Джозеф Рэймонд Айшен: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы
Joey Eischen
Джоуи Айшен (1970 ж.т.), бұрынғы бейсбол ойыншысы. MLB-дегі мансабы, «Montreal Expos» және «Los Angeles Dodgers» командаларындағы өнер көрсетуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы (1970 жылы туған)
American baseball player (born 1970)
Джозеф Раймонд Айшен (1970 жылғы 25 мамырда туған) – Басты лига бейсболында бұрынғы резервтік тастаушы.
Joseph Raymond Eischen (born May 25, 1970) is a former relief pitcher in Major League Baseball.
Жоғары мектеп
Джоуи Айшен Калифорния штатының Вест-Ковина қаласындағы Вест-Ковина орта мектебінде оқыды және футбол, баскетбол, бейсбол және теннис түрлеріндегі спорттық жетістіктері үшін мақтау грамотасын алды. Ол 1988 жылы Вест-Ковина орта мектебін бітірді.
Joey Eischen attended West Covina High School in West Covina, California, and was a letterman in football, basketball, baseball, and tennis. He graduated from West Covina High School in 1988.
Үлкен лигалық мансап
Айшен 1994 жылғы 19 маусымда Монреаль Экспоз командасы сапындағы жоғары лигадағы дебютін жасады. Келесі жылы ол Лос-Анджелес Доджерс клубына ауыстырылды, 17 ойынға қатысып, 20 иннингте 15 соққы жасады және 11 рет базаға шықты. 1996 жылғы жоғары лига саудасының шекті мерзімінде ол қайтадан Детройт Тайгерс клубына сатылды. 1996 жылғы 31 шілдеде Лос-Анджелес Доджерс оны Тайгерс клубына питчер Джон Каммингспен алмастырып, аутфилдер Чад Кертис алды. Алғашқы толық маусымында ол мансаптық рекордтық 51 соққы жасады (кейін 2002 жылы осы көрсеткішті қайталады). 1997 жылғы маусымға дейін Айшен екі рет саудаланды – алдымен Сан-Диего Падрес, содан кейін Цинциннати Редс командаларына. 1997 жылы Айшен «қызылдар» сапында бір ғана ойынға қатысып, 2001 жылға дейін жоғары лигада ойнамады. 2001 жылы ол «Экспоз» клубына оралып, 2006 жылға дейін франшизада қалды, орташа жетістіктерге қол жеткізді. Ол өзінің ең жақсы маусымын 2002 жылы өткізді, 6-1 есебімен және 1.34 ERA көрсеткішімен аяқтады. 2003 жылы ол мансаптық рекордтық 70 ойынға қатысып, өте жақсы 3.06 ERA көрсеткішін тіркеді. Келесі маусымда оның жұмыс жүктемесі артып, ол тек 21 ойынға қатысып, иық жарақатынан кейін маусымы қысқарды. 2005 жылы (Вашингтон Нэшнлс клубына көшкеннен кейін) ол қайтадан қатысып, 57 ойынға қатысты, бірақ барлығы 36 иннингке ғана шектелді. Бірде ол бес ойын қатарынан бір де бір аут жасай алмады. Айшен өзінің жанды ойынымен және өткір әңгімелерімен Вашингтон жанкүйерлерінің сүйіктісіне айналды. «Ориолс» клубының иесі Питер Ангелос «Экспоз» клубының Вашингтонға көшуіне қарсылық білдіргенде Айшен: «Ол оған көнуі керек және ұнауы керек. Біз ешқайда кетпейміз» деді. Ол питчинг кезінде тістерін кешіретіні болғандықтан ауыздық киюге мәжбүр болғаны жақсы белгілі болды. 2005 жылдың бірінші жартысында НЛ Шығысын жетекшілік еткен кезде, Айшен допты ұстау үшін сүңгіп түскенде қолы сынғанға дейін «Нэшнлс» клубының резервтік құрамының маңызды бөлігі болды. Күшті «Нэшнлс» резервтік құрамы шаршап, бастапқы питчерлер маусымның алғашқы айларында көрсеткен қарқынды ұстай алмады. 81-81 есебімен олар маусымды соңғы орында аяқтады. Айшен «Нэшнлс» сапында жеңіске жеткен алғашқы питчер болды. Фрэнк Робинсонның сүйіктісі Айшен әр ойынның алғашқы иннингтерін атақтың залынан алыс дуготтағы жоғарғы сатысында өткізді. Фрэнктың ымдауымен Айшен Чад Кордероны алмастырып, сол жылы соңғы питчер ретінде тастады. 2006 жылы, жоғары лигадағы соңғы маусымында, Айшен маусымның алғашқы екі айында қиындыққа тап болды және иығына жасалатын маусымды аяқтайтын операцияға дайындалған кезде 60 күндік мүгедектер тізіміне енгізілді. Ұйымда 6 маусым қатарынан ойнағаннан кейін, ол босатылды. Оның мансабы 2007 жылы Детройт Тайгерс клубымен жасаған сәтсіз оралғаннан кейін аяқталды, ол көктемгі жаттығу кезінде тізімнен шығарылды.
Eischen made his Major League debut with the Montreal Expos on June 19, 1994. The following year he was traded to the Los Angeles Dodgers, appearing in 17 games, striking out 15 and walking 11 over 20 innings. He was traded again at the Major League trading deadline in 1996 to the Detroit Tigers. The Los Angeles Dodgers on July 31, 1996, traded him to the Tigers with pitcher John Cummings for outfielder Chad Curtis. In his first full season, he struck out a career high 51 batters (a number he later tied in 2002). Before the 1997 season, Eischen was traded twice first to the San Diego Padres, then again to the Cincinnati Reds. Eischen only pitched in one game for the Reds in 1997 and did not appear in the major leagues again until 2001. He returned to the Expos in 2001 and stayed with the franchise until 2006, enjoying moderate success. He had his best season in 2002, finishing with a 6–1 record and an ERA of 1.34. In 2003, he appeared in a career high 70 games and had a very respectable 3.06 ERA. The workload apparently caught up to him the following season, as he pitched in only 21 games and his season was cut short by a shoulder injury. He managed to come back in 2005 (with the relocated Washington Nationals) and appear in 57 games but was limited to a total of 36 innings. In one not so enviable instance, he went five consecutive outings without recording an out. Eischen still managed to become a cult hero for Washington fans with his all out play and witty remarks. Commenting on Orioles owner Peter Angelos' objection to the Expos move to Washington, Eischen said "He's going to have to suck on it and like it. We're not going anywhere." It was well documented that he had to wear a mouth guard because he would grind his teeth when pitching. Until he broke his arm diving for a ball, Eischen was an integral part of the Nationals bullpen as they led the NL East through the first half of 2005. The overachieving Nationals bullpen was worn thin and the starting pitching could not maintain the pace they had set through June. At 81 81, they finished the season in last place. Eischen was the first pitcher to register a win as a National. A favorite of Frank Robinson's, Eischen spent the first several innings of every game on the top step of the dugout alongside the Hall of Famer. Perhaps as a nod from Frank, Eischen relieved Chad Cordero and was the last Nationals hurler to throw a pitch that year. In 2006, his last in the Majors, Eischen struggled drastically for the first two months of the season and was eventually put on the 60 day disabled list when he was scheduled to have season ending surgery on his shoulder. After 6 consecutive seasons with the organization, he was released. His career ended after a failed comeback with the Detroit Tigers in 2007, in which he was cut during spring training.