Кіріспе
Америка материалдары компаниясы
Kaiser Aluminum Corporation – американдық алюминий өндіруші компания. Ол Kaiser Aluminum and Chemicals Corporation компаниясынан бөлініп шыққан, бұл Permanente Metals Corporation акциялары сатылымға шығарылғанда және Permanente Metals Corporation атауы Kaiser Aluminum and Chemicals Corporation деп өзгертілгенде болды.
Тарих
1946 жылы құрылған Генри Джей Кайзер корпорациясы алюминий бизнесіне лизинг арқылы кірісті, содан кейін Вашингтон штатында үш мемлекеттік алюминий зауытын сатып алды. Бұл Мед пен Такомадағы негізгі алюминий қорыту зауыттары, Трентвудтағы прокаттау фабрикасы және Луизиана штатының Батон-Руж қаласындағы алюминий тотығын өндіру зауыты болды. Кайзер сол кезде артықшылықтарға ие болды, себебі үкімет алюминий өнеркәсібінде Alcoa және Reynolds компанияларынан өзге үшінші бәсекелестің болуын маңызды деп санады, тіпті ең жоғары ұсынысты (Reynolds компаниясынан) қабылдамай. Reynolds және Kaiser компанияларына 1946 жылдың қаңтарында үкіметтің Alcoa компаниясынан алюминий тотығын өндіру процесіне байланысты авторлық құқықсыз патенттерді алғаны (вероятно, АҚШ-тың Alcoa-ға қарсы ісінің нәтижесінде) және мемлекеттік зауыттарды жалға алғандарға осы келісімнен пайда алуға рұқсат берілуі де көмектесті. 1950 жылдардың басында Кайзер Алюминий вертикалды интеграцияланған алюминий өндірушісіне айналды (өз кеме компаниясын қоспағанда), Ямайкадағы өз шахталарымен, Батон-Руждағы тотық зауытымен және әртүрлі аймақтық нарықтардағы қорыту және өңдеу зауыттарымен, сондай-ақ соғыстан қалған зауыттарды (Ньюарк, Огайо және Халеторп, Мэриленд) пайдаланып, жаңа, ірі зауыттарды (Шальметт, Луизиана және Рейвенсвуд, Батыс Вирджиния) іске қосты. Бұл өсімге әскери тараптан жаңа өндіріске және соңғы соғыс пен Корея соғысынан кейін стратегиялық резервтерді құруға байланысты сұраныс та әсер етті. Кайзер Алюминий бұрын жылжымайтын мүлікті дамытқан еншілес компанияға ие болған, оның филиалдары Калифорниядағы Ранчо Калифорния, Орегон, Вашингтон және Аризона штаттарында орналасқан. 1986 жылы Kaiser Aluminum компаниясы 450 миллион долларлық жылжымайтын мүліктің көп бөлігін Питер Б. Бедфорд басқаратын инвесторлар тобына сатты. 2002 жылы Kaiser Aluminum еңбек даулары, Батыс жағалаудағы энергия дағдарысы және асбестке байланысты талаптарға байланысты банкротқа ұшырады. Болат жұмысшыларының кәсіподағы Хурвицтің Kaiser Aluminum Corporation-ның құлауына қатысы бар деп күдіктенді және оның 1995 жылғы FDIC-ге қарсы сот ісін жақыннан қадағалады, себебі Хурвицтің бизнесінде үнемі зиян шегу оқиғалары болған. Компания төрт жылдан кейін банкроттан шықты. 2006 жылдың наурыз айында Kaiser Aluminum компаниясы 2005 жылдың 31 наурызында, 30 маусымында және 30 қыркүйегінде аяқталған тоқсандар үшін қаржылық есептемелерін қайта жаңартуға және VEBA-ға байланысты төлемдерді және туынды қаржылық құралдармен жасалған мәмілелерді түзетуге шешім қабылдады. Компания бұрын Rio Tinto Group компаниясымен бірлескен Anglesey Aluminium компаниясының үлесіне ие болған. Бұл зауыттағы қорыту цехы 2009 жылы жабылды, ал 2013 жылы бүкіл кешен толығымен жабылды. 2021 жылдың сәуірінде Kaiser Aluminum компаниясы Alcoa Warrick, LLC компаниясын сатып алып, Kaiser Warrick, LLC деп атады. Kaiser компаниясы Alcoa компаниясымен ұзақ мерзімді жерді жалға алу келісіміне қол қойды; Alcoa компаниясы төрт бірлік көмірмен жұмыс істейтін электр стансасын, қорыту активтерін және жер активтерін сақтап қалды, ал қалған бөлігін Kaiser компаниясы басқарады. Қазіргі уақытта Kaiser Aluminum Warrick құю цехын, ыстық прокаттау цехын, суық прокаттау цехтарын, өңдеу цехтарын/қаптау желілерін және кесу желілерін басқарады, азық-түлік және сусындар контейнерлері нарығы үшін жалпақ прокатталған алюминий табақтарын өндіреді. 2021 жылдың шілдесінде Kaiser Aluminum компаниясы Kaiser Aluminum Warrick компаниясында шамамен 150 миллион долларға қосымша рульді қаптау желісін салу жоспарларын жариялады. Бұл желінің 2022 жылдың бірінші жартысында салынып, 2024 жылға қарай толыққанды жұмыс істеуге жетеді деп күтілуде.
