Жаңа Йорк қаласындағы ЛГБТ эксперименталды кинофестивалі

Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы эксперименталды ЛГБТ кинофестивалі

MIX NYC – Нью-Йорк қаласында орналасқан, квир эксперименталды киноға арналған коммерциялық емес ұйым. Ол көбінесе ең танымал бағдарламасы – жыл сайынғы бір апталық Нью-Йорк Квир Эксперименталды Фильм Фестивалі (NYQEFF) арқасында "MIX фестивалі" деп аталады. Бұл фестивальда Кристин Вачон, Тодд Хейнс, Исаак Джулиен, Томас Аллен Харрис, Барбара Хаммер, Хуан Карлос Зальдивар, Джонатан Кауетт, Дженни Ливингстон, Гас Ван Сант және Мэтью Мишори сияқты режиссерлердің алғашқы туындылары көрсетілген.

1987 - 1991 жылдар

MIX 1987 жылы Сара Шульман мен Джим Хаббард құрды. Фестиваль жаңадан пайда болған гей фильмдер фестиваліне формальды түрде өнерлі жұмыстарды қоспауы және сол кездегі белсенді эксперименталды кино орындары гейлер мен лесбиянкалардың туындыларын шеттетуі себебінен құрылды. Оларға Naked Eye Cinema-дан кураторлар Джек Уотерс пен Питер Крамер, сондай-ақ Нью-Йорк кинофестивалінің Downtown бағдарламасын ұйымдастырған Эла Трояно көмектесті. Бірінші фестивальде Су Фридрихтің «Егер айтпасаң, жаман болар еді» және Хуан Карлос Зальдивардың «Палингенез» фильмдерінің әлемдік премьерасы өтті. Содан бері фестиваль белгілі режиссерлердің жаңа туындыларын, Барбара Рубиннің «Жер бетіндегі Рождество» сияқты архивтік шедеврлерін және жаңадан көзге түскен суретшілерді көрсетуге арналған аламатқа айналды. Тезірек, сол кезде пайда болған ЖИТС-ке қарсы белсенділер мен квир белсенділер қозғалысымен бірге Нью-Йорк лесбияндық және гейлік эксперименталды кинофестивалі (NYLGEFF) ЛГБТ андеграундындағы жаппай мәдени оқиғаға айналды. Жұма күнгі кештерде «Лесбияндық танысу кештері» сатылып түгелдей бітіп, фестиваль қауымдастығы төңірегінде кино түсіру және бейне өндіріске жаңа қызығушылықтың қарсы мәдениеті қалыптасты. MIX көп ұзамай басқа бағдарламалау орындарына үлкен әсер етті, көбінесе Уитни биенналесіне, Берлин халықаралық кинофестиваліне және басқа да маңызды экрандарға маңызды туындыларын ұсынып отырды. MIX-те ірі лесбиян, гей және бисексуал кинорежиссерлердің алғашқы фильмдері көрсетілді, соның ішінде Тодд Хейнстің колледж дипломдық жұмысы «Қаскөйлер: Рембо туралы фильм» (оған ол өзінің алғашқы сын-пікірін алды), Мария Маджентидің «Аттың күні», «Париж өртеніп жатыр» фильмінің алғашқы көрсетілімі (ол әлі де екі жүйеде болған кезде), Кристин Вачонның алғашқы фильмі және тағы да басқалары. Хаббард пен Шульман суретшілердің гонорарын басымдыққа қойып, барлық режиссерлерге жұмысының ұзақтығына қарамастан бірдей төледі, себебі эксперименталды кинода еңбектің қарқындылығы ұзақтығымен анықталмайды. Олар кез келген кинофестивальде қара гей ерлер туралы фильмдерге ерекше назар бөлді. Шульман мен Хаббард гей эксперименталды туындыларына баспасөз шолуларын алу үшін көп еңбек етті, көбінесе сыншылардың ыңғайлылығына қарай жеке баспасөз көрсетілімдерін өткізді. Олар қаладағы ғимараттарға бидай желіммен жабыстырылған плакаттарды таратып, гейлер жиналатын жерлерге, мысалы, кемежайлар мен барларға үнпарақтар таратты. MIX ешқандай қаржыландыру алмады және билет сатудан түскен табысқа қанағат тұтты. Олар басқа елдердің гей эксперименталды фильмдерін көрсетті және фильмдерді АҚШ, Бразилия, Еуропа және Жапонияға өздері алып барды. Фестивальде Барбара Хаммер, Ниша Ганатра, Тери Райс, Джонатан Каует, Хуан Карлос Зальдивар және Исаак Джулиен сияқты жүздеген кинорежиссерлердің туындылары көрсетілді. Режиссерлер ЖИТС-тен көз жұма бастаған кезде Джим киноны сақтау саласында белсенділік таныта бастады, бұл жұмысты қайтыс болған Ридикулус Театралдық Компаниясының Билл Веһрдің «Авокада» фильмінен бастады. Ақырында ол 2000 сағаттан астам ЖИТС туралы фильмдер мен бейнематериалдарды сақтап қалды, қазір оларды Нью-Йорк қалалық кітапханасынан тегін көруге болады. Сара мен Джим қызмет еткен жылдары, төлеуге шамасы келмегендіктен ешкім де MIX-тен бас тартылған жоқ. Фестивальге бірінші жылдан бастап трансгендерлердің туындылары да енгізілді, мысалы, Маргарита Паристің «Барлық әйелдер тең» фильмі. Олар гей фестивальдерінде көрсетілмейтін Шанталь Акерман сияқты режиссерлердің туындыларын алудың жолдарын тапты. Фестиваль тарихындағы көптеген керемет сәттердің бірі – MIX-тің Энди Уорхолдың «Жұмсақ ұру» фильмін көрсетуі, оған Китти Карлайл Харт смокинг киген эскортпен бірге көйлек киіп келді.

