Кіріспе
Британдық және Ирландиялық коммунистік ұйым (Б&ИКО) – Лондон, Белфаст, Корк және Дублин қалаларындағы шағын топ болды. Оның жетекшісі Брендан Клиффорд еді. Топ көптеген жарнамалық материалдар мен тұрақты басылымдар шығарды, оның ішінде Белфастағы «Ирландиялық коммунист» және «Жұмысшылар апталығы» жарияланды. Қазіргі уақытта топ «Athol Books» арқылы өзін көрсетеді, оның негізгі басылымы – «Ирландия саяси шолуы». Топ «Church & State», «Irish Foreign Affairs», «Labour Affairs and Problems» басылымдарын шығаруды жалғастыруда.
Ирландия диаспорасының маоистік тобы ретінде пайда болды
Брендан Клиффорд – Ирландияның Корк округіндегі Слиабх Луахра аймағынан шыққан эмигрант, ол Лондонға көшіп, сол жақтағы солшыл саясатқа қатысты. Клиффорд және оның жақтастары Майкл Маккриридің Ревизионизмді жеңу комитетінде, Коммунистік бірлік үшін күресте болды, кейін Ирландия коммунистік тобына қосылды. Бұл ұйым негізінен Лондонда тұратын ирландтардан құралды және ирланд халқына бағытталған кеңестік коммунистік ұйымдарға қарсы болды. 1965 жылы болған бөліністен кейін маоистік қанаты өзін Ирландия коммунистік ұйымы деп атады, ал кейін Британдық және Ирландия коммунистік ұйымына айналды. Джерри Лоулес басшылық еткен, кең мағынадағы троцкистік қанаты Ирландия жұмысшылар тобы болып құрылды. ICO маоизмнің дамуын зерттеп, оның антиревизионистік топ үшін қолайлы модель емес деген тұжырымға келді. Қытай Коммунистік партиясы Никита Хрущевтің «ревизионизмінің» кейбір аспектілерін қолдады, содан кейін бұрынғы ұстанымдары туралы шындықты жасырды. Ұйымдасқандардың бірі Деннис Деннехи Дублин Тұрғын үй әрекет комитетінің хатшысы болды, ол 1960 жылдардың басында өте табысты наразылық қозғалысын ұйымдастырды. 1968 жылы ICO Варшава шартының Чехословакияға басып кіруін қорғаған баспасөз хабарламасын жариялады.
1980 жылдардағы дағдысыз саяси ұстанымдар
1980 жылдары B&ICO британдық партиялардың Солтүстік Ирландияда ұйымдасуын қолдады, және B&ICO мүшелерінің көптегені Солтүстік Ирландиядағы Еңбек өкілдігі үшін кампания (CLR) және Тең құқықтар үшін кампания (CEC) сияқты ұйымдарға қатысты. B&ICO мүшесі Джеймс "Бойд" Блэк 1986 жылы Фулхемдегі сайлауда "Тең құқықтар" платформасымен өтті. B&ICO тобы Англо-Ирландиялық келісімге қатысты өте оппозициялық болды, және олардың Солтүстік Ирландиядағы көптеген қызметтері оған қарсы материалдарды жариялауға және оған қарсы пікірдегі топтарды қолдауға бағытталды. B&ICO сондай-ақ ядролық энергияның және ядролық қарудың адамзатқа пайдалы екеніне сенді, және Ядролық қаруды жою кампаниясына қарсы болды. Олар Польшада Войцех Ярузельскийдің енгізген әскери жағдайын да мақтады. B&ICO басқа солшыл партиялардың сталинизмге және сионизмге қарсы саяси ұстанымдар қабылдауына да қарсы болды. Фолкленд соғысы басталғанда, B&ICO Аргентинадан гөрі Ұлыбританияның "прогрессивтірек" екенін айтып, Ұлыбританияның соғыс күшін қолдады. B&ICO, Ирландияның Социалистік