Кіріспе

Неміс құқықтанушысы, құқық профессоры және Рим католик ғалымы Фридрих Бернард Кристиан Маассен (24 қыркүйек 1823 – 9 сәуір 1900, 76 жас) – неміс құқықтанушысы, құқық профессоры және Рим католик ғалымы.

Өмірбаян

Маасен Висмар қаласында, Мекленбург-Шверинде дүниеге келген. Туған қаласында гуманитарлық ғылымдарды оқығаннан кейін, ол Йена, Берлин, Киль және ақырында Росток қалаларында заңгерлік білім алды. 1848 жылы Мекленбург герцогы Шверин мен диета арасындағы конституциялық шиеленісте ол белсенділік танытып, үш памфлетте өкілдердің құқықтарын қорғады және Франц фон Флоренкуртпен бірге революцияға қарсы "Norddeutscher Korrespondent" басылымын құрды. Бітіргеннен кейін көп ұзамай ол Рим католицизміне көшті. Кейіннен католик ретінде туған қаласында мемлекеттік қызметке лайық емес екенін түсінген ол Боннға барып, академиялық оқытумен айналысты. Граф Тун Маасеннің жазбаларына әсерленіп, 1855 жылы оны Пешт қаласына Рим құқығының профессоры ретінде шақырды. Бірнеше айдан кейін ол Инсбрукте Рим және канондық құқық профессоры, 1860 жылы Грацта, ал 1871 жылы Венада профессорлық қызмет атқарды, 1894 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін көптеген шәкірттер тәрбиеледі. 1873 жылы Вена ғылым академиясының мүшесі, 1885 жылы Жоғарғы палатаның өмірлік мүшесі болды, ал 1882 жылдан 1897 жылға дейін империяның Жоғарғы сотының құрамында болды. Ватикан кеңесі кезінде ол Игнац фон Дёллінгердің пікірін қолдады, бірақ ол шын мәнінде Ескі католик емес еді және 1882 жылы осы сектаны қолдаған барлық мәлімдемелерінен бас тартты. Маасен көбінесе агрессивті саяси тактик ретінде қарастырылды. Ол федерализмді жақтады және Стирияда католик консервативтік партиясын құру үшін белсенді жұмыс істеді, ол бір кезде диетаға мүше болды. Маасен Инсбрук маңындағы Вильтенде қайтыс болды.

Шығармалары

Маассеннің "Der Primat des Bischofs von Rom und die alten Patriarchalkirchen" (Бонн, 1853) атты зор еңбегі екі маңызды мәселені қарастырды: Рим билігі алғашқы ғасырларда болған-ды, әлде Никея соборының көп талқыланған алтыншы қағидасы осы билікке куәлік бере ме? Бұл жұмыс ғалымдар арасында дереу танылды. Фридрих Карл фон Савиньидің орта ғасырлардағы рим құқығы тарихына арналған маңызды еңбегінен шабыттанған Маассен, соған ұқсас бағытта канондық құқық тарихын зерттеуге кірісті. Алайда, бес томдық болуы тиіс бұл еңбекten ол тек бірінші томын – "Geschichte der Quellen und der Literatur des kanonischen Rechts im Abendlande bis zum Ausgang des Mittelalters" (Граз, 1870) жариялады. Вена академиясының есептерінде (Sitzungsberichte) жарияланған бірнеше мақаласы, сондай-ақ "Pseudoisidorstudien" (Вена, 1885) еңбегі осы жұмыстың толықтыруы болды. Маассеннің "Neun Kapitel über freie Kirche und Gewissenfreiheit" (Граз, 1876) еңбегі өткір стильде жазылған; пруссиялық Kulturkampf-тің кең ауқымды айыпталуы. Бірінші тараудың толықтырылған нұсқасы "Ueber die Gründe des Kampfes zwischen dem heidnischen Staate und dem Christentum" (Вена, 1882) деген атпен жарық көрді. Маассен сонымен қатар "Monumenta Germaniæ Historica: Leges, III" (Гановер, 1893) жинағының бір томын редакциялады, ол "Concilia ævi Merovingensis" еңбегін қамтыды. "Zwei Synoden unter Childeric II" (Граз, 1867) еңбегі де ерекше назар аударуға лайық.