MIX was founded in 1987 by Sarah Schulman and Jim Hubbard. The festival was created because newly emerging Gay Film Festivals were not including formally inventive work, and the then vibrant experimental film venues marginalized gay and lesbian work. They were aided by curators Jack Waters and Peter Cramer from Naked Eye Cinema and Ela Troyano who programmed The New York Film Festival Downtown. The first festival featured the world premiere of Su Friedrich's Damned If You Don't, Juan Carlos Zaldivar's Palingenesis and from then on the festival became a showcase for new works by established makers, archival masters like Barbara Rubin's Christmas on Earth, and new emerging artists. Quickly, in concert with the emerging AIDS Activist and Queer Activist movement of the day The New York Lesbian & Gay Experimental Film Festival (NYLGEFF) became a mass cultural event in the LGBT underground. Friday nights were guaranteed sold out "Lesbian Date Nights" and a counter culture of new interest in filmmaking and video production emerged around the festival community. MIX soon became very influential on other programming venues, often contributing significant work to The Whitney Biennial, Berlin International Film Festival and other important screens. MIX exhibited first films by major lesbian, gay and bisexual filmmakers including Todd Haynes' college thesis film, Assassins: A Film Concerning Rimbaud, (which got him his first review, ever), Maria Maggenti's Name Day, the first screening of Paris Is Burning, when it was still on a dual system, Christine Vachon's first film, and many others. Hubbard and Schulman prioritized artists' fees, paying all makers equally regardless of the length of their work, since in experimental film, labor intensivity was not determined by length. They included the first focus on films by and about black gay men in any film Festival. Schulman and Hubbard worked long and hard to get press review coverage for gay experimental work, often holding individual press screenings at the critic's convenience. They hand wheat pasted posters on buildings around the city, and leafleted areas where gay people hung out, like the piers and bars. MIX received no funding and managed to break even on enthusiastic box office support. They showed gay experimental film from other countries and brought films by hand to venues around the US, Brazil, Europe and Japan. The festival has shown the work of filmmakers such as Barbara Hammer, Nisha Ganatra, Teri Rice, Jonathan Caouette, Juan Carlos Zaldivar and Isaac Julien among hundreds more. As makers began to die of AIDS, Jim became active in film preservation, beginning with the film Avocada by the late Bill Vehr of the Ridiculous Theatrical Company. Eventually, he preserved over 2,000 hours of AIDS Film and Video, now available for free viewing at the New York Public Library. During Sarah and Jim's tenure, no one was ever turned away from MIX due to inability to pay. The festival also included Transsexual work from the very first year, with Marguerite Paris's film All Women Are Equal. They found ways of getting works by makers like Chantal Akerman who did not show in gay festivals. Among many fabulous moments in the festival's history was MIX's screening of Andy Warhol's Blow Job which was attended by Kitty Carlisle Hart in a gown with a tuxedo'd escort.

