was a Ceylonese first class cricketer, a right handed batsman and occasional right arm medium pace bowler who played for Worcestershire in the years after the Second World War.
Өмір және мансап
Аутшорн Цейлонның Коломбо қаласында дүниеге келген. Малайяда жұмыс істеген кезде, ол 1939 және 1940 жылдары Малайя Федерациясына қарсы екі матч ойнады. Екінші дүниежүзілік соғыста жапондықтар оны тұтқынға алып, кейіннен Англияға оңалтуға жіберді. Бірінші сыныптық ойынына 1946 жылдың шілдесінде Вурчестершир сапында Нью-Роудта Комбинезден қарсы шықты, онда 3 және 9 ұпай жинады. Оның нағыз мансабы 1947 жылы басталды, ол округ үшін 21 рет ойнады, бірақ орташа көрсеткіші 23.39-ды құрады, ал ең жоғары ұпайы 66 болды. Келесі жылы ол оқшаулы түрде жақсарды, алғаш рет 1000-нан асып, бірінші ғасырын соқты, дәл 100 ұпай Дэрбиширге қарсы ойында, және округтік кепкасын алды. Ол 1948 жылы алғашқы викеттерін алды, мамыр айында Глостерширге қарсы матчта үш викет алды; оның құрбандары (Джордж Эммет, Том Годдард және Чарли Барнетт) барлығы Тест-крикетшілері болды. Аутшорн сырғып тұру немесе ойыққа түсу кезінде керемет жақын алаң қорғаушы болды; 1949 жылы ол 55 қақпаны ұстады, бұл Англиядағы кез келген басқа алаң қорғаушыдан көп. 1948 жылы алған 12 викетінен асып кетпесе де, оның соққы беруі жақсара берді, және ол келесі сегіз маусымның жетісінде 1000 ұпайдан асты, 1949 жылы Нортгемптонширге қарсы 215 ұпаймен мансабындағы ең жақсы көрсеткішін жасады. Оның ең жақсы жылы, мүмкін, 1951 жыл болды, ол 1761 ұпай жинады, орташа көрсеткіші 35.93-ті құрады (оның ең жақсы маусымдық орташасы), сонымен қатар төрт ғасыр соқты және 43 қақпаны ұстады. 1950 жылдардың соңында Аутшорнның соққы беру қабілеті төмендеді, бірақ ол соңғы маусымында, 1959 жылы, өзін жинады, бірінші сыныптық ойындарда 1271 ұпай жинады. Оның соққы беру стилі ерекше болды, "[арқасына қарай шайқап, кез келген допты, тіпті жартылай допты да, немесе жақсы ұзындықтағы доптарды секіріп ұрып жіберді]". Сол кездегі крикетші үшін ерекшелік - ол әр таңертең салмақтармен жаттығу жасады. Аутшорнның 346 бірінші сыныптық ойынының тек бесеуі Вурчестерширден басқа команда үшін болды, барлығы маусым соңындағы Хастингс фестивалінде Англия XI-ге қарсы Комонвелл XI үшін. Оның соңғы бірінші сыныптық иннингтері 1959 жылдың қыркүйегінде Комонвелл XI үшін болды: ол Джон Мортимор оны шығарғанға дейін 58 ұпай жинады. 1960 жылы бірнеше рет Вурчестерширдің екінші командасында ойнады. 1966 жылы Цейлон құрамасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол Вестминстерде 75 жасында қайтыс болды.
Outschoorn was born in Colombo, Ceylon. While working in Malaya, he played two matches for the Straits Settlements against the Federated Malay States in 1939 and 1940. He was taken prisoner by the Japanese in World War II, and went to England afterwards for rehabilitation. He made his first class debut in July 1946 for Worcestershire against Combined Services at New Road, scoring 3 and 9. His career proper began in 1947, when he played 21 times for the county, although averaging a mediocre 23.39 with a top score of only 66. He improved markedly the following summer, passing 1,000 runs for the first time, hitting his first century, exactly 100 not out against Derbyshire, and gaining his county cap. He also took his first wickets in 1948, when he took three in a match against Gloucestershire in May; his victims (George Emmett, Tom Goddard and Charlie Barnett) were all Test cricketers. Outschoorn was a champion close fielder in slip or gully; in 1949 he took 55 catches, more than any other fieldsman in England. Although he never surpassed the 12 wickets he claimed in 1948, his batting continued to improve, and he passed 1,000 runs in seven of the next eight seasons, helped in 1949 by his career best score of 215 not out against Northamptonshire. His best year was probably 1951, when he made 1,761 runs at 35.93 (his best season's average) including four centuries, as well as taking 43 catches. Outschoorn's batting declined in the late 1950s, although he rallied himself for his last season, 1959, when he made 1,271 first class runs. He had an eccentric style of batting, "[rocking] back to cut at almost anything, half volleys even, or [jumping] out of the crease to make full tosses of good length balls". Unusually for a cricketer of the period, he exercised with weights every morning. Only five of Outschoorn's 346 first class games were for a team other than Worcestershire, all for a Commonwealth XI against an England XI at the end of season Hastings Festival. His last first class innings, in September 1959, was for the Commonwealth XI: he made 58 before being dismissed by John Mortimore. He played for Worcestershire's second team on several occasions in 1960. He was appointed national coach of Ceylon in 1966. He died in Westminster at the age of 75.