Жұлдырған Беткей: Марихуанамен толған күйкілердің оқиғасы

Кіріспе

Smiley Face – 2007 жылы түсірілген америка-неміс комедиялық фильмі, режиссері – Грегг Араки. Дилан Хаггерти жазған сценарий бойынша, Анна Фарис марихуана қосылған кектер жегеннен кейін түрлі оқиғаларға қатысатын жас әйел рөлінде ойнайды. Басты рөлдерде Дэнни Мастерсон, Адам Броди, Рик Хоффман, Джейн Линч, Джон Красински, Марион Росс, Майкл Хичкок, Джон Чо, Дэнни Трехо және Роско Ли Браун (актерлік мансабындағы соңғы рөлі) бар. "Smiley Face" Аракинің толықметражды фильмдерінің тоғызыншысы.

Сюжет

Джейн – Лос-Анджелесте тұратын, экономика мамандығын таңдаған, бірақ кейін теледидарлық жарнамаларға түсетін актриса. Ол марихуананы жиі қолданады. Бір күні, мас күйінде бөлмелес досының ғылыми-фантастикалық конвенцияға дайындаған кекстерін жеп қояды. Кекстердің құрамында марихуана бар екенін түсінеді. Мас күйі күшейген сайын, сол күні орындауы тиіс бірнеше маңызды істерді есіне алады: электр есебін төлеу және кастингке бару. Бірнеше жүз доллар қарызы бар дилеріне қоңырау шалып, жеген кекстерінің орнына марихуана сатып алады. Егер қарызын төлемесе, жиһазын алып қоятынымен қорқытады және сол күні Венеция жағажайында өтетін қымыз фестивалінде ақшамен кездесуге шақырады. Джейн кекстерге марихуана қосылған май жасап жатқанда, агенті мен жігітінен келетін қоңыраулар оның назарын алаңдатып, майды күйдіріп алады. Джейн қарызын өтеу үшін мемлекеттік марихуанасын сатуға шешім қабылдайды және кастингте басқа актриса мен кастинг директорына ұсынады. Кастинг директоры полицияға хабарласатындай болғанда, қорқып кеткен Джейн марихуананы унитазға құйып жібереді. Джейн ақша үшін таныстарын шалып, ақырында бөлмелесінің досы, оған ғашық Брейвинге жетеді. Брейвин тіс дәрігерінен кейін ақша қарызға беретініне келіседі. Олар бірге тіс дәрігеріне барады, сол кезде Джейн бұрынғы марксистік экономика профессорының үйіне жақын екенін байқайды. Кетіп бара жатқанда, Брейвиннің машинасы бұзылып, панельде қалған әмияны ұрланып кеткенін көреді. Полиция оларды сұраққа тартып келгенде, паранояға түскен Джейн бұрынғы профессорының үйіне қашады. Оны профессорының анасы күтеді, Джейнды ұлының оқытушысы деп қателесіп, "Коммунистік манифест" кітабының бірінші басылымын оның кеңсесіне жеткізуді тапсырады. Джейн кітапты қарызын өтеу үшін пайдалануға шешім қабылдайды. Венецияға баратындай сезінетін жүк көлігінің артына тығылып кіреді, бірақ ол оны Эль-Монтедегі ет өңдеу зауытына жеткізеді. Зауыт жұмысшысы оны баратын жеріне апаруға келіседі. Апаттан туған кептелісте Джейн машинадан түсіп, аяқпен жүреді, содан кейін мотоциклмен келе жатқан әйел оны тасып әкетеді. Жетер жеріне келгенде, фестивальдің аяқталғанын біледі. Жағажайда серуендеп жүргенде, Венеция жағажайындағы дөңгелекті аттракционға мінуге билеттер табады. Дөңгелекті аттракционда отырғанда, күні бойы кездескен адамдардың тобы оны іздеп жатқанын көреді. Өз жауапкершілігін сезініп, кітапты қайтаруға бел буған Джейн олардың назарын аудару үшін қолмен сәлемдеседі. Сол сәтте вагон қозғалғанда кітап қолынан шығып, беттері жыртылып шашырап кетеді. Оны тұтқындайды және ірі ұрлық және мүліктің зақымдануы үшін бес жылға шартты жаза мен 1500 сағат қоғамдық жұмысқа кеседі.