1992 - 1999 жылдар

Хаббард пен Шульман 1987 жылдан 1991 жылға дейін фестивальді бірлесіп өткізді. 1991 жылғы фестивальден кейін Шульман жазуға көбірек уақыт арнағысы келді. 1992 жылғы фестивальді Хаббард пен кинорежиссерлер Маргарита Пэрис пен Джерри Тарталья ұйымдастырды. Сол жылы қонақ кураторлар бағдарламалаған көрсетілімдер де енгізілді, олар жаңа көзқарастар ұсынды. TNC кешеніндегі үш театр алаңында MIX Диего Монтойяның саптық өнер дизайнымен ерекшеленген, толыққанды атмосфераны құрды. Кішкентай театрдың бірінде Дэниел Пиллистің перформанстық инсталляциясы орналасты. Тағы бір театр Блез Гарбер Паульдің «Атақты жеміс ағашы» инсталляциялық лаунжына айналдырылды, ол апта бойы өсіп, өзгерді, ал оның астында келушілер астротурфқа немесе конустық қара жастықтарға отыра алды. Кешкі көрсетімде Брюс Лабрустың «Л.А. Зомбиі» фильмі көрсетілді, ол тез сатылып кетті, сондықтан қосымша көрсетім қосылды. 2011 жылы MIX Bleecker Street көшесіндегі қолданыстан шығарылған театрды иеленді. Джина Кардуччинің 16 мм пленкада түсірген фестиваль трейлері ғимараттың қарамағысындағы қабырғасына, метро кіреберісінің үстіне үздіксіз көрсетілді. Орын дизайны біршама әңгіме айтқандай болды. Кіреберісте арт жарықтандырылған перделер болды, олар космосқа сапар шеккендей сезім тудырды. Одан келушілер кинозалға кіре алатын немесе психоделикалық орман арқылы өтіп, қызғылт қағаздан жасалған және үшкір қызғылт жастықтардан тұратын жер асты кеңістігіне түсе алатын. Бұл төменгі қабат лаунж ретінде қызмет етті, қосымша сахнасы қойылымдар үшін пайдаланылды және Адриана Варелла, Сзу Бургесс, Коко Рико және басқалардың инсталляцияларын қамтыды. Сол кезде «Уолл-стритті басып алу» қозғалысы өршіп тұрды, және Нью-Йорк полициясы фестиваль ашылуға аздай қалғанда Зукотти паркін шабуылдады. Осыған байланысты MIX орынды квир наразылары үшін пана ретінде ашу туралы шешім қабылдады. 25-ші MIX фестивалі Бруклиндегі Гованус ауданындағы екі қабатты, 20 000 шаршы фут аумақты бұрынғы жаңғақ пісіру зауытында өтті, фестиваль Манхэттеннен тыс жерде алғаш рет өткізілді. Бірінші қабатта көптеген инсталляциялар, сондай-ақ кішкентай сахна және көптеген демалыс орындары бар кең ашық кеңістік болды. Ішкі безендірісте спандекспен жасалған «жарылыстар» кеңістікті толтырды, көбінесе төбеден еденге дейін созылды. Екінші қабатқа тек тік баспалдақ арқылы кіруге болады, онда кинозал, сондай-ақ 2 дәретхана және әкімшілік бөлме орналасқан. Кешкі көрсетімде Торонто тобы «Fifth Column» туралы «She Said Boom» фильмі көрсетілді, ал топ мүшесі Кэролайн Азар қатысты. Бруклиндегі фестивальдің сәтті өтуінен кейін фестиваль 2013 жылы Гованусқа оралып, 25 000 шаршы фут аумақты қойманы иеленді, онда 15 000 шаршы футтан астам аумақ инсталляция жұмыстарына, ал 3600 шаршы фут кинозалға берілді. Фестивальдің визуалдық тақырыбы дене мүшелері болды, ал фестивальге келгендерді кіргенде сәл тыныс алатын алып үрлейтін өкпе қарсы алды. Басқа да үрмелі заттар бар еді, соның ішінде Рейчел Шаннонның «Көкжиектік вестибюльдері» және тамырларға ұқсайтын басқа да пластиктер. Джонатан Кауетт MIX NYC-де көрсетілуге аздай қалғанда аяқтаған жаңа фильмімен фестивальге оралды. 2015 жылы фестиваль Бруклиндегі Сансет Парктегі киім фабрикасында өтті.

