Кіріспе
1919 жылдың қарашасынан 1950 жылға дейін жарық көрген ұлдар журналы. "Ашық жол" ұлдарға арналған журнал 1919 жылдың қарашасынан 1950 жылға дейін шығарылды. Журнал алғашқы 20 жыл бойы ай сайын жарық көрді, содан кейін жылына он рет шыға бастады. Ол 1925 жылдың қазан айында "Ашық жол" деп аталды, кейін "Ұлдарға арналған ашық жол" болып кеңейтілді. 1950 жылдың сәуір айында журналдың атауы "Ашық жол: Жастар журналы" деп өзгертілді. Соңғы жылы, 1953 жылдың шілдесінде шыққан саны "Америкалық ұл және Ашық жол" деп аталды. Клейтон Холт Эрнст "Ашық жол" журналының бас редакторы болды. Ол бастапқыда Массачусетс штатының Бостон қаласындағы 248 Бойлстон көшесіндегі "Торбелл" компаниясымен шығарылды. Құрылтайшылар: президент – Ормонд Э. Лумис, вице-президент – Клейтон Х. Эрнст және қазынашы – Wm. К. Блэкетт. Олар компанияның атын журнал атауының әріптерімен және өздерінің тегінің әріптерінен құрастырды: T[he]O[pen]R[oad]B[lackett]E[rnst]L[oomis]L[td]. 1940 жылға қарай таралымы 301 000-ға жетті. 1944 жылдан бастап көркемдік директор Джек Мюррей (1889-1965) болды, ол сонымен қатар "Аутдор", "Балалар өмірі" және "Солтүстік су спорты" журналдарының көркемдік директоры болды.
The Open Road for Boys, a boys' magazine encouraging the outdoor life, was published from November 1919 to the 1950s. The magazine was a monthly for the first 20 years and then switched to a schedule of ten issues a year. It began as The Open Road, which expanded to The Open Road for Boys in October 1925. Over two decades later, the title changed to Open Road: The Young People's Magazine in April 1950. During its final year, the title changed to American Boy and Open Road with the July 1953 issue. Clayton Holt Ernst was editor in chief of The Open Road. It was originally published by The Torbell Company, 248 Boylston St. in Boston, Massachusetts. The founding officers were Ormond E. Loomis, President, Clayton H. Ernst, Vice President, and Wm. C. Blackett, Treasurer. They derived the company name from the initials of the magazine and their own last names: T[he]O[pen]R[oad]B[lackett]E[rnst]L[oomis]L[td]. By 1940, the circulation had climbed to 301,000. Beginning in 1944, the art director was Jack Murray (1889 1965), who was also the art director of Outdoors, Child Life and Salt Water Sportsman.
Қатысушылар
Қатысушылардың арасында Эллис Паркер Батлер, Джонатан Элдридж, Эдвард С. Джейнс, Кеннет Пэйсон Кемптон және Чарльз Г. Мюллер, Альфеус Хайат Веррилл және Керри Вуд болды. Альберт Капвелл Уайкофф сияқты кейбір авторлар «Балалар өмірі» және «Балалар үшін ашық жол» журналдарына материалдар жазды. Оқиғалардан басқа, модельдік ұшақтарды құрастыру туралы көптеген мақалалар мен жарнамалар да жарияланды. «Open Road for Boys» журналының және оның жарнамаларының, әсіресе Red Ryder әуе мылтығының жарнамасы, Жан Шепардтың «Қардағы дуэль немесе Red Ryder Кливленд көшесінің баласын жеңіп алады» атты әңгімесінде бейнеленген. Бұл әңгіме «Біз Құдайға сенеміз, ал қалғаны ақша төлейді» жинағына енді, ол 1983 жылғы «Рождестволық әңгіме» фильмінің бастауы болды:
Мен оны алғаш рет көргенімді, қызықты, толқыған, шаршаған, ашуланған күйде есімде сақтаймын. «Open Road For Boys» журналының соңғы бетіндегі үш түсті, нашар салынған суретінде көрсетілген еді. Сол кезде менің эстетикалық сезімдерімді темірдей ұстап тұрған, әрі әр ай сайын онымен бірге болу үшін теңге жинауға мәжбүр болған басылым. Шындығында, ол ерте замандағы Playboy еді. Ол армандарды, қиялдарды, керемет оқиғаларды және өмір салтын сатты. Оның орталық бөлігіндегі суреттерде алып Kodiak аюлары оқырманға қарай шабуылдап, тек аңшылық пышағы мен керемет батылдығы бар он бір жасар «өлтірушілермен» қолма-қол жекпе-жекте атып түсірілді. Оның Рождестволық саны жеті фунттан асты, беттері еркек жастардың жақсы өмірінің әсерімен толы болды, сезімдер басылғанша, иеленуге деген ашкын құмарлық, барлығына ие болу қалауы көтере алмайтын деңгейге жетті. Бүгінде Abercrombie & Fitch дүкенінің қасынан өте алмайтын миллиондаған бұрынғы жазылушылар бар, олардың ішінде құштарлықтың әлсіз үні мен барлығына қол жеткізуге деген қанағаттанусыз тілек сезіледі. Тек оны иелену үшін, оны сезіну үшін.