партиясының (1971) және Джим Кеммидің Лимериктегі жергілікті ұйымының мүшелері 1982 жылы Демократиялық Социалистік партияны (Ирландия) құру үшін бірікті. Республикадағы B&ICO мүшелерінің кейбіреуі Шіркеу мен Мемлекетті бөлу кампаниясына қатысып, Athol Books журналын, "Шіркеу және Мемлекет" тақырыбында жариялады. Осы кампаниялармен қатар B&ICO Уақытша IRA-ға қатысты қатаң ұстанымды ұстануға шақырды; олар 1981 жылғы Ирландиялық аштық ереуіліне қарсы болды. Олардың жарияланымдары Бирмингемдік алтылықты босату кампаниясына да қарсы болды, олардың кінәлі екенін мәлімдеді. 1988 жылдың тамызында Клиффорд өзінің "Белфаст журналында" Мэри МакАлизді қатты сынға алған "Тоқу профессоры" атты мақаласын жариялағаннан кейін дауға тартылды. МакАлиз мақаланың жала жабу екенін мәлімдеп, адвокаты Донал Динидің көмегімен жарияланымға қарсы заңдық шаралар қолданды. Соттан тыс келісім 1990 жылдың қыркүйегінде қол жеткізілді; нәтижесінде "Белфаст журналы" бірнеше жылға жабылды. B&ICO-ның британдық бөлімшесі, Эрнест Бевин қоғамы, 1980 жылдар бойында жұмысшылар бақылауын күшейту үшін үгіт жүргізді. Олар сондай-ақ британдық монархияны қорғау және ең көп дау тудырған, 1984-1985 жылдардағы Ұлыбритания кеншілер ереуіліне қарсы шығу сияқты конвенцияға қайшы келетін ұстанымдарды қабылдады.
The B&ICO's British branch, the Ernest Bevin Society, continued to agitate for Workers' Control throughout the 1980s. It also took unconventional positions, such as defending the British Monarchy and, most controversially, opposing the UK miners' strike (1984–1985).
Ұлттық айналым, белсенділігін жою және Атол кітаптары ретінде өлімнен кейінгі өмір
B&ICO ешқашан ресми түрде таратылмаған, бірақ тек «Атол Кітаптар», «Аубане Тарихи Қоғамы» және «Эрнест Бевин Қоғамы» арқылы жұмыс істеді. Олардың негізгі басылым орны Ирландияда «Irish Political Review» журналы болды (1986 жылдан қазірге дейін). Ұлыбританияда бұл – «Эрнест Бевин Қоғамының» «Еңбек және кәсіподақ шолуы», қазір «Labour Affairs» деп аталады. 1990 жылдары B&ICO-ның бұрынғы мүшелері, бастапқыда қарсы болған ирланд ұлтшылдығы құлдырады және Ирландия Республикасына үстемдік еткен жаңа, жаһандық күштерге қарсы тұру қажет деп шешті. Топ «дәстүрлі» ирланд ұлтшылдығын жаңғыртуға негізделген Біріккен Ирландияны жақтады. Олар былай деді: «Дублин немесе Лондон негізделген партиялардың Солтүстік Ирландия саясатына нақты немесе маңызды үлес қоса алатынына біздің күмәніміз бар. Сонымен қатар, Солтүстікте бүкіл Ирландияға арналған жалғыз социал-демократиялық партияға қазіргі уақытта жеткілікті сұраныс бар екеніне де біз сенімді емеспіз». B&ICO Саддам Хусейннің Кувейтке басып кіруіне Батыстың реакциясын сынап, Саддамға кері шегінуге мүмкіндік берілмегенін мәлімдеді. Кез келген уақытта B&ICO Израильді қолдаған, бірақ 1980 жылдардың соңынан бастап Палестинаны қолдайтын болды. Марк Лэнгхаммер, Ньютонбэбидің бұрынғы Лейборист партиясының кеңесшісі, осы саяси