Hubbard & Schulman ran the festival together as a community event from 1987 1991. After the 1991 festival, Schulman wanted to devote more time to her writing. The 1992 festival was organized by Hubbard and filmmakers Marguerite Paris and Jerry Tartaglia. That year also introduced shows programmed by guest curators, who brought new perspectives to the line up. Using three theater spaces in the TNC complex, MIX emphasized an immersive environment with a string art design in the venue by Diego Montoya. One smaller theater contained a performative installation by Daniel Pillis. Another theater was turned into an installation lounge, anchored by Blaise Garber Paul's Queer Fruit Tree, which grew and changed throughout the week, and under which visitors could sit on astroturf, or on conical black cushions. The closing night film was Bruce LaBruce's L. A. Zombie, which sold out, and a second screening was added. In 2011 MIX took over a disused theater on Bleecker Street. The festival trailer, made on 16mm film by Gina Carducci, was projected on a continuous loop onto the building across the street, above the subway entrance. The venue design told a story of sorts. The lobby was dark with back lit curtains that gave the impression of being in outer space. From there visitors could enter the screening room, or venture through lush psychedelic forest, and down steps to a subterranean space cave made of pink paper mache and pointy pink pillows. This downstairs space was a lounge, had a second stage used for performances, and contained most of the installations, including work by Adriana Varella, Szu Burgess, Coco Rico and others. The Occupy Wall Street movement was going on at the same time, and the NYPD raided Zuccotti Park just before the festival opened. As a result, MIX made the decision to open the venue as a sanctuary for queer Occupiers. The 25th MIX Festival took place in a two story 20,000 sf former nut roasting factory in the Gowanus section of Brooklyn, the first time the festival had been held outside Manhattan. The first floor was a wide open space that contained all of the many installations, as well as a small performance stage and many lounging areas. An interior design of spandex "explosions" filled the space, often running from ceiling to floor. The second floor, accessible only by a steep staircase, held the screening room, as well as 2 restrooms and administrative space. The closing night film was She Said Boom, about the Toronto band Fifth Column, with band member Caroline Azar in attendance. After the success of the festival in Brooklyn, the festival returned to Gowanus in 2013, taking over a 25,000 ft warehouse, which gave over about 15,000 sf to installation work, and 3600 sf screening room. The festival's visual theme was body parts, and a giant inflatable lung, which breathed slightly, greeted festival goers as they entered. There were other inflatables, including Rachel Shannon's Breastival Vestibules, and other plastics that resembled veins. Jonathan Caouette returned to the festival with a new film that he finished hours before the screening at MIX NYC. In 2015, the festival was held at a former clothing factory in Sunset Park, Brooklyn.

Бөлек сауда

1993 жылы Сан-Паулуде MIX Brasil құрылды, бұл басқа елде ашылған алғашқы MIX филиалы болды. Филиал Нью-Йорк ұйымдастырушыларынан қолдау алғанымен, басшылығы бразилиялықтардың қолында болды. MIX Mexico 1996 жылы Артуро Кастелан құрды. MIX Milan және MIX Copenhagen филиалдары тиісінше 2008 және 2011 жылдары құрылды.