Туралы
Kaiser Aluminum компаниясының штаб-пәтері Теннесси штатының Франклин қаласында орналасқан. 2020 жылы компания шамамен кіріс тапты. Қазіргі таңда Kaiser Aluminum-ға 13 алюминий өңдеу зауыты тиесілі, олар жыл сайыннан астам алюминий өндіре алады. Солтүстік Америкадағы зауыттар жыл сайын қосымша құнмен табақ, банкаға арналған табақ, плита, экструзия, соғылма, таяқ, тікбұрыш және құбыр өндіреді. Бұрынғы Alcoa Warrick, LLC (қазір Kaiser Warrick, LLC) компаниясын сатып алғаннан кейін Kaiser Aluminum компаниясында шамамен 3700 адам жұмыс істейді.
Тарихи
1946 жылдың ақпан айында Кайзерге Медтегі қорыту зауытын жалға алу құқығы берілді (1946–2004). Трентвудтағы прокат зауыты (1946–) 1946 жылдың ақпан айынан бастап жалға алынды. Батон-Руждегі алюминий зауыты (1946–) Plancor 226 AO ретінде жұмысын бастады – 318 акрлық Баяуер процесі зауыты, жылдық қуаты 500 000 тонна алюминий, құны 25 683 385 доллар. Зауыт 1944 жылдың шілдесінде жабылып, консервацияға қойылды. 1946 жылдың желтоқсанында қайтадан өндіріс бастады, сәуір айынан бастап Кайзердің 5 жылдық жалға алу шарты бойынша, Медтегі Кайзердің үлесі 4 қазандық желіге жеткен кезде. Б. Руж Медтегі жиналған алюминаны алмастырды, бірақ үкімет Батон-Ружға Медтің қажеттілігінің 85% -іне жететіндей сода күлін ғана берді. 1951 жылдың қарашасында Чалметтедегі жартылай дайын зауытпен бірге қуатын жылына 800 000 тоннаға дейін ұлғайту туралы шешім қабылданды. Такомадағы соғыстан қалған қорыту зауыты (1947–) 1946 жылдың желтоқсанында Кайзер тарапынан 3 000 000 долларға толығымен сатып алынды, оны іске қосу үшін тағы 1 000 000 доллар қажет болды. Соғыс кезінде жылына 6 309 240 доллар және 41 500 000 фунтты қысқарту зауыты Olin Industries, Inc. компаниясымен Plancor 245 ретінде жұмыс істеді. Бұл 100 акрлық нысан, шатыры 233 000 шаршы фут, ішінде 2 қазандық бөлмесі бар ғимараттар, барлығы 240 Содерберг қазандығы бар, DPC зауыттарының арасында осы процесті пайдаланған жалғыз зауыт және соғыс кезіндегі ең нашар көрсеткіштерге ие болған зауыт. Bonneville Power Administration компаниясымен қуатпен қамтамасыз етілді. Оуэнс көліндегі сода күл зауыты (1947–1950). 1947 жылдың көктемінде Кайзер Калифорния штатымен Оуэнс көлінен жылына шамамен 500 000 тонна тұзды суды шығарып, 100 000 тонна сода күліне айналдыру үшін 20 жылға жалға алды. Зауыт жылдам салынып, сәуір айына қарай күніне 100 тонна өнім шығарды, бұл маңызды тосқауылды жойды. 1950 жылы жағдай жақсарғаннан кейін зауыт жабылды. 1948 жылы соғыстан қалған таяқ-сым зауыты, кейін Ньюаркта (1948–) таяқ-сым зауыты болады, Кайзер Алюминий компаниясы сатып алды. Plancor 936 ретінде салынған, жылына 300 000 000 фунт қуаттылығы бар, құны 23 198 000 доллар, 1943 жылдың мамырынан бастап Alcoa компаниясы соғыс кезінде жұмыс істеді. Жылдық 486 млн фунт ірімшік, 348 млн гүлдену, 150 млн фунт таяқтар мен сымдар өндірісі үшін қолданылатын 180 млн фунт гүлдену. 