Далхаузи шолуы: Ғылыми-әдеби журналдың тарихы мен дамуы
The Dalhousie Review
Канада әдеби журналы «Dalhousie Review» 1921 ж. құрылған. Мақалалар, өлеңдер, әдеби эсселер мен кітаптар туралы сын-пікірлер жариялайды. Әдебиет, журнал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Dalhousie Review – 1921 жылы құрылған және Dalhousie университетімен байланысты канадалық әдеби журнал. Ол жылына үш рет – көктемде, жазда және күзде жарияланады. Оның құрамына көркем проза, поэзия, әдеби эсселер және кітаптар туралы рецензиялар кіреді.
The Dalhousie Review is a Canadian literary magazine, founded in 1921 and associated with Dalhousie University. It publishes three times a year, in the spring, summer, and fall. Content includes fiction, poetry, literary essays and book reviews.
Тарих
The Review журналын Далхаузи университетінің философия профессоры Герберт Л. Стюарт құрды, және журнал содан бері үздіксіз шығып келеді. Стюарт 1947 жылдың қаңтарына дейін жиырма алты жыл бойы «Далхаузи» журналын басқарды. Журналдың бастапқы кезеңі Атлантикалық Канадаға баса назар аударды, философиялық мақалалар мен әдеби сынға қоса, Галифакс пен Атлантикалық аймақ үшін қызығушылық тудыратын материалдар да жарияланды. Құрылғаннан бері «Рецензия» әртүрлілікке ашық болды: саяси ойшылдардың, тарихшылардың, әдебиеттанушылардың, ақындардың және көркем проза жазушылардың еңбектерін қабылдады. Журналдың алғашқы жылдарындағы авторларының арасында Арчибальд МакМехан, Р. Макгрегор Доусон, сэр Роберт Борден, Дункан Кэмпбелл Скотт, Элиза Ричи, Э. Дж. Пратт, Дуглас Буш, Чарльз Г. Д. Робертс, Фредерик Филип Гроув, Роберт Стэнфилд, Хью МакЛеннан, Хильда Ниатби, Юджин Форси, Томас Раддалл, Эрл Бирни және А. Дж. М. Смит болды. Стюарттың отставкасынан кейінгі (1947–1997) елу жыл ішінде «Далхаузи» журналы редакциялық бағыты мен визуальдық дизайны жағынан түрлі өзгерістерге ұшырады, бірақ бірінші редакторы таңдаған жолдан ешқашан айырылмады. Маңызды өзгерістердің бірі – 1950 жылдары қабылданған, дискурсивті мақалалар мен поэзиямен қатар қысқаша көркем шығармаларды да басу тәжірибесі болды. Кейінгі кезеңдегі мақалалар мен рецензиялардың авторлары Норман Уорд, Питер Уэйт, Джордж Вудкок, Мавор Мур, Дж. М. С. Томпкинс, Оуэн Барфилд, Чинуа Ачебе, Надин Гордимер, Маргарет Этвуд, Джеймс Даулл, Джульет Макмастер, Уилфрид Селларс, Питер Швенгер, Джон Фекете және Дэниел Вульф болды. Бұл тізімде Ұлыбританиядан (Барфилд және Томпкинс), Африкадан (Ачебе және Гордимер) және АҚШ-тан (Селларс) келген көрнекті авторлар бар – бұл сол кезеңдегі интеллектуалды мәдениеттің жаһандануының күшейгенін көрсетеді. Осы кезеңде журнал белгілі ақындардың (Мириам Уоддингтон және Алден Ноулан) және сыйлық алған көркем әдебиет жазушыларының (Малькольм Лоури және Гай Вандерхаге) шығармаларын, сондай-ақ көптеген жаңа және осы күнге дейін танылмаған жазушылардың еңбектерін жариялады. Бүгінде журналдың мазмұнының шамамен бір тоқсаны ғылыми мақалалар мен кітаптарға шолулардан тұрады. Ал қалған үш тоқсаны көркем әдебиет пен поэзия құрайды, және журнал енді Галифаксқа немесе Атлантикалық Канадаға баса назар аудармайды.
The Review was founded by Herbert L. Stewart, professor of philosophy at Dalhousie University, and the journal has been in continuous operation since then. Stewart edited The Dalhousie Review for twenty six years, until January 1947. The review began with a strong Atlantic Canadian focus, printing philosophical articles and literary criticism alongside articles of interest to Halifax and the Atlantic region. Since its inception, the Review has been receptive to diversity: to the work of political thinkers, historians, literary scholars, poets, and writers of fiction. Contributors during the magazine's early years included Archibald MacMechan, R. MacGregor Dawson, Sir Robert Borden, Duncan Campbell Scott, Eliza Ritchie, E. J. Pratt, Douglas Bush, Charles G. D. Roberts, Frederick Philip Grove, Robert Stanfield, Hugh MacLennan, Hilda Neatby, Eugene Forsey, Thomas Raddall, Earle Birney and A. J. M. Smith. In the fifty year period following Stewart's resignation (1947–97), The Dalhousie Review went through a variety of transformations in editorial emphasis and visual design, but without ever abandoning the direction chosen by its first editor. One of the more significant changes was the practice, adopted in the 1950s, of printing works of short fiction alongside discursive articles and poetry). Contributors of articles and reviews during the later period include Norman Ward, Peter Waite, George Woodcock, Mavor Moore, J. M. S. Tompkins, Owen Barfield, Chinua Achebe, Nadine Gordimer, Margaret Atwood, James Doull, Juliet McMaster, Wilfrid Sellars, Peter Schwenger, John Fekete, and Daniel Woolf. This list includes distinguished contributors from Great Britain (Barfield and Tompkins), Africa (Achebe and Gordimer), and the United States (Sellars)—a sign of the increasing globalization of intellectual culture during the period in question. During the same period The Review published creative work by well known poets (Miriam Waddington and Alden Nowlan) and award winning fiction writers (Malcolm Lowry and Guy Vanderhaeghe) as well as work by many new and less celebrated creative writers. Today academic articles and book reviews comprise about one quarter of an issue's content. Fiction and poetry comprise the other three quarters, roughly, and the journal no longer has a Halifax or Atlantic Canadian focus.