дәстүрмен байланысты. «Атол Кітаптардың» жазушысы, доктор Пэт Уолш, Осман билігінің Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде армян халқын жоюға тырысқанын жоққа шығарды, олардың өліміне жауапкершілік Ұлыбритания үкіметінде екенін дәлелдеді: «Егер армян халқының өлімі «геноцид» деп қарастырылса, онда оған ең көп жауапты болған ел – Ұлыбритания. Германияны жою және Осман империясының аумақтарын басып алу мақсатында, ол Осман мемлекетін армян халқы үшін бірнеше ғасыр бойы бейбіт өмір сүргеннен кейін, бірнеше айдың ішінде тұруға жарамсыз орынға айналдырды». «Атол Кітаптардың» «Church and State» журналы британдық БАҚ-тың Папа Бенедикт XVI-ның Ұлыбританияға сапары туралы жариялағандарын сынады, БАҚ католик шіркеуіне әділ емес жағдай жасап баяндағандығын айтты. «Church and State» сонымен қатар кардинал Джон Генри Ньюман туралы BBC деректі фильмінде Ньюманның гомосексуал болуы мүмкін деген пікірді білдірген сарапшының қатысуын сынға алды. Ол әртүрлі авторлардың, мысалы Рой Фостердің («Aubane Versus Oxford», «The Embers of Revisionism»), Питер Харттың («Troubled History», «Embers of Revisionism», «West Cork's War of Independence»), Эоган Харрис («An Affair with the Bishop of Cork», «Embers of Revisionism», «West Cork's War of Independence»), Кевин Майерстің («Embers of Revisionism») Ирландия тарихының «ревизионистік» талдауына қарсы зерттеулерін жариялады. Ұлыбританиядағы қызмет «Эрнест Бевин Қоғамы» арқылы жалғасты, оның журналы «Labour & Trade Union Review», қазір «Labour Affairs» деп аталады. Сонымен қатар, «Капитализм мен социализмнің мәселелері» атты тоқсандық журнал, қазір тек «Проблемалар» деп аталады.
Кітап тізімінің ішінара сипаттамасы
Юнионисттік партиядағы дағдарыс. (Белфаст: Ирландия коммунистік ұйымы, 1969). Қытай Коммунистік партиясы және КСРО Коммунистік партиясының 20-шы съезі. (Белфаст: B&ICO, 1970). Троцкизм туралы. (Белфаст: B&ICO, 1971). Ұлыбританиядағы экономикалық күрес. (Белфаст: B&ICO, 1971). Екі ирланд ұлты: Майкл Фарреллға жауап. (Белфаст: B&ICO, 1971). Уэльс – ұлт па? (Белфаст: B&ICO, 1972). Коннолли және бөлініс. (Белфаст: B&ICO, 1972). Бөліністің экономикасы. (Белфаст: B&ICO, 1972). "Үй билігі" дағдарысы, 1912–1914 жж. (Белфаст: B&ICO, 1972). Католик саяси мәдениеті және Ирландия Конституциясы. Джек Ганнон. (Белфаст: B&ICO, 1972). 44-бап: Оңтүстік Ирландиядағы конституциялық өзгерістердің тарихи негізі. (Белфаст: B&ICO, 1972). ХХ съезд және одан кейін. Нил Гулд. (Белфаст: B&ICO, 1973). Сионизм: оның еуропалық бастауы. (Белфаст: B&ICO, 1974). Майкл Баррат Браунға жауап. (Лондон: Еуропа үшін коммунистер, B&ICO бірлестігінде). Сталиндік дәуір. Анна Луиза Стронг. (Белфаст: B&ICO, 1976). Олстерлік ұлтшылдыққа қарсы. (Белфаст: B&ICO, 1977). Расистердің дұрыстығы қаншалықты? Питер Брук. (Белфаст: B&ICO, 1978). Сталин және ирланд жұмысшы табы. (Белфаст: B&ICO, 1979). ЕЭК: Экономикалық негіздеме. (Лондон: B&ICO, 1979).