I remember clearly, itchingly, nervously, maddeningly the first time I laid eyes on it, pictured in a three color, smeared illustration in a full page back cover ad in Open Road For Boys, a publication which at the time had an iron grip on my aesthetic sensibilities, and the dime that I had to scratch up every month to stay with it. It was actually an early Playboy. It sold dreams, fantasies, incredible adventures, and a way of life. Its center foldouts consisted of gigantic Kodiak bears charging out of the page at the reader, to be gunned down in single hand to hand combat by the eleven year old Killers armed only with hunting knife and fantastic bravery. Its Christmas issue weighed over seven pounds, its pages crammed with the effluvia of the Good Life of male Juvenalia, until the senses reeled and Avariciousness, the growing desire to own Everything, was almost unbearable. Today there must be millions of ex subscribers who still can't pass Abercrombie & Fitch without a faint, keening note of desire and the unrequited urge to glom on to all of it. Just to have it, to feel it.
Мультфильмдер байқауы
"Ашық жолдың" танымал мүмкіндіктерінің бірі – карикатуралар байқауы болатын. Онда проблемалық жағдай немесе қиындық бейнеленген сурет ұсынылып, журнал оқырмандарынан осы қиындықтың шешімін көрсететін карикатура салу сұралатын. Пол Кокер, Джордж Креншоу, Дэн Хайлман, Элдон Плетчер, Морт Уокер, Билл Йейтс және Боб Цшиешке сияқты белгілі карикатуристер алғашқы басылған карикатураларын "Ашық жол" байқауларында жариялаған. Бұл байқаулар суретшілер мен кескіндемешілерге де әсер еткен, суретші Уэйн Тибо Сьюзан Ларсенмен сұхбатта: "Мен газеттердегі американдық комикстерді, көбінесе оларды карикатуралауға қызығушылық таныттым. Ұзақ уақыт бойы мен комикстерді кесіп алып, сақтап жүрдім. Содан кейін оларды көшіріп, қызығушылығым арта түсті. Шамамен 16, немесе 15 жасқа келгенде, мен журналдарға карикатуралар жіберіп бастадым. "Ашық жол" журналы ұлдарға арналған байқаулар өткізді. Олар: "Осы мәселені қалай шешуге болатынын көрсететін карикатура салыңыз" дейтін. Мен солай жасадым, бірнеше жұмысым жарияланғанын есімде. Мен қатты қуандым, тіпті бір доллар сыйлық алдым. Жабын суреттерін жасағандар қатарында Джейкоб Бейтс Эбботт, Джордж Ависон, Кларенс Дур, Уильям Д. Итон және Чарльз Харгенс болды. 1927 жылы журнал "Ашық жол пионерлері" деп аталатын ұлдар клубын құрды. Клубтың алтын және қою көк түсті ресми белгісінде Дави Крокетт сияқты авантюристтің сол профилі, күміс бас киімі және мылтығы бейнеленген.
I got very interested in cartooning mostly just the American comics in the newspapers. For a long time, I remember I cut out strips and kept them around. Then I would copy them and so on and got more and more interested. By the time I was maybe 16, I guess, 15, I started sending in cartoons to magazines. They had these contests in a magazine called Open Road for Boys. They would say: "Draw a cartoon in which you would say how this problem is solved." So I did that and I remember having a couple of things published, and I was very excited and so on I think I got a dollar, a dollar prize. Cover artists included Jacob Bates Abbott, George Avison, Clarence Doore, William D. Eaton and Charles Hargens. In 1927, the magazine began a club for boys called Open Road Pioneers. The club's official pin, in gold and dark blue, displayed the left profile of a Davy Crockett type adventurer wearing a coonskin cap and carrying a rifle.