1947 жылдың қаңтарында Рейнольдс Металл компаниясы жалға алды, бірақ 1947 жылдың қыркүйегінде үкімет оны қайтадан сатып алуға немесе жалға алуға ұсынды. 1954 жылы соғыстағы өндірістің алғашқы күндерінен әлі де жұмыс істеп тұрған жабдықтар – қайтадан балқыту пештері, 38 дюймдік 2 гүлденуші диірмен және 22 дюймдік 3 бітіруші диірмен. 9 000 000 долларлық жаңа жабдық орнатылып, 1954 жылы тексерілді: 10 дюймдік бітіруші диірмен, сым тарту машиналары, қайырмалы бөліктер, үздіксіз вулканизациялау машиналары және пластикалық түбір, банбери араластырғыш, резеңке тетіктер, үш және төрт еселенген және электр өткізгішін сынау жабдықтары. Сым тегершігінің пойыздары 12 фут ұзындығы 6 дюймді шаршы ірімшіктерден басталды, ұзындығы 70 дюймді бөлшектерге кесілді, содан кейін 10 дюймдік тегершікте 55 секунд ішінде 3/8 дюймдік таяқпен шамамен 1/2 миль ұзындығында, барлығы бір ауысымда 235 000 фунт. Таяқтар мен сымдар сатылды немесе сымдарды 0,0056 дюймге дейін жұқа етіп жасауға арналды. Сымды тарту тоғыз 8 және 10 даналы тандемдік сызу машиналарымен басталды, содан кейін қалаған жағдайда 13 даналы машинамен, содан кейін егер 20-16 даналы машиналардың бірімен ең жақсы сым үшін. Қажет болған жағдайда аралық қыздыру. Кейінгі кезде сымдарды алюминий және болаттан жасалған өзектермен немесе оқшаулаумен қаптаған. Жылдық 18 000 000 фунт сым өндіру қуаты. Миссисипи өзенінің жағалауындағы Чалметтеде (1951–) жылына 100 000 тонналық қорыту зауытының құрылысы 1950 жылдың қарашасында жарияланды. Зауыт 1951 жылдың соңында өндіріс бастамас бұрын, қуатын екі есеге көбейту туралы шешім қабылданды, бірінші кезекте Корея соғысы кезінде әскери қорлар үшін. Нәтижесінде, бұл Батон-Руж мұнай өңдеу зауытының 60 пайызға өсуіне әкелді, сонымен бірге Ямайкадағы боксит кен өндірудің өсуі. Чалметтедегі құрылыс 1951 жылдың 20 ақпанында басталды, өндіріс 11 желтоқсанда басталды. 1953 жылдың ортасында сегіз қазандық желісі жылына 400 000 000 фунт өнім шығарады деп күтілді. Бұл Kaiser алюминийін жылына 790 миллион фунтқа немесе бүкіл ел бойынша 28 пайызға жеткізуі мүмкін. Халметтеге жұмсалған жалпы шығын 45 миллион долларды құрады. Зауытта 16 қазандық бөлмесі бар, әр қазандық желісіне екі, әр бөлмеде сағатына 40 фунт болатын 72 Содерберг типті қазандықтар бар. Алты желіге 16 АЖ генераторымен теңгергіштер, екі желіге 80 1650 л.с. Nordberg радиалды газ қозғалтқыштары, әрқайсысы тұрақты ток генераторын қоздырады. Жылдық 50 миллиард куб фунт табиғи газ қажет болды. 1951 жылдың 5 наурызында #2 қазандық желісі өндіріске кірді. 1958 жылдың көктемінде 9-шы қазандық желісі қосылды. 