Кіріспе

Lutte Ouvrière (Жұмысшылар күресі, lyt. uvʁiˈjɛʁ) – Франциядағы троцкишіл коммунистік партия, атауы апталық газетінің атынан қойылған. Арлетт Лагуйлер 1973 жылдан 2008 жылға дейін партияның бас сөйлеушісі болды және 2012 жылға дейін, Натали Артхуд кандидат болғанға дейін, барлық президенттік сайлауға қатысты. Роберт Барсия (Харди) партияның негізін қалаушысы және орталық жетекшісі болды. Lutte Ouvrière – Интернационалистік коммунистік одақтың мүшесі. Ол жұмыс орындарындағы қызметке ерекше мән береді және жаңа жаһандану сияқты соңғы құбылыстарды сынға алады.

Тарих

Оның бастауы 1939 жылы Дэвид Корнер (Барта) құрған шағын троцкистік топтан бастау алады. Бұл топ соғыс жылдарында зауыт жұмысын дамытып, 1947 жылғы Рено ереуіліне анархосиндикалистермен бірге белсенді түрде қатысты. Бұл күш-жігер топты шаршатып, 1952 жылы оның тарауына әкелді. Троцкистік топты қайта жаңғырту әрекеттерінен кейін, 1956 жылы Роберт Барсия, Харди атымен танылған және топтың басты басшысы, сондай-ақ "Рено" зауытының жетекші белсендісі Пьер Буа "Voix Ouvrière" ұйымын құрды. Бартаны қатыстыруға тырысқандарымен, оның Харди мен Буа арасындағы келіспеушіліктері бұған мүмкіндік бермеді. ВО 1960-шы жылдары көбінесе апта сайын жаппай зауыт бюллетеньдерін шығару арқылы бекінді. Франция Коммунистік партиясы (ФКП) Франция жұмысшылар қозғалысындағы гегемониялық позициясын сақтап, оның мүшелері кейде VO бюллетеньдерін таратуға кедергі келтіруге тырысты. Бұл, VO және LO-дағы жартылай құпия операцияларды қолдануды жалғастыруға себеп болды. 1968 жылғы мамыр айындағы студенттік көтеріліске қолдау көрсеткені үшін тыйым салынғаннан кейін, топ "Lutte Ouvrière" деп аталды.

1970 жылдан бастап

Қазіргі кездегі мәселе – төртінші интернационалдың француз бөлімшесі, революциялық коммунистік лигасы – троцкистік партиямен ынтымақтастық мүмкіндігі мен шарттары. 1970 жылы LO, LC (сол кезде LCR деп аталатын) компаниясымен бірігу талқылауларын бастады. Ұзақ талқылаулардан кейін екі ұйым біріктірілген ұйымның негіздері туралы келісімге келді. Дегенмен, бірігу аяқталған жоқ. 1976 жылы Ligue және Lutte Ouvrière арасындағы келіссөздер қайтадан жанданды. Екі ұйым өздерінің газеттеріне ортақ апталық қосымша, ортақ сайлау жұмысы және басқа да ортақ науқандар шығара бастады. Содан бері екі ұйым кейбір сайлауларда бірлескен кандидаттарды ұсынды. LO сайлауға өзінің күштерімен немесе LCR-мен одақтасып қатысуға көп күш жұмсады. Нәтижесінде Арлетт Лагуйлер LO-ның президенттікке үнемі түсетін кандидат ретінде көпшілікке танымал болды. 1970-ші жылдардың басында Lutte Ouvrière-ден екі жарылыс болды. Мұндай алғашқы жарылыс 1974 жылы Бордода l'Union Ouvrière деген атпен өтті, бірақ ол тез ыдырады. Сол себепті, бір жылдан кейін пайда болған басқа кішкентай топ l'Union Ouvrière-мен бірігуге үміттенгенде, ол оның жоғалып кеткенін және өз ұйымын құруға мәжбүр болғанын анықтады. Бұл жаңа топ, Combat Communiste, Халықаралық Социалистік Тенденцияның филиалы – Интернационалдық Социализмге айналды. Тағы бір жақындағы жарылыс 1990 жылдары Арлетт Лагуиллердің салыстырмалы түрде жоғары сайлау нәтижелерінен және LO-ның бұл жаңа жұмысшы партиясының болуы мүмкін деген мәлімдемесінен кейін болды. Бұл мәлімдеме, сондай-ақ мүшелердің жеке кодексіне сәйкес келуіне байланысты дау, жүзден астам мүшесінің Voix des Travailleurs тобын құруына әкелді. Кейіннен бұл топ басқа кішкентай топпен бірікті, бірақ жақында Революциялық коммунистік лигаға танылған фракция ретінде қосылды. 2008 жылға дейінгі кезеңде LO-да азшылық фракциясы болды және ол көпшілік алдында пайда болды, бірақ оның жақтастары өздерінің жасушаларында бөлінген. LO 2004 жылғы Францияның секулярлық заңға және мектептердегі діни рәміздерге қатысты ұстанымы үшін сынға ұшырады. Андре Виктор өзінің 2003 жылғы 25 сәуірдегі «Исламдық хиджаб және әйелдерді бағындыру» мақаласында «Саркози паспорттық фотосуреттерде хиджабқа қарсы сөйлеген және миллиондаған сайлаушылардың мақұлдауына ие болған, бұл, мүмкін, осы демагогияның нақты мақсаты болған» деп жазды. Оның пікірінше, «нағыз мәселе – әйелдердің күйеулеріне, әкелеріне, ағаларына немесе жалпы ер адамдарға бағындыруының көрнекті белгісі болған хиджаб кию, фундаменталистік мигранттар топтарында бар ұйымдардың саяси науқанының тақырыбы болды, олар өздерінің заңдарын, әсіресе әйелдерді, өздеріне енгізді. Сондықтан бұл саясат иммигранттар арасында ең реакциялық діни биліктің салмағын арттырады». Заңды екіжүзділік деп санаған LO «Оқытушылар үшін хиджабты қабылдамау, әсіресе сыныпта, әйелдерді отбасылық және әлеуметтік ортада қолдауды білдіреді, бұл мачизмге қарсы тұруды білдіреді» деп мәлімдеді. 2007 жылдың сәуір-мамырында өткен президент сайлауының бірінші турында Арлетт Лагуйердің өте төмен ұпай жинағанынан кейін (2002 жылы 5,72%-ға қарағанда 1,33%), партия 1,4 миллион евро қарызбен қалды. Партияның өкілі Мишель Родинсонның айтуынша, сайлау науқанының жалпы құны 2 миллион еуроны құрады (оның 800 000-ын мемлекет төлейді). Париждегі кездесулер үшін «Зенит» қонақ үйінің жалдау ақысы, сондай-ақ желтоқсандағы саяси плакат кампаниясы шығындардың көпшілігін құрайды. 2008 жылғы жергілікті сайлауда Lutte Ouvrière дәстүрден шығып, бірнеше қалаларда сайлаудың бірінші кезеңіне дейін Социалистік партияға қосылды. Бұл тактиканы басқа солшыл топтармен бірлесіп сайлау науқанын өткізудің әдеттегі нұсқасына қарағанда артық көрді. «L'Étincelle» деп аталатын ұйымдастырылған азшылық фракциясы партия басшылығы қолдаған тізімдерге қарсы жүгіретін кейбір тізімдерді қолдағандықтан, Lutte Ouvrière 2008 жылдың ақпан айында фракцияны ұйымнан тоқтатты; фракция 2008 жылдың қыркүйегінде шығарылды. Фракция LCR басқалармен бірге құрылған Жаңа Антикапиталистік партияның бастапқы кезеңдеріне қатысуға келісті, бірақ бұл ұзақ мерзімді стратегия болмауы мүмкін, бір мүшесі оны «екі лагерде де аяқ» стратегиясы деп түсіндірді. 2004 және 1999 жылдары Революциялық коммунистік лигамен ортақ тізімдер жүргізгеннен айырмашылығы, LO 2009 жылы Францияда өткен Еуропалық парламент сайлауында дербес тізімдер жүргізді. 2022 жылғы француздық заң шығарушы сайлауда LO партиясы реформашыл деп саналатын Жаңа Экологиялық және Әлеуметтік Халықтық Одақтан бөлек өз тізімін ұсынатынын жариялады.