Jane is an unambitious economics major turned television commercial actress living in Los Angeles. She is a frequent marijuana user, and one day while intoxicated eats a plate of her roommate's cupcakes that he had set aside for a science fiction convention. She realizes that the cupcakes are laced with cannabis, and as her intoxication intensifies recalls a number of important tasks she is obliged to do that day, including paying her electric bill and going to an audition. She calls her dealer, to whom she owes several hundred dollars, and purchases marijuana to use to replace the cupcakes. He threatens to take her furniture if she cannot resolve her debt, and instructs her to meet him with the money that afternoon at a hemp festival being held at Venice Beach. As Jane begins making cannabis infused butter for the cupcakes, she is distracted by phone calls from her agent and her boyfriend, causing the butter to burn. Jane decides to sell her stash of government issued marijuana to pay the debt, and at her audition offers it to another actress and the casting director. When the casting director appears to phone the police, a panicked Jane flushes the marijuana down a toilet. Jane begins cold calling various acquaintances for money, eventually reaching out to Brevin, a friend of her roommate's who is infatuated with her. He agrees to loan her the money after his dental appointment; they travel to the dental office together, which Jane notices is near the home of her former Marxian economics professor. Upon leaving, Brevin finds his car was broken into and his wallet, which was left on the dashboard, stolen. When the police arrive to question them, a paranoid Jane flees to her former professor's home. She is greeted by his mother who, believing that Jane is her son's teaching assistant, entrusts her with a first edition copy of The Communist Manifesto to take to his office. Jane decides to use the book to pay off the debt. She stows away in the back of a truck that she believes will take her to Venice Beach; it takes her to a meat packing plant in El Monte, where a factory worker agrees to drive her to her destination. When a car accident causes a traffic jam, Jane leaves the car and continues on foot, before being given a ride by a woman riding a motorcycle. Upon arriving, Jane discovers that the festival has already ended. Wandering the beach, she finds several tickets that she uses to board the Ferris wheel on the Venice Beach Boardwalk. While on the ride, she sees a group of people she has encountered throughout the day looking for her on the boardwalk. Recognizing that she must take responsibility and return the book, Jane waves to get their attention; as she does so, the carriage shifts and the book slips from her hands, causing the pages to tear out and scatter. She is arrested, and sentenced to a five year suspended sentence and 1,500 hours of community service for grand larceny and property destruction.

Қабылдау

Smiley Face 2007 жылы Санденс кинофестивалінде көрсетілді, содан кейін өте шектеулі прокатта болды; Лос-Анджелесте Санта-Моникадағы Nuart театрында бір апта көрсетілді. Фильм 2008 жылдың 8 қаңтарында DVD форматында шықты. Village Voice журналына жазған рецензиясында Нейтан Ли: «Мен оны толыққанды ес біліп қарадым, сондықтан Дилан Хаггерти 2007 жылғы ең күлкілі фильмге лайықты кандидат екенін, Грег Араки 1997 жылғы "Жерде жоқ" фильмінен кейін ең жақсы туындысын жасағанын және Фарис, керемет актерлік шеберлігімен, шабыттанған ақымақ саяқатын комедиялық виртуоздықпен бейнелегенін айта аламын» деп жазды. 2008 жылдың жазында фильм 22-ші Лондон лесбиян және гей кинофестивалі аясында британдық кинотеатрларда көрсетілді. The New York Times журналына жазған рецензиясында Мэтт Золлер Зейц Фаристің Джейн Ф. рөлін орындауын жоғары бағалады. Эндрю О’Хейр Salon журналына жазған рецензиясында: «Smiley Face фильмінде Анна Фарис керемет ойнады және кино тарихындағы ең ұлы «мақтаусыз» монологтардың бірін жасады» деп жазды. Cinematical үшін жазған рецензиясында Моника Бартизел: «Аракидің комедиясы бізге көптеген комедиялық жанрлардың ең жақсысын ұсынады, ол керемет күлкілі және есте қалған диалогтарға толы. Марксизм туралы пікірталас пен лазаньяға деген сүйіспеншілікке дейін, Smiley Face барлығын ұсынады – едәуір мөлшерде марихуанамен және өте-өте мас күлкімен» деп жазды. New York Daily News журналының рецензиясында: «Шон Пенннің "Риджмонт жоғары мектебіндегі жылдар" фильміндегі Джефф Спиколи кейіпкерінен бері актер химиялық әсерде екенін көрсетіп, экранды осылай толыққанды бағындырмаған» делінген. Los Angeles Times журналының рецензиясында «Грег Аракидің "Smiley Face" фильмі Анна Фариске арналған шын жүректен шыққан құдалық, актрисаға көбінесе күлкілі, тоқталмайтын оқиғалардан тұратын фильмді алып жүруге мүмкіндік береді. Фарис қаншалықты асыра күлкілі немесе ақымақ болса да, ол әрдайым тартымды болып қалады – осының бәрі Фаристің батыл комедиялық шеберлігінің арқасы» делінген. Алайда, New York Sun журналына жазған рецензиясында С. Джеймс Снайдер: «Егер бұл мырза Араки үшін "Mysterious Skin" фильмінен кейін жеңілдеу болуы керек болса, онда ол, мүмкін, кері бағытта тым шарықтап кеткен. Бұл жай ғана жеңіл және жұмсақ емес, ол тіпті ұшып кетіп жатыр» деп жазды. Rotten Tomatoes сайтында фильмге 38 рецензия негізінде 66% мақұлдау берілді, ал орташа бағасы 5.8/10 құрады. Сайттың сын пікірінде: «Кейбір әзілдер бұрын қолданылған болса да, Анна Фаристің жарқын ойыны мен Грег Аракидің шебер режиссерлігі "Smiley Face" фильмін орташа «мақтаусыз» комедиясынан асырып тастайды» делінген. Metacritic сайтында фильм 9 рецензия негізінде 71 ұпай жинады, бұл «жалпы жағымды пікірлерді» көрсетеді. Фарис 2007 жылдың 13 қазанында Лос-Анджелесте өткен High Times журналының Stony Awards сыйлығында «Жылдың мақтаусыз адамы» атағын жеңіп алды, бұл жүлде "Smiley Face" фильміндегі рөлі үшін табысталды.

