Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвин Чарльз Болтон (15 сәуір 1928 – 15 мамыр 2000) – 1980 жылы сайланған Америка Құрама Штаттарының Біріккен Методист шіркеуінің епископы.
Edwin Charles Boulton (15 April 1928 – 15 May 2000) was an American bishop of the United Methodist Church, elected in 1980.
Тууы және отбасы
Ол 1928 жылдың 15 сәуірінде Миссури штатының Сент-Джозеф қаласында Гленн Е. және Эльза А. Персон Боултонның ұлы болып дүниеге келді. 1949 жылдың 17 шілдесінде Эдвин Миссури штатының Латроп қаласында Бетти Энн Фишерге үйленді, олардан төрт бала дүниеге келді.
He was born on 15 April 1928 in St. Joseph, Missouri, the son of Glenn E. and Elsa A. Person Boulton. On 17 July 1949, Edwin married Betty Ann Fisher in Lathrop, Missouri, with whom he had four children.
Білім
Болтон 1950 жылы Миссури штатының Либерти қаласындағы Уильям Жюэлл колледжінде «А» бакалавр дәрежесін, ал 1953 жылы Дьюк дивиндити мектебінде дивиндити магистрі дәрежесін алды. Оқу кезінде Эдвин Латроп қаласындағы шіркеулерде, содан кейін Солтүстік Каролина штатының Дурхэм қаласындағы Кальвари методистік шіркеуінде қызмет етті. Епископ Болтон Айова Веслиан колледжінен, Симпсон колледжінен, Раст колледжінен, Вестмар колледжінен, Маунт Юнион колледжінен, Дакота Веслиан университетінен және Болдуин Уоллес колледжінен құрметті доктор дәрежесін алды.
Boulton earned his A. B. degree from William Jewell College in Liberty, Missouri in 1950, and his M. Div. degree from Duke Divinity School in 1953. While attending school Edwin served churches in Lathrop, and then the Calvary Methodist Church in Durham, North Carolina. Bishop Boulton received honorary degrees from Iowa Wesleyan College, Simpson College, Rust College, Westmar College, Mount Union College, Dakota Wesleyan University and Baldwin Wallace College.
Діни қызмет
Дьюк университетін бітіргеннен кейін ол диякон болып тағайындалды және Солтүстік Каролина жылдық конференциясында Вест-Энд және Васс методистік шіркеулерінде қызмет етуге жіберілді, онда ол үш жарым жыл қызмет етті. 1956 жылы ол Солтүстік Айова конференциясының мүшесі болды, сонда ол ақсақал дәрежесіне ие болды. 1954 жылдан 1970 жылға дейін Эдвин мына шіркеулерде қызмет етті: Иониядағы Республика қауымы, Покахонтас және Беттендорфтағы Асбери. 1970 жылы ол Дубук округінің суперинтенданты болып тағайындалды, үш жыл қызмет еткеннен кейін Айова аймағының епископы Джеймс С. Томасқа әкімшілік көмекші болып тағайындалды. Осы қызметте Эдвин Вундид-Нидегі дағдарыс кезінде келіссөздер жүргізушілерінің бірі болды. Епископ сайлауға дейін Эдвин 1972 жылы Юрисдикциялық конференцияға, ал 1976 және 1980 жылдары Бас конференцияға делегат ретінде қатысты. Ол епископтық құқық аралық комитетінде жұмыс істеді және Дүниежүзілік методистік кеңесінде белсенді болды, онда ол евангелизм, қаржы және басқару комитеттерінде қызмет етті.
Following his graduation from Duke he was ordained deacon and appointed to serve the West End and Vass Methodist Churches in the North Carolina Annual Conference, where he remained for three and a half years. He then became a member of the North Iowa Conference in 1956, where he was also ordained elder. Between 1954 and 1970 Edwin served these churches: Republic Community in Ionia; Pocahontas; and Asbury in Bettendorf. In 1970 he was appointed superintendent of the Dubuque District, serving three years until becoming Administrative Assistant to the Bishop of the Iowa Area, Bishop James S. Thomas. While serving in this position Edwin was one of the negotiators at the crisis at Wounded Knee. Prior to his election to the episcopacy, Edwin was a delegate to Jurisdictional Conference in 1972, and to General Conference in 1976 and 1980. He served on the Interjurisdictional Committee on the Episcopacy, and was active in the World Methodist Council, where he served on the Evangelism, Finance, and Executive Committees.