Еңбек күресінің күні

LO-ның тағы бір кең таралған іс-әрекеті – жыл сайын өткізілетін мерекесі. Ол 1981 жылы осы мақсатта сатып алынған шатоның жерінде ұйымдастырылады. Жыл сайынғы "Жұмыс күресі мерекесі" Еуропадағы революциялық солшылдардың ең ірі жиыны саналады.

Көшбасшылық

2012 жылғы президенттікке кандидат Натали Арто – мұғалім және Ваулкс-ан-Велин қаласының жастар мәселелері жөніндегі сайланған кеңесшісі. Арто сондай-ақ 2007 жылы Арлетт Лагуйердің президенттік науқанының өкілі болды. Арлетт Лагуйер алғаш рет 1974 жылы, содан кейін 1981, 1988, 1995, 2002 жылдары LO кандидаты ретінде қатысты, 2007 жылы ол соңғы рет үміткер болды және қазірге дейін партия басшылығында белсенділік танытуда. Ұзақ жылдар бойы партияның ішкі құрылымы көпшілікке беймәлім болды, партияның ресми өкілі және президенттікке үнемі түсетін кандидат Арлетт Лагуйер ғана партия басшысы ретінде танылды. Тіпті партия мүшелері кейбір басшыларды тек лақап атымен білді. Партия мұндай құпиялылықты қатаң репрессивтік үкімет билікке келген жағдайда, құпия жұмыс істеуге түсуі мүмкін деген уайыммен түсіндірді. Осы себептерге байланысты неке мен бала тудыруға да қарсылық танылды. 20 жылдан бері LO мүшесі Бернард Сейтр осы троцкистік ұйымның "темір тәртібін" растады, онда басшылар бала сүюге құқығы жоқ, әйтпесе олар партиядан шығарылады. "Lutte Ouvrière" 2002 жылғы президенттік науқанында саяси оппоненттері тарапынан саяси культ деп сынға ұшырады, мысалы, Даниэль Кон-Бендит, оның ағасы Габриэль Кон-Бендит, "L'Humanité" және "Libération" газеттері. Бұл қатаң тәртіптік ұстаным LO-ға көптеген басқа солшыл топтарда байқалатын тұрақсыздыққа қарамастан, өте тұрақты ұйым болуға мүмкіндік берді. LO-ға мүше болу қиын, ал мүше болғаннан кейін адамдар кейбір сыншылар ескірген деп санайтын мінез-құлық ережелеріне бағынуға міндетті.

Президенттік

+ Франция Республикасының Президенті Сайлау жылы Үміткер Бірінші кезең Екінші кезең НәтижесіДауыс саны%ОрынДауыс саны%Орын1974 Арлетт Лагуиллер595,2472.33 5-ші орын 1981668,0572.30 6-шы орын 1988606,0171.99 8-ші орын 19951,615,5525.30 6-шы орын 20021,630,0455.72 5-ші орын 2007487,8571.33 9-шы орын 2012 Наталья Артуда202,5480.56 9-шы орын 2017232,3840.64 10-шы орын 2022197,0940.56 12-ші орын