1951 жылдың наурызында, үкіметке қарыздың 37 394 250 долларын толығымен төлеуді қамтитын 78 000 000 долларлық кеңейту бағдарламасының бөлігі ретінде, Кайзер Хейлторптегі (1951–) алюминий және магний экструзия зауытын 5 жылға жалға алды (Медтегі 7-ші қазандық желісі). Үкімет осы 7 000 000 долларлық соғыстан қалған нысанды 1946 жылдың көктемінен бері жекешелендіруге тырысып келді. Соғыс кезінде зауыт Revere Copper & Brass Co. компаниясымен жұмыс істеді. Зауыт кемінде 1961 жылға дейін Kaiser Alu компаниясымен болды. 1953 жылдың 11 ақпанында, 10 000 тонналық алғашқы партия Порт Кайзерден (сонымен қатар Little Pedro Point деп аталды) жүктелді. (бұрынғы George Bellows USMC hull 1947 EC2 S C1, грек тілінде, P. J. Goulandris & Sons компаниясына тиесілі). Кен портымен 13 миль қашықтықта, Кайзер салған теміржолмен байланысты болды. Ямайкадағы 19 000 акрлық кен өндіріс аймағының жылдық қуаты 2 000 000 тонна боксит, кемінде 50 жылға жетеді деп есептелді. Ямайкадағы 12 000 000 долларлық кен өндіріс операциясы Оңтүстік Америкадағы бұрынғы көзді алмастырды. Кен құрамындағы айырмашылықтар және қуаттылығының артуы Батон-Ружде 23 000 000 долларлық кеңейту және қайта жаңарту бағдарламасын қажет етті, ондағы қуатын жылына 800 000 тонна алюминийге дейін жеткізді. Батон-Руж 3 (Мед, Такома, Чалметте) қорыту зауытының барлығына жабдықтап берді. Жылдық 800 000 000 фунт өндіріске жетуге бағытталған жалпы кеңейту бағдарламасы шамамен 200 000 000 долларға бағаланды. 1954 жылдың қазанында Кайзер Эридегі, бұрын Willys Overland компаниясымен жұмыс істеген, құю зауытын жалға алды. Plancor 1395. 1954 жылдың тамызында, кейін Равенсвудта (1955–) толыққанды зауытқа айналатын жаңа зауытты салу жоспарлары жарияланды. Жұмыс 1955 жылдың қаңтарында Трентвудтан жабдықталған 72 миллион фунтты қайта өңдеу құрылысымен басталды. Сонымен қатар, зауытты барлық прокаттау және аяқтау қадамдарына қабілетті ету және Чалметте зауытынан алынған алюминий ірімшігінен 250 миллион фунт жамылғы мен фольга өндіру бағдарламасы болды. Бұл Кайзердің шығыстағы өндіріс зауыттарының үшіншісі, Ньюарк (таяқ, сым, электр өткізгіші) және Хейлторп (экструзиялар) зауыттарынан кейін. 1958 жылы зауытта жылына 145 000 тонна қуаты бар 4 қазандық желісі және жаңа ыстық прокаттау цехы жұмысын бастады. Боксит Ямайкадан Батон-Руж арқылы жеткізілді (қайта өңдеу үшін). Равенсвудтағы ыңғайлы нарыққа жақын орналасқандығы және Вашингтон штатындағы зауыттарды жою арқылы өндіріс тізбегін қысқарту арзан қуат көзі болмады. Ohio Power Company компаниясымен 450 000 кВт көміртегінен жасалған электр энергиясын 40 жылға сатып алу шарты жасалды. Зауыт 1958 жылдың жазында тәулік бойы жұмыс істеді, қосымша суық прокаттау қуаты жылына 175 000 тоннаға жету мақсатымен жоспарланды. Равенсвудқа жұмсалған капиталдық инвестиция сол кезде шамамен 200 000 000 долларды құрады.
