Кіріспе

Слаппинг – бұл жоғары температурада қалыптардың үстінде шыныны пішіндіру арқылы пеште заттар жасау әдісі. Пирометриялық конустың иілуі пештегі температураны өлшеу үшін жиі қолданылады.

Техника

Шыныны құлату – бақыланатын және бақыланбайтын көптеген өзгерістерге ұшырайтын жоғары техникалық операция. Шыны бұйымын пеште құлату кезінде, оны қалыптастыратын қалып (керамикадан, құмнан немесе металдан жасалған болуы мүмкін) балқыған шынының қалыпқа жабысуын болдырмайтын босату құралымен жабылуы керек. Мұндай босату құралдары, мысалы, борон нитриді, алғашқы қыздыру кезінде улы газдар бөліп шығарады, сондықтан оларды жақсы желдетілетін жерде қолдану қажет. Шыны қалыптың пішініне сәйкес кесіледі (бірақ ыдырауға орын беру үшін сәл үлкенірек) және пешті қыздыру алдында оның үстіне қойылады. Қыздыру сатылары әртүрлі болуы мүмкін, бірақ әдетте шыны "қызыл ыстық" күйге (яғни, иілгіш) жеткенше жылдам қарқынмен көтеріледі. Осы кезде гравитация шыныны қалыпқа құлауға мүмкіндік береді және температура белгілі бір уақытқа тұрақты деңгейде ұсталады, бұл "көтерілу" деп аталады. Осы сатыдан кейін пешке баяу салқындауға рұқсат етіледі, сонда құлатылған шыны кернеусізденіп, пештен алынады. Егер бір шыны бұйымында екі түрлі түсті шыны қолданылса, олардың кеңейту коэффициенті (CoE) бірдей болуы керек, әйтпесе дайын бұйымда жарықтар пайда болады, себебі шыны әртүрлі жылдамдықпен ыдырайды және бұзуға дейін кернеу жиналады. Мұны болдырмау үшін көптеген шыны өндірушілер бірдей CoE-ға сәйкес шыны жасауға келіседі. Мысалы, Spectrum шыны жүйесі 96 немесе Uroboros 96 сериясы, осындай шыныны қолдану салқындаудың біркелкі болуын қамтамасыз етеді және бұйым салқындағанда кернеудің пайда болмайтынына кепілдік береді.

Тарих

Рим дәуірінде ашық ыдыстар, мысалы, тостағандар мен табақтар, шыны жапырақшаны қалып немесе өзек үстінде пішіндіру арқылы жасалатын. Бұл техника нәтижесінде беті кедір-бүдыр ыдыстар шығып, олар кейін ұнтақталып немесе жылтыратылып тегіс етілетін. Римдік бағана пішіндес тостағандарды жасауда қолданылатын тағы бір әдіс – шыны жапырақшаға қабырғаларды түсіру үшін ойықтары бар құралды пайдалану. Бұл қабырғалы сыртқы беті бар тостағанды жасады, содан кейін олар жиегін жылтыратып, кейде ішкі жағына қосымша әшекейлеу үшін көлденең кесік сызықтары салынды.