Епископтық қызмет
Сайлану кезінде епископ Болтон Дакота епископтық аймағына (Солтүстік және Оңтүстік Дакота жылдық конференциялары) тағайындалды, онда ол 1988 жылға дейін қызмет етті, содан кейін Огайо штатының шығыс аймағына тағайындалды. Ол Әкімшілік және қаржы жөніндегі Бас кеңестің президенті болды. Оған Англияда, Израильде, Бельгияда, Германияда, Швейцарияда, Австрияда және Венгрияда уағыз айту мүмкіндігі туды. Епископ Болтон иманды, өмірді және қарым-қатынастарды жаңарып, айқын жеткізе білетін шешен сөзді адам ретінде танымал болды. Бір досы оған деген құрметін былай білдірді: "Оны 'Епископ' деп атау маған қиын болды. Ол тым көп күлді. Ол балалармен бірге болуді ұнатты. Ол мұзжұмсақты тойымсыз жеді. Футболды көру немесе ойнау оған ұнады. Ол керемет әңгімешіл еді. Ол мұқият тыңдады, тіпті бұрын естіген болса да! Ол басқаларға шыдамдылықпен қарады. Ол әлсіздерді қорғады – Айова штатының шаруаларын, Дакотадағы жергілікті халықты, Огайодағы зауыт жұмысшыларын. Ол немерелерін өте жақсы көріп, балаларын құрметтеді, Бетти Эннді махаббатпен сыйлады. Ол жақсы адам еді, жай ғана епископ Эд Болтон емес."
Upon his election, Bishop Boulton was assigned to the Dakotas Episcopal Area (North and South Dakota Annual Conferences), where he served until 1988 when he was assigned to the Ohio East Area. He was president of the U. M. General Council on Finance and Administration. He had the opportunity of preaching in England, Israel, Belgium, Germany, Switzerland, Austria and Hungary. Bishop Boulton was known as a wordsmith who phrased faith, life and relationships in refreshing clarity. One friend paid this tribute to him:
"I had a hard time calling him 'Bishop.' He laughed too much. He liked to be with children. He inhaled ice cream. He enjoyed football watching or playing. He was an excellent storyteller. He was an attentive listener even if he had heard it all before! He was patient with others. He was an advocate for the underdog the dirt farmer in Iowa, the Native American in Dakota, the factory worker in Ohio. He idolized his grandchildren, admired his children, loved and adored Betty Ann. He was a good man who just happened to be Bishop Ed Boulton."
Зейнеткерлік
Епископ Болтон 1996 жылы белсенді епископтық қызметтен зейнетке шықты. Ол әйелімен Огайо штатының Солтүстік Кантон аймағында үй сатып алды. Сонымен қатар, ол Огайо штатының Делавэр қаласындағы Методист теологиялық мектебінде уағыз өнерінен қосымша профессор болып жұмыс істеді.
Bishop Boulton retired from the active episcopacy in 1996. He and his wife purchased a home in the North Canton, Ohio area. He also became adjunct professor of homiletics at the Methodist Theological School in Ohio, Delaware, Ohio.
Өлім және жерлеу
Епископ болғаннан бері денсаулық мәселелерімен күресіп, бірнеше ай бойы сирек кездесетін аутоиммундық аурудан зардап шеккеннен кейін, Боултон 2000 жылдың 15 мамырында Огайо штатының Акрон қаласында қайтыс болды. Оның естелік қызметі 2000 жылдың 26 мамырында Акрон, Огайо штатындағы Бірінші У. М. шіркеуінде өтті. Пастор Д. Линн Снайдер, епископ Джеймс С. Томас, епископ Джонатан Д. Китон, епископ Джудит Крейг және доктор Л. Марк Джордж қатысты. Айова жылдық конференциясының пасторлық қамқорлық директоры Ларри Соннер және Эдвиннің көп жылдық жақын досы оған арнап құрметті сөз сөйледі. Ол қайтыс болған кезде, Епископ Боултонның әйелі, қызы Лиза Боултон, қызы және күйеу баласы Мелани мен Боб Поунелл, ұлы Джим Боултон, ұлы және күйеу баласы Митч пен Георга Боултон, немерелері Бреанна, Шайла және Тори Боултон бар еді. 1993 жылы Бреннан есімді немересі одан бұрын қайтыс болған.
Having had health problems since becoming a bishop and after suffering for some months from a rare auto immune disorder, Boulton died 15 May 2000 in Akron, Ohio. His memorial service was held 26 May 2000 in the First U. M. Church, Akron, OH. The Rev. D. Lynn Snider, Pastor, Bishop James S. Thomas, Bishop Jonathan D. Keaton, Bishop Judith Craig and the Rev. Dr. L. Mark George participated. Larry Sonner, Pastoral Care Director of the Iowa Annual Conference and one of Edwin's long time close friends presented a sermonic tribute to him. At the time of his death, Bishop Boulton was survived by his wife; by his daughter, Lisa Boulton; by his daughter and son in law, Melanie and Bob Pownell; by his son, Jim Boulton; by his son and daughter in law, Mitch and Georga Boulton; and by his grandchildren, Breanna, Shaila and Tory Boulton. One grandson, Brennan, preceded him in death in 1993.