The rolling mill at Trentwood (1946–) was leased beginning February 1946. The alumina refinery at Baton Rouge (1946–) began life as Plancor 226 AO. a Bayer process plant on 318 acres with a capacity of 500,000 tons of alumina per year, built at a cost of $25,683,385. The plant was closed and put on standby in July 1944. It began to produce again in December 1946, when since April under 5 year lease by Kaiser, at a time when Kaiser share at the Mead smelter reached 4 potlines. B. Rouge replaced the previous utilization of stockpiled alumina at Mead, but only enough soda ash was allotted by the government to run Baton Rouge at 85% of the Mead requirements at the beginning. Together with the almost finished Chalmette plant, its capacity was decided to be increased in November 1951, to 800,000 tons per year. The war surplus smelter at Tacoma (1947–) was bought outright by Kaiser for $3,000,000 in December 1946 with another $1,000,000 estimated to be needed to make it a viable operation. During the war the $6,309,240 and 41,500,000 pounds per year reduction plant was operated as by the Olin Industries, Inc Plancor 245 was a 100 acre facility with 233,000sqft under roof including 2 pot room buildings with a total of 240 Soderberg pots, the only one of the DPC plants making use of the process, and the one with the poorest wartime performance record. Power provided by the Bonneville Power Administration. Soda ash plant at Owens Lake (1947–1950) In the spring of 1947 Kaiser entered into 20 year lease with the state of California to extract approximately 500,000 tons of brine per year from Owens Lake, to be converted to 100,000 tons of soda ash. This plant was rapidly constructed and produced at 100 tons a day by April, filling a critical bottleneck. The plant was closed in 1950, after the supply situation had been dealt with. In 1948 the war surplus rod mill later to become the rod and wire mill at Newark (1948–) (precisely at ) was purchased by Kaiser Aluminum. Built as Plancor 936, a bar and rod mill of 300,000,000 pounds/year capacity costing $23,198,000, operated during wartime beginning May 1943 by Alcoa. Ingots 486m pounds/year, blooming 348m, 180m pounds of blooms usable for production of 150m pounds of rods and bars. In January 1947 was leased by the Reynolds Metals Company., but in September 1947 again offered for purchase or lease by the government. The equipment that was in 1954 still in operation from those early days of wartime production were remelt furnaces, one 38 inch 2 high blooming mill and one 22 inch 3 high finishing mill. New equipment was installed at a cost of $9,000,000 and surveyed thusly in 1954: one 10 inch finishing mill, wire drawing machines, stranding bays, continuous vulcanizing machines and plastic tuber, banbury mixer, rubber mills, triplers and quadrupler and finally electrical conductor test equipment. The wire mill trains started out with 12 feet long and 6 inches square ingots, cut down to pieces of 70 inch length and then rolled on the 10 inch mill into a 3/8 inch rod nearly 1/2 mile long in 55 seconds, in total 235,000 pounds per shift. Rods and bars were either sold, or rods were used to make wires up to 0.0056 inches thin. The wire train started with nine 8 and 10 die tandem drawing machines, followed if desired by one 13 die machine, followed if desired by one of twenty up to 16 dies machines for the finest wire. Intermediate anneals as necessary. Wires could then be stranded around aluminum and steel cores or coated with insulation. Wire production capacity of 18,000,000 pounds / year. Construction of a 100,000 tons/year smelter at Chalmette (1951–), on the banks of the Mississippi River (precisely at ) was announced November 1950. Shortly before the plant started production at the end of 1951, doubling of the capacity was decided, primarily first for military stockpiling amidst the Korean War. As a consequence this incurred an increase by 60 percent of the Baton Rouge refinery, together with matching increase of bauxite mining in Jamaica. Construction at Chalmette started February 20, 1951, production commenced on December 11 with completion of the first potline. Eight potlines were expected to produce 400,000,000 pounds per year when completed mid 1953. This would then bring Kaiser aluminum production to 790,000,000 pounds per