Smiley Face premiered at the 2007 Sundance Film Festival, followed by a very small theatrical release; in Los Angeles it had a week long run at the Nuart Theatre in Santa Monica. The film was released to DVD on January 8, 2008. Nathan Lee in his review for the Village Voice wrote that " 100 percent sober when I watched it, I can say with some authority that Dylan Haggerty has written an eleventh hour candidate for the funniest movie of 2007, that Gregg Araki has directed his finest film since 1997's Nowhere, and that Faris, flawless, rocks their inspired idiot odyssey in a virtuoso comedic turn." It also toured around British cinemas in the summer of 2008 as part of the 22nd London Lesbian and Gay Film Festival. In his review for The New York Times, Matt Zoller Seitz praised Faris' "freakishly committed performance as Jane F. [that] suggests Amy Adams’s princess from Enchanted dropped into a Cheech and Chong movie". Andrew O'Hehir wrote in his review for Salon, "Smiley Face, has a wonderful performance by Anna Faris and one of the all time great stoner monologues in movie history". In her review for Cinematical, Monika Bartyzel wrote, "Araki's comedy gives us the best of many comedic worlds in an incessantly funny, easily quotable serving. From discussions of Marxism to love of lasagna, Smiley Face serves it all — with some weed and a very, very stoned smile". The review of the New York Daily News states that "Not since Sean Penn's Jeff Spicoli in Fast Times at Ridgemont High has an actor so thoroughly dominated the screen while pretending to be in a chemically altered state." In the review of Los Angeles Times it is argued that "Gregg Araki's delirious "Smiley Face" is an unabashed valentine to Anna Faris, an opportunity for the actress to show that she can carry a movie composed of often hilarious nonstop misadventures. No matter how outrageously or foolishly Faris' Jane behaves, she remains blissfully appealing—such are Faris' fearless comedic skills." However, S. James Snyder, in his review for the New York Sun, wrote, "If this is meant as a lighthearted change of pace for Mr. Araki, after Mysterious Skin, then perhaps he took things too far in the opposite direction. This isn't just light and fluffy; it floats away". On review aggregator Rotten Tomatoes, the film has an approval rating of 66% based on 38 reviews, with an average rating of 5.8/10. The website's critical consensus reads, "Although many of the jokes have been done before, Anna Faris's bright performance and Gregg Araki's sharp direction make Smiley Face more than your average stoner comedy." On Metacritic, the film received a score of 71 based on 9 reviews, indicating "generally favorable reviews". Faris won the "Stoner of the Year" award at High Times magazine's Stony Awards, in Los Angeles, on October 13, 2007, for her role in Smiley Face.