year or 28 percent nationwide. Total spending on Chalmette was $45,000,000. The plant had 16 pot room buildings, two for each pot line, each room with 72 Soderberg type pots of 40 pounds per hour capacity. Six of the lines were powered by 16 AC generators with rectifiers, two lines were powered by 80 1650 hp Nordberg radial gas engines each driving a DC generator. Fuel requirements amounted to 50 billion cuft of natural gas per year. Potline #2 went into production on March 5, 1951. A 9th potline was later added in the spring of 1958. In March 1951, as part of a $78,000,000 expansion program that included paying of the total debt to the government of $37,394,250, Kaiser leased for 5 years the aluminum and magnesium extrusion plant at Halethorpe (1951–) (recently 7th potline at Mead) The government had been trying to privatize the $7,000,000 war surplus facility since at least the spring of 1946. During the war, the plant was operated by the Revere Copper & Brass Co. The plant was with Kaiser Alu until at least 1961. On February 11, 1953, first shipment of 10,000 tons from Port Kaiser (precisely at , also called Little Pedro Point) was loaded onto the (ex George Bellows USMC hull 1947 EC2 S C1, Greek flag, owned by P. J. Goulandris & Sons). The mine was 13 miles away from the port facilities, connected by a Kaiser built railroad. Total capacity of the 19,000 acre mining claim on Jamaica was 2,000,000 tons of bauxite per year, estimated to last for at least 50 years. The $12,000,000 mining operation on Jamaica replaced the former source in South America. Differences in ore composition and increased capacity necessitated a $23,000,000 expansion and remodeling program at Baton Rouge, bringing the capacity there to 800,000 tons of alumina per year. Baton Rouge was the supply for all 3 (Mead, Tacoma, Chalmette) smelters. The overall expansion program to reach 800,000,000 pounds per year corporation wide was approximately worth $200,000,000. In October 1954, Kaiser leased the forging plant at Erie , formerly operated by Willys Overland. Plancor 1395. In August 1954, plans for the construction of a new plant (later to become an integrated mill at Ravenswood (1955–)) on the banks of the Ohio River (, precisely) were announced. Work was to begin in January 1955 on a 72 million pounds re roll facility to be supplied by Trentwood. Immediately to follow was a program to upgrade the plant to become capable of all rolling and finishing steps and produce 250 million pounds of sheets and foil from supplies of aluminum pig out of the Chalmette plant near New Orleans. This was number 3 of Kaiser production plants in the east, after Newark (rod, bar, wire, electrical conductor) and Halethorpe (extrusions). In 1958 the plant included 4 potlines with a capacity of 145,000 tons per year and a new hot rolling mill began operation. Bauxite was delivered from Jamaica via Baton Rouge (for refining). The favorable near market location at Ravenswood, and the shortening of the production chain by cutting out the Washington state plants, came at the price of no cheap source of power. A 40 year contract for 450,000kW of coal generated electricity was made with the Ohio Power Company. The plant ran around the clock in the summer of 1958, additional cold rolling capacity was planned with the goal of reaching a capacity of 175,000 tons per year. The capital investment in Ravenswood up to that point was approximately $200,000,000.
Алюминий емес
Габбстағы флюорит кені (1957) 1957 жылы қоры таусылғандықтан жабылды. Фаллондағы флюорит зауыты (1957) 1957 жылы күшін жойды. Бұл зауыт әлі де мемлекеттік меншікте болды және 1951 жылдың қаңтарында Kaiser Aluminum компаниясымен іске қосылды.
Өндіріс
1953-1958 жылдары Канададан 186 000 тонна бастапқы алюминийді жеткізу туралы келісім 1953 жылдың 25 мамырында жарияланды. Alcoa компаниясымен жасалған ұқсас келісімшартта осы кезеңде 600 000 тонна көзделді. Алкан компаниясы 1954 жылдың жазында Китиматта өндіріс бастауды күтіп, көбінесе осы компаниямен қамтамасыз етілуі жоспарланған. + АҚШ алюминий өндірісінің қуаты (тонна/жыл) 1951 жылдың қаңтары 1952 жылдың желтоқсаны Шальмет 100 000 200 000 Мед 145 000 175 000 175 000 Такома 25 000 33 200 33 200 Барлығы Alcoa 368 750 568 750 706 500 Reynolds 231 500 359 500 414 500 Kaiser 170 000 308 200 408 200 Anaconda 60 000